ลดน้ำหนักยังไงให้ได้สามี (ทีเดียวสอง)

ลดน้ำหนักยังไงให้ได้สามี (ทีเดียวสอง)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-22
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
24Bab
435Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อสองแฝดเพื่อนสนิทเสนอตัวเป็นเทรนเนอร์ มาลิน สาวเจ้าเนื้อก็ตอบตกลงเพราะเห็นแก่ของฟรี คิดว่าจะได้เบิร์นไขมัน แต่ไหงท่าออกกำลังกายมันแปลกๆ ทำไมการสควอชต้องนั่งตัก? ทำไมการคาร์ดิโอถึงต้องทำในห้องน้ำ? แล้ว ‘โปรตีนสูตรพิเศษ’ ทำไมมันข้นคลั่กขนาดนี้!?

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 วาระแห่งชาติของพุงกะทิ

Lisa’s POV

Two weeks after my wedding, I discovered I had been carrying a dead child inside of me. I didn’t even know I was pregnant to begin with.

It all started with that dream.

First off I do not believe in dreams but certain things have happened and I am beginning to think otherwise. I had dreamt of attending a funeral with my husband. I didn’t know who had died or why I was there. All I knew was that someone was dead. Only for me to go to the hospital and just like that, I was immediately operated on.

It’s been three years since that incident and I have never been pregnant.

Now all I want is simple; a normal life. I didn’t want to control a business or be famous. All I wanted was a happy home, a loving husband and little versions of me and Andre running around the house, but then the last part of my wishes are yet to come to pass.

You know, they say a child is a gift from God but here I am staring at a woman named Sarah, asking the nurse, places she could go to get a baby aborted legally. She said, he has two children and she doesn’t want another but here I am seated with none of my own.

“Lisa Kay,” a nurse called out my name and I stood.

“You may go in now.” She said and continued going through the computer. I gathered my bags and gave one last look at the woman who was going to abort a baby I badly needed, and sighed. I walked briskly to the doctor’s office. Just before I opened the door, I took a deep breath and knocked.

“Come on Lisa, I know it’s you,” the female voice from inside said. Though I was going to open it anyway.

“Good morning Doctor,” I gave her my brightest smile as I walked in. I wasn’t ready for her pep talk on being gloomy.

She gestured to the seat in front of her. “Please have a seat.”

I sat and looked up at her. Kept my smile. She smiled back at me.

“You said you haven’t seen your period?”

“Yes.”

“When was the last time you had your period?” She asked as she went through some papers.

“Last month,” I replied. “It’s just that I haven’t seen it, so I decided to come last week and get myself checked.”

She smiled. “All that stress, you could have used a pregnancy strip.”

I returned her smile. “I just wanted to be sure. My last pregnancy was a cryptic one, remember.”

The doctor nodded and continued shuffling through files. Finally she took out a file and suddenly her countenance changed. I knew she was unto my case. She flipped through the papers. She smiled. Her face glowered. My heart raced and my hands went cold. This could be it. No more checking my calendar for my ovulation. Finally, I would take care of this baby. I will never lose it and—

“Mrs. Luster,” immediately I looked up” Lisa, you are not pregnant,” she said quietly. It felt like I had been smacked hard in the face.

“What?” I gasped. I felt queasy in the mornings. I was always sleeping.

“— the thing is,” the doctor continued. The next set of things she began to say didn’t make it past my eyes. All I saw was her lips moving. I didn’t hear a word. I walked out of her office with my head bowed low like a dying flower.

*******

Plush curtains. Priceless work of art, antique furnishings and vast space surrounded me. My home was beautiful. Thanks to my billionaire husband, Andre Luster. Andre had taste and it reflected in everything around him. I had married my college sweetheart, even though my father let me, I could still hear the notes of reluctance in his voice. He had asked me not to settle and I told him I didn’t settle. Andre loved me. He was fuckingly rich and I had everything I needed, well except for a baby.

Even though my house was all this, the heaviness in my heart has rid me of the act of looking around. All I wanted was to give Andre a child. I wanted to call out to the maid to ask what’s for dinner when my phone began to ring. On seeing the caller, my heart skipped a beat.

“Hello Mum,” I said cheerfully.

“Andre said you went to hospital,” she ignored my greeting.

My mother in law had been all over my neck all through the year. She wanted grand babies and had forbidden me and Andre to adopt. Andre is the heir to the Luster holdings. She wanted an heir from Andre loins.

“Lisa?” she asked.

“Yes mum”

“What did the doctor say?” her voice was cold and blunt.

A tear slipped down my cheeks. The previous month she had made me undergo several tests. My body was poked left, right and center in a bid to know what was wrong with me since the second failed IVF. It felt like I was some lab guinea pig. I took a deep breath. “She said I wasn’t pregnant.”

My mother in law hissed loudly. She didn’t care that I would hear. “Why go to the hospital then? Do you want to give us false hope?” Then she went on about my bad diet and how I wasn’t helping her son. After she hung up, I walked into my room and bawled into my pillow. I didn’t know when I slept off.

“Baby,” someone tapped me. I dragged myself to a seating position and there was Andre. He was still dressed in a suit and tie.

“How are you?” He asked. I looked from the tear stained pillow to his face. I couldn’t lie. I knew he knew. I leaned in and hugged him as I began to cry.

“Lisa baby,” he kissed me and wiped my tears away. He kissed me again and again. His kisses became heated, intense, and sensual. The next thing I knew we were buck naked in bed. Andre turned my cries to moans. I couldn’t stop screaming his name.

******

One month later, I began to feel dizzy and lightheaded again but the only discouragement was that I had seen my period.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
24 Bab
ตอนที่ 1 วาระแห่งชาติของพุงกะทิ
เสียงฉ่าของมันหมูที่สัมผัสกับโดมโลหะร้อนฉ่าดังประสานกับเสียงพูดคุยจอแจของผู้คนนับร้อยชีวิต กลิ่นควันหอมฉุยของเนื้อย่างหมักซอสสูตรเด็ดลอยคลุ้งไปทั่วเขตบริเวณร้านหมูกระทะชื่อดังย่านมหาวิทยาลัย สำหรับใครหลายคน กลิ่นนี้อาจจะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่ฝากรักไว้ตามเสื้อผ้าและเส้นผม แต่สำหรับ ‘มาลิน’ หรือ ‘หลิน’ แล้ว นี่คือน้ำหอมกลิ่นที่เย้ายวนที่สุดในโลกหญิงสาวร่างอวบอัดในชุดนักศึกษาพอดีตัว หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ เคย พอดีตัวเมื่อเทอมที่แล้ว กำลังจ้องมองชิ้นหมูสามชั้นที่กำลังเปลี่ยนสีจากชมพูอ่อนเป็นสีเหลืองเกรียมสวยอย่างใจจดใจจ่อ ดวงตากลมโตที่ถูกแต่งแต้มด้วยอายไลเนอร์เส้นบางเฉี่ยวดูเป็นประกายวิบวับยิ่งกว่าดาวบนท้องฟ้า แก้มป่องๆ ทั้งสองข้างที่อมชมพูระเรื่อจากไอความร้อนดูน่าหยิกจนใครเห็นก็อดเอ็นดูไม่ได้ ผิวขาวเนียนละเอียดแบบลูกคุณหนูเชื้อสายจีนตัดกับสีเสื้อนักศึกษาที่เริ่มจะตึงเปรี๊ยะช่วงหน้าอกหน้าใจ“หลิน หมูสุกแล้วนะ ไม่คีบระวังไหม้นะครับ”เสียงทุ้มนุ่มหูที่เจือไปด้วยความขี้เล่นดังขึ้นจากทางด้านขวา มือหนาที่เห็นเส้นเลือดปูดโปนจางๆ ยื่นตะเกียบมาคีบหมูชิ้นนั้นใส่จานของเธออย่างเอาใจ มาลินหันไปยิ้มตาหยี
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 วาระแห่งชาติของพุงกะทิ
มาลินถอนหายใจเฮือกใหญ่ วางตะเกียบลงอย่างจำยอม ความรู้สึกผิดเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ “เฮ้อ แต่ยิหวาก็พูดถูกนะ เราอึดอัดตัวเองจะตายอยู่แล้ว เสื้อผ้าเก่าๆ ก็เริ่มใส่ไม่ได้ ต้องซื้อใหม่ยกตู้ เปลืองเงินพ่อแม่อีก แถมนี่ยังเหนื่อยง่ายด้วย เดินขึ้นบันไดตึกเรียนแค่สามชั้นก็หอบแฮ่กแล้วอะ”เธอบ่นพึมพำพลางเอามือจับแก้มยุ้ยๆ ของตัวเอง “อยากผอมอะ แต่ขี้เกียจออกกำลังกาย ยิมก็แพง อาหารคลีนก็จืดชืด ทำไมพระเจ้าถึงสร้างหมูกระทะมาให้อร่อยขนาดนี้ด้วยนะ”ทันใดนั้น บรรยากาศรอบโต๊ะก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แฝดนรกสบตากันข้ามศีรษะมาลิน รอยยิ้มมุมปากของเดือนหนาวกว้างขึ้นอีกนิด ในขณะที่ดาวเหนือขยับแว่นอีกครั้งเป็นการส่งสัญญาณ“ถ้าหลินอยากลดจริงๆ” เดือนหนาวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงดูจริงจังขึ้นมานิดหน่อยแต่ยังเจือความขี้เล่น “...สนใจมาเทรนกับพวกเราไหมล่ะ?”“หืม เทรนเหรอ?” มาลินหันขวับ ดวงตาเป็นประกาย “พวกแกจะเทรนให้เราเหรอ?”“อื้ม ก็พวกเราเข้ายิมกันประจำอยู่แล้วนี่” เดือนหนาวเบ่งกล้ามโชว์เล็กน้อย พอให้เห็นมัดกล้ามสวยๆ ใต้เสื้อเชิ้ต “เทรนเนอร์ฟรี ความรู้แน่น สถานที่พร้อม อุปกรณ์ครบ สนไหมครับคุณหนู?”“ฟรีเหรอ!” คำว่า ‘ฟรี’ กระแทกใจสา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ชุดออกกำลังกาย หรือชุดว่ายน้ำ?
บรรยากาศภายในห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมืองเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ แต่มาลินกลับรู้สึกเหงื่อซึมที่ฝ่ามือ เธอกำลังยืนอยู่กลางร้านขายอุปกรณ์กีฬาแบรนด์ดังรายล้อมไปด้วยหุ่นโชว์ที่สวมชุดรัดรูปโชว์ซิกแพ็กและกล้ามเนื้อเฟิร์มกระชับ ซึ่งดูช่างห่างไกลจากสภาพความเป็นจริงของเธอราวฟ้ากับเหววันนี้มาลินอยู่ในชุดเดรสกระโปรงบานสีพีชปิดเข่าที่ช่วยพรางหุ่นได้ดีระดับหนึ่ง ผมยาวดัดลอนสีน้ำตาลอ่อนถูกรวบเป็นหางม้าสูงเผยให้เห็นลำคอขาวผ่อง ใบหน้าจิ้มลิ้มแต่งแต้มเครื่องสำอางโทนส้มพีชดูสดใส แต่คิ้วเรียวสวยกลับขมวดมุ่นจนแทบจะผูกกันเป็นโบ“ตัวนี้ไม่ได้เหรอ?”เสียงหวานเอ่ยถามอย่างมีความหวัง ในมือชูเสื้อยืดคอกลมสีเทาตัวโคร่งไซซ์ XXL ที่น่าจะใส่สบายและระบายอากาศดีให้สองหนุ่มฝาแฝดที่ยืนกอดอกทำหน้าเหมือนกรรมการตัดสินนางงามจักรวาลดูดาวเหนือขยับแว่นสายตาเล็กน้อย กวาดตามองเสื้อยืดในมือเธอด้วยสายตาประเมินค่าที่ติดลบ “ไม่ได้ครับ มันหลวมเกินไป”“หลวมสิดี จะได้ขยับตัวสะดวกไง” มาลินเถียง“ผิด” ดาวเหนือตอบสวนทันควันด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแบบอาจารย์บรรยายฟิสิกส์ “เสื้อผ้าที่หลวมเกินไปจะเป็นอุปสรรคต่อการจัดระเบียบร่างกาย พี่จะม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ชุดออกกำลังกาย หรือชุดว่ายน้ำ?
เมื่อปลุกใจตัวเองเสร็จ มาลินก็สูดหายใจลึกๆ แล้วค่อยๆ แง้มประตูห้องน้ำเดินออกมาทันทีที่เธอก้าวออกมา บรรยากาศในห้องนั่งเล่นดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะสองหนุ่มฝาแฝดเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเช่นกัน เดือนหนาวอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวเว้าแขนลึกโชว์มัดกล้ามไหล่และแขนขาวผ่อง กางเกงวอร์มขายาวเอวต่ำที่เกาะหมิ่นเหม่ตรงสะโพกสอบ ส่วนดาวเหนือถอดเสื้อเชิ้ตออกเหลือเพียงเสื้อยืดรัดรูปสีดำกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่าที่เผยให้เห็นกล้ามขาแข็งแรงสายตาสองคู่หันมาจ้องมองมาลินเป็นตาเดียวเดือนหนาวที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลักพรวด ไอคอกแคกออกมา ส่วนดาวเหนือที่กำลังเช็ดแว่นอยู่มือชะงักค้าง สายตาคมกริบไล่มองสำรวจร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบังความสนใจมาลินรีบยกแขนขึ้นกอดอกปิดบังหน้าท้องอย่างประหม่า “มะ... มองอะไรกันเล่า! มันตลกมากเลยใช่ไหมล่ะ บอกแล้วไงว่าเราอ้วน ใส่แบบนี้แล้วเหมือนแหนมป้าย่นเลย”“ไม่เหมือนครับ...” ดาวเหนือพูดเสียงพร่า เดินเข้ามาหาเธอช้าๆ ราวกับเสือที่เจอเหยื่ออันโอชะ เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร “เหมือนซาลาเปา”“หา นี่ด่าเราเหรอ!” มาลินหน้ามุ่ย“เปล่าครับ” ดาวเห
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 วอร์มอัพลิ้น
บรรยากาศภายในห้องกระจกที่ถูกสมมติให้เป็น ‘ยิม’ ส่วนตัวเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแผ่วเบา แต่สำหรับมาลินแล้ว เสียงที่ดังที่สุดในตอนนี้คือเสียงหัวใจของเธอเองที่เต้นโครมครามราวกับกำลังรัวกลองชุดอยู่ในอก แผ่นหลังบางแนบชิดติดกับผนังกระจกเย็นเฉียบ สวนทางกับอุณหภูมิในร่างกายที่พุ่งสูงขึ้นจนใบหน้าหวานเห่อร้อนไปหมดเบื้องหน้าของเธอคือดาวเหนือ แฝดผู้น้องที่ถอดแว่นตาทิ้งไปแล้ว เผยให้เห็นดวงตาคมกริบสีเข้มที่ไร้ปราการขวางกั้น เขาใช้แขนข้างหนึ่งยันผนังไว้เหนือศีรษะเธอ ส่วนอีกข้างวางทาบลงบนเอวคอดที่มีเนื้อปลิ้นนิดๆ ของเธออย่างถือวิสาสะ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาจนปลายจมูกโด่งแทบจะชนกับจมูกรั้นๆ ของเธอ“ทะ... ท่าบริหารลิ้นเหรอ?” มาลินถามเสียงสั่น พยายามเบียดตัวเข้ากำแพงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ “มะ... มันช่วยเบิร์นไขมันตรงไหนอะ เหนือ”ดาวเหนือไม่ตอบในทันที เขาใช้สายตาไล่มองริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อที่กำลังสั่นระริกของเธอ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้มาลินรู้สึกเหมือนเป็นลูกไก่ในกำมือเขา“ช่วยบริหารกล้ามเนื้อกราม...” เขาตอบด้วยน้ำเสียงวิชาการที่ฟังดูน่าเชื่อถืออย่างประหลาด “และกระตุ้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 วอร์มอัพลิ้น
“อย่าดื้อสิครับ” ดาวเหนือสั่งเสียงเข้ม พลางดันไหล่มาลินเบาๆ ให้เธอเซถอยหลังไปจนชนกับโซฟาเบดตัวยาวที่ตั้งอยู่กลางห้อง “นั่งลง”มาลินทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างว่าง่าย ความนุ่มของเบาะหนังช่วยรองรับก้นงอนๆ ของเธอได้เป็นอย่างดี แต่ปัญหาคือชุดรัดรูปเจ้ากรรม พอนั่งปุ๊บ พุงกะทิน้อยๆ มันก็พับเป็นชั้นอย่างน่าเอ็นดู มาลินรีบคว้าหมอนอิงมาปิดพุงทันทีด้วยความเขินอาย“อย่าเอาหมอนปิด” เดือนหนาวดึงหมอนออกแล้วโยนไปให้พ้นทาง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นตรงหน้าเธอ แยกขาเธอออกเล็กน้อยแล้วแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางหว่างขาอวบอัด“เดือน! ทำอะไร ท่านี้น่าเกลียด” มาลินหนีบขาเข้าหากัน แต่ติดไหล่กว้างๆ ของเดือนหนาว“น่ารักออก” เดือนหนาวเงยหน้ามองเธอ ยิ้มจนตาหยี มือทั้งสองข้างวางแหมะลงบนต้นขาขาวๆ ของเธอ แล้วเริ่มบีบนวดเบาๆ “ดูสิ ขาหมู... เอ้ย ขาหลินแน่นมาก กล้ามเนื้อ (ไขมัน) ทั้งนั้น ต้องนวดคลายเส้นก่อน”“ปากเสีย!” มาลินตีไหล่เดือนหนาวไปทีหนึ่ง “นี่เราอ้วนจนพวกแกต้องมานั่งบีบเล่นเป็นสไลม์เลยเหรอ”“ไม่ใช่อ้วน” ดาวเหนือเดินเข้ามานั่งซ้อนหลังมาลินบนโซฟา วงแขนแกร่งโอบรอบเอวเธอไว้หลวมๆ แล้วเกยคางไว้บนไหล่เธอ “เขาเรีย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 สควอชขาสั่น
แสงแดดยามบ่ายคล้อยที่ลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องออกกำลังกายเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนๆ แต่สำหรับมาลินแล้ว โลกทั้งใบกำลังจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง เพราะเธอจะเป็นลม!หลังจากผ่านช่วง ‘วอร์มอัพ’ ที่ทำเอาปากเจ่อและตัวอ่อนระทวยไปแล้ว ดาวเหนือ ผู้เคร่งครัดในระเบียบวินัยก็ประกาศลั่นว่าถึงเวลาของ ‘Leg Day’ หรือวันแห่งการบริหารขา ซึ่งเป็นวันที่มาลินเกลียดที่สุดในสามโลก รองจากวันที่ร้านชาบูบุฟเฟต์ปิดปรับปรุง“ยืนแยกขาออกกว้างเท่าหัวไหล่ครับ” ดาวเหนือสั่งเสียงเข้ม ขณะยืนกอดอกมองมาลินที่กำลังยืนเก้ๆ กังๆ อยู่กลางห้องมาลินในสภาพผมเผ้าเริ่มยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากกิจกรรมเมื่อครู่ ปอยผมสีน้ำตาลอ่อนตกลงมาคลอเคลียแก้มนวลที่แดงระเรื่อ เธอขยับขาตามคำสั่งอย่างว่าง่าย แม้ในใจจะอยากทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนพื้นเย็นๆ ก็ตาม“แบบนี้เหรอ?” เธอถาม พลางกางขาออกกว้าง“กว้างไปครับ นั่นจะฝึกซูโม่แล้ว” เดือนหนาวที่นั่งเอกเขนกอยู่บนม้านั่งออกกำลังกายหัวเราะขำจนตาหยี เขาเท้าคางมองดูหญิงสาวตัวกลมด้วยสายตาเอ็นดู “ขยับเข้ามานิดนึง นั่นแหละ พอดี”“โอเค ทีนี้ย่อตัวลงเหมือนจะนั่งเก้าอี้” ดาวเหนือสาธิตให้ดู เขาย่อตัวลงอย่างสวยงาม ห
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 สควอชขาสั่น
“โอเค ทีนี้ วิธีการบริหารคือ หลินต้องใช้แรงขาตัวเองดันตัวลุกขึ้น แล้วค่อยๆ หย่อนก้นลงมาแตะตักพี่เบาๆ ห้ามทิ้งน้ำหนักลงมาทั้งหมดนะ ต้องเกร็งก้นไว้” ดาวเหนืออธิบายกติกา มือหนาเลื่อนมาวางแหมะบนเอวเธอเพื่อประคอง“เกร็งก้น โอ๊ย ยากจัง” มาลินบ่น แต่ก็ลองทำตาม เธอดันตัวลุกขึ้นยืนนิดหนึ่ง แล้วค่อยๆ ย่อลงจังหวะที่หนึ่งก้นของเธอกดลงสัมผัสกับเป้ากางเกงของดาวเหนือเน้นๆมาลินสะดุ้งเฮือก รู้สึกถึงวัตถุทรงกระบอกที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงวอร์ม มันแข็งและร้อนจัดจนทะลุเนื้อผ้าออกมา “อุ้ย! เหนือ พกไฟฉายมาด้วยเหรอ? หรือโทรศัพท์?”เดือนหนาวที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าถึงกับหลุดขำพรืด ส่วนดาวเหนือกระตุกยิ้มมุมปาก แขนแกร่งรัดเอวเธอแน่นขึ้น“อืม ประมาณนั้นแหละครับ อุปกรณ์จำเป็น น่ะ” ดาวเหนือกระซิบข้างหู กัดฟันกรอดเมื่อสะโพกนิ่มๆ บดเบียดลงมาโดนจุดตาย “อย่าสนใจเลย โฟกัสที่การย่อ”“เอาล่ะ ทำต่อนะคะตัวเล็ก ขึ้น ลง ขึ้น ลง...” เดือนหนาวทำหน้าที่เป็นโค้ชอยู่ด้านหน้า มือไม้เริ่มไม่อยู่สุข เขาจับเข่าทั้งสองข้างของมาลิน แยกออกกว้างขึ้นอีกนิด “กว้างอีกหน่อยค่ะ จะได้บริหารกล้ามเนื้อขาด้านใน”มาลินทำตามคำสั่งอย่างมึนงง เริ่มขยั
