เข้าสู่ระบบเพื่อนสนิท ? ถือกระเป๋าให้ เดินจับมือกัน งอน!เวลามีคนอื่นมาจีบ ให้ดอกไม้วันวาเลนไทน์ (ช่อใหญ่เบ้อเร่อ) พีคสุด! เพื่อนสนิทจดทะเบียนสมรสกันแล้ว… ยังไงดีล่ะ เพื่อนสนิทกี่โมงดี
ดูเพิ่มเติมSet : Princess of Engineering
1 วิศวะรักเพื่อน (My heart) NC18+ พระผู้เป็นเจ้าครับ ช่วยฟังคำภาวนาของผมที ระยะเวลาต่อจากนี้ ขอให้ท่านช่วยปกป้องใจเธอคนนี้ ขออย่าให้มีชายใด ได้ใจเธอไปครอง จนกว่าจะถึงวันเวลาที่เหมาะสม ให้ผมได้กลับมาเคียงข้างเธออีกครั้ง ธีร์ ภูวินทร์ อัศวศิริธรากุล วิศวกรรมศาสตร์ ปี 3 อายุ 21 ปี ผู้นำกระกูล อัศวศิริธรากุล ฉายา : หมาใหญ่ขี้หวง (หวงของรักจนเพื่อนเรียกไอ้หมา หึงกัดคนอื่นไปทั่ว) เขาคนนี้ หล่อ รวย มีความสามารถในด้านการทำธุรกิจ เจ้าของบริษัทเทคโนลัส บริษัทยักษ์ใหญ่อันดับต้นๆของประเทศ แต่ดันอ่อนหัดในเรื่องความรัก! “เพื่อนก็เหี้ยแหละ กูผัวฟอนต์เว๊ย” ฟอนต์ นลินญา อัศวศิริธรากุล คณะเทคโนโลยีการอาหาร ปี 3 อายุ 21 ฉายา : ดาวบนฟ้า (เพราะสวยยิ่งกว่าดาวคณะ) เธอคนนี้ สวย น่ารัก ขี้อ้อน ชอบทำขนมหวานเธอมีแววตาสีนิลใสเพียงมองสบตาเมื่อไหร่เป็นอันต้องมนต์สะกด ยากที่จะละสายตาจากคู่นี้ไปได้ มีความสามารถในการทำขนม แต่มืดบอดในการทำอาหาร เจ้าของร้านคาเฟ่พักพิง “ลูกเขามีพ่อมีแม่นะ ได้แล้วก็ต้องรับผิดชอบสิ!” เราทั้งคู่ผูกพันกันมาโดยตลอด จนกระทั้งช่วงเวลาหนึ่ง เขา...หายไปจากเธอ...แต่เขาโหยหาเธอมาตลอด ธีร์ : ที่ผ่านมา...จนถึงทุกวันนี้ เค้าผ่านมันมาได้เพราะคิดถึงเธอ และ เธอ...ไม่มีเขาข้างกาย ปากบอกไม่คิดถึงเขา... แต่กลับทำเค้กวันเกิดรอเข้าทุกปี ฟอนต์ : Happy Birthday นะ...ขอให้เขาคนนั้นกลับมา อย่างปลอดภัย ⚙️⚙️⚙️⚙️⚙️⚙️⚙️⚙️⚙️⚙️ คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม มีคำพูดที่หยาบคายไม่สุภาพ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และแสดงความคิดเห็นด้วยวาจาที่สุภาพนะคะ เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดีใดๆ อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่แนะนำให้ลอกเลียนแบบการกระทำตามนิยายค่ะ ขอให้อ่านใ6 ปีผ่านไป “ชาม ชาม ชาม เปอร์ เจยเห็ม ชาม ยึก ปุ้ง” (ช้างช้างช้างน้องเคยเห็นช้างรึเปล่า) “.....” “ชาม มุม จู๋ โต ม่าว เบา ชะมด ใยต้าว เยียวาห้วน” (ช้างมันโตไม่เบาจมูกยาวๆ เรียกว่างวง) “โอ๊ะ! ปี ปี๊ ปี๊ ปี๋” “ปี๊ไตเจอร์ เห็มไม นู๋ ตับปีเตื้อไต ว้าวววว ปีเตื้อจ๋วย” เจ้าหญิงตัวน้อยในชุดราตรีสุดสวยร้องเพลงช้าง ช้าง ช้าง สนุกสนาน เด็กน้อยคนนี้เธอมีชื่อว่า เฟอร์บี้ เธอกำลังวิ่งไล่จับผีเสื้อตัวน้อยที่บินโชว์อยู่กลางอากาศ เฟอร์บี้ยกยิ้มร่าเมื่อมือเล็กๆ ของเด็กวัย 3 ขวบนั้นได้จับผีเสื้อได้และกำลังเอาไปให้พี่ชายเธอดู “อื้ม เฟอร์มันจะตายนะถ้าจับแรง” ชายหนุ่มวัย 6 ขวบลูบหัวคนน้องอย่างเอ็นดู “ปล่อยให้มันบินสวยๆ ไหมคะ พี่ช่วย” ไทเลอร์ ก้มลงมองคนน้องเผยรอยยิ้มหวานบอกเจ้าหญิงน้อยของเขา “ยู ตงนี้ ก็จ๋วย” เฟอร์บี้หน้างอใส่คนเป็นพี่ เด็กน้อยที่ไม่อยากจะปล่อยสิ่งสวยงามตรงนี้ไป เผยแววตากลมใสน่าสงสาร ในดวงตาคู่สวยเริ่มเอ๋อคลอด้วยน้ำตามองหน้าคนเป็นพี่อย่างอ้อนๆ “ไม่ร้องนะเจ้าหญิงของพี่ ถ้าเฟอร์บี
“ธามเหม็นวะ ผมจะอ้วก” “เหม็นกู?” “…..” “ไม่ตอบแปลว่าใช่” “ไม่รู้” “เวร! มึงลูกกูจริงไหม ลำบากกูคูณสิบจริงๆ งานก็ต้องทำให้ อายุกู 50 แล้วนะเว้ย” ธามบ่นลูกชายตัวดีที่ตอนนี้มันนอนหนุนตักหนูฟอนต์ แล้วมันไม่ได้พูดเปล่านะ มันพูดว่าเหม็นเสร็จมันก็เอาหน้าขี้เหร่ๆ มันไปซุกท้องเมียอ้อนเมียมันครับ “ที่รักครับ พี่เหม็นดอกไม้กับเหม็นหน้าพ่อ” “เมียพี่ขอเตะลูกได้ไหม พี่อดมานานแล้ว” “นี่ลูกไหมครับ” “คุณพ่อคะอย่าแกล้งธีร์ของหนู” ธามยกยิ้มให้ลูกสะใภ้ รีบเอาแจกันดอกไม้ไปวางที่อื่น เห็นเป็นลูกหรอกนะ ชิ๊ เมียกูอุตส่าห์ทำให้กูได้เฉยชมแต่ไม่เป็นไรเพื่อหลานปู่ทำให้ได้ครับ “ธีร์ไหวไหม เมื่อเช้าก็วิ่งไปอ้วกกลางที่ประชุมนี่ แม่ว่าช่วงนี้พักงานก่อนไหม ลูกน่าจะไม่ไหวแล้ว” “คงต้องพักไว้ก่อนครับแม่ ผมอยู่ห่างฟอนต์ไม่ได้เลย” “โธ่~ลูกแม่ คงรักหนูฟอนต์มากเลยสินะ” “ใช่ครับรักมาก ฟอนต์ครับลูบหัวธีร์หน่อย” “////” คนตัวเล็กเผยรอยยิ้มลูบหัวผู้เป็นสามี เธอตั้งท้องไว้ 5 เดื
