All Chapters of แพ้ทางรักนายมาเฟีย: Chapter 131 - Chapter 137

บรื้นนนน! ...เอี๊ยดดด!เสียงคำรามกระหึ่มของรถ V8 ดังสนั่น เรียกสายตาของเจ้าหน้าที่ตำรวจเวรยามและประชาชนที่มาติดต่อราชการบน สน. ให้หันขวับมามองเป็นตาเดียว รถสปอร์ตสีแดงเพลิงรุ่นท็อปเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าบันไดทางขึ้นอย่างโดดเด่นสะดุดตาจนแทบจะกลืนกินพื้นที่ทั้งลานจอดคีธลดกระจกรถลง ดึงแว่นกันแดดสีชาลงมาเกยไว้ที่สันจมูก มือหนึ่งปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมออกอีกสองเม็ดจงใจโชว์แผงอกขาวๆ ยั่วสายตาคนมอง เขายกยิ้มมุมปากอย่างภาคภูมิใจ วันนี้แหละ... จะโชว์พาวสวมบทสารถีมารับแฟนหนุ่มกลับบ้านแบบเท่ๆ ให้ตำรวจทั้งโรงพักอิจฉาตาร้อนกันไปเลย"หึ... แม่งเอ๊ย หล่อเท่ชิบหายเลยกู" คีธพึมพำชมตัวเองกับกระจกมองหลัง พลางเสยผมที่เซ็ตมาอย่างดีไปหนึ่งทีรอไม่นานนัก ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบตำรวจรัดรูปก็เดินลงมาจากตึก ใบหน้าคมเข้มของสารวัตรวายุดูเคร่งขรึมตามสไตล์นายตำรวจน้ำดี คีธมองลอดแว่นกันแดดแล้วลอบกลืนน้ำลาย... พี่วายุใส่เครื่องแบบทีไร ทำไมมันดูดุดันจังวะ แต่พอตาดุๆ คู่นั้นปะทะเข้ากับรถสปอร์ตสีแดงแปร๊ดที่จอดขวางทางชาวบ้านอยู่ มุมปากของนายตำรวจหนุ่มก็กระตุกยิ้มกั้นขำทันที วายุส่ายหัวเบาๆ แล้วเดินตรงดิ่

"พี่คีออส! ...ไอ้คนลามก! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!""เมื่อกี้ใครน้า... ยืนกอดคอประกาศตัวว่าเป็นเมียเจ้าของห้องซะเสียงดังฟังชัด พี่ชอบนะ... ดุๆ แบบนี้พี่โคตรชอบเลย""ชอบบ้าบออะไรล่ะ! ถอยไปเลยนะ! งานไม่ต้องเซ็นแล้ว เฟิร์นจะกลับบ้าน!""กลับทำไม... เมียยังไม่ได้ตรวจงานบนโต๊ะพี่เลย"มือหนาของเขาก็เอื้อมลงไปคว้าชายกระโปรงเดรสสีดำตัวสวยแล้วจัดการ ถก มันขึ้นรวดเดียวมากองรวมกันไว้ที่เอว"ว้าย! พี่คีออส!" ใบเฟิร์นร้องเสียงหลง รีบตะปบสองมือลงปิดของตัวเองพัลวัน"มาถกกระโปรงเฟิร์นทำไมเนี่ย! จะเอาอีกแล้วเหรอ ไอ้คนบ้ากาม! เพิ่งจะออกจากบ้านมาเองนะ!""ก็ชุดมันยั่ว... ข้างบนปิดซะมิดคอ แต่กระโปรงดันสั้นจุ๊ดจู๋... จะให้ผัวอดใจไหวได้ไง"คีออสไม่ฟังเสียงประท้วง เขาแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียวทันที สอดมือเข้าใต้ข้อพับเข่าแล้วยกตัวเธอลอยขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงาน มือปัดกองแฟ้มเอกสารตรงหน้าจนมันร่วงลงพื้น"ไม่เอานะ! ปล่อย! เฟิร์นเจ็บ!" ใบเฟิร์นโวยวาย ดันไหล่หนาไว้สุดแรง "เมื่อคืนก็จัดหนักจนเฟิร์นเดินขากางไปแล้ว... วันนี้มาถึงที่ทำงานจะเอาอีกแล้วเหรอ! พี่กะจะเย็ดให้ข้างล่างเฟิร์นพังยับเยินเลยหรือไงฮะ!""ไม่พังหรอกน่า... ของ

