All Chapters of แพ้ทางรักนายมาเฟีย: Chapter 121 - Chapter 130

"ฮ้า... วันนี้ลมดีจริงเชียว"คุณนายหลินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เดินนวยนาดลงจากรถยุโรปคันหรูที่มาจอดเทียบหน้ามุขบันได "ขอบใจนะจ๊ะ" ท่านพยักหน้าให้คนขับรถที่รีบมาเปิดประตูให้ ก่อนจะก้าวขึ้นบันไดคฤหาสน์ทว่า... พอเท้าแตะพื้นทางเดิน สายตาที่มักจะเก็บทุกรายละเอียดในบ้านก็สะดุด "เอ๊ะ นั่นอะไรน่ะ"เธอขมวดคิ้วมองไปที่โคนเสาต้นใหญ่ เห็นถุงกระดาษจากร้านขนมชื่อดังวางกองแหมะอยู่บนพื้นพรมเปอร์เซียราคาแพง แถมยังมีกล่องอาหารเสริมบำรุงสุขภาพหล่นตะแคงไม่เป็นท่า"ป้าสาย! ป้าสายอยู่ไหน! ออกมาดูนี่ซิ!""ขาาา มาแล้วค่ะคุณท่าน! มาแล้ว!" ร่างท้วมของป้าสายวิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากทางห้องครัว ผ้ากันเปื้อนยังผูกคาเอวอยู่เลย "คุณท่านกลับมาไวจัง ป้ากำลังจะตั้งหม้อแกงพอดีเลยเชียว""ไม่ต้องมาพูดเรื่องแกง ดูนี่!" คุณนายหลินชี้ปลายพัดในมือไปที่กองของฝากบนพื้น "ใครมาทำของหกเรี่ยราดแบบนี้? บ้านช่องรกหูรกตาไปหมดแล้ว ใครทำของหล่นไว้แล้วไม่เก็บฮะ"ป้าสายมองตามนิ้วเจ้านายแล้วก็ร้อง "อ้อ!" ออกมาเสียงดัง ก่อนจะรีบกุลีกุจอเข้าไปก้มเก็บถุงขนมขึ้นมาปัดฝุ่นอย่างทะนุถนอม "โธ่... คุณท่านอย่าเพิ่งดุสิคะ นี่มันของฝากจากคุณหนูใบเฟิร์นเธอค่

"พี่คีออส..." ใบเฟิร์นกัดริมฝีปากล่างเบาๆ ส่งสายตายั่วยวนที่ทำเอามาเฟียหนุ่มลมหายใจสะดุด "รอบนี้... เฟิร์นขอขึ้นเองนะ" "เอาสิคะ...ตามใจหนูเลย... บริการพี่หน่อยสิครับเมียจ๋า" ใบเฟิร์นยิ้มหวาน ขยับสะโพกมนเข้าหาความเป็นชายของเขา มือเล็กเอื้อมไปกอบกุมแท่งเนื้อลำใหญ่ที่แข็งโด่ท้าทายสายตาและมีน้ำใสๆ ปริ่มที่ส่วนหัว "อู้วว... แข็งโป๊กเลย..." เธอพึมพำเสียงกระเส่า ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยวนรอบหัวบานฉ่ำเล่นเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ยกสะโพกขึ้นสูง แล้วจับท่อนเอ็นยักษ์นั้นจ่อเข้าที่ปากทางรักของตัวเองที่ฉ่ำเยิ้ม "จะเข้าไปแล้วนะ..." "อืม... ยัดลงมาเลยคนดี..." คีออสครางรับ จับจ้องภาพตรงหน้าไม่วางตา กลีบเนื้อที่บวมเป่งของเมียรักที่ค่อยๆ กลืนกินท่อนเอ็นของเขาเข้าไปทีละนิด สวบ... ใบเฟิร์นค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวลงมา กลืนกินความใหญ่โตเข้าไปในร่องลึกอย่างเชื่องช้า "อึ่ก... อ๊าาาา... ใหญ่... เสียว...ซี๊ดดด" เธอเชิดหน้าขึ้นผ่อนลมหายใจเมื่อแก่นกายแทรกผ่านเข้ามาจนสุด ความจุกเสียดปนเสียวซ่านแล่นพล่านจากท้องน้อยขึ้นไปถึงสมอง "อู้ววว... พี่คี... มันชน... ชนลึกมากผัวขา..." "ซี๊ดดด... เสียวชิบหายเฟิร์น..." คีออสขบกรามแน

