Semua Bab เกิดใหม่อีกครั้งฉันขอมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม 80s: Bab 41 - Bab 50

“คนเมื่อกี้นี้คือหมอเหองั้นเหรอ” เฟยเจียงเหลียงหันมาถามด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับชี้นิ้วไปทางที่เธอเดินจากไป“ใช่ครับ ผมเคยเจอเธอที่ร้านของเถ้าแก่หยาง วันนั้นเธอมาเก็บเงินค่าอาหาร คิดว่าเป็นคนนี้ไม่ผิดแน่ครับ” ลูกน้องตอบอย่างจริงจัง“เธอสวยและน่าสนใจจริง ๆ ฉันรู้สึกชอบเธอขึ้นมาแล้วล่ะ” เฟยเจียงเหลียงพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม“แต่ว่านายน้อยมีว่าที่ภรรยาแล้วนะครับ แบบนี้จะดีเหรอครับ ถ้านายท่านรู้เข้าคงจะ....” อาตวน ลูกน้องคนสนิทถามเสียงเบาพูดถึงว่าที่ภรรยาแล้วนายน้อยเฟยก็แค่นหัวเราะออกมา ก่อนจะพูดอย่างไม่พอใจว่า “หึ...ว่าที่ภรรยางั้นเหรอ ใครจะไปอยากแต่งกับผู้หญิงแบบนั้นกัน ทั้งอ้วน ทั้งอัปลักษณ์ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น คอยดูเถอะ ฉันจะต้องให้พ่อยกเลิกการแต่งงานในครั้งนี้ให้ได้”“แล้วนายน้อยจะจีบหมอเหอจริงเหรอครับ” ลูกน้องอีกคนถามขึ้นมาบ้าง“จริงสิ ผู้หญิงที่เพียบพร้อมขนาดนี้หาไม่ได้ง่าย ๆ นะ เป็นหมอโภชนาการ ทำกิจการของตัวเอง แล้วก็ยังสวยและน่ารักอีกด้วย ฉันถามพวกนายหน่อยเถอะ ถ้ามีโอกาสแล้วพวกนายจะจีบหรือเปล่าล่ะ” เขาตอบกลับมาและพูดถึงความดีของหญิงสาว แล้วย้อนถามลูกน้องตัวเองทันที“ถึงผมมีโอกาสก็ค

“อย่าเพิ่งสิ” เฟยเจียงเหลียงรีบห้ามและดันประตูไว้ ก่อนจะรีบพูดว่า “คือผมมีเรื่องอยากจะรบกวนคุณน่ะ ก็เรื่องอาการป่วยของผมนั่นแหละ ผมรู้มาว่าคุณทำอาหารสุขภาพขาย จึงอยากรู้ว่าอาหารที่คุณปรุงขึ้นมาจะช่วยให้ผมมีร่างกายที่แข็งแรงขึ้นได้หรือเปล่า ผม...ผมรู้สึกสนใจน่ะ แต่ถ้าวันนี้คุณไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมค่อยมาใหม่วันหลัง” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังสลับกับการไอเล็กน้อย เพื่อหวังว่าเธอจะยอมทำอาหารเพื่อสุขภาพให้เขากิน เขาจะได้มีวิธีใกล้ชิดเธอให้มากขึ้น“ได้ค่ะ ฉันจะลองทำอาหารเพื่อสุขภาพให้คุณกิน แต่วันนี้ฉันไม่สะดวกจริง ๆ ฉันต้องรีบไปทำอาหารต่อ มาใหม่วันหลังนะคะ สวัสดีค่ะ” พูดจบเหอซินหยวนก็ปิดประตูไล่แขกแต่ถึงอย่างนั้นเฟยเจียงเหลียงก็ไม่ถือสา เขายืนยิ้มให้กับประตูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินออกมาเจอกับอาตวนที่อยู่หน้าบ้าน“วันนี้กลับก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่” ชายหนุ่มบอกลูกน้องแล้วเดินกลับมาที่คฤหาสน์ระหว่างทางชายหนุ่มได้แต่พูดเรื่องหญิงสาวกับลูกน้องคนสนิท “เสียดายเวลาที่ฉันน่าจะได้แต่งงานกับเธอไปตั้งเกือบปี ถ้ารู้ว่าเธอจะเป็นหมอเหอคนนี้ ฉันคงไม่ทิ้งเธอไว้ที่บ้านร้างหลังนั้นแน่นอน ป

