นักฆ่าสาวเกิดใหม่กลายเป็นภรรยาสุดร้ายกาจ 80s のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ซูเยว่ถิงไม่รอให้ใครตั้งสติได้ เธอคว้ามือหมอหนุ่มแล้วลากออกไปจากเรือนนั้น เสียงญาติ ๆ ที่อ้าปากจะโต้เถียงยังไม่ทันหลุดออกมา ทั้งสองก็ลับตาไปเสียแล้วพ้นจากเรือนเล็ก ความตึงเครียดค่อย ๆ จางลง เหลือเพียงเสียงลมหายใจของซูเยว่ถิงที่ยังแรงและถี่ เธอหันไปต่อว่าหมอหนุ่มทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ“คุณนี่มันหัวอ่อนเกินไปแล้วจริง ๆ!” เธอพูดพลางปล่อยมือจากเขา “ดูไม่ออกเหรอว่าคนพวกนั้นตั้งใจจะทำลายคุณ? พวกเขาไม่ได้หวังดีเลยสักนิด ที่พูดจาดูห่วงใยก็แค่คำลวง! ทุกอย่างวันนี้มันเป็นการจัดฉากเพื่อให้คุณเสื่อมเสีย เพื่อให้คุณต้องถอนหมั้นกับผู้หญิงที่บ้านหยาง”หลีฉีเฟิงก้มหน้าลง แววตาหม่นเศร้า “ผมรู้… แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้”“ไม่ได้ได้ยังไงคะ!” เธอสวนเสียงเข้ม “ถ้าคุณยังยอมให้เป็นแบบนี้ต่อไป ชีวิตคุณก็จะถูกเล่นงานไม่รู้จบ ฉันจะไม่ยอมให้คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้อีก ต่อไปนี้… ฉันจะช่วยคุณเอง”น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังนั้น ทำให้หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง คราวนี้ในดวงตาเขามีแววสั่นสะท้อน บางสิ่งที่ลึกซึ้งเกินจะอธิบาย เขารู้สึกทั้งซาบซึ้ง ทั้งตื่นตะลึงในความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวที่เหมือนพายุลูกนี้เขา

แต่ซูเยว่ถิงกลับส่ายหัวทันที แววตาเธอฉายความเด็ดเดี่ยว “ไม่ได้ค่ะ คฤหาสน์หลังนั้นเป็นของตระกูลหลี และคุณคือทายาทโดยตรง คุณไม่มีสิทธิ์ทิ้งมันไปง่าย ๆ อีกอย่าง…ฉันสัมผัสได้ว่าพวกญาติของคุณมีอะไรไม่ชอบมาพากล คุณไม่ควรหนี คุณควรเผชิญหน้า”หลีฉีเฟิงถอนหายใจ แต่แล้วก็วางตะเกียบลง สีหน้าจริงจังขึ้นกว่าเดิม “คุณพูดถูก…ถ้าอย่างนั้น ผมจะเล่าให้คุณฟัง”เขาเริ่มเล่าความหลังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แม้จะพยายามควบคุมอารมณ์ แต่แววตาที่หม่นหมองก็เผยให้เห็นถึงบาดแผลที่ไม่เคยหายไป“เดิมทีครอบครัวผมมีฐานะ พ่อแม่เปิดร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าใหญ่ที่สุดในเมือง กิจการรุ่งเรืองมาก วันหนึ่งแม่ผมใจดีเกินไป พาป้ากับครอบครัวมาอยู่ด้วยในบ้านหลังใหญ่ แต่ไม่นาน…พ่อกับแม่ของผมกลับล้มป่วยพร้อมกัน หมอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท่านทั้งสองป่วยเป็นโรคอะไร จากนั้นไม่กี่วันก็จากไปทั้งคู่”เขาหยุดชั่วครู่ สูดหายใจลึกแล้วพูดต่อ “ผมเสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้ นั่นแหละคือสาเหตุที่ผมเลือกจะเป็นหมอ ส่วนพินัยกรรมที่พ่อแม่ทิ้งไว้ ระบุชัดว่าทรัพย์สินทุกอย่างต้องตกเป็นของผม แต่ตอนนั้นผมยังเด็ก จึงให้ป้าเป็นผู้ดูแลมรดกแทน…แล้วคุณก็คงเดาออกว่าเกิดอะไร

หัวใจของเขาเหมือนถูกบีบ แต่ครั้งนี้...ไม่ใช่ความเจ็บปวดอย่างเดียว มันมีประกายไฟเล็ก ๆ จุดขึ้นในอกซูเยว่ถิงมองเขาอย่างเข้าใจ เธอเงียบเพื่อปล่อยให้เขาทบทวน ให้เขาเลือกเส้นทางด้วยตัวเอง เธอรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของคนเช่นนี้ต้องเกิดจากแรงผลักดันภายใน ไม่ใช่การยัดเยียด“ถ้าผมจะทวงสิทธิ์ของผมคืน... ผมต้องทำยังไง” เสียงของเขาแผ่ว แต่ชัดเจน แววตาที่มองมาหาเธอเต็มไปด้วยความจริงจังหัวใจของซูเยว่ถิงอบอุ่นขึ้นมาในทันที เธอยิ้มกว้างออกมา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวังและกำลังใจ “เรื่องนี้ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ พวกเราจะค่อย ๆ ปรึกษากัน แต่ว่าสิ่งแรกที่คุณต้องทำ คือเริ่มเปลี่ยนจากตัวคุณก่อน คุณต้องเป็นคนที่เข้มแข็ง กล้าหาญ และแน่วแน่”“ได้...ผมจะทำให้ได้” หลีฉีเฟิงเอ่ย มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่เคยมีมานาน รอยยิ้มที่มาพร้อมความมุ่งมั่น“สิ่งแรกที่พวกเราต้องทำ” ซูเยว่ถิงเอ่ยพลางสบตาเขาอย่างแน่วแน่ “คือพวกเรา...จะไม่ย้ายออกจากคฤหาสน์แห่งนี้”เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ยังคงตั้งใจฟัง“คุณต้องจำไว้เสมอว่าคฤหาสน์นี้เป็นของตระกูลหลี และคุณก็คือทายาทโดยตรง ไม่ใช่ป้าคุณ ไม่ใช่ใครหน้าไหน ที่นี่คือบ้านของคุณ

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน ร้านเทียนหอมของซูเยว่ถิงก็เปิดตัวขึ้นในตลาดเล็ก ๆ ของเมือง ร้านตกแต่งเรียบง่ายแต่ดูสะอาดตา ชั้นไม้เรียงรายด้วยเทียนหอมหลากสีหลากรูปแบบ กลิ่นหอมละมุนอบอวลตั้งแต่หน้าประตู ราวกับดึงดูดผู้คนให้แวะเวียนเข้ามาซูเยว่ถิงใช้ทั้งความรู้จากความทรงจำของเจ้าของร่างและประสบการณ์จากชาติที่แล้วมาผสมผสาน เทียนหอมแต่ละชิ้นถูกทำด้วยมืออย่างพิถีพิถัน กลิ่นที่เธอปรุงมีเอกลักษณ์และเต็มไปด้วยคุณสมบัติการบำบัด คนในเมืองนี้ไม่เคยพบสิ่งเช่นนี้มาก่อน พอได้ยินเธอบรรยายสรรพคุณก็ยิ่งเกิดความสนใจ“กลิ่นนี้ช่วยให้นอนหลับได้จริง ๆ เหรอคะ” ลูกค้าสาวคนหนึ่งหยิบเทียนหอมกลิ่นลาวานเดอร์ขึ้นมาพิจารณาซูเยว่ถิงยิ้มบาง ตอบเสียงนุ่ม “ใช่ค่ะ กลิ่นลาวานเดอร์ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียด ถ้าจุดไว้ห้านาทีก่อนนอน จะทำให้นอนหลับสบายขึ้น”หญิงสาวพยักหน้าอย่างสนใจ “งั้นฉันลองเอาไปให้แม่ใช้หน่อย ช่วงนี้แกนอนไม่ค่อยหลับ”“แม่ของคุณมีโรคประจำตัวหรือเปล่าคะ” ซูเยว่ถิงถามอย่างใส่ใจ“ไม่มีค่ะ คงเพราะเครียดมากไป”ซูเยว่ถิงหยิบเทียนอีกชิ้นขึ้นมา “ถ้างั้นลองเอาไปสองกลิ่นนะคะ กลิ่นลาวานเดอร์สำหรับตอนกลางคืน แล้วก็กลิ่นเปลือก

เหลียงหวนพยักหน้าอย่างจริงจัง “ขอบคุณมากครับ แล้วกลิ่นอื่น ๆ มีอะไรที่เหมาะสมอีก”“มีกลิ่นตะไคร้หอมค่ะ สามารถช่วยกันยุงได้ หากจุดในห้องพักแขก ก็จะช่วยให้แขกรู้สึกสบายใจ ไม่ถูกรบกวนจากยุง”เหลียงหวนสนใจทันที “งั้นขอลองกลิ่นนี้ด้วย”“ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจัดให้สองสามอันนะคะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีความหวังก่อนจากกัน เขากล่าวด้วยท่าทีจริงจัง “ผมจะทดลองใช้สักสองสามวัน ถ้าได้ผลจริง ผมจะไปหาคุณที่ร้าน คุณบอกอีกทีสิ ร้านอยู่ตรงไหนของตรอกเป่ยซาน”“อยู่ตรงกลางซอยค่ะ ถ้ามาจากทางถนนหู่ จะอยู่ทางขวามือ”“ครับ”ผลลัพธ์ที่ตามมานั้นเกินกว่าที่ซูเยว่ถิงคาดคิด เมื่อโรงแรมทดลองใช้ กลิ่นมะลิในห้องอาหารทำให้ลูกค้าเพลิดเพลินกับบรรยากาศและสั่งอาหารมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากที่เคยสั่งโต๊ะละไม่กี่อย่าง กลายเป็นหลายจานต่อโต๊ะ ยอดขายพุ่งสูงจนผู้จัดการถึงกับยิ้มไม่หุบ ส่วนกลิ่นตะไคร้หอมก็ได้ผลอย่างน่าอัศจรรย์ เมื่อเจ้าของโรงแรมและเหลียงหวนลองจุดในห้องพักของตัวเอง พวกเขาพบว่ามียุงหายไปจริง ๆ ความประทับใจครั้งนั้นทำให้โรงแรมสั่งซื้อเทียนหอมจากเธอจำนวนมากซูเยว่ถิงกลับมาที่ร้านในวันนั้นพร้อมเงินก้อนแรกที่มากที่สุ