Semua Bab เกิดใหม่อีกครั้งฉันขอมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม 80s: Bab 31 - Bab 40

เหนื่อยจนจะท้อแล้วนะจากนั้นหญิงสาวก็เดินเข้าไปในตลาด ซึ่งทุกครั้งที่เข้ามาซื้อวัตถุดิบที่ตลาด เธอก็จะแต่งตัวให้สวยงาม เพราะภาพลักษณ์ของเธอสำคัญต่อสายตาของลูกค้ามาก และไม่ใช่แค่ตอนที่ไปซื้อของในตลาดเท่านั้น แม้กระทั่งตอนที่เธอออกไปเก็บเงินตามร้านที่เธอฝากขายอาหารก็เช่นกัน จึงทำให้เวลาที่เธอเดินผ่านไปผ่านมา ก็มักจะมีสายตาหลายคู่มองจับจ้องมาที่เธอ ทั้งที่เป็นชายหนุ่มที่ทั้งโสดและไม่โสด ผู้ดีมีเงิน นายทหาร หรือแม้แต่พ่อค้ารายใหญ่“อาหารนี้เป็นของคุณเหรอครับ” นายทหารคนหนึ่งถามขึ้นเบา ๆ เขายืนอยู่ด้านหลังในขณะที่เหอซินหยวนกำลังนับจำนวนกล่องอาหารที่นำมาฝากขายที่ร้านในวันนี้หญิงสาวหันหลังกลับมามองชายหนุ่มแล้วยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป “ใช่ค่ะ เป็นอาหารอิงตามหลักโภชนาการของฉันเอง ฉันเอามาฝากขายที่นี่”“อาหารอิงหลักโภชนาการเหรอ ผมไม่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลย คุณช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อยได้ไหม” นายทหารคนนั้นถามขึ้นเหมือนเขาสนใจอย่างมาก“ได้สิคะ อาหารนี่สำหรับคนที่ต้องการควบคุมน้ำหนักหรือไม่ก็ต้องการลดความอ้วนค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยรอยยิ้ม แล้วพูดต่ออย่างรู้ทันว่า “แต่คุณเป็นทหารหุ่นดีแล้วก็มีร่างกายที

เทพเจ้าเตาไฟ“สวัสดีซินหยวน”แต่แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ทำเอาเธอตกใจยิ่งกว่าเดิม มันเป็นเสียงพูดทักทาย เสียงคล้าย ๆ กับผู้ชายแก่ ๆ คนหนึ่ง เสียงนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสงบเยือกเย็นเหอซินหยวนได้แต่มองไปรอบ ๆ ห้องครัว เพื่อดูว่ามีใครมาที่บ้านของเธอหรือเปล่า แต่เมื่อดูดี ๆ แล้วก็ไม่มีใคร ก็ทำเอาเธอขนลุกขึ้นมาและก็อดที่จะคิดไม่ได้ว่า ‘นี่เป็นเสียงของผีที่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้หรือเปล่า’“ฉันไม่ใช่ผีหรอก ฉันคือเทพเจ้าเตาไฟ” เสียงนั่นพูดขึ้นอีกครั้งเหมือนอ่านความคิดของเธอได้คราวนี้เหอซินหยวนถึงกับขมวดคิ้ว ‘เทพเจ้าเตาไฟคืออะไรกัน’“อะไรนะคะ คุณเป็นใคร” หญิงสาวถามเพื่อความแน่ใจ“ฉันคือเทพเจ้าเตาไฟ ผู้ที่จะมาช่วยเธอให้ผ่านพ้นความลำบากในครั้งนี้ไปได้ยังไงล่ะ” เสียงนั่นตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้นเล็กน้อยเหอซินหยวนทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ หรือว่าต้องพูดตอบโต้กับเสียงที่อ้างว่าตัวเองเป็นเทพเจ้าเตาไปยังไงดี เธออึ้งไปชั่วขณะจนไก่บนเตานั้นจะส่งกลิ่นไหม้เธอก็ยังไม่รู้ตัว“เธอช่วยเอาไก่ออกไปจากเตาก่อนดีไหม มันไหม้แล้วนะ”เสียงเทพเจ้าเตาไฟบอก นั่นจึงทำให้เหอซินหยวนรู้ตัว แต่เมื่อมอง

ผู้หมวดหนุ่มตามจีบช่วงเย็นของทุกวันเหอซินหยวนจะออกไปเก็บค่าอาหารเอง เพราะเธอคิดว่าเงินไม่เข้าใครออกใคร หากให้เด็กส่งของเก็บเงินเองและเขาเห็นเงินจำนวนมาก อาจจะเกิดความโลภและเชิดเงินหนีไปก็ได้ทุกครั้งเธอจะทำรายละเอียดเอาไว้ว่าที่ร้านนี้ส่งกี่ครั้ง ครั้งละกี่กล่อง รวมเป็นเงินเท่าไรในแต่ละวัน ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะได้คิดเงินได้อย่างถูกต้อง และจะได้จ่ายค่าแรงให้เด็กส่งของอย่างยุติธรรม วันนี้ก็เช่นเดิม เธอมาเก็บค่าอาหารกล่องที่ร้านของเถ้าแก่หยางเป็นที่แรก เมื่อมาถึงก็ทักทายพร้อมส่งยิ้มไปให้“สวัสดีค่ะเถ้าแก่หยาง วันนี้ได้ขายดีไหมคะ” เหอซินหยวนถามพลางมองดูกล่องอาหารของตัวเองที่วางอยู่หน้าร้าน ซึ่งเหลือไม่กี่กล่อง“หมายถึงอาหารของหมอเหอหรือว่าของฉันล่ะ” เถ้าแก่หยางถามเป็นเชิงหยอกล้อ“ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละค่ะ” เหอซินหยวนตอบกลับพร้อมรอยยิ้มเถ้าแก่หยางทำหน้าเหมือนกับครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับมา “วันนี้อาหารของหมอเหอก็ขายดีนะ แต่ว่าสู้เมื่อสองสามวันที่แล้วไม่ได้ เมื่อสองสามวันที่แล้วขายหมดตั้งแต่บ่ายเลย แค่วันนี้เหลือสามกล่องส่วนร้านของฉันวันนี้ก็ได้ขายดีเหมือนเดิมนั่นแหละ”“ดีเลยค่ะ” หญิงส