เช้าวันต่อมาเฟยเจียงเหลียงมาถึงหน้าบ้านของเหอซินหยวนเช่นเคย แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้มากินข้าวเช้า แต่เขาหอบไม้ไผ่สองมัดกับตะกร้าเครื่องมือช่างอีกใบมาด้วย"วันนี้คุณไม่หิวเหรอ" เหอซินหยวนถามอย่างแปลกใจเมื่อไม่เห็นชายหนุ่มเข้ามากินข้าว"เดี๋ยววันนี้ผมจะซ่อมรั้วให้คุณก่อนค่อยไปกินข้าว" เขาตอบอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ "เมื่อวานผมเห็นไม้ตรงมุมหลังบ้านผุไปเยอะ ถ้าปล่อยไว้นานจะไม่ปลอดภัยนะ"เหอซินหยวนเลิกคิ้วสูง ก่อนจะถามอย่างรู้ทัน "อยู่ ๆ จะมาซ่อมให้ หวังอะไรล่ะ"“หวังจะได้อยู่ในสายตาคุณบ้าง” เขาตอบกลับทันทีคำตอบนั้นทำให้เหอซินหยวนถึงกับสะอึก เธอหันหน้าหนีไม่พูดอะไรอีกในใจก็คิดว่า ‘ปล่อยเขาไว้ตรงนี้ก็ดี ยังไงบ้านหลังนี้ก็เป็นของตระกูลเฟยอยู่แล้ว เขาอยากจะซ่อมจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ ตามสบาย’ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หญิงสาวก็พูดขึ้นว่า“คุณอยากทำก็ทำไปเถอะค่ะ ขอแค่อย่ามาทำลายสวนผักกับสวนสมุนไพรของฉันก็พอ” พูดจบก็เดินกลับเข้าบ้านไปทันทีเฟยเจียงเหลียงมองเธอจนลับสายตา จากนั้นเริ่มลงมือซ่อมรั้วทันที แม้จะมีเหงื่อไหลตามหน้าผาก แต่เขาก็ไม่ปริปากบ่นเลยสักคำเหอซินหยวนยืนมองอยู่เงียบ ๆ จากในบ้าน เธอรู้สึกแปลกใจในค

จากนั้นไม่นานดอกไม้ต่าง ๆ ก็ถูกปลูกอยู่รอบบ้านของเหอซินหยวนเป็นที่เรียบร้อย เฟยเจียงเหลียงยังจัดการสั่งให้คนสวนสองคนมีหน้าที่มาคอยรดน้ำ ใส่ปุ๋ย และดูแลสวนดอกไม้แห่งนี้ทุกวันอีกด้วย เขาตั้งใจว่าจะทำให้สวนดอกไม้แห่งนี้ เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของเหอซินหยวนหลังจากที่เธอทำงานเหนื่อย ๆ เมื่อสวนดอกไม้นี้ให้ความรื่นรมย์กับเธอ เขาก็หวังว่าเธอจะให้โอกาสเขาเหอซินหยวนที่ตื่นมาทำอาหารสำหรับลูกค้าแต่เช้า ก็มองดูการกระทำของเฟยเจียงเหลียงทุกขั้นตอน เธอรู้ดีว่านี่เป็นวิธีการที่เขาทำเพื่อเอาใจเธอ“ ชิ..ฉันไม่คิดที่จะใจอ่อนให้ง่าย ๆ หรอกนะ เรื่องนี้ยังคงต้องดูกันต่อไปอีกนาน” เธอพูดขึ้นมาเบา ๆหญิงสาวเปิดประตูออกมาพร้อมกับมองไปที่สวนดอกไม้ที่กำลังบานสะพรั่ง คนสวนหลายคนกำลังรดน้ำให้มันหลังจากการปลูกเสร็จสิ้น“เป็นยังไงบ้าง ชอบไหม” เฟยเจียงเหลียงรีบถามทันที เมื่อเห็นเหอซินหยวนมองไปที่สวนดอกไม้“ชอบค่ะ แต่ว่า...” เหอซินหยวนเหมือนจะพูดบางอย่าง แต่ว่าเธอชะงักไว้“แต่ว่าอะไรเหรอ” เฟยเจียงหลียงถามด้วยความตื่นเต้น“แต่ว่า ถ้าจะให้ดีคุณต้องดูแลมันด้วยตัวเอง” เธอพูดอย่างท้าทาย“หือ...” เฟยเจียงเหลียงเบิกตากว้าง เขา

“ก็นี่มันบ้านของตระกูลเฟย แล้วว่าที่ภรรยาของผมก็อยู่ที่นี่ ทำไมผมจะเข้ามาด้วยไม่ได้ล่ะ” เฟยเจียงเหลียงพูดจาวางก้ามใส่อีกอย่างทันที“คุณนี่มัน.....” จางเจิ้นเอ๋อได้ฟังก็รู้สึกหงุดหงิดทันที เขาเดินไปนั่งลงที่โซฟาเฟยเจียงเหลียงก็นั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน พร้อมกับพูดอย่างยียวนใส่“เพื่อไม่ให้คุณเหงา เดี๋ยวผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง คุณจะได้ไม่ต้องไปรบกวนว่าที่ภรรยาของผมตอนที่เธอทำงาน”เมื่อโดนกันท่าแบบนี้นายทหารหนุ่มก็โมโหอยู่บ้าง แต่จะทำยังไงได้เล่า ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงว่าที่สามีของเหอซินหยวน จะไล่ไปก็ไม่ได้ จะสั่งสอนก็ไม่ได้อีกเช่นกัน เขาทำได้เพียงรับอาหารแล้วรีบขอตัวกลับทันที“ผมขอตัวก่อนนะครับ แล้วอาทิตย์หน้าจะมาใหม่” ผู้หมวดหนุ่มพูดกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ค่ะ” เหอซืนหยวนก็ตอบรับด้วยรอยยิ้ม เพราะอีกฝ่ายคือลูกค้า และต้องการให้ชายหนุ่มอีกคนเห็น เพื่อจะให้หึงตายไปเลยนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เฟยเจียงเหลียงก็คอยมาเฝ้าอยู่ที่บ้านของเหอซินหยวนแทบตลอดเวลา ตอนเช้าเขาจะมาดูแลสวนดอกไม้และสวนผัก ตอนกลางวันก็จะมาช่วยงานเหอซินหยวนกับเสี่ยวฮวาทำอาหาร ส่วนตอนเย็นก็ออกไปเก็บเงินตามร้านอาหา