กลิ่นฉุนปนหอมของเครื่องยาจีนและโสมเกรดพรีเมียมเตะจมูกทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องอาหารคุณนายหลินนั่งจิบชาจัสมินรออยู่ที่หัวโต๊ะ นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะอย่างอารมณ์ดีจนกระทั่งเสียงฝีเท้าคู่หนึ่งดังไล่ลงมาจากบันได คุณนายของบ้านถึงได้เงยหน้าขึ้นมอง แล้วรอยยิ้มกรุ้มกริ่มก็ผุดขึ้นที่มุมปากทันทีที่เห็นสภาพของลูกชายกับลูกสะใภ้คีออสเดินล้วงกระเป๋ากางเกงลงมาในชุดลำลองสบายๆ ผมเขายังชื้นน้ำหมาดๆ แถมตรงซอกคอที่โผล่พ้นเสื้อยืดคอวีก็มีรอยจ้ำแดงจางๆ ส่วนใบเฟิร์น... ยัยหนูตัวเล็กที่เดินเกาะแขนแฟนหนุ่มลงมานั้น หน้าแดงเถือกเป็นลูกตำลึงสุก ดวงตาปรือฉ่ำเยิ้ม ขาทั้งสองข้างดูสั่นนิดๆ เหมือนคนเพิ่งผ่านการวิ่งมาราธอน... หรือไม่ก็เพิ่งเสร็จกิจกรรมเข้าจังหวะมาหมาดๆ"แหม... ลงมากันได้สักทีนะพ่อคุณแม่คุณ" คุณนายหลินวางแก้วชาลง เอ่ยทักเสียงใสแจ๋ว "ม้านึกว่าจะต้องให้ป้าสายตักข้าวขึ้นไปป้อนถึงเตียงซะแล้ว ปล่อยให้คนแก่รอนานเชียว""โธ่ ม้าครับ..." คีออสหัวเราะในลำคอ เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เมียนั่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ท่าทางผ่อนคลายสุดๆ "ก็คนมันกำลังเพลิน... เอ้ย! กำลังพักผ่อน ม้าจะรีบไปไหนล่ะ"หมับ! ใบเฟิร์นเอื้อมม

ฤทธิ์ยาจีนจักรพรรดิที่ม้าอัดมาให้กำลังเดือดพล่านอยู่ในเลือด มันทำให้สัญชาตญาณดิบของเขาตื่นตัวจนแทบคลั่ง เขาอุ้มร่างบางที่ตัวอ่อนระทวยจากการถูกกระแทก เดินตรงไปยังเตียงกว้างใบเฟิร์นซบหน้าลงกับบ่า หอบหายใจรวยริน แขนเรียวยังโอบรอบคอเขาแน่น ขาเกี่ยวเอวไว้ด้วยความเคยชิน ทว่าจู่ๆ...คีออสวางร่างเธอลงบนที่นอนนุ่มแล้วถอนแก่นกายใหญ่ออกมาดื้อๆ ความว่างเปล่าที่เข้ามาแทนที่ความคับแน่นกระทันหัน ทำเอาใบเฟิร์นวูบโหวงในท้องน้อยจนต้องบิดเร่า น้ำรักสีขุ่นไหลย้อนออกมาตามเรียวขาขาวทันที"ฮึก... พี่คี..." ใบเฟิร์นปรือตามองเขาด้วยความขัดใจ ขอบตาร้อนผ่าวเพราะอารมณ์เสียวที่กำลังพุ่งถูกกระชากลงมากลางคัน "เอาออกทำไมคะ... เฟิร์นกำลัง... อื้อ... มันค้างง่ะ ...""เปลี่ยนท่าไงคนดี..." คีออสตอบเสียงหอบพร่า ยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจขณะจ้องมองน้ำรักของตัวเองที่เปรอะเปื้อนง่ามขาเธอ "ท่าเมื่อกี้อุ้มจนพี่เริ่มเมื่อยแขนแล้ว... ขอเปลี่ยนบรรยากาศมาจัดหนักๆ บนเตียงบ้าง"มือหนาจับหัวไหล่กลมกลึงพลิกคว่ำลงกับเตียง ก่อนจะสอดมือรวบเอวคอดกิ่วแล้วยกสะโพกกลมกลึงให้โด่งขึ้นสูง ใบหน้าสวยซุกคว่ำลงกับหมอนใบโตโดยอัตโนมัติ เผยให้เห็นแก้มก

ฟุ่บ…ร่างอ่อนปวกเปียกของใบเฟิร์นทิ้งตัวลงบนที่นอนทันทีคีออสวางเธอลงอย่างเบามือที่สุด ความยับเยินของเตียงและกลิ่นคาวรักที่ลอยคลุ้งคือหลักฐานของ​กิจกกรมรักเพิ่งจบลง เขาค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกมาช้า ๆ พร้อมกับน้ำรักสีขาวขุ่นที่ไหลย้อนออกมาเปรอะง่ามขาที่ยังคงสั่นระริกไม่หาย“อือ… พี่จ๋า…”ทันทีที่ท่อนเอ็นหลุดออกมาใบเฟิร์นที่ตาปรือฉ่ำเหมือนคนครึ่งหลับครึ่งตื่นก็ส่งเสียงครางประท้วงอื้ออึงในลำคอ มือเล็กยกขึ้นคว้าสะเปะสะปะเหมือนกลัวถูกทิ้ง“อยู่นี่ครับ… พี่อยู่นี่ ไม่ได้ไปไหน”คีออสรีบคว้ามือนุ่มมากุมไว้ สอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม ดึงผ้านวมผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่ ก่อนจะรวบร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แนบอกใบเฟิร์นก็รีบซุกตัวเข้าหาอกกว้างทันที จมูกโด่งรั้นซุกไซ้กับแผงอกเปลือยเปล่า สูดดมกลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นกายคนรักอย่างหิวกระหาย“กอด… กอดเมียแน่น ๆ นะผัวขา…อย่าหายนะ… ห้ามทิ้งเฟิร์นนะ…”“ไม่หายไปไหนหรอกน่า…” คีออสหัวเราะในลำคอ กดจูบ ลงบนขมับด้วยความเอ็นดูสุดหัวใจ “จะกอดให้แน่นเลย… นอนซะนะคนเก่ง พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”“อื้อ… รัก… เฟิร์นรักพี่คีออส…”เสียงบอกรักเจื้อยแจ้วแผ่วลงเรื่อย ๆ ก่อนจะแทนที