Todos los capítulos de ไข่แฝดลับของท่านรอง: Capítulo 61 - Capítulo 70

งานมงคลสมรสพึ่งสิ้นสุด เราแต่งงานกันเมื่อสัปดาห์ก่อน ก่อนที่ท้องของฉันจะโย้ออกมาจนใส่ชุดเจ้าสาวตัวสวยไม่ได้ ตั้งแต่ครอบครัวของเขาทราบข่าว เพียงไม่ถึงเจ็ดวัน งานวิวาห์ถูกจัดสายฟ้าแลบอย่างที่ฉันเองก็ไม่ทันตั้งตัวมันเร็วมาก ถ้าให้ฉันคาดเดาฝ่ายพ่อแม่เขาคงจะกลัวอับอาย หากแต่งวันนี้ อีกสามเดือนคลอด ฉันเองก็เข้าใจครอบครัวเขามีหน้าตาในสังคม ชาวบ้านคงเอาไปนินทาสนุกปาก ฉันไม่เคยฝันว่าฉันกับเขาจะมีวันนี้ ฉันได้แต่งงานกับผู้ชายที่เป็นรักแรกของฉัน ช่างเป็นอะไรที่วิเศษ ตากับยายของฉันตกใจมากเมื่อเราไปถึงที่โรงแรมกัน พวกท่านค่อนข้างจะอึดอัดทำตัวไม่ถูกตอนนี้ฉันลาออกจากงานประจำ เพราะเวียนหัวหน้ามืดทำงานไม่ไหว ผันตัวมาทำอาชีพของตัวเองขายน้ำพริก อันที่จริงทำแก้เหงา ดีกว่าอยู่บ้านเปล่า ๆ ตอนนี้ยอดคนดูไลฟ์หลักพัน ยอดขายเดือนละ 20,000 บาท ส่วนใหญ่ลูกค้าจะเข้ามาดูเด็ก ๆ วันไหนที่ฉันไลฟ์คนเดียวคนดูไม่เกิน 50 คนหนึ่งทุ่มตรง ฉันชวนลูกมาทำหน้าที่สำคัญเหมือนเคย ดาราสาวของแม่ต้องช่วยแม่ทำมาหากินเรียกลูกค้าหมูหวาน : มี 3 รสค่ะ น้ำพริกกากหมู น้ำพริกปลาทู แล้วก็น้ำพริกมะขามค่ะหมูหวาน : กระปุกเล็ก 59 บาท กระปุกให

ท้องกลม 8 เดือนเต็ม หมูหวานชวนลูกกับสามีกลับบ้านต่างจังหวัด อยากปลีกวิเวก เธอคิดถึงต้นไม้ใบหญ้า และที่สำคัญคิดถึงตากับยาย เธอคะยั้นคะยอทั้งสองมาอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพฯ หากแต่ตาสุวิทย์กับยายดาวเรืองไม่ยอมมา ไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนเพียงใด ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจอีกฝ่ายได้ชายชราแย้มยิ้มดีใจ ลูกสาวกับลูกเขยมาค้างแรมที่บ้าน พาสองลูกหมูมาด้วย รู้สึกเหมือนจะอ้วนกว่าเดิม ตัวกลมมาก อุ้มไม่ไหวแล้วกระดูกลั่นเจ็ดโมงเช้า หมูหวานสะกิดสามี“ไปซื้อขนมที่หน้าตลาดกันไหมคะ มีของกินหลายอย่างเลยค่ะ”เฟลิกซ์หันไปทางหญิงสาวที่ตอนนี้มีศักดิ์เป็นภรรยา พยักหน้ารับ ทว่าไม่ทันที่เขาจะได้กดโทรศัพท์ กลับถูกคนตัวเล็กจูงมือมาหน้าบ้านเสียก่อน“คุณขี่มอเตอร์ไซค์เป็นไหม”“ครับ ได้อยู่” เดิมทีตั้งใจจะโทรตามคนขับรถตู้ให้มารับ แต่ระยะทางไม่ไกล ห่างแค่กิโลเมตรเดียว เราไปกันเองก็ได้“เช้านี้แม่ไม่ต้องทำกับข้าวนะคะ หนูกับเฟลิกซ์จะไปซื้อของกินที่หน้าตลาด อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมคะ เดี๋ยวหนูหิ้วมาฝาก”คุณยายดาวเรืองยิ้มดีใจ แววตาสดใส“หนูซื้ออะไรมาก็ได้ลูก พ่อล่ะฮึ เอาอะไรไหม” คุณยายหันไปถามสามี“อะไรก็ได้ อันนั้นด้วยนะ ขนมจาก” คุณตาตอบ

