บททั้งหมดของ คุณหนูหลี่กลับมาพลิกชะตา: บทที่ 51 - บทที่ 60

ไม่แต่ง” หวังชิงเยว่หลุดขำ คงไม่ใช่เพราะเรื่องของเขากระมัง อาจเป็นเพราะแม่ทัพน้อยฟ่านชื่นชอบหวงหลิ่วอินอยู่บ้างกระมัง “ย่อมเป็นเช่นนั้นท่านน้า สหายข้าผู้นี้เป็นคนอยู่ง่าย นิสัยเมตตาช่วยเหลือคน อาจจะแปลก ๆ นิดหน่อยแต่ข้ารับรองว่านางเป็นสตรีที่ควรค่าทะนุถนอมแน่นอน” “ไม่

หลี่ฉงจื่อยังคงไม่เข้าใจ ฉินกั๋วกงคนที่นางเคยเห็นในชาติภพก่อนเป็นคนเดียวกับชาตินี้หรือไม่ คนที่เคร่งขรึมไม่พูดไม่จา นิสัยตรงไปตรงมา แต่ยามได้รับรสจูบที่หอมหวานกลับรู้สึกรุนแรงจนอกสั่น นางที่เกร็งจนตัวแข็งในตอนแรกอ่อนระทดระทวยไปกับรสจูบของเขา ที่มัวเมานางราวกับถูกวางยาเสน่หา หรือแท้ที่จริงเขาจะเล่นเล

หลังจากได้รับรู้ความยากลำบากของหวงหลิ่วอิน ฟ่านเทียน-เทียนไม่รอช้าที่จะปีนหน้าต่างเข้าไปในห้องของนาง แต่ทว่ากลับโดนนางไล่ทุบ เพราะกว่าจะฟื้นคืนกำลังมาได้นางต้องตุ๋นไก่ดำไปหลายตัว แต่ฟ่านเทียนเทียนกลับยืนให้นางทุบจนเหนื่อย สุดท้ายนางก็เลิกไปเอง แต่กลับได้รับการกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ ทำให้หวง

วันที่เก้าเดือนเก้าเป็นเทศกาลฉงหยาง[1]เป็นวันที่ไท่ซ่าง-หวงจัดงานเลี้ยงที่บ้านพักตากอากาศนอกเมืองหลวง ต้องเดินทางขึ้นไปบนเขา แต่ทว่าเส้นทางถูกบุกเบิกจนสามารถให้รถม้าเดินทางขึ้นไปโดยสะดวก ทำให้ไม่ลำบากนัก แขกในงานแน่นอนว่าต้องเป็นฝ่าบาท ฮองฮา ตระกูลฟ่าน และตระกูลหวัง สองตระกูลซึ่งอยู่ค้ำคู่บัลลังก์มา

สามปีผ่านไปในแคว้นหนานอันมีจัดให้ตั้งสำนักศึกษาทั้งชายและหญิง ส่วนใหญ่ผู้ที่มีกำลังส่งบุตรหลานได้ศึกษามีเพียงชนชั้นสูงและครอบครัวของเศรษฐีกับขุนนางในราชสำนัก แต่เมื่อปีที่แล้วหลี่ฉงจื่อขอร้องให้ฝ่าบาทจัดให้มีเรียนสำนักศึกษาชั้นต้น เพื่อให้เด็กทุกคนในเมืองหลวงอ่านออกเขียนได้ จะได้ทำการค้าในอนาคต และเ