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 โปรตีนสูตรพิเศษ
“ขอน้ำหน่อย จะแห้งตายแล้ว...”หลังจากผ่านสมรภูมิ ‘สควอชหน้าขา’ มาลินก็แทบจะคลานออกจากห้องออกกำลังกาย ขาแข้งอ่อนเปลี้ยเพลียแรงจนต้องให้สองแฝดหิ้วปีกออกมา สภาพเธอตอนนี้ดูไม่ต่างอะไรกับลูกแมวตกน้ำ ผมลอนสวยที่เคยม้วนเป็นเกลียวบัดนี้หลุดลุ่ยลงมาปรกหน้าปรกตา เหงื่อเม็ดเป้งเกาะพราวตามกรอบหน้าและลำคอ ทำให้เสื้อสปอร์ตบราสีชมพูแนบเนื้อยิ่งกว่าเดิม เผยให้เห็นร่องอกขาวผ่องที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบเดือนหนาวยืนพิงตู้เย็นสีเงินเมทัลลิกขนาดยักษ์ ใบหน้าหล่อเหลายังคงสดชื่นเหมือนเพิ่งอาบน้ำมา ทั้งที่ก็ออกแรงไปเยอะกับกิจกรรมเมื่อครู่ เขากอดอกมองสภาพสะบักสะบอมของมาลินด้วยรอยยิ้มเอ็นดูระคนขบขัน“ใจเย็นๆ สิครับคุณหนู พักหายใจก่อน เดี๋ยวสำลัก”“ไม่ต้องมาพูดดีเลย!” มาลินแว้ดกลับแต่เสียงไม่มีน้ำหนัก “ไหนน้ำล่ะ บอกจะให้กินน้ำ นี่คอแห้งจนกลืนน้ำลายไม่ลงแล้วนะ”ดาวเหนือที่ยืนล้างมืออยู่ที่ซิงค์น้ำหันกลับมา เขาถอดเสื้อยืดสีดำที่ชุ่มเหงื่อออกไปแล้ว เผยให้เห็นแผงอกขาวผ่องแต่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อลีนสวยแบบนักกีฬาว่ายน้ำ ซิกแพ็กเรียงตัวสวยไล่ลงไปในขอบกางเกงวอร์มเอวต่ำ ทำเอามาลินที่กำลังโมโหหิวต้องเผลอกลืนน้ำลายลงคออีกรอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 โปรตีนสูตรพิเศษ
ด้วยแรงยุบวกกับความอยากรู้อยากเห็นลึกๆ มาลินจึงค่อยๆ โน้มหน้าเข้าไปหา ‘แท่งโปรตีน’ ของเดือนหนาวที่จ่อรออยู่ตรงหน้าอย่างกล้าๆ กลัวๆทันทีที่ริมฝีปากนุ่มหยุ่นสัมผัสกับส่วนปลายยอดที่ฉ่ำเยิ้ม รสชาติเฝื่อนนิดๆ แต่มีกลิ่นเฉพาะตัวของผู้ชายก็แตะที่ปลายลิ้น เดือนหนาวครางฮึมในลำคอ สวนเอวเข้ามาหาเธอเบาๆ อย่างอดใจไม่ไหว“อื้ม ดี ลิ้นหลินนุ่มชะมัด...” เดือนหนาวหลับตาพริ้ม เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย “ดูดแรงๆ เลยตัวเล็ก เหมือนดูดชานมไข่มุกน่ะ”“มันใหญ่กว่าหลอดชานมตั้งเยอะ!” มาลินบ่นอู้อี้ทั้งที่ปากยังไม่ว่าง เธอพยายามใช้ลิ้นเลียวนรอบส่วนหัวเหมือนเลียไอศกรีมโคน ตามคำแนะนำของดาวเหนือที่คอยกระซิบกำกับอยู่ข้างหู“ใช้มือช่วยรูดด้วยครับ จังหวะเดียวกับที่ปากขยับ” ดาวเหนือสอน จับมือเธอให้ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะภาพของหญิงสาวหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตา แก้มป่องๆ ที่กำลังพองออกยามครอบครองตัวตนของชายหนุ่มอย่างทุลักทุเล ดูเป็นภาพที่ทั้งเชิญชวนและตลกขบขันในเวลาเดียวกัน มาลินทำตาเหลือก พยายามหายใจทางจมูก หน้าแดงก่ำจนลามไปถึงใบหู“อ๊อก แค่กๆ” มาลินสำลักเล็กน้อยเมื่อเดือนหนาวเผลอกระแทกสวนเข้ามาลึกเกินไป “ลึกไป จะแทงคอหอยตายแล้
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status