เช้าที่สดใส อากาศต่างจังหวัดชื่นปอด คนท้องเปรยปราย“อยากกินลูกกอกลุงดำ”คนฟังคิ้วขมวดงุนงง เขาไม่รู้จักในสิ่งที่เธอกล่าวมา“ลูกกอก คืออะไร”“มะกอกค่ะ ไปลักมาให้หน่อย อยู่ข้างถนน ข้าง ๆ ต้นเงาะจำได้ไหม น่าจะแก่แล้ว อยากกินจิ้มพริกเกลือ”ครั้งอดีตเธอเคยพาเขาไปขโมยเงาะข้างทางของใครก็ไม่รู้“ซื้อเอาดีกว่า” เฟลิกซ์เสนอสิ่งที่สมควรทำ“อยากกินของลุงดำคนเดียว มันอร่อยกว่า”เฟลิกซ์ยกหูโทรศัพท์ โทรหาคนขับรถ ไม่ถึง 20 นาที รถตู้สีดำจอดเบื้องหน้าเขากล่าวสั่งงานของวันนี้ คือไปขโมยมะกอกของลุงดำ พิกัดห่างจากไปอีก 3 กิโล ซ้ายมือข้างเงาะต้นใหญ่คนขับรถยิ้มเจื่อนเมื่อรู้สิ่งที่ตนต้องไปทำ “อ่า ทราบครับ”“เอาลูกอ้วน ๆ แก่จัดนะคะ ลักเงาะมาด้วยนะ 2-3 ช่อ” หมูหวานพูด“ได้ครับ” คนขับรถยิ้มรับระหว่างที่ขับรถ ชายฉกรรจ์แอบบ่นนินทาเจ้านาย“ของแค่นี้ ทำไมไม่ซื้อเอา สั่งให้ไปขอโมยของชาวบ้านเนี่ยนะ?”หลังได้มะกอกกับเงาะมาเป็นที่เรียบร้อย ยังมีอีกงานหนึ่งที่ต้องไปทำ เจ้านายกระซิบสั่ง คำถามคือ จะไปหาซื้อมาจากไหน แถวนี้เป็นชุมชนตำบลเล็ก ๆ ไม่น่าจะมีร้านขายไม่นานเกินรอ คนขับรถกลับมาพร้อมกับของที่สั่ง เงาะสีแดงช่อใหญ

เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ด้วยเช้าวันจันทร์ ชีวิตที่ราบรื่นในบ้านหลังโต แล้วก็ความยุ่งเหยิงอีกนิดหน่อย“แฮมแฮม อาบน้ำไปโรงเรียนครับ” เสียงรบเร้าจากคนเป็นพ่อเฟลิกซ์คะยั้นคะยอแฝดคนเล็กทุกเช้า หากแต่ผลลัพธ์ยังเป็นเหมือนเดิม เจ้าตัวมุดตัวหลบซ่อนใต้ผ้าห่ม ไม่ยอมลุกจากเตียงเข้าสัปดาห์ที่สอง สำหรับการเปิดภาคเรียนชั้นอนุบาลหนึ่ง แฮมแฮมจอมขี้เกียจไปเรียนเพียงหนึ่งวันเท่านั้น วันถัดมาก็ไม่ไปอีกเลยประสบการณ์ไปเรียนวันแรกไม่ต้องพูดถึง เจ้าตัวร่ำไห้น้ำตาแตก เกาะขาพ่อขาแม่ไม่ยอมให้พ่อแม่กลับบ้าน ยังดีที่มีหยองหยองอยู่เป็นเพื่อน เฟลิกซ์เลือกให้สองแฝดเรียนห้องเดียวกัน เกิดมีเหตุอะไรขึ้นมา หยองหยองจะได้ช่วยเหลือน้อง อย่างน้อยก็ช่วยปลอบตอนน้องร้องไห้ก็ยังดี แฮมแฮมขี้แยเจ้าน้ำตาตั้งแต่แบเบาะ จนตอนนี้ 3 ขวบแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหาย“แฮมแฮม ลุกมาอาบน้ำครับลูก พี่หยองหยองแต่งตัวเสร็จแล้วนะ เราจะไปโรงเรียนแล้ว” เมื่อเห็นว่าลูกยังคงนิ่งไม่ยอมออกจากใต้ผ้าห่ม คนเป็นพ่อจึงหว่านล้อมต่อ“มาครับไปโรงเรียนกัน มีพี่หยองหยองไปด้วย บ่ายสองครึ่งเลิกเรียน ปาปี๊จะมารับ ตอนเที่ยงปาปี๊จะแวะไปกินข้าวกับแฮมแฮมด้วย”แฮมแฮมยัง

10 ปีต่อมา“ปาปี๊ขา เค้าอยากเป็นดารา” แฮมแฮมพล่ามบอกบิดา เด็กน้อยในวันนั้นตอนนี้เริ่มโตเป็นสาวแล้ว“เหลืออีกสามเดือน ถ้าเทอมหน้าแฮมแฮมทำเกรดออกมาได้ดี ปาปี๊จะให้ถ่ายโฆษณาชิ้นใหญ่”“จริงนะคะ” แฮมแฮมจ้องพ่อตากลมโต“ครับ แต่ต้องไต่อันดับขึ้นมาอย่างต่ำ 10 อันดับนะ ถ้าได้แค่ 9 ปาปี้ไม่ปัดขึ้นให้นะ”“ค่ะ สบาย เค้าเรียนเก่งอยู่แล้ว”คนเป็นพ่อยิ้มเขิน ลูกไปได้ความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะแฮมแฮมเรียนอ่อนมาก เทียบลำดับเกรดของทั้งห้อง ได้ที่ 20 จากทั้งหมด 30 คน ส่วนหยองหยองเรียนดี เดิมทีสอบได้ลำดับต้น 2 หรือ 3 มาตลอดตั้งแต่ประถม แต่ล่าสุด ม.2 เทอมหนึ่ง หยองหยองคว้าที่หนึ่งของห้องน่าตลกไปกว่านั้น คือทั้งคู่เรียนห้องเดียวกัน ซึ่งแฮมแฮมอาศัยวิธีการทุ่นแรง ลอกการบ้านของหยองหยอง ไม่เชิงว่าแฮมแฮมเรียนไม่เก่ง สองแฝดไอคิวเท่า ๆ กัน แต่แฮมแฮมไม่ได้สนใจเรื่องเรียน ลูกมีความเป็นตัวเองสูง รักสวยรักงามมาตั้งแต่เด็ก ชอบแต่งหน้าทาปากพูดออกหน้ากล้อง ประโยคที่ลูกบอกว่าอยากเป็นดารา เขารู้ว่าลูกพูดจริง เขาฟังมาเป็นร้อยรอบแล้วแฮมแฮมมีช่องโซเชียลของตัวเอง ใกล้จะครบสองแสนผู้ติดตาม เนื้อหาคอนเทนต์แต่งหน้า แต่งตัว ไล