ผ่านไป 1 อาทิตย์ 20.00 น. “คิดถึง” สายตาคมเข้มอ่อนไหว มองคนตัวเล็กในจอ คืนนี้เธอขาใส่ชุดนอนสายเดี๋ยวกระโปงสั้น (ฟอนต์ก็คิดถึงธีร์) เธอยกยิ้มตาหยีให้ผม คนตัวเล็กทาครีมปะแป้งเสร็จเธอกระโดดขึ้นเตียงห่มผ้าหนาๆ หยิบเสื้อของธีร์มากอดไว้เพื่อที่จะเข้านอน “นั้นเสื้อธีร์” (อื้ม ฟอนต์ติดกลิ่นแบบว่าถ้าไม่ได้กลิ่นฟอนต์จะนอนไม่หลับ) “....” ฟอนต์แม่ง เกินต้าน! (ก็คนมันไม่ชินนี่) ธีร์จะบอกว่าไม่ใช่แค่ฟอนต์หรอก ธีร์ก็เป็น เพราะติดกลิ่นของฟอนต์มากเลยทำให้นอนไม่หลับยังดีที่เขาแอบเอาตุ๊กตามายเมลโลดี้ที่เธอชอบนอนกอดติดมาด้วย เลยทำให้หลับลงได้บ้าง “ฟอนต์” (คะ) เธอเอียงคอมองปลายสาย รอว่าผมจะพูดอะไร ซึ่งผมชั่งใจอยู่นานว่าจะพูดขอเธอออกไปดีไหม (ธีร์คะ ฟอนต์รอฟังอยู่) “กังฟูไปไหน” (น้องน่าจะนอนแล้วนะ วันนี้คุณแม่ธีร์มาเล่นกับฟอนต์แล้วรับน้องไปนอนด้วย) “งั้นเหรอ.....” เหมือนแม่จะรู้งานเลยวะ “แล้วหนูง่วงยัง” (ยังค่ะ หนูอยากคุยกับธีร์ แต่ถ้าธีร์ติดงานหนูก็จะนอนแล้
จุ๊ฟ “หื้ม?” “ทำไมธีร์น่ารักขนาดนี้ค่ะ ฟอนต์โคตรคลั่งรักธีร์มากๆ เลยรู้ป่ะ” จุ๊ฟ จุ๊ฟ จุ๊ฟๆๆๆๆ “^ ^” “ห้ามฟอนต์หน่อยก็ดีนะ” นี่จูบจนปากเปื่อยแล้วนะไอต้าวแฟน “เคยบอกแล้วไงว่าโคตรชอบจูบเธอเลย จูบอีกสิ” “ไม่เอาแล้ว >” “งั้นธีร์จูบเอง” มือใหญ่ยกขึ้นเชยคางฟอนต์ขึ้นอย่างแผ่วเบา เธอสบสายตาคู่หวานของธีร์ ก่อนริมฝีปากเขาจะทาบลงมาอย่างแนบแน่นและลึกซึ้ง อบอวลด้วยความรัก จ๊วบ จ๊วบ “อื้มมมม” ปลายลิ้นร้อนสอดเข้ามาตวัตลิ้นเล็กธีร์ขบกัดทั้งปากของเธอ สัมผัสอันนุ่มลึกชวนหัวใจเธอเบาหวิว ร่างกายบางขยับแนบชิดธีร์มากขึ้น “อื้มมม...หวาน” ธีร์ครางเสียงทุ้มหวานในลำคอ เขายกมือขึ้นแกะกระดุมเสื้อตัวเองและถอดมันออก จ๊วบ จ๊วบ “อื้อออ ธีร์....” เธอผล่ะจูบออกจากเขาอ้อยอิง แผล็บ ร่างกายเขาร้อนรุม กดจูบเธอและเลียที่ริมฝีปากฟอนต์อีกครั้ง แต่มือเล็กดันหน้าอกแกร่งห้ามเขาไว้ ตากลมโตสบเข้ากับธีร์ สายตาของเธอดุจประกายวิบวับจนเข้าไม่อาจละออกไปได้ “อ...อยากมีลูกไ