All Chapters of ไข่แฝดลับของท่านรอง: Chapter 1 - Chapter 10

เรื่อง ไข่แฝดลับของท่านรองบทที่ 1ตอน ท้องไม่มีพ่อ🐳“หนูไม่รักแม่เลยเหรอคะ ทำไมหนูไม่เอา DNA แม่มาบ้างล่ะ”เจ้าของเสียงแหลมเล็กรำพึงรำพันความน้อยใจ กว่าจะเกิดออกมาได้ แล้วดูผลงานที่ออกมาสิ มันน่าตีนักปลายนิ้วลูบคลำแก้มป่องนุ่มนิ่มดวงตาสีเทาชวนฝันคล้ายกับใครบางคนปากจู๋จุ๋มจิ๋ม จมูกหน่อยหนึ่ง สัดส่วนรูปหน้าอ้วนกลม สองแก้มตุ้ยนุ้ยกินอาณาเขตกว้างขวางผมสีน้ำตาลอ่อนเส้นบางอ่อนนุ่ม ยามต้องแสงผ่องประกายทองกรุงเทพมหานครซิวิไลซ์ อีกด้านหนึ่งในตรอกซอยลึกแหล่งเสื่อมโทรม สุขาภิบาลไม่ค่อยดีนัก กลิ่นอับชื้นยามฝนตก ภายในห้องเช่าขนาดคับแคบมีสามแม่ลูกหมกตัวอาศัยหลับนอน ครั้งตั้งแต่เจ้าจิ๋วยังอยู่ในท้อง จนตอนนี้ออกมาจ้ำม่ำน่าฟัดผู้เป็นแม่หน้าละห้อยขณะนับจำนวนผ้าอ้อมสำเร็จรูปที่เหลืออยู่“แพมเพิร์สลูกใกล้จะหมด เหลืออีกไม่กี่ชิ้น คงไม่พอ อีกตั้ง 5 วันกว่าเงินเดือนจะออก”ฉันไม่ได้สะเพร่าเลินเล่อจนลืมของสำคัญ คำนวณอิงจากเมื่อเดือนก่อน แต่เดือนนี้พี่เลี้ยงคงจะเปลี่ยนแพมเพิร์สให้น้องบ่อยฉันมีเจ้าแฝดน้อยสองคน ค่าใช้จ่ายทุกอย่างจึงคูณสอง ลำพังเงินเดือนสองหมื่นบาทกับความรับผิดชอบที่มี พูดได้เต็มปากว่า

ฉันรู้ตัวเอง ผิดที่ไม่ได้วางแผนเตรียมความพร้อมก่อนมีลูก แต่จะให้ทำอย่างไร ในเมื่อย้อนกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ ถ้ามีประตูโดราเอม่อนหรือไทม์มาชีนแบบในการ์ตูนก็คงจะดี ทีแรกฉันคิด ลูกคนเดียงฉันเลี้ยงไหว ฉันมีเงินเก็บหลักแสนติดบัญชี แต่พอไปหาหมอฝากครรภ์จริงจัง ผลลัพธ์ที่ปรากฏในถุงน้ำคร่ำนั้นมีอีกหนึ่งหัวใจเพิ่มมาจะให้บอกพ่อแม่ก็ไม่กล้า ฉันละอายใจ เรื่องทั้งหมดฉันทำตัวเองพวกท่านยังไม่ทราบเรื่องที่ฉันมีลูก อันที่จริงพวกท่านไม่ใช่บิดามารดาบังเกิดเกล้า ตามศักดิ์ฉันเป็นหลาน ยัยหนูแฝดต้องเรียกพวกท่านว่าคุณทวดถึงจะถูกความเจ็บปวดบาดลึกเมื่อนึกถึงอดีตวัยเยาว์ แม่ทิ้งฉัน ให้ตากับยายเลี้ยงตั้งแต่แบเบาะ ไม่เคยมาดูดำดูดี ฉันจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าแม่หน้าตาเป็นอย่างไร แม้จะยากแค้นสาหัสฉันจะไม่มีวันเอาลูกไปทิ้งให้ตากับยายเลี้ยง ฉันสัญญากับตัวเอง จะไม่ทำเรื่องเลวร้ายแบบที่ผู้หญิงคนนั้นเคยทำ ไม่เด็ดขาดฉันกับลูกกำลังจะตายช้า ๆ สถานะทางการเงินบีบบังคับ ตอนนี้ฉันขัดสนมาก เงินเดือนอันน้อยนิดไม่สามารถรับภาระค่าใช้จ่ายของสามชีวิต หยองหยอง แฮมแฮม โตขึ้นทุกวัน ห้องนี้มันแคบเกินจะให้เด็ก ๆ วิ่งเล่น ฉันไม่อาจยอมให้ลู