เลิกคิดได้เลยหญิงสาวพยักหน้ารับรู้และคิดในใจ ‘ดูเหมือนว่าเขาจะทำการบ้านมาดี แม้แต่เหตุผลของเขาก็เหมือนกับของผู้พันเจียงเป๊ะเลย’“ผู้หมวดคะ ฉันว่าเรามาพูดกันตรง ๆ เลยดีกว่า ฉันรู้ค่ะว่าคุณมาด้วยจุดประสงค์อะไร” เหอซินหยวนตัดสินใจพูดเข้าเรื่องตรงๆ เพราะเธอยังมีงานต้องทำอีกมาก แล้วก็ไม่ได้สนใจผู้ชายคนไหนด้วย ดังนั้นจึงต้องการจบเรื่องให้เร็วที่สุด จึงจะเป็นการดีที่สุดกับทุกฝ่าย“ผมว่าแล้วว่ายังไงคุณก็ต้องดูออก เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นผมจะพูดตรง ๆ เลยก็แล้วกัน” จางเจิ้นเอ๋อกล่าวขึ้นมาอย่างจริงจังหญิงสาวนั่งตัวตรง พร้อมรับฟังเขาอย่างเต็มที่ “ว่ามาเลยค่ะ”“คือ...ผมชอบคุณ ผมชอบตั้งแต่วันแรกที่เจอคุณเลย ผมก็เลยจะขอแต่งงานกับคุณ โดยจะให้คุณมาเป็นอนุของผม เพราะผมแต่งงานมีภรรยาแล้ว” ผู้หมวดหนุ่มตอบออกมาตรง ๆ“อนุงั้นเหรอ” เหอซินหยวนอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ‘นี่มันจะมากเกินไปหน่อยแล้ว เห็นฉันเป็นอะไรกัน คิดจะมาขอฉันแต่งงานให้ไปเป็นอนุอย่างนั้นเหรอ ต่อให้แต่งเป็นภรรยาหลวงฉันยังไม่คิดที่จะแต่งให้เสียด้วยซ้ำ ทำแบบนี้เป็นการดูถูกกันมากเกินไปแล้ว’ เธอคิดอย่างไม่พอใจ คิดแล้วไฟโทสะก็โหมขึ้นมาในใจ“ใช่ แ

จำว่าที่ภรรยาไม่ได้ชื่อเสียงของหมอเหอโด่งดังจนไปเข้าหูเฟยเจียงเหลียง ทำให้เขาสงสัยว่าหญิงสาวที่เพิ่งโด่งดังคนนี้เป็นใคร มาจากไหน ทำไมชาวเมืองถึงพูดถึงเธอกันนัก แถมยังเปิดกิจการค้าขายเติบโตได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย“หมอเหออย่างนั้นเหรอ ได้ยินข่าวลือว่าทั้งสวย ทั้งเก่ง ชักจะอยากรู้เสียแล้วว่าหมอเหอคนนี้เป็นใครมาจากไหนกัน ถึงทำอาหารอิงหลักโภชนาการมาขายได้ดีขนาดนี้ แล้วก็มีรูปแบบการออกกำลังกายด้วย น่าสนใจ ๆ” เฟยเจียงเหลียงพยักหน้าหงึก ๆ และพูดขึ้นมาหลังจากได้ฟังเรื่องราวของหญิงสาวจากลูกน้อง เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้นมาว่า “ว่าแต่อาหารอิงหลักโภชนาการนี่คืออะไรกัน ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน”“เห็นผู้คนว่ากันว่าเป็นอาหารที่ปรุงมาตามหลักการทางการแพทย์นะครับ เน้นที่สารอาหารที่มีประโยชน์ กินแล้วจะดีต่อสุขภาพและช่วยเรื่องการขับถ่าย” ลูกน้องคนหนึ่งตอบอย่างที่เขาไปฟังคนอื่นเล่ามา“อืม...น่าสนใจ เพราะไม่เคยมีใครทำอาหารแบบนี้มาก่อนเลยจริง ๆ มิน่าล่ะถึงขายดีมากขนาดนั้น .... แคก ๆ” เขาพูดอย่างสนใจก่อนจะไอขึ้นมา“นายน้อยครับ ถึงเวลาต้องไปโรงพยาบาลแล้ว เชิญที่รถครับ” ลูกน้องคนสนิทบอกอย่างกังวลใจ เขา