เจ้าสาวจำเป็น 1.2

ซูเยว่ถิงไม่รอให้ใครตั้งสติได้ เธอคว้ามือหมอหนุ่มแล้วลากออกไปจากเรือนนั้น เสียงญาติ ๆ ที่อ้าปากจะโต้เถียงยังไม่ทันหลุดออกมา ทั้งสองก็ลับตาไปเสียแล้ว

พ้นจากเรือนเล็ก ความตึงเครียดค่อย ๆ จางลง เหลือเพียงเสียงลมหายใจของซูเยว่ถิงที่ยังแรงและถี่ เธอหันไปต่อว่าหมอหนุ่มทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

“คุณนี่มันหัวอ่อนเกินไปแล้วจริง ๆ!” เธอพูดพลางปล่อยมือจากเขา “ดูไม่ออกเหรอว่าคนพวกนั้นตั้งใจจะทำลายคุณ? พวกเขาไม่ได้หวังดีเลยสักนิด ที่พูดจาดูห่วงใยก็แค่คำลวง! ทุกอย่างวันนี้มันเป็นการจัดฉากเพื่อให้คุณเสื่อมเสีย เพื่อให้คุณต้องถอนหมั้นกับผู้หญิงที่บ้านหยาง”

หลีฉีเฟิงก้มหน้าลง แววตาหม่นเศร้า “ผมรู้… แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้”

“ไม่ได้ได้ยังไงคะ!” เธอสวนเสียงเข้ม “ถ้าคุณยังยอมให้เป็นแบบนี้ต่อไป ชีวิตคุณก็จะถูกเล่นงานไม่รู้จบ ฉันจะไม่ยอมให้คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้อีก ต่อไปนี้… ฉันจะช่วยคุณเอง”

น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังนั้น ทำให้หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง คราวนี้ในดวงตาเขามีแววสั่นสะท้อน บางสิ่งที่ลึกซึ้งเกินจะอธิบาย เขารู้สึกทั้งซาบซึ้ง ทั้งตื่นตะลึงในความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวที่เหมือนพายุลูกนี้

เขายิ้มบางเบา แม้จะมีความกังวลในใจ “เรื่องวันนี้… ผมต้องขอโทษแทนญาติ ๆ ของผมด้วย พวกเขา…”

“ไม่ค่อยจะมีมารยาทใช่ไหมคะ” ซูเยว่ถิงพูดตัดทันที ดวงตาวาวโรจน์

หมอหนุ่มชะงักไป แต่ก็ยอมรับ “ใช่… แต่ผมสัญญา จะหาทางคุยกับพวกเขาให้รู้เรื่อง”

“ไม่จำเป็นค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงแข็ง “คุณยังไม่รู้จักคนพวกนั้นดี พูดไปก็ไม่มีวันฟัง มีแต่จะดุด่าคุณหนักขึ้นไปอีก”

เขาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างลังเล “แต่คุณ… พูดเรื่องแต่งงานออกไปต่อหน้าพวกเขา…”

“ฉันก็แค่กุขึ้นมา เพื่อปิดปากพวกนั้น” เธอขมวดคิ้ว “คุณหมอ อย่าบอกนะคะว่าคุณคิดจริงจังกับสิ่งที่ฉันพูดน่ะ”

หลีฉีเฟิงสบตาเธอตรง ๆ ดวงตาอ่อนโยนปนจริงจัง “แต่คุณก็เสียหายไปแล้ว… เรื่องวันนี้คงแพร่ไปทั้งเมือง ญาติผมไม่มีทางปิดปากแน่ และนั่นหมายความว่าพ่อแม่คุณก็ต้องรู้ด้วย”

ทันทีที่เขาพูดถึง “ครอบครัว” สีหน้าของซูเยว่ถิงก็เปลี่ยนไป เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมผุดขึ้นมาอย่างชัดเจนพ่อแม่ที่ไม่เคยเห็นค่าในตัวเธอ เอาแต่บังคับให้แต่งงานกับลูกชายพ่อค้าขายหมู เพื่อประโยชน์ทางธุรกิจ ไม่เคยสนใจเลยว่าเธอรู้สึกอย่างไร

ถ้ากลับบ้านตอนนี้ ไม่เพียงต้องเจอบังคับให้แต่งงาน เธอยังต้องเจอการประณามจากเรื่องในวันนี้อีกแน่ และครั้งนี้คงหนักหนาสาหัสกว่าเดิมหลายเท่า

หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น ความคิดตีกันวุ่นวาย จะทำอย่างไรดี?

หมอหนุ่มกลับเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อนด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นเกินคาด “เพื่อรักษาเกียรติของคุณ… ผมจะแต่งงานกับคุณ”

คำพูดนั้นทำให้ซูเยว่ถิงชะงักเหมือนถูกสายฟ้าฟาด “อะไรนะ? คุณหมอ… คุณพูดเล่นหรือเปล่า เรื่องใหญ่ขนาดนี้จะตัดสินใจง่าย ๆ ได้ยังไงกัน”

แต่หลีฉีเฟิงกลับส่ายหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงใจ “ไม่ใช่การตัดสินใจง่าย ๆ เลย ผมคิดแล้ว… ถ้าเราไม่แต่งงาน คุณก็จะถูกนินทา ถูกครหาไม่รู้จบ ผมไม่อยากเห็นคุณต้องเจอแบบนั้น วิธีนี้… คือทางออกที่ดีที่สุด”

ซูเยว่ถิงยืนนิ่ง ใจเต้นแรง ความคิดในหัวสับสนวุ่นวาย แต่งงานงั้นเหรอ?

เธอพึมพำเบา ๆ “แต่งงานกัน… จริง ๆ เหรอ”

เงียบไปชั่วขณะ ก่อนเธอจะเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกล้า “ตกลงค่ะ ฉันจะแต่งงานกับคุณ”

คำตอบนั้นเหมือนปิดผนึกบางสิ่งในใจเธอ แม้จะยังมีความลังเล แต่เมื่อพิจารณาดี ๆ เธอก็เห็นว่านี่อาจเป็นทางออกที่ดีที่สุดเช่นกัน อย่างน้อย… มันจะตัดขาดสายโซ่ของตระกูลซู พ่อแม่ก็จะไม่มีสิทธิ์บังคับเธออีก และหมอหลีชายหนุ่มตรงหน้าก็ดูจริงใจ ไม่มีเจตนาร้าย

หลีฉีเฟิงยิ้มบางเบา ราวกับโล่งใจและแอบดีใจในเวลาเดียวกัน “ครับ ถ้าคุณตกลง เราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน ส่วนงานแต่ง… เอาไว้คุณพร้อมเมื่อไรก็ค่อยจัดก็ได้”

ซูเยว่ถิงพยักหน้า “ค่ะ เอาตามที่คุณหมอว่า”

แม้คำพูดนั้นจะสงบ แต่ภายในใจของทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าเส้นทางที่กำลังจะเดินไปหลังจากนี้ จะไม่มีวันหวนกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว…