All Chapters of วิศวะรักเพื่อน (My Heart): Chapter 91 - Chapter 100

“ฮึก! ฟอนต์ถาม! ว่าฟอนต์ใช่ลูกของพ่อหรือเปล่า” “มีน...ไม่ได้พูดนะคะ” มีนรีบปล่อยน้ำตาให้ไหลเมื่อพัฒมองมาที่เธอสายตาสงสัย เรื่องนี้รู้แค่ไม่กี่คนและคนที่จะเป็นไปได้มีแค่มีนลูกสาวเขาเท่านั้น “ตอบฟอนต์” “กลับไปคุยกันที่บ้าน” “ฟอนต์ไม่ไปไหนทั้งนั้น!” “ยัยฟอนต์!!!” “แม้กระทั่งคำว่าลูก ฟอนต์ยังไม่เคยได้ยินมันจากปากพ่อตั้งแต่วันที่พ่อ! พาผู้หญิงคนอื่นเข้าบ้าน พ่อ! ฮึก เกลียดฟอนต์ตั้งแต่ตอนนั้น ฟอนต์เอาแต่สงสัยมาตลอด อะไรที่ทำให้พ่อกลายเป็นคนแบบนั้น...ฮึก เป็นเพราะฟอนต์ทำตัวไม่ดีหรือเปล่า หรือฟอนต์ทำอะไรผิดต่อพ่อเหรอ พ่อถึงไม่รักฟอนต์เลย ฮึก” ฉันกลั้นน้ำตาถามพ่อ ในเมื่อมันรู้แล้วว่าเป็นแบบนี้ ในเมื่อหัวใจมันเจ็บมากๆ แล้ว มันก็แค่เจ็บมากกว่านี้ ฮึก มันคงจะไม่แตกสลายมากไปกว่านี้แล้ว “ฟอนต์” พัฒสะอึกนิ่งเขาแทบไม่กล้าแม้แต่จะสบเขากับดวงตาลูกสาวเขา....ที่ดูทรมานนั้น “ถ้าไม่ใช่ลูก พ่อเกลียดฟอนต์ ฮึก มันก็ถูกแล้ว” “ใช่ แกไม่ใช่ลูกสาวคุณพัฒ” เมย์เดินเข้ามาเธอพูดขึ้นต่อหน้าร่างบาง “ฮึก!” “คุณเมย์!!” “มันควรรู้ความจริงได้แล้วค่ะคุณพัฒ” “....” “พ่อแกจับได้ว่าแม่แกมีชู้จน

“ไอ้คุณพัฒมึงนอกใจภรรยามึงใช่ไหม” “อึก!” พัฒสะอึก! “มึงคิดดีๆ ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้มันเริ่มต้นมาจากใคร จากมึงที่เป็นคนนอกใจภรรยาก่อนไหม ส่วนคุณเมย์ตำรวจยืนรอคุณอยู่ คุณไม่มีทางรอดพ้นได้หรอกเพราะผมไม่ได้ใจดีกับคนที่มาทำร้ายลูกสะไภ้ผมขนาดนั้น” “ฮึก...อย่ามาจับตัวฉันนะ ปล่อยฉันนะ ฉ....ฉันไม่ได้ทำ ปล่อยฮืออออคุณพัฒช่วยเมย์ด้วย ฮือออออ” เมย์ร้องไห้สะอื้นเมื่อถูกตำรวจเข้ามาจับกุมและคล้องกุญแจจับเธอไว้ “ฮึกแม่ พ่อคะ พ่อช่วยแม่สิคะ ฮือออออ” มีนเขย่าตัวพัฒเพื่อเรียกสติ แต่พัฒนะกลับนิ่งงันอยู่แบบนั้น “คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อฉันก็ได้นะ ถ้าการที่เกิดเรื่องกับฟอนต์และพักพิงขนาดนี้แล้วมันทำให้คุณยังคิดไม่ได้คุณก็ไปตายซะ เพราะว่าคุณไม่มีคุณสมบัติของการเป็นพ่อคน” ภายในห้องพักของโรงแรม “ฮึก ฮือออ เกลียด ฟอนต์เกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้ ฮืออออ~” เธอมองหน้าเขาร้องให้สะอื้น เหมือนคนขาดใจ มือเล็กที่แดงกำยังคงบีบมือใหญ่แน่นไม่ปล่อย แม้ว่าตอนนี้เธอกับเขาจะอยู่กันสองคนแล้วก็ตาม ตัวเธอยังคงร้องไห้สั่นไม่หาย “ใจเย็นๆ เด็กดี เธอก็แค่ยังโกรธอยู่ ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลั้น เธอร้องไห้มันออกมา

