All Chapters of พันธะลับซีอีโอ: Chapter 11 - Chapter 20

แดเนียล          หลังกลับจากบ้านของอัยย์ลดา มาผมก็อยู่ในอาการมึนเบลอไปหมด ผมนั่งประชุมต่อนะ แต่สารภาพว่าไม่มีอะไรเข้าหัวเลย คืนนั้นผมกลับเพนท์เฮาส์แต่นอนไม่หลับ สุดท้ายต้องไปยิม ออกกำลังกายอย่างหนักถึงค่อยกลับมาหลับได้ บอกตามตรงว่าผมต้องการเวลาเพื่อประมวลผลในสิ่งที่ผมเห็น         เช้าวันต่อมาหัวผมเริ่มโล่งขึ้นแต่ก็ยังไม่หายช็อกกับสิ่งที่เจอมาที่บ้านของอัยย์ วินาทีที่ผมก้าวเข้าไปในครัวสิ่งสุดท้ายที่ผมคาดคิดว่าจะได้เห็นคือเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ ที่มีดวงตาสวยและท่าทีขี้อายถอดแบบมาจาก อัยย์ไม่มีผิด         มิน่าล่ะเธอถึงมีท่าทีแปลก ๆ ในงานแต่งงาน และนาตาลีถึงได้เตือนว่าอัยย์ไม่ต้องการคนที่จะไม่จริงจัง    

อัยย์ลดา          แรงปรารถนามันสูบฉีดไปทั่วร่างจนฉันชุ่มฉ่ำเปียกโชก ผู้ชายคนนี้คนที่มอบสัมผัสอันยากจะลืมเลือนให้ฉันเมื่อห้าปีก่อนเขากลับมาแล้ว กำลังเบียดชิดแนบสนิทและพร้อมที่จะเริ่มมันอีกครั้ง         ฉันรู้ว่าไม่ควร แต่นั่นแหละ ที่ยิ่งทำให้ฉันต้องการเขามากขึ้น ไม่รู้ว่ากี่คืนแล้วที่ฉันนอนคิดถึงร่างกายของเขา สัมผัสของเขา และความรู้สึกที่เขาสอดประสานเข้ามา ฉันรู้ว่าฉันไม่มีวันเดินหนีโอกาสที่จะได้สัมผัสเขาอีกครั้ง         ฉันปล่อยใจให้เขาสำรวจโพรงปากในขณะที่มือของเขาลูบไล้ขึ้นมาตามต้นขา ฉันลุกขึ้นสบตาลึกเข้าไปในตาเขา เดินอ้อมไปคร่อมทับ ดึงกระโปรงขึ้นมาระดับสะโพก ฉันจงใจไม่ใส่อะไรไว้ข้างในเผื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น ขอบคุณจริง ๆ ที่ฉันใส่ส้นสูงเน่า ๆ คู่น

อัยย์ลดา          ตลอดทางที่นั่งรถมาฉันไม่สามารถสลัดความประหม่าที่เกาะกุมหัวใจออกไปได้เลย ในหัวมันสับสนวุ่นวายไปหมด ฉันไม่แน่ใจว่าการที่แดเนียลลงทุนลงแรงชวนเรามาในวันนี้มันเป็นสัญญาณว่าเขาสนใจอะไรที่มากกว่าแค่เรื่องบนเตียง หรือมันเป็นแค่แผนอีกลูกเล่นหนึ่งที่จะล่อลวงฉันกลับไปก่อนที่เขาจะเดินทางอีกครั้ง         ความคิดพวกนี้มันอันตราย ฉันรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอเมื่อเผลอคิดไปว่าแดเนียล...พ่อของน้องแทนกำลังอยากจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเรา         ที่น่าสับสนที่สุดคือแม่ ท่านกลับดูสบายอกสบายใจไม่คัดค้านอะไรเลยทั้ง ๆ ที่ท่านเป็นคนเดียวในโลกที่รู้ความจริงทั้งหมดระหว่างแดเนียลกับน้องแทน    &

อัยย์ลดา          ฉันยืนเหม่อมอง ทัพพีในมือพลางรู้สึกถึงอาการปวดหัวที่กำลังกลับมาเล่นงานอย่างรุนแรง         หนึ่งเดือนเต็มนับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้คุยกับแดเนียล นับตั้งแต่วันที่เขาจ้องหน้าน้องแทนตัวแข็งทื่อก่อนจะลุกพรวดพราดและเผ่นหนีออกจากบ้านไปราวกับถูกไฟลน         ใจหนึ่งฉันรู้ดีว่าเขากำลังคิดอะไร เขาไม่ใช่คนโง่ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าฉันอาจจะคิดมากไปเอง และมันก็แค่เป็นไปตามสิ่งที่ฉันรู้มาตลอดว่ามันต้องเกิดขึ้น         ค่ำคืนนั้นมันช่างวิเศษ เราต่างปลดเปลื้องตัวตนและปล่อยให้ความรู้สึกนำทาง       

อัยย์ลดา          ฉันสูดหายใจลึก พยายามอย่างที่สุดที่จะเข้าใจความเจ็บปวดของแดเนียล เขารู้สึกว่าตัวเองถูกหลอก และถึงแม้ฉันจะไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันได้ปิดบังความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเขาเอาไว้         ฉันพยายามบอกตัวเองว่าคำพูดร้ายกาจพวกนั้นเขาไม่ได้ตั้งใจหมายความตามนั้นจริง ๆ เขาแค่กำลังโกรธ ฉันพยายามข่มอารมณ์ แต่มันยากเหลือเกิน         และเมื่อเขาตัดสินใจที่จะโจมตีเกียรติและศักดิ์ศรีของฉัน ความโกรธเกลี้ยวที่ฉันพยายามกดทับไว้ก็เริ่มปะทุขึ้นมาสู้         ฉันกัดฟันแน่นจ้องมองริมฝีปากที่กำลังขยับพ่นวาจาดูถูกเหยียดหยามนั้นเพื่อรอรับแรงกระแทกสุดท้าย