บททั้งหมดของ กรงรักทายาทมาเฟีย (25+): บทที่ 91 - บทที่ 100

91[ภาขวัญ]WEDDING วันแต่งงานไอริได้สวมชุดเจ้าสาวสมใจ ชุดเธอน่ารักมากๆ เป็นของขวัญแต่งงานจากคุณยายฉันเอง ท่านหายป่วยแล้วซึ่งที่ป่วยก็ไม่ได้เป็นโรคร้ายหรอก แค่เป็นไข้ตัวร้อนเท่านั้น คุณตาห่วงเวอร์ไปหน่อย อ้อ ชุดของไอริมีที่คาดผมเป็นเวลส์เจ้าสาวด้วยนะ น่ารักมาก จากที่หลงลูกอยู่แล้วฉันหลงหนักเข้าไปอีก สร้างไอจีให้และถ่ายรูปเธออัพลงรัวๆ ไม่กี่วันคนฟอลหลายพันแล้ว แต่คุณเอริคบอกว่าห้ามใส่ชุดให้ลูกโป๊ๆ อนุญาตให้อัพแค่รูปชุดมิดชิดเท่านั้นเพราะไอริยังเด็กมาก เธอยังตัดสินใจอะไรไม่ได้ว่าส่วนไหนควรเปิดเผย ฉันเป็นแม่ควรเซฟลูกด้วย"คุณเอริคคะ นี่คุณลุงพิชญ์กับคุณป้าอลินค่ะ พ่อแม่ของพอล บริษัทเกรย์ไทม์และเซอร์กรุ๊ป" คุณเอริคก้มหัวทักทายเล็กน้อย เขาทำแบบนี้สลับกับยกมือไหว้ ลืมตัวอยู่บ้างแต่หลายๆคนเข้าใจ"สวัสดีครับ ผมเป็นนักธุรกิจค่อนข้างใหม่ ยังไงช่วยแนะนำด้วยนะครับ"เขาถ่อมตัวกับผู้ใหญ่และอยู่เป็น การหาคอนเนคชั่นเลยไม่ยาก ตอนนี้นักธุรกิจในไทยระดับบิ๊กๆรู้จักคุณเอริคแล้ว"เท่าที่รู้ไม่ใหม่นะ บางทีลุงอาจจะขอคำแนะนำจากเราก็ได้" "ขอแสดงความยินดีด้วยนะหนูภาขวัญ หนูเก่งมากที่ผ่านทุกอย่างมาได้ และทำ

93[ภาขวัญ]After Party 'Cheers cheers cheers!' คุณเอริคหันไปคว้าขวดแชมเปญแล้วเขย่าแรงๆ ขณะที่ลูกน้องส่งเสียงโห่เชียร์และเริ่มยกแก้วดื่มอย่างสนุกสนาน ก่อนที่สุดท้ายมือใหญ่จะดันจุกที่ปากขวดดัง 'ป๊อก!' ฉีดพ่นฟองแชมเปญฟูฟ่อง เฉลิมฉลองให้กับงานของเรา"วันนี้กูแจกเงิน!"'เฮ้!'ครึกครื้นและสนุกสนานมาก คนที่อยากอาฟเตอร์ปาร์ตี้จากด้านบนลงมาร่วมงานกับเราบางส่วน ซึ่งที่เห็นก็มีซานิ พี่หมอภูมิ พี่พายุและเอมิ เอ้อฉันเห็นคุณวิกเตอร์เพื่อนคุณเอริคด้วย เขามากับผู้หญิงท้องโตคนหนึ่งน่าจะเป็นภรรยา น่าตาสวยและน่ารักมากพอคุณเอริครินแชมเปญใส่แก้วยอดบนสุดจนมันค่อยๆไหลลงมาถึงฐานแก้วด้านล่าง เงินจำนวนสิบล้านก็ถูกเขาสั่งเบิกเข้ามาในห้องบอลลูนแห่งนี้เต็มรถเข็นลูกน้องสะใจกับการแจกเงินของเขา ทุกคนโห่ชื่นชมและยกนิ้วโป้งตลอดที่ทีมงานออแกไนซ์ทำการขนย้ายและบรรจุเงินแบงค์พันใส่ปืนยิงสีดำที่มีโลโก้หมาป่า ก่อนที่คุณเอริคจะส่งมันให้ฉันถือ แล้วย่อลงอุ้มฉันขึ้นนั่งบนไหล่กว้างๆของตัวเอง"ว้าย มันสูงนะ>เชื่อใจฉัน" ฉันมองรอบๆ และเลิกจับเขาหันมาสนใจปืนในมือแทน แล้วทันทีที่กดยิงมีเงินแบงค์พันพุ่งออกมารัวๆ เสียงโห่ก็ดัง

