ไข่แฝดลับของท่านรอง のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“มามี้ ปาปี๊อยู่ไหน~” แฮมแฮมตาละห้อยถามแม่ จะเข้านอนแล้ว ทว่าปาปี๊ยังไม่กลับบ้านมาเล่านิทานให้ฟังเลย ปาปี๊หายไปไหน“ปาปี๊ตำงาน?” หยองหยองจ้องหน้าแม่รอฟังคำตอบ เฝ้าคอยพ่อกลับบ้าน“หาปาปี๊~~~” แฮมแฮมงอแงตามนิสัย เริ่มร่ำไห้มีน้ำตาคิดถึงพ่อ เจ้าตัวต้องการพบพ่อเดี๋ยวนี้ พ่ออยู่ที่ไหน“อีกแป๊บเดี๋ยวพ่อก็กลับมาแล้วนะคะ”หัวใจของฉันหมองเศร้า ลูกพร่ำร้องหาพ่อ ฉันลูบศีรษะคู่แฝดด้วยความเอ็นดู เด็กๆ รอพ่อมันกลับมาเล่านิทานให้ฟัง ฉันไม่อาจอยู่บ้านเงียบๆ แบบนี้ต่อไปได้ หากไม่จัดการให้เด็ดขาด เฟลิกซ์ก็คงจะเหลวไหลอีก ทิ้งฉันกับลูกให้อยู่บ้านลำพัง ส่วนตัวเองติดเพื่อน ติดเที่ยวฉันต้องคุมเขาให้อยู่หมัด ฉันกับเฟลิกซ์เราไม่ได้คบหาดูใจกันนานพอที่จะรู้สันดานดิบของอีกฝ่าย บางครั้งเขาก็นิ่งจนฉันเดาใจไม่ออก ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่แววตาสีนิลกาลคู่กลมสวยฉายเงาดำมืดของนางพญาเขาเองก็คงจะรู้จักฉันน้อยไปเหมือนกัน@ที่บาร์“ไม่อนุญาตให้คนท้องเข้า”การ์ดหน้าเข้มร่างใหญ่ก้ามปูยืนขวางประตู แจ้งบอกหญิงสาวตรงหน้า อีกฝ่ายท้องโย้จะคลอดรอมร่อ เป็นภาพที่ไม่น่าอภิรมย์ตายิ่งนัก ไหนจะลูกเล็กอีกสองคนที่จูงมือตามท้ายกันมา“ห้า

สายของวัน หยองหยอง แฮมแฮม มาเล่นบ้านคุณปู่ ตาเฒ่าราเมฆกระเตงหลานสาวขึ้นรถไปเที่ยวนอกบ้าน พ่อกับแม่มันเอามาทิ้งให้ตนเลี้ยงประจำ ค่ำๆ จะมารับกลับคู่แฝดเที่ยวบ้านปู่ทุกสัปดาห์ จนกลายเป็นเรื่องปกติไม่มีทางเลือก ปาปี๊พามาทิ้งเด็กๆ ชอบอยู่กับปู่ ปู่ตามใจทุกอย่าง แค่ชี้นิ้วก็ได้ดั่งใจปรารถนาหลังพาหลานรักไปตะลอนเล่นมาครึ่งวัน ที่สวนสนุกของห้างสรรพสินค้า ขากลับเวลาบ่าย 4 โมง แวะสำนักหมอดูชื่อดังสักหน่อย ทำธุระสักประเดี๋ยว จองคิวไว้แล้ว เจ้านี้เขาลือว่าแม่นอย่างกับมีตาทิพย์สองพี่น้องตัวอ้วนเตาะแตะตามปู่เข้าสำนักมาด้วย ดวงตาใคร่รู้กวาดสำรวจข้าวของรูปทรงแปลกประหลาดซ้ายขวา พลางชี้นิ้วไม่ประสีประสาตามนิสัยเด็กซน