Semua Bab บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Bab 61 - Bab 70

“อย่ามาสะเหล่อเรื่องของกูกับไลลา กูไม่จ้างมึงละ ออกไปซะ!” กองทัพจ้องมองอันนาอย่างโกรธจัด แววตาคมสั่นระริกซึ่งคาร์เตอร์ที่นั่งตัวลีบอยู่ที่โซฟาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจด้วยซ้ำ “ทะ...ทัพ...อันนาขอโทษ...คือเรื่องเมื่อกี้อันนาไม่ได้ตั้งใจ” เมื่อได้สติอันนาก็พูดกับชายตรงหน้าด้วยเสียงสั่นจากนั้นก็ก้าวเข้ามาหาชายร่างใหญ่ด้วยสายตาขอโทษระคนวิงวอนอย่าให้เขาไล่เธอไปเลย อันนายอมรับว่าครั้งแรกที่กองทัพมาจ้างเธอ เธอรีบตกลงทันที เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะเธอชอบเขาตั้งแต่สมัยเรียนแต่คนอย่างกองทัพแทบไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย เขาไม่เคยคบหาใครจริงจังจนเธอต้องทำตัวเป็นเพื่อนเพื่อตีสนิทเขา แต่สุดท้ายก็ต้องห่างหายไปเมื่อเรียนจบเขาก็ไปเรียนต่อเมืองนอกทันที จนกระทั่งเพิ่งกลับมาเจอกันเมื่อปีก่อนหลังจากที่เธอเลิกกับสามีคนล่าสุดไป “งั้นมึงอย่ามาพูดเรื่องนี้กับกูอีกอันนา...อย่าให้กูต้องโมโห!” ดวงตาแดงก่ำจ้องมองไปยังร่างผอมสูงของอันนาด้วยความไม่ชอบใจ เขาไม่ชอบให้ใครมาขึ้นเสียงกับตัวเองแบบนี้ ใครที่กล้าทำเขาก็จะไม่มีทางไว้หน้ามันเด็ดขาด คงจะมีคนเดียวที่กล้าทำแบบนี้คือไลลา “ได้ๆ

“มึงถามมันสิว่าทำเหี้...อะไรไว้ มึงบอกเคย์เดนไปสิ ถามทุกคนเลยว่ารับเรื่องนี้ได้ไหม กูละคนหนึ่งที่ไม่ยอมรับอะไรพวกนี้” คาร์เตอร์ตะโกนออกมาอย่างโมโหเพราะถ้าใครที่รู้เรื่องนี้ก็ไม่มีทางรับได้อย่างแน่นอน “มึงทำอะไรไว้กองทัพ” เคย์เดินหันมองหน้าเพื่อนอย่างสงสัย “มึงไม่กล้าพูดเรื่องระยำของมึงสินะ อยากจะรู้เหมือนกันถ้าทุกคนรับรู้เรื่องนี้จะเกิดอะไรขึ้น” คาร์เตอร์ตะโกนกลับมาอย่างเกรี้ยวกราดเพราะไม่ชอบการกระทำของเพื่อนที่ทำแบบนี้ ถึงกองทัพจะแค้นก็ไม่ควรไปลงกับไลลา “กูงงไปหมดแล้วเนี่ย” เคย์เดนที่มาทีหลังมองทั้งน้องชายและเพื่อนของตัวเองสลับกันไปมาอย่างสงสัย แต่ท่าทีที่มองกันอย่างเอาเรื่องของทั้งสองมันคงรุนแรงมากพอตัว “มึงถามมัน มันทำเหี้...อะไร” ปกติแล้วคาร์เตอร์จะไม่ใช่คนหงุดหงิดอะไรง่ายๆ ยกเว้นมันโกรธหรือเกลียดคนนั้นมากจริงๆ “มึงบอกกูมาดิวะไอ้ทัพ...มึงทำอะไร” กองทัพมองเคย์เดนด้วยสายตาแดงก่ำพร้อมทั้งเอาหลังมือของตัวเองเช็ดปากหยักที่มีเลือดไหลออกมา “มึงไม่พูดล่ะ!! ไอ้ระยำ!” คาร์เตอร์ตะโกนออกมาเมื่อกองทัพเอาแต่นิ่ง

