Todos los capítulos de แพ้ทางรักนายมาเฟีย: Capítulo 151 - Capítulo 158

ตูม ตูม ตูมเสียงบีทของเพลง EDM สั่นสะเทือนทะลุกระจกห้องทำงานชั้นลอยวีไอพีเข้ามา"เหนื่อยชิบหาย..."คีธกระชากปมเนคไทให้คลายออก ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดแรกแล้วทิ้งตัวลงกระแทกโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ มือเรียวคว้าแก้ววิสกี้ออนเดอะร็อคขึ้นมากระดกพรวดเดียวจนเกลี้ยงแก้ว"เฮียนะเฮีย... ทิ้งงานให้กูรับหน้าพวกลูกค้าแก่ตัณหากลับ แล้วตัวเองไปนอนกกเมีย สบายใจเฉิบ!" เขาบ่นอุบอิบ หลับตาพิงพนักโซฟา ยกแก้วเปล่าแกว่งไปมาแกร๊ก...เสียงเปิดประตูดังขึ้นแผ่วเบา คีธไม่ได้ลืมตาขึ้นมามอง"เชน... ชงมาเข้มๆ เลยนะเว้ย วันนี้กูต้องการแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดด่วนๆ"หมับ...แก้วเปล่าในมือถูกดึงออกไป พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นใกล้ๆ"ดื่มเยอะไปเดี๋ยวก็ปวดหัวหรอก"คีธเบิกตาโพลง เด้งตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงแหน่วทันที "พี่วายุ... มาได้ไงเนี่ย ไม่ได้เข้าเวรเหรอครับ!"วายุในชุดแจ็กเก็ตหนังทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกัน ขยับเข้าไปจนระยะห่างเหลือแค่คืบเดียว"ออกเวรแล้วครับ เลยแวะมาตรวจตราความเรียบร้อยซะหน่อย... ได้ข่าวว่านายใหญ่หนีไปเฝ้าเมียแพ้ท้อง ปล่อยให้น้องชายรับศึกหนักคนเดียว""ก็เออสิครับ! เฮียแม่งโคตรทิ้งภาระเลย" คีธบ่น

กลิ่นข้าวต้มกุ้งจางหายไปจากห้องนอนกว้าง เหลือเพียงกลิ่นคาวรักที่เพิ่งจบลงไปเมื่อครู่ ทว่าบรรยากาศกลับไม่ได้สงบลงเลยสักนิด..."พี่คีออสขา..." นิ้วเล็กกรีดกรายลงบนแผงอกแกร่งที่ชื้นเหงื่อ ลากไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ อย่างซุกซนคีออสที่เพิ่งจะหอบหายใจจนสุดปอดรีบตะครุบมือเล็กนั้นไว้แน่น ก่อนที่มันจะเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสจุดอันตราย"เป็นอะไรฮึ..." เขาถามเสียงพร่า หรี่ตาคมกริบมองคนท้องแฝดที่นั่งคร่อมทับอยู่บนตัก "อยู่ดีๆ ก็มาทำหน้าซนใส่พี่ พึ่งเสร็จไปเมื่อกี้ ไม่เหนื่อยหรือไง"ใบเฟิร์นทำปากยื่น เงยหน้าสบตาอย่างออดอ้อน "ก็มันเสียดายนี่คะ... ตั้งแต่เฟิร์นท้อง พี่คีก็เอาแต่ทำเบาๆ ทะนุถนอมเฟิร์นเหมือนตุ๊กตา จะขยับท่าไหนก็ระแวงไปหมด""ก็พี่เป็นห่วงลูก...""เฟิร์นคิดถึงบรรยากาศในห้องลับของเราจัง...คิดถึงขาหยั่งนั่นด้วย แล้วก็... คิดถึง 'ผัวปลอม' อันใหญ่ๆ ที่พี่คีชอบใช้แกล้งเฟิร์นไง... จำได้ไหมคะ"คีออสกัดฟัน สันกรามบดเข้าหากันนูนเด่น ภาพในห้องใต้ดินที่เขาเคยจับเธอพาดขาหยั่ง รังแกจนเธอร้องครวญครางลั่นห้องผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉากๆ ความร้อนรุ่มที่เพิ่งระบายออกไปถูกจุดติดขึ้นมาอีกครั้งอย่างง่ายดาย"เฟิร์น... อย่าเ

