เกิดใหม่อีกครั้งฉันขอมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม 80s

บรรยากาศการฉลองยังคงเป็นไปอย่างสนุกสนาน อาหารถูกเอามาเติมอยู่เรื่อย ๆ เบียร์ก็หมดไปทีละขวดสองขวด และเสียงพูดคุยยิ่งดังมากขึ้นเมื่อทุกคนเริ่มเมาเพราะฤทธิ์ของเบียร์ที่ดื่มเข้าไปและสิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อนก็เกิดขึ้น เมื่อจู่ ๆ มีหญิงสาวรูปร่างอวบอ้วนคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านด้วยสีหน้าที่เดือดดาล เธอมุ่งหน้ามายังโต๊ะที่พวกเจียงเถาเฟยกำลังนั่งฉลองกันอยู่ ท่าทีฮึดฮัดไม่พอใจของเธอนั้น ทำให้รูปร่างที่อวบอ้วนดูอึดอัดยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อมาถึงเธอก็ยืนตรงหน้าพวกเขา พร้อมกับส่งสายตามองไปยังเจียงเถาเฟยอย่างไม่สบายใจ“นี่คุณ กลับมาแล้วทำไมถึงไม่บอกฉันเลยสักคำ เห็นฉันเป็นอะไร ไม่อยากเจอหน้ากันถึงขนาดนั้นเลยเหรอ” เหอเหลียนชิงพูดอย่างไม่พอใจ หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโกรธผสมกับความเหนื่อย“โธ่...อาชิง ผมก็แค่อยากมีเวลาสังสรรค์กับเพื่อน ๆ เท่านั้น นี่ผมก็เพิ่งกลับมาได้แค่สองสามวันเอง คุณไม่เห็นต้องโกรธอะไรขนาดนี้นี่” เจียงเถาเฟยตอบอย่างหงุดหงิด เขาทำหน้าตาไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร“คุณคิดเหรอว่าฉันไม่รู้ว่าคุณตั้งใจจะหลบหน้าฉัน ทั้ง ๆ ที่คุณแอบไปพบกับลูกพี่ลูกน้องของฉันมาแล้ว จะว่าไปแล้ว คุณไปพบเธอเป็น

ทว่าโชคร้ายก็เกิดขึ้น เมื่อน้ำตาที่ไหลท่วมท้นดวงตา ทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นทางข้างหน้าได้ชัดเจนนัก จึงได้ก้าวพลาดตกบันไดจนกลิ้งลงไปยังบันไดขั้นสุดท้ายเส้นทางบันไดนี้ยาวราว ๆ สามสิบขั้นได้ เหอเหลียนชิงไม่สามารถประคองตัวเองหรือแม้แต่จะคว้าราวบันไดไว้ได้ทัน หญิงสาวกลิ้งหลายตลบกว่าจะถึงพื้น ศีรษะของเธอกระแทกขั้นบันไดไปหลายขั้น ในที่สุดเมื่อถึงพื้นเลือดก็ไหลออกมาจากศีรษะไม่หยุด ทำเอาเธอเสียชีวิตลงตรงนั้นเหอเหลียนชิงตื่นขึ้นมาอีกในสถานที่แปลก ๆ เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ ทว่ายังคงมีอาการปวดที่ศีรษะอยู่ หญิงสาวเอามือกุมศีรษะของตัวเอง ก่อนจะลืมตาเต็มตาแล้วมองไปรอบ ๆเธออยู่ในห้องนอนห้องหนึ่งที่มีสภาพค่อนข้างเก่า ข้าวของเครื่องใช้ก็ดูไม่คุ้นตา ทุกอย่างดูโบราณ ทว่าก็ไม่ได้เก่าคร่ำคร่าเหอเหลียนชิงได้แต่ตั้งคำถามว่า ‘ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ที่นี่ ก่อนหน้านี้ฉันตกบันไดไม่ใช่เหรอ หรือว่าคนบ้านนี้จะช่วยฉันเอาไว้ ว่าแต่ที่นี่คือที่ไหนกันนะ’เมื่อกวาดตามองไปที่ผนังก็เห็นว่าปฏิทินบอกปีเป็นปี 1979 นั่นทำเอาเหอเหลียนชิงงุนงงเป็นอย่างมาก“จะเป็นไปได้ยังไงกัน หรือว่าตอนนี้ฉันอาจจะแค่ฝันไป โอ๊ย...ทำไมเจ็บ นี

“แม่อย่าห้ามฉันเลยค่ะ เรื่องนี้ฉันจำเป็นต้องพูดให้ชัดเจน” เหอซินหยวนตอบกลับแม่ ก่อนจะหันไปพูดกับพ่อต่อ “ทั้งหมดก็เป็นเพราะพ่อนั่นแหละ หากว่าพ่อไม่ไปเล่นการพนันจนเป็นหนี้เขา แล้วบ้านเราจะกลายเป็นแบบนี้เหรอ แล้วนี่พ่อคิดว่าจะตายหนีปัญหา แล้วทิ้งหนี้สินไว้ให้ฉันกับแม่เหรอ เคยคิดบ้างไหมว่าเราสองคนจะต้องลำบากขนาดไหน”“ซินหยวน นี่แกกล้าพูดแบบนี้กับฉันที่เป็นพ่อแกเชียวเหรอ นังลูกอกตัญญู” เหอฟงที่ถูกความจริงฟาดใส่หน้าก็ได้แต่ชี้หน้าด่าลูกสาว ทว่าก็ไม่สามารถหาเหตุผลมาแก้ต่างให้กับตัวเองได้ เพราะสิ่งที่เหอซินหยวนพูดมานั้นถูกต้องทุกอย่าง“พ่อลองคิดดูให้ดีนะคะ ว่าพ่อจะหนีปัญหาแบบนี้จริง ๆ เหรอ นี่คือทางออกที่ดีที่สุดแล้วหรือยังไง” เหอซินหยวนพูดอีกครั้ง น้ำเสียงยังคงจริงจังเหมือนเดิม “แก...แกมัน...” เหอฟงที่ถูกต่อว่าก็พยายามหาคำมาด่าทอลูกสาว แต่ก็นึกคำด่าไม่ออก แต่ทำท่าจะเดินเข้าไปหาลูกสาวจ้าวจีเห็นท่าทีของสองพ่อลูกดูไม่ค่อยดีแล้ว จึงรีบเข้ามาขวางไว้ทันที “พอเถอะน่า ซินหยวนพอได้แล้วลูก พี่เองก็เหมือนกัน คุยกันดี ๆ แล้วช่วยกันคิดหาทางแก้ปัญหา” นางพยายามบอกสองคนให้คุยกันดี ๆ “คุยกันดี ๆ เหรอ เธอก

