บททั้งหมดของ กรงรักทายาทมาเฟีย (25+): บทที่ 111 - บทที่ 120

SPECIAL 16ปรับตัวยิ่งฟังยิ่งมีกำลังใจ เสียงหัวใจนั้นเป็นแรงขับเคลื่อนชั้นดี พอลรู้ในทันทีเขาต้องทำทุกอย่างให้เด็กคนนี้เกิดมา และจะไม่มีวันทำร้ายจิตใจแม่เด็กอีกเด็ดขาด ซึ่งทางเดียวที่จะรักษาทุกอย่างไว้ คือการรักษาความรู้สึกกันและกันเขาจะพยายามให้เต็มที่ ส่วนเรื่องอนาคตจะให้ปัจจุบันมันค่อยๆพัฒนา วันนี้อาจจะไม่รู้สึก แต่ถ้าได้ดูแลใกล้ชิด มองใยไหมอีกมุมในมุมที่เขาไม่เคยมอง ทุกๆอย่างอาจจะดีขึ้นก็ได้...นิ้วชี้เรียวจึงกดที่โทรศัพท์ภายในต่อสายตรงไปที่เลขาของตัวเอง"เข้ามาหาผมที"(ค่ะคุณพอล)เมื่อเลขาสาวเคาะประตูขออนุญาตเข้ามา แผนในหัวที่พึ่งคิดได้สดๆร้อนๆก็เริ่มดำเนินการทันที"คุณพอลมีอะไรให้ดิฉันรับใช้คะ""หลังจากวันนี้ผมจะพักที่โรงแรม Sataton Hotel ชั้นยี่สิบ ขอห้องที่อยู่ติดกับห้อง 20221 จะเอาเป็น 20223 หรือ 20220 ก็ได้แต่เอาห้องที่ติดกับห้องนี้ที่สุด จองให้ผมทั้งปี""ทั้งปีเลยเหรอคะ?""คุณมีปัญหาอะไร""คือดิฉันกลัวว่าเราจะดีลกับทางโรงแรมไม่ได้ค่ะ คุณพอลสั่งกระชั้นชิดเกินไปค่ะ""ไม่ได้ก็ต้องได้ ถ้าโรงแรมอยากได้อะไรให้ไป ฉันจ่ายไม่อั้น ไม่เธอก็เสนอไปว่าฉันจะจ่ายให้สามเท่าของค่าห้อง ไม่ร

SPECIAL 18ห่างออกไปเรื่อยๆ"ใยไหม..." "ใยไหม!"พอลลุกขึ้นจากเตียงเดินไปเปิดประตูห้องน้ำ ก่อนจะกลับมาดูที่เตียงอีกรอบ เขาตื่นมาช่วงสายของอีกวันแต่ไม่เจอใยไหม แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่เจอ จนสุดท้ายพอลตัดสินใจใส่เสื้อผ้าไปกดกริ่งหน้าห้องเธอแต่สิ่งที่เจอทำให้สมองเขาตื้อ ประตูถูกเปิดไว้ มีแม่บ้านกำลังทำความสะอาด..."ขอโทษครับ คนที่พักห้องนี้...""อ๋อเช็คเอาท์ออกไปแล้วนะคะ ตั้งแต่หกโมงเช้าแล้วค่ะ"พอลชะงักไปทันที เขามืดแปดด้านไปชั่วขณะ ใยไหมใจแข็งมาก เขาประเมินเธอผิดไป พอลขอบคุณแม่บ้านแล้วกลับห้องพัก วันนี้วันหยุดแต่เขารีบอาบน้ำออกไปข้างนอก ซึ่งเป้าหมายไม่ใช่ที่ไหนแต่เป็นคลินิกหมอกวิน เขาอยากมาปรึกษาเพื่อนสนิท และถามด้วยตัวเองว่าใยไหมได้ปรึกษาอะไรรึเปล่า แต่หมอกวินเดินออกมาพอดี ทั้งคู่เจอกันด้านหน้า"ทำไมไม่โทรมาวะ โผล่มาได้ไง""ใยไหมปรึกษาอะไรมึงไหม""อืม... ไลน์มาถามเรื่องสถานที่ที่เป็นเครือข่ายยุติการตั้งครรภ์ น่าจะฉุดไม่อยู่แล้วว่ะมึงไปทำอะไรเขาอีก" พอลส่ายหน้าช้าๆแล้วนวดหว่างคิ้วตัวเอง"สัส... กูเครียดเหี้ยๆ""ใจเย็นเพื่อน""เย็นห่าไรวะลูกกูนะ ตอนนี้กูไม่อยากเสียใครไปเลย" หมอกวินตบไหล่พอ

