All Chapters of บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Chapter 51 - Chapter 60

ไลลาพาร่างบอบบางของตัวเองออกจากห้องแล้วให้คนขับรถพาเธอไปรับเพื่อนรักที่สนามบินทันทีและพยายามไม่ฟุ้งซ่านเรื่องของกองทัพ เอาไว้ตอนเย็นคงรู้กันว่าคนที่ชายหนุ่มจะพามาแนะนำเป็นใครกันแน่ เธอคาดหวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่คิด สาวร่างเล็กเดินทางไปสนามบินและรอเพื่อนรักอยู่สักพักเควินก็เดินลากกระเป๋าออกมา ใบหน้าหล่อเหลาแบบฉบับหนุ่มลูกครึ่งฉีกยิ้มกว้างเมื่อเจอไลลา ตลอดระยะเวลาเป็นอาทิตย์ที่เขากลับไปเคลียร์เรื่องที่ดินให้บิดาเขาคิดถึงไลลาเป็นที่สุด สาวน้อยที่ทำให้เขายิ้มทุกครั้งที่อยู่ด้วย “ไลลา...” “เควินเป็นยังไงบ้าง เรียบร้อยหรือเปล่า” “เรียบร้อยดี คิดถึงเธอจังเลยไม่เจอกันหลายวัน” เพราะมัวแต่ทำธุระจนแทบไม่ได้โทร.หาเพื่อนสาวเลย และเมื่อเจอหน้าเลยไม่อายที่จะบอกว่าคิดถึงคนตัวเล็ก ถึงแม้เขาจะรู้ว่าไลลารู้สึกกับเขาแค่เพื่อนก็ตาม “คิดถึงนายเหมือนกัน ผอมลงหรือเปล่า ธุระเยอะเลยละสิ” “เยอะมาก แต่เสร็จแล้ว ตอนนี้อยู่กับเธอได้ตลอด” มือหนาของเควินยกขึ้นพาดที่ไหล่บางแล้วโอบร่างบอบบางเอาไว้อย่างหวงแหน ถ้าไม่เพราะเขาเป็นแบบนี้

ดวงตาคมแดงก่ำเหมือนกำลังโกรธ แต่ไลลาหาได้สนใจไม่ ถ้าเขาต้องการเห็นเธอเจ็บงั้นเธอก็ต้องอดทนไม่ให้เขารับรู้ความรู้สึกของเธอ “อะไรกันตาทัพ...ทำช้อนร่วงแบบนั้นคนอื่นตกใจหมดลูก” อดีตมาเฟียอย่างอัครพลหันไปเอ็ดลูกชายที่มือไม้อ่อน “เปล่าครับ แค่หลุดมือครับ” “นั่นสิคะทัพ...งั้นเดียวอันนาตักอาหารให้นะคะ” อันนาหันมาบริการคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของตัวเองเป็นอย่างดี แต่สายตาของกองทัพก็ชำเลืองมองการกระทำของไลลาและเควินด้วยความเดือดดาลเช่นเดียวกัน ทั้งห้าคนกินข้าวกันจนอิ่ม คงมีแค่กองทัพเท่านั้นที่กินน้อยที่สุดจนอัครพลงงใจกับลูกชายคนนี้เพราะเอาแต่นิ่งเงียบกินข้าวแต่สีหน้าเหมือนกำลังโกรธใครอยู่ “ตาทัพจะไปส่งหนูอันนาหรือเปล่าลูก...” “เดี๋ยวผมให้คนขับรถไปส่งอันนาแทนนะครับ พอดีผมมีงานต้องขึ้นไปเคลียร์ที่ห้องก่อน” “ทัพจะไม่ไปส่งอันนาจริงๆ เหรอคะ” อันนาหันไปมองแฟนหนุ่มของตัวเองอย่างออดอ้อนแต่ก็ไม่กล้าเรียกร้องอะไรมากเพราะมันมีเงื่อนไขบางอย่างที่ชายหนุ่มตกลงทำกับเธอ “ไว้วันหลังนะครับอันนา ผมมีงานด่วนจริงๆ”

