ประตูห้องพักฟื้นถูกเปิดออกโดยลูกน้องคนสนิท ชายชราในชุดถังจวงสีเทาเงินก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายชุดดำในสูทสากลนับสิบคนยืนคุมเชิงอยู่ด้านนอกทำให้พยาบาลที่เดินผ่านไปมาต้องรีบก้มหน้าหลบสายตา ใบหน้าของแขกผู้มาเยือนมีร่องรอยของกาลเวลาแต่ยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม"เจ้าสัวเฉิน" คีออสผุดลุกขึ้นยืนค้อมตัวทำความเคารพแขกผู้ใหญ่ด้วยความนับถือ "สวัสดีครับเจ้าสัว ผมไม่นึกว่าเจ้าสัวจะเดินทางมาเร็วขนาดนี้""ระดับหลานแฝดมังกรทองลืมตาดูโลกทั้งที อั๊วจะมัวชักช้าได้ยังไง" เจ้าสัวเฉินหัวเราะร่วนในลำคอ สายตาคมกริบทอดมองไปที่เตียงพักฟื้นที่ใบเฟิร์นนอนอยู่ "แล้วนี่ แม่หนูคนนี้ล่ะสิ ที่ทำให้มังกรเลือดร้อนอย่างลื้อกลายเป็นน้ำนิ่งได้"ใบเฟิร์นซึ่งกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงรีบยกมือไหว้ด้วยความประหม่า "สวัสดีค่ะเจ้าสัว เฟิร์นค่ะ"เจ้าสัวเฉินเดินเข้ามาใกล้เตียง พิเคราะห์มองใบหน้าหวานของใบเฟิร์นอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ "หน้าตาสะอาดสะอ้าน แววตามั่นคง มิน่าล่ะ คีออสมันถึงยอมถอดเขี้ยวเล็บ ลื้อนี่แหละคือแก้วตามังกรที่แท้จริง ขอบใจนะแม่หนู ที่ดูแลผู้ชายคนนี้ให้เป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้""เฟิร์นไม่ได้ทำอะไรขนา
Read more
LOGIN