กลุ่มพนักงานต่างถอยหลีกทางให้ฟรินน์น้องชายของรองประธาน หัวหน้าแผนกขยับเข้ามากระซิบ พูดเสียงเบาได้ยินเพียงสองคน “มีผู้หญิงมาขอพบรองประธานครับ แต่เธอกลับไปแล้ว เหลือทิ้งไว้แค่…” เขาชี้ไปยังคู่แฝดทารก นอนร่ำไห้สะอึกสะอื้นในรถเข็น เห็นแล้วน่าเอ็นดู ก่อนจะเล่าต่อ “แม่เด็กมาที่นี่ 2 ครั้งแล้วครับ เธอแจ้งว่าอยากเจอรองประธาน เอาลูกมาให้รองประธานทำนองนี้ครับ”รูม่านตาสีน้ำตาลขยายกว้าง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ราวกับโดนผีหลอก ฟรินน์ประหลาดใจเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็นใบหน้าของเด็กคู่แฝด เขาหันหลังกลับไปมองพี่ชาย อีกฝ่ายยืนคุยโทรศัพท์ไม่รู้ร้อนรู้หนาวไม่ใช่เรื่องตลกแล้ว!เหล่าพนักงานชายหญิงหันมองตามฟรินน์ เมื่อรู้ว่ารองประธานอยู่ที่นี่ทุกคนต่างนิ่งเงียบ เจียมตัวเกรงใจในตำแหน่งที่สูงกว่า หากแต่สายตายังแอบเพ่งมองไปที่เขา เขาผู้มีอำนาจรองจากประธานใหญ่ เบอร์สองของบริษัท และกำลังจะเลื่อนขั้นขึ้นแทนเบอร์หนึ่ง รับช่วงต่อจากบิดา“เหมือนมาก” เสียงซุบซิบบานกระจกใสมองทะลุ สองสาวตัวแสบซุ่มดูเหตุการณ์ด้านนอกเงียบ ๆ“ทำแบบนี้จะดีเหรอ”“อือ อยู่เฉย ๆ เหอะ”“ฉันสงสารลูก” พูดจบหมูหวานจ้ำอ้าวหมายจะเข้าไปข้างใน ฝีเท้าเดิ