“กล้าดียังไงมาตบกูแบบนี้วะไลลา” มือหนาจัดการกระชากไหล่ของไลลาอย่างแรงจนร่างบอบบางสั่นคลอนไปตามแรงดึง “แล้วพี่กล้าดียังไงมาเอาความรู้สึกของฉันไปล้อเล่น!” ร่างกายของไลลาสั่นเทิ้มด้วยความเสียใจและเจ็บปวด การที่ชายหนุ่มเอาความรู้สึกของเธอไปล้อเล่นเพื่อให้เธอเจ็บปวด มันได้ผลและเธอกำลังเจ็บเจียนตาย “ช่วยไม่ได้โง่เอง” กองทัพยักไหล่ราวกับไม่ยี่หระในความผิดของตัวเองที่เขาทำเอาไว้ “ถ้าพี่บอกว่าแม่ไลลาเลว พี่แม่งก็เลวไม่ต่างกัน แม่ไลลาฆ่าแม่พี่ให้ตายจริง แต่พี่กำลังทำให้ไลลาตายทั้งเป็น” ใบหน้าหวานอาบไปด้วยคราบน้ำตา เธอเจ็บเหมือนหัวใจจะแหลกสลาย ความรักที่มอบให้เขามันเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าที่ชายหนุ่มไม่ได้ต้องการมันเลยสักนิดเดียว ซ้ำยังมาทำร้ายจิตใจของเธอให้แหลกเป็นจุณอีก “แล้วยังไง เธอเจ็บฉันไม่ได้เจ็บ อีกอย่างฉันก็ต้องการให้เธอเจ็บแบบนี้แหละไลลา เธอจะได้รู้ว่าตอนที่ฉันขาดแม่ไปเพราะแม่สารเลวของเธอฉันรู้สึกยังไง!” “แล้วไลลาผิดอะไร ไลลาไม่เคยทำอะไรพี่ด้วยซ้ำ ฮือๆ” มือน้อยทั้งสองข้างทุบที่อกแกร่งอย่างแรงด้วยความเจ็บปวด แม้ภายนอกจะไม่มีแผลแต่ภา

“อย่าเกร็งได้ไหมไลลา...พี่ก็เจ็บเหมือนกันนะ” กองทัพร้องบอกเมื่อช่วงล่างของไลลามันแน่นหนึบจนไม่สามารถสวนกายเข้าไปได้เลย “อื้อ...ออกไปไลลาเจ็บมาก” มือบางพยายามดันร่างแกร่งให้ออกห่างเพราะเขาพยายามดุนดันเอ็นร้อนเข้าไปในโพรงสาวที่ไม่ได้มีความพรักพร้อมอะไรเลย “อย่าดิ้นสิไลลา ถ้ายิ่งดิ้นมันยิ่งเจ็บ” กองทัพบอกแล้วใช้มือหนาของตัวเองเคล้นคลึงอกอิ่มของไลลาเอาไว้เพื่อให้หญิงสาวมีอารมณ์ร่วม ปลายนิ้วหนาบดขยี้ยอดอกสีหวานที่เขาชอบใช้ปากหยักของตัวเองดูดกลืนเข้าไป ซึ่งเมื่อคิดอย่างนั้นชายหนุ่มก็ไม่รอช้าที่ใช้ปากในการครอบครองความสวยหวานของไลลา “อื้อ...”ปากร้อนชื้นของกองทัพค่อยๆ ไล้เล็มความหวานจากยอดอกสีหวานเพื่อเป็นการกระตุ้นความต้องการของสาวร่างเล็กให้ลุกโชน เพราะเขาจะไม่ยอมให้บทรักครั้งนี้พังไม่เป็นท่าอย่างแน่นอน “พะ...พี่ทัพ” เสียงหวานร้องอย่างขาดห้วงเมื่อชายหนุ่มรัวลิ้นไปที่ยอดทับทิมสีหวานที่กำลังแข็งเป็นไตอยู่ในตอนนี้ “มีอารมณ์แล้วสินะไลลา” มุมปากของคนเจ้าเล่ห์ยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นว่าช่องทางรักของไลลาเริ่มมีน้ำสีใสไหลออกมาเพราะกายแกร่งของเข

บทที่ 11สาแก่ใจ ปัง!! เสียงปิดประตูดังสนั่นทำเอาไลลาที่นั่งอยู่บนเตียงสะดุ้งอย่างตกใจ และเมื่อลับร่างหนาแล้วน้ำตาของหญิงสาวก็ไหลออกมาไม่ขาดสาย ใบหน้าหวานซุกกับเข่ามนที่ชันขึ้นมา เบ้าตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวดจากภายใน ถ้ากองทัพทำร้ายร่างกายของเธอมันอาจจะไม่เจ็บเท่ากับการที่ชายหนุ่มทำร้ายจิตใจของเธอแบบนี้ และมันเป็นความผิดของเธอเองที่ไปเผลอใจรักผู้ชายสารเลวคนนั้น คนที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวดขนาดนี้ มือน้อยทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่น เธอทั้งโกรธ ทั้งเกลียดการกระทำของชายหนุ่มเป็นอย่างมาก มันสารเลวเกินกว่าที่เธอจะให้อภัยผู้ชายคนนั้น “ฉันจะทำให้พี่มาอ้อนวอนขอความรักจากฉันพี่ทัพ...” เสียงหวานบอกกับตัวเองอย่างสั่นๆ ใครไม่เป็นเธอไม่มีทางเข้าใจ และเธอเองไม่ใช่คนดีขนาดนั้นมาก่อน แต่ตอนนี้เธอหยุดทุกอย่างเธอพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น แต่เขากลับมาทำร้ายจิตใจของเธอแบบนี้ ร่างหนาของกองทัพเดินลงมาข้างล่างด้วยอาการหัวเสีย ยิ่งตอนที่เขาเห็นสายตาของไลลาที่มองมา ทำไมนะหัวใจแกร่งมันถึงกระตุกไหวอย่างรุนแรง