ริมหายหาดยามเย็น ที่มีแสงแดดอ่อนๆ ของพระอาทิตย์ตก ช่างดูสวยงามและสบายตาจนหัวใจสงบ แต่บรรยากาศพวกนั้นกลับทำให้ชายหนุ่มรูปงามทั้งสองอยู่ไม่เป็นสุข “ชีวิตกูไม่เคยพูดอะไรเยอะขนาดนนี้ แต่วันนี้กูบ่นจนปากจะฉีก เจ้าจอมแม่งดื้อ” ผมหันหน้ามองหน้าไอแทนคุณ คือมึงจะหงุดหงิดอะไรขนาดนั้นว่ะแค่แฟนมาเล่นน้ำ ทำเป็นหมาขี้หวงไปได้ ผมเลิกจนใจไอแทนคุณเปลี่ยนเป็นมองร่างบางของฟอนต์เธอยังคงใส่เสื้อยืดของเขาคลุมอยู่ จู่ๆเขาก็นึกขึ้นได้ว่าควรสั่งสกีนเสื้อคำว่า “มีผัวแล้ว” ไว้สักสิบตัวดีไหมวะ เผื่อวันไหนฟอนต์แต่งตัวโป๊จะได้ให้ใส่เลย คนจะได้ไม่มองอีหนูของเขา “มองเมียกูอยู่ได้” มันยังไม่หยุดอีกครับ “ใจไม่กว้างพอก็งี้” “จึ้งอ่ะจอม เริ่ดมากเพื่อน แสงสวยมาก” “อ้าวฟอนต์สวยแค่แสงเหรอ” เจ้าจอมเท้าเอวถามเพื่อนตากล้องสุดสวย “คนก็สวย ^ ^” คนถูกชมยิ้มร่า เธอหยิบมือถือขึ้นตั้งถ่ายให้ฟอนต์บ้าง “ไม่ถอดเสื้ออะ มันไม่เห็นข้างในนะอุส่าห์ใส่ชุดเหมือนกันแล้วด้วย” ร่างบางยกยิ้ม พยักหน้าถอดเสื้อออกเผยให้เห็นผิวขาวๆตัดกับสีชุด “หึ ดีจังนะไอสัตว์ ใจกว้างดี” แทนคุณได้ทียกยิ้มมุมปากเยาะเพื่อน ฟอนต์แค่ยอมใส่ยืด