ทันทีที่ถึงห้องเขาอุ้มร่างเล็กที่เอาขารัดเอวเขาแน่นดิ่งตรงไปที่เตียง ก่อนจะเหวี่ยงร่างของใบเฟิร์นลงบนที่นอนอย่างไม่คิดจะออมแรงตุบ!"ว้าย! ...พี่คีออส โยนลงมาได้ จุกนะ!" ใบเฟิร์นร้องเสียงหลง ร่างกายเด้งดึ๋งไปตามแรงสปริงของที่นอน ผมเผ้ายุ่งเหยิงกระจายเต็มหมอนยังไม่ทันที่เธอจะลุกขึ้นตั้งหลัก ร่างสูงก็คลานเข่าตามขึ้นมาคร่อมทับร่างเธอไว้ กักขังเธอไว้ใต้แผงอก ไอร้อนผ่าวแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปถึงท้องน้อย"โยนให้รู้ตัวไง... ว่าของจริงมันเริ่มตรงนี้"คีออสแสยะยิ้ม นัยน์ตาคมกริบจดจ้องลงมาที่ช่วงล่างของเธอ ชุดเดรสสีดำคอเต่าถูกถลกขึ้นมากองรัดอยู่ที่เอว เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่แยกอ้าออก และกลีบเนื้อที่บวมเบ่งฉ่ำเยิ้มจากการโดนบดคลึงที่โซฟาเมื่อครู่ มันกำลังขมิบตอดตุบๆ รอคอยเขาอยู่"อื้อ... ใจร้อนจังเลยนะ..." ใบเฟิร์นกัดริมฝีปาก ลอบกลืนน้ำลายเมื่อมองท่อนเอ็นลำเขื่องที่ตั้งผงาดง้ำชี้หน้าเธออยู่ "ไหนเมื่อกี้บอกจะค่อยๆ ให้เฟิร์นจ่ายไง...""ค่อยๆ จ่ายมันไม่ทันใจเจ้าหนี้แล้วเว้ยพี่อั้นมาตั้งแต่คลับ... อั้นมาตั้งแต่บนโซฟานั่น... ตอนนี้ดอกเบี้ยหนูทบต้นทบดอกแล้วเฟิร์น!"พูดจบเขาก็ไ

คีออสเช็คความเรียบร้อยหน้ากระจก สเปรย์น้ำหอมแบรนด์หรูถูกฉีดพรมลงบนข้อมือและหลังคอเบาๆ กลิ่นหอมสปอร์ตเย็นๆ ลอยฟุ้งไปทั่วห้องเขาเดินล้วงกระเป๋ากางเกงมาหยุดอยู่ข้างเตียง ทิ้งตัวลงนั่งจนที่นอนยวบ มือหนาค่อยๆ ดึงรั้งผ้าห่มที่ห่อตัวเมียรักเป็นดักแด้ลง เกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากมนออกให้อย่างเบามือ"เฟิร์น... ตื่นได้แล้วครับคนเก่งสายโด่งแล้วนะ... เดี๋ยวปวดท้องโรคกระเพาะถามหาหรอก""อือ..." ใบเฟิร์นครางอื้ออึงในลำคอ ขมวดคิ้วยุ่ง พลิกตัวตะแคงหนีแสงแดด ซุกหน้ามุดเข้าหาหมอนใบโต "ขอเฟิร์นงีบอีกนิดน้า... ปวดตัวไปหมดเลย โดนพี่ตอกซะยับขนาดนั้น...""โอเคๆ ให้แค่ห้านาทีนะ"คีออสหัวเราะหึๆ ในลำคอด้วยความเอ็นดู เขาก้มหน้าลงไปใกล้ หวังจะฟัดพวงแก้มใสๆ ให้ชื่นใจ จมูกโด่งสันกดลงบนแก้มเนียน สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด แล้วตั้งใจจะลากไล้จมูกลงมาคลอเคลียที่ซอกคอแต่ทว่า...กลิ่นน้ำหอม Bleu de Chanel ที่ปกติใบเฟิร์นชอบนักหนา ลอยเข้าไปปะทะประสาทรับกลิ่นของคนใต้ร่างเต็มๆ!พรึ่บ!ดวงตากลมโตของใบเฟิร์นเบิกโพลงขึ้นมาทันที!ความรู้สึกพะอืดพะอมปั่นป่วนตีตื้นจากกระเพาะอาหารขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย โลกทั้งใบเหมือนหมุนเคว้งกะทันหัน