พูดเจื้อยแจ้วนั่นโน่นนี่เสมือนบ้านตัวเองตาเฒ่าราเมฆมีสีหน้าซีดเล็กน้อยเมื่อถูกแม่หมอร่างทรงเอ่ยทัก เพียงไม่กี่นาทีจึงขอตัวกลับบ้านในทันที@ที่บ้านตู้เซฟในห้องทำงานถูกเปิด ตาเฒ่าราเมฆนำวัตถุของสำคัญออกมา เก็บถนอมรักษาไว้เป็นอย่างดีนานหลายทศวรรษ สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่เลี่ยมทอง ห่วงตะขอถูกง้างออกด้วยคีมหัวกลม ใส่เข้ากับตัวสร้อยทอง ต่อด้วยนำเครื่องรางดังกล่าวห้อยคอให้หลานสุดที่รักทั้งสอ

บ่ายสาม หมูหวานตื่นนอน สิ่งแรกที่เธอปรารถนาคือกินข้าว 40 นาทีต่อมา ของที่สั่งไว้มาส่งถึงประตูรั้วหน้าบ้าน ป้าแม่ครัวจัดใส่จานสวยงามน่ารับประทานเฟลิกซ์ส่งเรน จอมทัพ กลับบ้านมัน เริ่มจะเย็นละ เขามีลูกมีเมียไม่ได้โสดเหมือนแต่ก่อน จะให้มานั่งก๊งเหล้าทั้งวันกับเพื่อนก็กระไรอยู่ชายตัวสูงเดินวนมาหาภรรยา เธอกำลังนั่งกินปูไข่ดองท่าทางเอร็ดอร่อย อ้าปากสวบดูดเนื้อปูเสียงดังจ๊วบจ๊าบ ดวงตาของเขาเฝ้ามองคนท้อง รู้สึกกังวลใจ อาหารดิบอาจส่งผลไม่ดีต่อครรภ์ เพราะมันยังดิบ มีสิ่งแปลกปลอมปรสิตต่างๆ มากมายแฝงอยู่ในเนื้อปู มันต่างจากเนื้อวัวเกรดพรีเมียมที่ผ่านการน็อกน้ำแข็งหลายสิบชั่วโมง ปูไข่ดองเขาใช้ปูตัวเป็นๆ เพื่อรักษาสภาพเนื้อเธอกินมากเกินไป มื้อละ 3-4 ตัว เขาไม่ได้อยากจะขัดใจเมีย แต่เธอกินปูไข่ดอง เช้า เที่ยง เย็น ค่ำ ทุกมื้อต้องมีเมนูปูไข่ดอง แล้วก็กุ้งดอง ของดิบทั้งนั้น เป็นอย่างนี้ติดต่อกันมาสองเดือนละ ก่อนหน้านี้หยุดกิน พักหลังกลับมากินอย่างโหยหาเฟลิกซ์ได้โอกาสเอื้อนเอ่ยบอกภรรยา“มันดิบ อย่ากินบ่อย สัปดาห์ละ 2-3 ครั้งพอนะ”แววตาสดใสแปรเปลี่ยนเป็นขุ่นมัว หมูหวานชะงักเมื่อถูกขัดจังหวะมื้ออาหาร เ

เขาชอบการเย้ายวนของเธอ พึ่งอาบน้ำเสร็จไม่ทันไร เหมือนคืนนี้จะมีกิจกรรมออกเหงื่อให้ทำต่อ สองมือใหญ่ช้อนอุ้มลูกชายตัวน้อย นำย้ายไปไว้ที่เปลนอนข้างเตียง พ่อกับแม่มีเรื่องต้องทำกันบนเตียงชายชุดนอนตัวบางถูกดึงขึ้นเหนือเอว พร้อมกับสองขาที่เปิดอ้า ท้าทายสายตาหิวโซ เฟลิกซ์กลืนน้ำลายย่างฝืดคอ ความชื้นแฉะเยิ้มไหล