"ซี๊ดดด... แซ่บมากก" เสียงสูดปากดังมาจากโต๊ะอาหารในห้องครัวของคฤหาสน์ใบเฟิร์นกำลังใช้มือหยิบก้ามปูม้าที่ถูกลวกจนสุก (ตามคำสั่งเด็ดขาดของสามี) ขึ้นมาดูดน้ำยำเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตาย ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อยจากฤทธิ์ของความเผ็ด"เบามึงเบา เดี๋ยวก็สำลักพริกตายห่าหรอก" คีธที่เพิ่งเดินงัวเงียเข้ามาในครัวทักขึ้น พลางลากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกแล้วนั่งลงเท้าคางมองเพื่อนรักที่ตอนนี้สภาพเหมือนปอบลง"ก็มันอร่อยนี่หว่า แกจะกินป่าว ไอ้คีธ""ไม่อะ กูเพิ่งตื่น แสบท้องตายชัก" คีธส่ายหน้าดิก เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำเย็นมารินใส่แก้ว "แล้วนี่เฮียคีออสยอมให้มึงกินของเผ็ดได้ไงวะเนี่ย ปกติเห็นหวงไข่ในหินยิ่งกว่าอะไร กลัวลูกแฝดสะเทือนไม่ใช่ไง""เผ็ดบ้าอะไรล่ะ" ใบเฟิร์นเบ้ปาก ชูจานยำให้ดูชัดๆ "พี่คีออสสั่งให้แม่ค้าล้างน้ำ ลวกสุกปูจนสุกร้อยเปอร์เซ็นต์ แถมสั่งใส่พริกแค่สองเม็ด! สองเม็ดนะมึง! นี่มันแทบจะกลายเป็นแกงจืดปูม้าอยู่แล้วเนี่ย กูก็ต้องมโนเอาเองว่ามันแซ่บไปงั้นแหละ"คีธหัวเราะก๊ากจนเกือบสำลักน้ำ "เออ สมน้ำหน้า มีผัวมาเฟียคลั่งรักก็งี้แหละ ทำใจนะเพื่อน ตั้งแต่มึงท้องแฝดเนี่ย กูเห็นเฮ

พรึ่บ...คีออสขยับดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของเขาและภรรยาตัวน้อยที่นอนซุกอยู่คาอก แขนแกร่งโอบรัดเอวคอดที่เริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นเอาไว้หลวมๆ ปลายนิ้วสากเกลี่ยไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนที่ชื้นเหงื่ออย่างเบามือ ผิดกับความป่าเถื่อนบนขาหยั่งในห้องใต้ดินเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนลิบลับใบเฟิร์นขยับตัวยุกยิก ซุกหน้าถูไถกับแผงอกกว้าง สูดกลิ่นสบู่ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ประจำตัวเขาเข้าปอดลึกๆ สายตากวาดมองไปรอบห้องนอนกว้างของเซฟเฮาส์..."พี่คี..." เสียงหวานเอ่ยขึ้นมาเบาๆ นิ้วเรียวกรีดกรายเล่นอยู่บนรอยสักมังกรบนแผ่นอกเขา"หืม ว่าไงคะ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า" คีออสก้มหน้าลงมาถาม กดจูบลงบนกระหม่อมบาง"เปล่าค่ะ ไม่ได้เจ็บ ฟิร์นแค่... คิดถึงบ้านหลังนี้จังเลย"ใบเฟิร์นทอดสายตามองไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่ปิดผ้าม่านทึบ"จะได้ย้ายกลับมามั้ยค้า..." เธอแกล้งลากเสียงยาวอย่างน่ารัก ก่อนจะถอนหายใจและตอบคำถามตัวเองเสร็จสรรพ "แต่ว่าแหละ... มีหลานแฝดตั้งสองคน คุณแม่คงไม่ยอมหรอก ใช่มั้ยพี่คี""หึๆ..." คีออสหลุดขำในลำคอ ขยับตัวพลิกตะแคงเข้าหา ดันศีรษะทุยให้มาหนุนท่อนแขนของเขาแทนเพื่อจะได้สบตากันชัดๆ "รู้ใจม้าพี่ขนาดนั้นเชี