“ทำไม...ฉัน...ต้องไปรักคนเลวๆ แบบนั้น ทำไม...” ไลลาตัดพ้อเมื่อรู้สึกเกลียดตัวเองที่ห้ามใจไม่ให้รักผู้ชายคนนั้นไม่ได้ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับมอบมันให้กับเขาไปจนหมดแล้ว ทว่าตอนนี้เขาย่ำยีมันจนแทบไม่เหลือชิ้นดี“ไลลา...เธอต้องตั้งสติ...เธอมองหน้าฉัน” เควินผละออกจากสาวร่างเล็ก จากนั้นก็จับที่ใบหน้าหวานของไลลาเอาไว้เพื่อเตือนสติหญิงสาว และดึงเธอกลับมาอยู่ในอารมณ์ปกติ“เควิน” ไลลาเรียกชื่อเพื่อนด้วยเสียงสั่น“เธอเข้มแข็งฉันรู้...จำเอาไว้ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอร้องไห้เพราะผู้ชายคนนั้น...” เสียงเข้มบอกอย่างแน่วแน่เพื่อให้ไลลากลับคืนสู่สภาวะปกติ เขากลัวหญิงสาวสติแตก ถึงตอนนั้นเธออาจจะกู่ไม่กลับ“ฮึก...เราไม่ไหว...เราเหมือนจะตาย...ทำไมมันเจ็บอย่างนี้” มือทั้งสองข้างของไลลากำเข้าหากันแน่นจนมันเกร็งไปหมด เควินก็เอามือหนาของตัวเองจับที่มือเล็กเอาไว้เพราะอยากให้เธอคลายกังวล“จับมือฉัน...ไลลา...เธอจับมือฉัน” เควินพยายามรั้งมือเล็กให้คลายออก แม้ไลลาจะพยายามแสดงออกว่าเข้มแข็งมากแค่ไหน แต่ลึกๆ หญิงสาวก็คือผู้หญิงที่แสนจะอ่อนแอ คนที่เคยสูญเสียทุกอย่างในชีวิตมันยากเกินกว่าจะรับมือกับสิ่งเลวร้ายท

“ไลลา ฉันไม่อยากให้เธอเอาคืนอะไรทั้งนั้นนะ ต่างคนต่างอยู่เถอะจะได้เลิกแล้วต่อกัน”“ไม่! ผู้ชายคนนั้นต้องรับรู้ถึงความเจ็บของฉัน เขาจะต้องเจ็บกว่าฉันร้อยเท่าพันเท่า” เสียงหวานบอกอย่างแน่วแน่ เธอร้องไห้ เธอเสียใจ แต่ในสมองของเธอมันกำลังคิดถึงแต่เรื่องนี้ ในเมื่อเขาคิดจะแก้แค้นเธอจะสู้กลับ เอาให้ผู้ชายคนนั้นลิ้มรสความเจ็บปวดไม่ต่างจากเธอ“เธอจะทำอะไรกันแน่”“ไว้ถึงเวลาฉันจะบอกนะ”การระบายความเจ็บปวดที่ดีที่สุดคือการเอาคืน และคนอย่างกองทัพเธอจะไม่มีทางให้อภัยเขาจนกว่าชายหนุ่มจะได้ลิ้มรสชาติของความเจ็บที่เธอเคยได้รับเช่นเดียวกัน“เธอต้องทำใจบ้างนะ อย่าคิดแค้นกันไปกันมาเลย จะเจ็บทั้งคู่เปล่าๆ” เขารู้ดีว่าความแค้นไม่ทำให้ใครมีความสุข เขาอยากได้ไลลาที่น่ารักสดใสกลับมาเหมือนเดิม“เขาจะต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนฉันเควิน เขาต้องเสียน้ำตาให้ฉันอย่างที่ฉันเสียให้เขา” หัวใจสาวเต้นแรงเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ แต่ถึงกระนั้นปากบอกว่าอยากเอาคืนแต่หัวใจของเธอกลับมีผู้ชายคนนี้อยู่เต็มไปหมด จนต้องพยายามเอาความแค้นมาบดบังความรู้สึกของตัวเองไว้“งั้นฉันจะอยู่ข้างๆ เธออย่างนี้นะไลลา...ฉันจะช่วยเธอทุกอย่างเอง

ร่างเล็กแต่อวบอิ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวสักพักและเมื่อเดินออกมาก็พบกับร่างสูงของคนที่คุ้นเคย อันนาผู้หญิงที่กองทัพแนะนำว่าเป็นแฟน เธอจำได้ดีว่าคนตรงหน้าคือคนที่เธอเคยทะเลาะด้วยเมื่อตอนเด็กๆ และไม่ชอบใจที่ผู้หญิงตรงหน้าแสดงละครว่าเป็นผู้หญิงเรียบร้อยทั้งๆ ที่เมื่อก่อนด่าเธอแรงตอนที่เธอยังเด็ก “ไง...อีหน้าด้าน” “พูดอะไร” ไลลาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้มาต่อว่าเธอทำไม ถ้าเป็นเรื่องเมื่อสมัยสิบปีก่อนมันก็ไม่ใช่เรื่องหรือเปล่า “อย่ามาทำไขสือ...อีเด็กแรด!” “จะพูดอะไรก็พูดมาเลยอย่าเอาแต่ด่า” ไลลาเท้าสะเอวมองสองสาวตรงหน้าด้วยสายตาไม่พอใจที่กำลังโดนผู้หญิงคนนี้ต่อว่า “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าแกมีความสัมพันธ์กับกองทัพ...” อันนาบอกด้วยเสียงเกรี้ยวกราดพร้อมมองไลลาด้วยสายตาเคืองๆ “แล้ว...” “อีไลลา! อีหน้าด้าน แกยั่วทัพใช่ไหมเขาถึงได้ตกหลุมพรางแกแบบนี้!” อันนาปรี๊ดแตกเมื่อไลลาทำหน้าเหมือนไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย “ถามพี่ทัพของเธอสิว่าฉันอ่อยเขา หรือเขาอ่อยฉันเอง ไปถามแล้วค่อยมาหาเร