All Chapters of แพ้ทางรักนายมาเฟีย: Chapter 161 - Chapter 170

คีออสกวาดสายตามองควันซิการ์สีหม่นที่ลอยอวลบดบังแสงไฟแชนเดอเลียร์คริสตัลกลางห้องวีไอพีชั้นบนสุดของคลับ นิ้วแกร่งเคาะก้านแก้วคริสตัลในมือเป็นจังหวะเชื่องช้า ไวน์แดงอิตาลีปีลึกกระเพื่อมไหวตามแรงแกว่ง เขารู้ดีว่าชายชุดดำนับสิบชีวิตที่ยืนคุมเชิงอยู่หลังประตูไม้โอ๊คบานหนากำลังรอคอยคำสั่งอย่างใจจดใจจ่อ วันนี้ไม่ใช่งานเลี้ยงสังสรรค์ แต่มันคือสนามรบที่ใช้เม็ดเงินและอำนาจมืดเป็นอาวุธเจ้าสัวเฉินพ่นควันซิการ์ออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะวางมันลงบนที่เขี่ยบุหรี่ ชายชราผู้กุมบังเหียนคาสิโนรายใหญ่จากมาเก๊าปรายตามองคีออสที่นั่งพิงพนักเก้าอี้บุหนังอย่างผ่อนคลาย ขาข้างหนึ่งของมาเฟียหนุ่มยกขึ้นไขว่ห้าง ท่าทีไร้ความกังวลนั้นขัดกับสายตาคมกริบที่นิ่งสนิทจนอ่านอารมณ์ไม่ออก"ไวน์ของแกดีใช้ได้เลยคีออส" เจ้าสัวเฉินเอ่ยทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด "แต่แกก็น่าจะรู้ว่าฉันไม่ได้บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อดื่มไวน์ของแกอย่างเดียว""ผมทราบดีครับเจ้าสัว ทุกนาทีของเจ้าสัวมีค่า ผมก็เช่นกัน ข้อเสนอเรื่องการควบรวมเส้นทางอาวุธกับหุ้นคาสิโนฝั่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอกสารทั้งหมดวางอยู่ตรงหน้าพวกคุณแล้ว เชิญพิจารณาได้เลย"เสี่ยเหว่ย มา

"อ้าว หายไปไหนล่ะเนี่ย" ชายหนุ่มพึมพำ วางถ้วยลูกชิ้นลงบนโต๊ะเล็กข้างโซฟาเมื่อเห็นเตียงกว้างว่างเปล่าหูของเขาได้ยินเสียงน้ำไหลเบาๆ ดังมาจากห้องน้ำ คีออสจึงเดินตรงไปเปิดประตูโดยไม่คิดจะเคาะภาพตรงหน้าทำเอาฝีเท้าของมาเฟียหนุ่มชะงักกึก ลมหายใจของเขาสะดุดไปชั่วจังหวะใบเฟิร์นเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอยืนหันหลังให้ประตู กำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมที่เปียกชื้น ร่างกายอวบอิ่มของคนท้องเจ็ดเดือนมีเพียงชุดคลุมอาบน้ำผ้าแพรบางเบาที่ผูกเชือกไว้หลวมจนร่นลงมาเผยให้เห็นลาดไหล่ขาวเนียนและแผ่นหลังที่ชื้นไปด้วยหยดน้ำคีออสกลืนน้ำลายลงคอ อารมณ์ดิบเถื่อนที่พยายามกดข่มมาตลอดทั้งวันเพราะต้องไปสะสางงานเครียด มันตีตื้นขึ้นมาจนปวดหนึบไปหมดเมื่อเห็นเมียรักในสภาพยั่วยวนโดยไม่ตั้งใจวงแขนแกร่งสอดเข้ามารัดรอบเอวของเธอจากด้านหลังอย่างเงียบเชียบ แผ่นหลังบางแนบชิดกับอกกว้างที่ยังสวมเสื้อเชิ้ตทำงานอยู่ คีออสเกยคางสากลงบนลาดไหล่เนียน สูดดมกลิ่นครีมอาบน้ำหอมละมุนเข้าปอดลึก"อ๊ะ พี่คีออส ตกใจหมดเลย เข้ามาเงียบๆ ทำไมเนี่ย""เพิ่งมาถึง ลูกชิ้นที่หนูอยากกินมาส่งแล้วนะ" เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหู"เย้ เฟิร์นกำลังหิวพอดีเลย ปล

แกร๊ก ประตูไม้แกะสลักห้องทำงานเสี่ยเหว่ยปิดลง รองเท้าส้นสูงสีแดงสดก้าวพ้นขอบประตูออกมายืนบนพรมทางเดิน คุณนายหลินสะบัดชายเสื้อคลุมขนสัตว์เล็กน้อยเพื่อจัดระเบียบเครื่องแต่งกาย สีหน้าดุดันเมื่อครู่ถูกปัดเป่าทิ้งไป ทว่าเมื่อคุณนายหลินหันไปมองลูกชายคนเล็กที่ยืนรออยู่หน้าห้อง ฝีเท้าของเธอก็ต้องชะงัก"คีธ"ร่างสูงโปร่งของคีธยืนพิงผนังทางเดินอยู่ข้างบอดี้การ์ด ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเปื้อนรอยยิ้มกวนประสาทอยู่เป็นนิจ บัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด ริมฝีปากสั่นระริก นัยน์ตาเบิกกว้างมองผู้เป็นแม่เหมือนเพิ่งเคยเห็นหน้ากันเป็นครั้งแรกในชีวิต ขาทั้งสองข้างของเขาสั่นจนแทบจะพยุงน้ำหนักตัวเอาไว้ไม่อยู่"ม้า" เสียงของคีธสั่นเครือ แววตาตื่นตระหนกจนน้ำใสเอ่อคลอขึ้นมาที่เบ้าตาเขาได้ยินทุกคำพูดที่ดังลอดออกมาจากห้องนั้น ตั้งแต่เสียงพัดฟาดหน้าเสี่ยเหว่ย ไปจนถึงคำขู่เรื่องควักลูกตาแช่ฟอร์มาลีนและถอนรากถอนโคนโคตรเหง้า คีธเคยเห็นคีออสกระทืบคนจมกองเลือดมาก็มาก เคยเห็นพี่ชายสาดกระสุนใส่ศัตรูโดยไม่กะพริบตา แต่เขาไม่เคยเลยสักครั้ง ที่จะเห็นหม่าม้าผู้ชอบแต่งตัวสวยเดินชอปปิ้ง ซื้อทอง และเตรียมเหมาของเล่นรอรับขวัญหลาน กลายร