ปลายนิ้วเปิดปากล่าง ช่องเล็กแค่นี้ แต่ช่างวิเศษ มันสามารถกลืนความใหญ่โตของเขาได้ทั้งลำ แถมยังกินอย่างตะกละตะกลามเธอหวีดร้อง ขยำผ้าปูที่นอนกลั้นอารมณ์รัก เขาเล่นใส่เข้าในมาทีเดียวเธอหย่นคิ้ว อารมณ์กำลังพุ่ง ทว่าชายด้านบนไม่เริ่มขยับสักที เขาแค่ใส่เฉยๆ แล้วก็เอาแต่จ้องหน้าอมยิ้มเบาๆ ราวกับว่ากำลังรอบางสิ่ง“ขยับสิ”“อยากมากไหม”เธอเขินอายแก้มแดงผ่อง เม้มปากพยักหน้าน่าเอ็นดู“ต้องพูดยังไงก่อน การขอร้องคนอื่น”“เฟลิกซ์”ชายด้านบนยิ้มแหย่ เขาต้องการให้เธอร้องขอ เขาถึงจะทำให้เธอเม้มปากมันเขี้ยว ถึงกระนั้นก็ต้องยอม มันเสียบคาอยู่ จะตายแล้วตอนนี้ เธอดัดเสียงหวาน เว้าวอน ขอความเมตตาจากเขา“เอาเมียหน่อย นะคะที่รัก”เขาแสยะยิ้มชอบใจเมื่อได้ในสิ่งที่ตัวเองอยากฟังก้อนหน้าอกของเธอกระเพื่อมตามแร

สัปดาห์ถัดมา เลิกเรียนกลับบ้าน วันนี้มีของฝากมาให้แม่ หยองหยอง แฮมแฮม เปิดกระเป๋าสะพายหลัง รูดซิปลง อุ้งมือน้อยคว้าหยิบบางสิ่งที่ตั้งใจทำออกมา“มามี้ หยองทำที่โยงเยียน ให้มามี้” หยองหยองยื่นส่งสิ่งนั้นแก่มารดา“ทีเชอร์บอก เอามาให้มามี้”แฮมแฮมพูดน้ำคำไร้เดียงสา ส่งยื่นให้แม่ด้วยเช่นกันกระดาษแข็งสีชมพูที่ลูกถือในมือ ฉันพอเดาได้ว่ามันคืออะไร การ์ดนั่นเอง วันนี้ 12 สิงหา เป็นวันแม่ ลูกนำการ์ดมามอบให้ฉัน หัวใจของฉันพองโต เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับสิ่งนี้ในฐานะแม่ ความรู้สึกปลาบปลื้มใจเอ่อล้น พรั่งพรูมาพร้อมกับน้ำในดวงตา“น่ารักจังเลยค่ะ ขอบคุณนะคะลูก”ฉันรับการ์ดสีชมพูติดกากเพชรวิบวับ เปิดออกเพื่อดูภายใน รูปหัวใจสีแดงถูกระบายด้วยสีเทียน มันดูบิดเบี้ยวเพราะถูกวาดด้วยฝีมือของเด็ก สำหรับฉันเป็นรูปสวยมาก“มาเทอร์เดย์” หยองหยองพูดขึ้น คุณครูที่โรงเรียนบอกมาเช่นนี้ ซึ่งเด็กหญิงเองไม่ได้เข้าใจความหมายมากนักว่ามันคือวันอะไร เป็นวันของแม่หรือเปล่าฉันก้มจุ๊บเหม่งลูกสาวคนละที“หยองหยอง แฮมแฮม ของแม่น่ารักที่สุด”อีกด้านหนึ่ง“พวงมาลัยครับ เราเอาไปไหว้แม่กันนะ”หยองหยอง แฮมแฮม ยกพวงมาลัยดอกมะลิสีขาวส