บ้านพักต่างอากาศเทคโนลัส กุกกัก กุกกัก กุกกัก “....” หงึก หงึก เอ๋ง ร่างสูงในชุดนอนหัวฟูชี้โด่ไปคนละทาง เขาลุกขึ้นจากเตียงเบาๆ ก่อนจะผลักเปิดประตูมองหาต้นเสียงที่ทำให้เขาต้องตื่น มึงเองสินะ ไอลูกชาย (-__-) ตื่นทำเหี้ยอะไรตี 5 “โฮ่ง”! เขาชะงักนิ่งรีบก้มลงอุ้มเจ้าหมากังฟูขึ้นไว้บนแขน “ชู่ว ใจเย็นครับไอ้ลูกชายเดียวมี๊ตื่น” เขาย่องเบาๆ ปิดประตูห้องและพาน้องออกไปข้างนอก “ตื่นมาทำไมตี 5” ผมวางกังฟูและนั่งลงที่พื้นเพื่อคุยกับมัน “?” มันเอียงคอกระดิกหางมองหน้าผมตาแป๋ว น่ารักมากมั่ง ไม่ใช่ฟอนต์กูไม่หลงรักหรอกนะ ยอมให้เป็นลูกชายกูก็บุญเท่าไรแล้ว ถือว่าซ้อมเลี้ยงเบบี๋น้อยไปก่อนแล้วกัน ตอนมีจริงๆ ค่อยเอามาปรับใช้ เหรอวะ ตอนนี้กูยังด่ามันอยู่เลยนะ แล้วถ้ามีลูกกูจะไม่ด่าลูกแบบนี้ใช่ไหม? คิดหนัก..... เอาเป็นว่าอย่าด่าน้องแล้วกันกู ท่องไว้ไอ้ธีร์ น้องเป็นลูก น้องเป็นลูก “วาสนาดีจริงนะมึง” ท่องแล้วแต่ทำไม่ได้จริงๆ รู้ไหมครับว่าผมโคตรบังเอิญแค่ไหนที่ไปเจอมัน ตอนที่ผมใจกระวนกระวายรู้ว่าฟอนต์หายและตามหายังไงก็หาตัวเล็กไม่เจอ มือถือเธอก็ไม่เอาไปร่วมชั่วโมง หัว

“ซี๊ดดดดด อ๊า” อยากจะบ้าแค่ปลายลิ้นนุ่มเธอแตะที่หัวผมก็แทบกลั้นความเสียวไม่ไหว ก่อนที่เธอจะอมมันเข้าไปทั้งแท่ง “อ๊า เบ๊บ อย่ากัดครับคนสวย” หัวใจเขาอ่อนยวบมือลูบผมสลวยไม่ห่าง ใจเขาอยากจะเหลวเปวตรงหน้าเธอ ปากเล็กดูดเลียขึ้นลงแล้วดูดที่ปลายหัวจนผมแทบบ้า “ซี๊ดดด คนสาวขาของธีร์เก่งมากครับ อ๊าซี๊ดดด” ผมเงยหน้าขึ้นยิ่งฟันเธอกัดเบาๆ ผมเสียวจนแทบขาดใจ มือเล็กช่วยลูบชักขึ้นลงสลับกับเลียดูดแก่นกายผม “อื๊ออออ อ๊อก แผล็บ” ผมเผลอกระแทกแก่นเข้าไปให้อุ้งปากเล็ก จนเธอต้องตีเข้าที่หน้าขาผมเพื่อเตือน แต่แล้วไม่นานแท่งเอ็นก็กระตุกปล่อยน้ำเหลวสีขาวขุ่นแตกในปากเล็ก เขาเอาออกจากปากฟอนต์ไม่ทัน “คายก็ได้ครับฟอนต์” และที่ทำให้หัวใจเข้าเต้นรัวมากขึ้นเมื่อเธอกลืนมันเข้าไปให้ท้องซะแล้ว “แปลกมั้ย” คิ้วเล็กขมวดขึ้นเธอเอียงคอมองเขาตาแป๋ว ที่มุมปากเธอยังมีน้ำใสๆ ติดอยู่ และลิ้นเล็กเลียยั่วต่อหน้าต่อตาเขา “ไม่แปลก ฟอนต์กินได้” ดีจัด ความรู้สึกธีร์เนี่ยโคตรรู้สึกดีเลย หลงรักเธอจนโงหัวไม่ขึ้น พรึ่บ เขาลุกขึ้นอุ้มฟอนต์ขึ้นเตียง “ไม่รอแล้วครับ อยากกินแมวน้อยขี้ยั่วแล้วครับ” “อื้มมมม” ธีร์ทาบริม