“ถ้าคุณตาไม่บอด มองแว็บแรกก็น่าจะดูออกนะคะ”หมูหวานเชื้อสายไทยแท้ ทว่าเจ้าแฝดน้อยของเธอหน้าตาลูกครึ่ง ถอดแบบ DNA มาจากผู้ชายตรงหน้า เฟลิกซ์พ่อมันเฟลิกซ์หัวเราะออกมาอย่างเปิดเผย สีหน้าแววตาของเขาเปลี่ยนไป เรื่องมันไม่น่าจะบังเอิญขนาดนี้ ถ้านับเวลาตั้งท้องเก้าเดือน บวกกับอายุของทารกคร่าว ๆ ก็เหมือนจะบรรจบลงพอดี“คุณไปหลับนอนกับฝรั่งไก่กามาหรือเปล่าครับ ละทีนี้มาสวมรอยว่าเป็นลูกผม”เขายิ้มเบา ๆ คล้ายกำลังเย้าแหย่อารมณ์ของเธอ“ยุคสมัยนี้มิจฉาชีพมันเยอะน่ะ ไหนจะแก๊งต้มตุ๋นอีก สามัคคีทำงานกันเป็นทีม ผมจะมั่นใจได้ไงว่าลูกผม ลูกเสือลูกตะเข้หรือเปล่าก็ไม่รู้”เกลียดมันนัก ! เธอกัดฟันกรอด เชือดเฉือนทางวาจา“ลูกคุณนั่นแหละ หน้าเหมือนคุณ จะลูกใครอีก”“DNA ก็อยู่บนหน้าลูกแล้วไงคะ ยืนคู่กันใคร ๆ ก็มองออกว่าคนไหนพ่อมัน ถ้าตาไม่บอด”เขายกข้อศอกตั้งฉาก วางค้ำใต้คางเชิ่ดหล่อเหลาของตน เธอขึ้นเสียงด่าเขาฉอด ๆ ไม่เคยได้รับกระทำเช่นนี้มานานแล้ว ก็จริงอยู่ที่เธอกับเด็กแฝดหน้าตาไม่เหมือนกัน เรียกได้ว่าต่างกันเยอะ ทั้งสีผม สีตา รูปทรงใบหน้า และผิวพรรณเธอผมดำขลับเชื้อชาติเอเชีย แต่เด็กผมทองประกายไปทางฝรั่ง ห

ฉันพึ่งทราบก็วันนี้ หน้านิ่ง ๆ หยิ่ง ๆ ทว่าภายในเขาเต็มไปด้วยไฟราคะ อันที่จริงตั้งแต่คืนนั้นฉันก็พอรู้ว่าเขารุนแรงเรื่องบนเตียงเหมือนคนเก็บกด ทิ้งร่องรอยฟกช้ำทำฉันระบมไปทั้งตัวฉันปั้นยิ้มอ่อน ตอบกลับเขานุ่มนวล“ตกลงค่ะ แต่ขอติดไว้ก่อนนะคะ ไว้กลับมาเมื่อไรถึงตอนนั้นจะแก้ให้ดูค่ะ รอได้สินะคะ ฉันรู้ค่ะว่าท่านรองประธานเป็นคนจิตใจดี มีเมตตา”เฟลิกซ์ปลีกตัวออกจากห้อง เขามีงานสำคัญต้องสะสางต่อ วินาทีนั้นเอง ความหมองเศร้ามลาย เจ้าของใบหน้าหวานเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เสมือนนางจิ้งจอกผู้โชคโชนประสบการณ์ตัวตนของหญิงสาวน่าเอ็นดูก่อนหน้าได้หายไปแล้ว หมูหวานยกหลังมือปาดหยาดน้ำบนแก้มที่ค้างคา การแสดงละครจบลง แผนการสำเร็จด้วยดี รู้จักฉันน้อยไปสะแล้ว ฉันหมูหวานรางวัลออสก้าร์ กินเรียบยันตุ๊กตาทอง คนอื่นมีมารยาสาไถยร้อยเล่มเกวียน ของฉันมีเป็นพันเธอกระชับอ้อมแขน จุ๊บแก้มลูกสาวทั้งสองคน ผู้ชายที่ร่ำรวยเงินทอง คล้ายพรที่ร่วงหล่นจากสวรรค์ เขาหัวแข็งกว่าที่ฉันคิด แม้เขาจะไม่เต็มใจ แต่สุดท้ายเขาก็ยอมรับเลี้ยงยัยหนู ฉันรับรองได้ อีกไม่นาน เขาจะรักลูกหัวปักหัวปำ ต่อให้เขาจะเย็นชาสักแค่ไหน เดี๋ยวก็สิ้นลายไปเอง