แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านกำมะหยี่สีเทาเข้มเข้ามาในห้องนอนมาสเตอร์เบดรูมสุดหรู ปลุกให้มาลินตื่นขึ้นจากนิทรา เธอขยับตัวบิดขี้เกียจภายใต้ผ้าห่มนวมผืนหนา ความรู้สึกปวดเมื่อยตามร่างกายยังคงหลงเหลืออยู่จางๆ ราวกับเป็นของที่ระลึกจากสมรภูมิรักเมื่อคืน แต่สิ่งที่แปลกไปคือความรู้สึก ‘เบาสบาย’ อย่างประหลาด“อืม ทำไมวันนี้ตัวเบาจัง”มาลินพึมพำกับตัวเอง ลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้าง ผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงฟูฟ่องเหมือนสิงโตน้อยดูน่าเอ็นดู เธอก้มมองสำรวจตัวเองที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของดาวเหนือที่ยาวลงมาปิดเกือบถึงเข่า ความทรงจำเรื่องกิจกรรมเข้าจังหวะอันหนักหน่วงเมื่อคืนไหลย้อนกลับมา‘เบิร์นไปขนาดนั้น เหงื่อออกเป็นถัง น้ำหนักต้องลดลงบ้างแหละ!’ความคิดเข้าข้างตัวเองผุดขึ้นมาในสมองอันชาญฉลาด มาลินยิ้มกริ่ม มั่นใจว่าคอร์ส ‘เทรนเนอร์แฝด’ ที่ผ่านมาตลอดสัปดาห์ต้องสัมฤทธิ์ผลแน่ๆ อย่างน้อยๆ พุงกะทิน้อยๆ ของเธอก็น่าจะยุบลงไปบ้างล่ะนะเธอกวาดตามองไปข้างๆ พบว่าเดือนหนาว และดาวเหนือยังคงหลับสนิทอยู่คนละฝั่ง เดือนหนาวนอนคว่ำหน้ากอดหมอนข้าง เปลือยท่อนบนโชว์แผ่นหลังกว้างที่มีรอยเล็บจางๆ ส่วนดาวเหนือนอนหงาย หายใจเ
Read more