"แม่คะ ดูชุดนี้สิ ป้าสายเพิ่งซักเสร็จเมื่อเช้า กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มเด็กหอมฟุ้งเลย"ใบเฟิร์นยิ้มหน้าระรื่นขณะนั่งอยู่บนโซฟาบุหนังตัวยาวในห้องนั่งเล่น มือเล็กลูบคลำเสื้อผ้าตัวจิ๋วสีชมพูอ่อนพลางหันไปคุยกับคุณนายหลินที่นั่งถักไหมพรมอยู่ข้างๆ บรรยากาศในคฤหาสน์ตระกูลหลินยามบ่ายช่างดูสงบสุขผิดกับโลกสีเทาข้างนอกสิ้นดี"หอมจริงลูก... นี่แม่เตรียมสร้อยทองรับขวัญไว้ให้เจ้าแฝดแล้วนะ สั่งทำพิเศษเป็นรูปมังกรคาบแก้วตัวจิ๋วๆ รับรองว่าใส่แล้วเท่ไม่เบา" คุณนายหลินหัวเราะ แววตาเต็มไปด้วยความเห่อหลาน"อ๊ะ..." ใบเฟิร์นสะดุ้งเบาๆ มือที่กุมท้องอยู่รู้สึกถึงแรงกระแทกจากข้างใน "ดิ้นเก่งจังเลยลูก ถีบจนแม่จุกไปหมดแล้วเนี่ย" "ถีบแรงขนาดนั้นเลยเหรอหนูเฟิร์น" คุณนายหลินวางเข็มถักลง มองหน้าลูกสะใภ้ด้วยความห่วงใย"ค่ะ สงสัยจะอยากออกมาดูชุดใหม่มั้งคะ... โอ๊ย!"จู่ๆ ใบเฟิร์นก็ร้องออกมาเสียงหลง คราวนี้มันไม่ใช่แรงถีบธรรมดา แต่มันเป็นความรู้สึกเหมือนมีมือล่องหนมาบีบรัดมดลูกของเธออย่างแรงจนตัวงอ ใบหน้าหวานเริ่มซีดลงในพริบตา"เฟิร์น! เป็นอะไรลูก!" คุณนายหลินถลาเข้าไปประคอง"มัน... มันปวดค่ะแม่ ปวดบีบๆ... อึก... ไม่เหมือ

ที่ห้องพักฟื้นในตอนเช้า คีออสนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ยอมห่างไปไหน เสื้อเชิ้ตของเขายับย่น ผมเผ้าไม่เป็นทรง ใต้ตาคมกริบมีรอยคล้ำจางจากการไม่ได้นอนมาทั้งคืน มือหนายังคงกุมมือบางของเมียรักเอาไว้แน่น"อือ พี่คีออส" ใบเฟิร์นขยับตัวตื่น เสียงของเธอแหบพร่าเล็กน้อย"ตื่นแล้วเหรอคนดี เจ็บแผลผ่าตัดไหม" คีออสรีบโน้มตัวลงไปหา กดจูบที่หน้าผากมนอย่างอ่อนโยน"ดีขึ้นแล้วค่ะ แล้วลูกล่ะคะ พี่คีออส พยาบาลจะพาลูกมาตอนไหน""เดี๋ยวพยาบาลก็คงพามาส่งครับ หนูหิวไหม อยากดื่มน้ำหรือเปล่า"เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากหน้าห้อง พร้อมกับบานประตูที่ถูกผลักเข้ามา"มาแล้ว ซุปไก่ดำตุ๋นขิงกับหัวปลีสูตรเด็ดของม้า รับรองว่ากินแล้วน้ำนมพุ่งปรี๊ดแน่นอน"คุณนายหลินเดินนำหน้าเข้ามา มือถือปิ่นโตเถาใหญ่ ตามมาด้วยคีธที่เดินหาววอด และสารวัตรวายุที่เดินถือกระเช้าผลไม้ตามหลังมา"ม้า เสียงเบาหน่อยสิ เฟิร์นเพิ่งตื่นนะ""โถ่ ตาคี ม้าตื่นมาเคี่ยวซุปตั้งแต่ตีสี่เพื่อลูกสะใภ้เชียวนะ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง" คุณนายหลินวางปิ่นโตลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินเข้าไปหาใบเฟิร์น "เป็นไงบ้างลูก หน้าตาดูสดใสขึ้นนะเนี่ย เมื่อคืนหลับสบายไหม เจ็บแผลหรือเปล่า""สบา