SPECIAL 1[ZANI]จุดเริ่มต้น"เราต้องขอบอกญาติตามตรง ทำใจนะคะ คนไข้ยังโคม่า ยังไม่พ้นขีดอันตราย"ฉันยืนตัวแข็งและค่อยๆหันไปมองหน้าพอล นี่มันเกิดเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรขึ้น คนดีๆอย่างพี่หมอภูมิถูกยิงได้ยังไง แถมถูกยิงสามนัดโดนจุดสำคัญทั้งนั้น"หมอรักษาสุดความสามารถเลยนะ หมอภูมิเขาก็เป็นหมอโรงพยาบาลนี้ ช่วยเขาด้วยนะคะ ถ้าเกิดมีค่าใช้จ่ายอะไรบอกมาได้เลยค่ะ ฉันพร้อมจ่ายขอแค่เขาหาย""พวกเราทราบค่ะ และเราจะช่วยสุดความสามารถ"หมอบอกแค่นั้นก็กลับเข้าไปในห้องผ่าตัด ฉันกับพอลบึ่งมาที่นี่ทันทีที่รู้ข่าว ส่วนหน้าที่ตามล่าคนร้ายครอบครัวของภาขวัญเป็นคนจัดการ และนี่... ก็คือจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้จุดที่ฉันต้องใกล้ชิดกับพี่หมอภูมิหลังจากนั้นไม่กี่วันเราก็รู้ว่าคนที่ทำคือพวกผู้ก่อการร้าย แต่มีเจตนาอะไรไม่รู้เลย พวกมันจับตัวภาขวัญไปแล้ว สัญญาที่ตกลงกันก็รอเซ็นอยู่ สรุปพวกมันต้องการอะไรกันแน่ฉันได้คุยกับภาขวัญหลังจากเกิดเรื่องสองสามวัน หมอภูมิหัวใจหยุดเต้นไปหลายครั้ง และที่สำคัญพ่อของเขาได้จากไปอย่างกะทันหัน ภาขวัญเลยเอาแต่โทษตัวเองว่าเป็นสาเหตุของเรื่องนี้ และฝากฉันดูแลพี่หมอภูมิระหว่างที่เธออยู่ที่นั

SPECIAL 3[ZANI]โดนจับคู่เขายิ้มให้ฉันและมองมาด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนที่มือนุ่มๆจะย้ายขึ้นมาลูบหัว"ไว้พี่หายดี พี่จะเลี้ยงข้าวนิสักปีนึง""แค่เลี้ยงข้าวเองเหรอคะ?""แล้วนิอยากได้อะไรครับ" นั่นสิ ฉันอยากได้อะไรทำไมต้องถามกลับไปแบบนั้นด้วย"ไม่อยากได้อะไรค่ะ แค่ถามเฉยๆ พี่หมอภูมิง่วงไหม? นอนเลยไหมหรือดูซีรีส์ก่อน""นอนเลยก็ได้ นิรีบกลับรึเปล่าครับ" ฉันมองหน้าเขาอย่างชั่งใจ จริงๆต้องกลับบ้านเพื่อเตรียมตัวไปทำงานพรุ่งนี้ แต่...คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง งานเอาไว้ทีหลัง"ไม่รีบค่ะ พอดีนิมีประชุมเช้าเดี๋ยวนอนค้างที่นี่ เช้าตรู่ค่อยไปบริษัททีเดียว"จริงๆไม่มีประชุมอะไรทั้งนั้น แค่อยากอยู่ที่นี่เพราะไม่สบายใจที่ทิ้งเขาไว้คนเดียว แต่คำตอบฉันทำให้พี่หมอภูมิยิ้มกว้างราวกับดีใจ"ดีแล้วครับ พี่เป็นห่วง งั้นนอนด้วยกันนะ" "ค่ะ" ฉันถอยออกมาแล้วเดินหลบไปที่โซฟาเบด และระหว่างนั้นก็สะกดจิตตัวเองไม่ให้ใจเต้นแรงไปมากกว่านี้ ฉันตื่นเต้นอะไรกันเนี่ย ก็อยู่ดูแลกันมาตั้งนาน แค่นอนค้างห้องเดียวกันมันแปลกตรงไหน ฉันวางหมอนลงดึงผ้าห่มออกมาจากตู้ ก่อนจะไปทำธุระในห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟัน แต่พอออกมาพี่หมอภูมิยังไม่หลับ เ

SPECIAL 5[ZANI]พิเศษขึ้นเรื่อยๆ"ทำไมทำแบบนี้ล่ะหลาน? ที่ฐานทัพบอกว่าหลานมีแฟนแล้วจริงรึเปล่า"คำถามนี้ถูกถามในโต๊ะอาหารที่บ้านฉันในวันถัดมา โดยที่มีพ่อแม่ และปู่ย่าอยู่กันครบ ทุกคนกำลังรอคำตอบจากฉันอยู่"แฟนลูกเป็นใครเหรอซานิ?" แม่ถามด้วยสีหน้างุนงง เพราะปกติฉันจะบอกท่านทุกเรื่อง"ใช่ ทำไมลูกมีแฟนไม่บอกพ่อคะ" ตามด้วยพ่ออีกคน"คือเรื่องมันค่อนข้างซับซ้อนค่ะ""ซับซ้อนถึงขนาดไม่บอกพ่อกับแม่เลยเหรอ" จะเป็นเรื่องใหญ่ไหมเนี่ย ฉันเขี่ยข้าวในจานไปมาหาทางออกให้ตัวเอง อย่าให้ถึงต้องจ้างพี่วินหน้าปากซอยมาหลอกพ่อแม่เลยนะ"ดูๆกันอยู่ค่ะเลยไม่ได้บอก""ใครล่ะ""...""ถ้าซานิมีคนคุยหรือชอบพอกับใคร ปู่ก็ไม่ให้หลานดูตัวไงลูก บอกปู่มาเถอะนะ" สายตาทุกคนที่มองมากดดันขั้นสุด ไม่มีใครสนใจอาหารสิบๆอย่างตรงหน้า คำตอบจากฉันมันน่าสนใจกว่าสินะ"คือ... เขาอายุสี่สิบแล้วค่ะ" ทุกคนมองหน้ากัน แต่ไม่ได้พูดอะไรหลังจากนั้น "ถ้าอายุสี่สิบ พ่อแม่และปู่ย่าจะว่าอะไรรึเปล่าคะ""ขึ้นอยู่ที่คนคนนั้นเป็นใคร อาชีพการงานมั่นคงรึเปล่า ว่าไงล่ะหลาน" ปู่ถามกลับมาแต่ดูเหมือนว่าพ่อแม่ฉันจะถึงบางอ้อแล้ว พ่อวางช้อนส้อมลงแล้วมองหน้า