ที่ตระกูลเฟยยอมรับข้อเสนอนี้ ก็เป็นเพราะว่าตระกูลเฟยกับตระกูลเหอรู้จักคุ้นเคยกันมานาน นายท่านเฟยเองก็เคยได้พบกับเหอซินหยวนมาตั้งแต่สมัยที่เธอยังเป็นเด็ก อีกอย่างคือเขาอยากดัดนิสัยลูกชายที่เอาแต่ใจของเขา จึงรับปากว่าจะสู่ขอเพื่อเอาตัวเหอซินหยวนไปเป็นลูกสะใภ้ความจริงแล้วจุดประสงค์ของนายท่านเฟยที่อยากได้เหอซินหยวนไปเป็นลูกสะใภ้ก็เพราะว่าตระกูลเหอมีตำรายาสมุนไพรเก่าแก่ที่ตกทอดกันมาหลายรุ่น เฟยตงคิดว่าหากได้ตำรายานี้ไปก็คงสามารถนำไปทำยาขาย และสร้างอีกกิจการให้กับตระกูลเฟยได้ ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งก็คืออยากจะให้เหอซินหยวนช่วยไปดัดนิสัยของลูกชายไม่เอาถ่านของตัวเอง ที่ตอนนี้วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเล่นไม่เป็นโล้เป็นพาย“เอาล่ะ หลังจากนี้แกก็เตรียมตัวให้พร้อม อีกไม่นานพ่อก็จะได้เงินก้อนนั้นจากตระกูลเฟยมาใช้หนี้แล้ว แกก็ต้องฝึกทำตัวให้เป็นสะใภ้ที่ดีด้วยล่ะ อย่าให้นายท่านเฟยต้องผิดหวัง” เหอฟงกำชับกับลูกสาวอย่างเข้มงวด คำพูดของเขาไม่ได้เปิดโอกาสให้เหอซินหยวนปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย ทุกถ้อยคำล้วนบังคับทั้งนั้น“พ่อคะ ฉันบอกพ่อกี่ครั้งแล้วว่า ฉันไม่แต่งงานกับลูกชายตระกูลเฟยเด็ดขาด และตอนนี้ฉันก็มีวิธีที่จะหาเงิน

หลี่ซือเจี้ยนพยักหน้าอย่างพึงพอใจพร้อมกับพูดชมเชย “ไม่เสียแรงที่เป็นหลานของอาจารย์เหอ เธอปลูกสมุนไพรได้ดีเลยนะ”เหอซินหยวนยิ้มอ่อนพลางตอบกลับอย่างถ่อมตัว “ขอบคุณนะคะ แต่ฉันก็ยังต้องเรียนรู้อีกมากค่ะ บางทีดินก็ไม่ดี บางทีก็มีแมลงกัดกิน”“นั่นแหละ สมุนไพรไม่ใช่แค่พืชทั่วไป แต่มันเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ต้องการดูแลเหมือนเด็ก ๆ แค่รดน้ำไม่พอ เราต้องเข้าใจนิสัยมันด้วย” ชายชรากล่าวออกมาคล้ายสั่งสอนพร้อมกับหัวเราะเบา ๆเขาหยิบเหอโส่วอูอีกชิ้นขึ้นมาแล้วกล่าวต่ออีกว่า “นี่ถ้าเอาไปทำยาบำรุงโลหิตก็ดี หรือนำไปผสมกับตั่งกุยและปักฉง จะช่วยเรื่องผมหงอกก่อนวัยได้ดีเลยล่ะ เธอรู้ไหม”“ทราบค่ะ ตอนที่ปู่ยังอยู่ชอบใช้สูตรนี้กับยาช่วยบำรุงเลือดของผู้หญิง” เหอซินหยวนตอบอย่างมั่นใจ“ดี ดีมาก” หลี่ซือเจี้ยนกล่าวอย่างพอใจ เขาวางรากสมุนไพรลงแล้วหันไปหยิบถุงผ้ามา “เอาล่ะ ฉันขอเหมาทั้งหมดเลย คราวนี้ฉันจะทำยาแบบตำรับโบราณส่งให้หมอในเมือง เขาเคยถามหาสมุนไพรดี ๆ แบบนี้หลายทีแล้ว”หญิงสาวก้มศีรษะเล็กน้อยด้วยความดีใจ “ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่มีสมุนไพรตัวอื่นบ้างไหม” หลี่ซือเจี้ยนถามขึ้นอีกครั้ง“มีค่ะ มีฮวาเจวียวแห้งกับเปลือกโ