SPECIAL 20[YAIMAI]ขอจีบได้ไหม?พิธีกร : โสดจริงๆเหรอคะเนี่ย แสดงว่าหนุ่มๆในงานก็มีหวังน่ะสิฉัน : เอ่อ... แต่โสดลูกติดนะคะ แหะๆ พิธีกร : ดีเลยสิคะคบปุ๊บมีลูกปั๊บ แล้วคุณใยไหมจะเปิดโอกาสให้หนุ่มๆเข้ามาบ้างไหมคะ ในงานพอปิ๊งปั๊งใครบ้างไหมฉันมองหน้าซานิ และมองหน้าภาขวัญ เพื่อนทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน ส่วนพอลเขาหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ทำไมต้องออกไปตอนนี้ด้วยนะ ฉันอยากให้เขาฟังว่าฉัน... เฮ้อ ช่างเถอะฉัน : ก็เปิดโอกาสนะคะ...พิธีกร : คอนเฟิร์มว่าเปิดนะคะ โอเคค่ะ งั้นส่งไมค์ให้หนุ่มคนแรกที่จองคิวก่อนเลยหนุ่มคนแรกอะไรอ่ะ ฉันมองหน้าซานิตกใจ นี่งานแต่งเพื่อนฉันนะไม่ใช่รายการเทคมีเอาท์ไทยแลนด์ ฉันจึงลดไมค์ลงขยับไปหาเจ้าสาวที่ยิ้มแก้มแทบแตก "แก คืออะไร? นี่งานแต่งแกนะ ฉันเกรงใจพี่หมอภูมิ กับแขกในงาน ทำไมพิธีกรถึง..."มือเรียวจับแขนฉันหมับ"เอาน่าฉันกับภาขวัญมีผัว แกก็ต้องมีผัวด้วย""บ้า... ""พอแล้ว ดูหนุ่มคนแรกสิมหาเศรษฐีของเมืองไทย" ซานิจับให้ฉันหันไปมอง แต่หนุ่มคนแรกที่ยืนถือไมค์และมีไฟสปอตไลต์ส่องทำให้ฉันตาเบิกกว้างพ่อของพอล?!คุณน้าพิชญ์ความหล่อไม่ต้องพูดถึงเลย พอลได้ท่านมาเต็มๆ ท่านหล่อ

SPECIAL 22 [PHAKWAN]จบปัญหา'เอริคคือครอบครัวของเรา' คำนี้มันมีพลังมากเลยนะ ถ้าคุณเอริคได้ยินเขาคงมีความสุขมาก เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยมีครอบครัวเลยความรักจากครอบครัวยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวที่จะส่งถึงเขาแต่ไม่เป็นไร ฉันนี่แหละจะเป็นให้เอง รู้จักภาขวัญน้อยไปซะแล้ว ภาขวัญคนนี้แหละจะกอดคุณเอริคไว้แน่นๆและซัพพอร์ตเขาทุกเรื่อง"เบบี้" อยู่ๆคุณเอริคก็เปิดประตูเข้ามาในห้อง แต่เมื่อเขาเห็นว่ามาม๊าอยู่ก็ก้มหัวเล็กน้อยจนท่านลุกขึ้นเดินไปหา"เอริคไม่ต้องกังวลนะ ครอบครัวเราใหญ่มาก ดรากอน ไลออน พร้อมซัพพอร์ตและช่วยเหลือวูลฟ์นะ"ฉันน้ำตาคลอเบ้ามองมือของมาม๊าที่แตะแขนลูกเขยเบาๆ "ขอบคุณครับ""ถ้าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แต่รู้ไว้นะว่าเราทุกคนเชื่อมือเอริค ขอให้ปัญหาทุกอย่างมันจบและมีการสูญเสียน้อยที่สุดนะ""ครับ... ผมจะพยายาม"เมื่อมาม๊าเดินออกไปคุณเอริคก็ปิดประตูห้อง เขามองหน้าฉันนิ่งๆ และใช่... เมื่อเรายืนมองตากันสักพัก ร่างสูงก็เดินเข้ามาสวมกอด"เบบี้...""ขา... เหนื่อยเหรอคะ""เปล่า อยากได้กำลังใจ" เห็นแบบนี้แล้วนึกภาพผู้ก่อการร้ายที่โยนฉันลงกลางมหาสมุทรไม่ออกเลย วันนี้เป็นแมวน้อย

SPECIAL 24[PHAKWAN]ผลิตลูกหลังจากที่ช่วยงานคุณน้ำจนส่งเธอขึ้นสวรรค์ ฉันก็กลับมาใช้เวลากับครอบครัว ไอริลุกขึ้นยืนได้บ้างแล้วค่ะ คุณเอริคดีใจมาก เพราะเขาเป็นคนสอนเธอให้ยืนเอง"ไม่ต้องกลัวล้ม มองหน้าแดดดี๊ครับ""แอ้" ไอริใช้สองมือค้ำพื้นกระดกก้นทุยๆเพราะแพมเพิสขึ้นเล็กน้อย ฉันคอยนั่งให้กำลังใจและคอยยกมือกันกลัวว่าเธอจะหัวคะมำเข้า แต่ไม่เลย ลูกสาวฉันสติดีมากแม่! และมีความพยายามสูง ค่อยๆลุกขึ้นช้าๆจนตัวเองยืนตรง"แด๊ดดี๊อยู่ตรงนี้ มาหาแด๊ดดี๊""แอ้!"ไอริตอบพ่ออย่างร่าเริง แต่เมื่อเผลอก้าวเท่านั้นก็ตั้งตัวไม่ทันล้มตุ๊บจนก้นกระแทกพื้น ฉันกับคุณเอริคนั่งเงียบ ไม่โอ๋ ไม่ถาม และมองหน้ากันลุ้นว่าเธอจะร้องไห้รึเปล่า แต่ก็ไม่ค่ะ... ไอริพยายามลุกขึ้นใหม่จนแด๊ดดี๊ของเธอปรบมือชม"เก่งมาก"ลูกสาวคนสวยยิ้มแฉ่งให้พ่อ โชว์ฟันหลอจนฉันอดยิ้มตามไม่ได้ "วันนี้พอแล้วค่ะไอริ ค่อยๆเป็น ค่อยๆไปนะลูก""แอ้!" เธอไม่ยอม ถ้าตั้งใจจะทำอะไรต้องทำให้ได้ คุณเอริคจึงพยักหน้าให้ฉันปล่อยเธอไป จนไอริยืนขึ้นใหม่และล้มลงอีก ยืนขึ้นอีกก็ล้มลงอีกรอบ ยืนๆล้มๆจนเข่าแดงแต่ก็ไม่ยอมแพ้สักทีฉันเริ่มอึ้งในตัวลูก คุณเอริคก็ด้วย