All Chapters of Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก : Chapter 21 - Chapter 30

EP17หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำแทบไม่เป็นจังหวะ เธอไม่เคยคิดเลยว่า เกิดมามีอายุครบ 22 ปี จะรู้สึกดีกับคำว่าแฟนได้ถึงเพียงนี้ กระทั่งเขาวางเธอลงบนที่นอนผ้าปูสีดำลายตาราง ฟ้าใสถึงได้รู้สึกตัวว่าตอนนี้เขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนของตัวเองแล้วเรียบร้อย พายุไม่รีรอที่จะจัดการ เมื่อมีโอกาสก็ต้องเร่งรีบ เขาหยัดกายขึ้นหลังตรงแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำออกทีละเม็ด พลางมองใบหน้าสวยอย่างพิจารณาว่าเธอจะไม่ได้หลอกให้เขาต้องดีใจเก้อ“รอบนี้คุณจะกัดผมอีกหรือเปล่า” แกะกระดุมจนถึงเม็ดสุดท้าย เขาถอดเสื้อวางลงข้างตัว เป็นครั้งแรกที่ฟ้าใสเห็นเรือนร่างกำยำเต็มตา กล้ามหน้าท้องลอนเป็นมัด ๆ นี่เขาคงออกกำลังกายอย่างหนักมากใช่ไหม ตรงไหนก็น่ามองไปหมด ริมฝีปากอิ่มเม้มสนิท ใบหน้ามันร้อนผ่าว เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่ามองหุ่นล่ำ ๆ นานจนเกินไป พายุแอบยกยิ้มมุมปาก อย่างนึกเอ็นดู มองดวงตาหวานมีแสงประกายวิบวับ พายุยกมือเธอทั้งสองข้างขึ้นจับแล้วลูบไปบนหน้าท้อง“เห็นมองไม่วางตา” เรียวปากได้รูปยกยิ้มน้อย ๆ แต่ยังคงสีหน้าไว้ด้วยความเรียบเฉย ดวงตาหวานกระพริบถี่ ลมหายใจเหมือนจะขาดห้วง เครื่องปรับอากาศยังทำงานปกติด้วยอุหภูมิ 25 องศา เธอเปิดทิ

EP.18 จับมือกันลุกขึ้นนั่งโดยอัตโนมัติ เพราะทั้งคู่ได้ยินเสียงแปลก ๆ จากข้างนอกห้อง เป็นฟ้าใสที่ออกอาการเลิ่กลั่กมากกว่าคนข้าง ๆ เธอผลักเขาลงจากเตียงด้วยความเร่งรีบสั่งพายุให้รีบใส่เสื้อผ้าเร็วๆ ส่วนตัวเธอก็จัดการตัวเองด้วยเช่นกันฟ้าใสยืนส่องกระจกหวีผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง สอดส่ายสายตามองสิ่งของในห้อง จัดผ้าปูที่นอนที่มันยับยู่ยี่ให้เรียบตึงเหมือนได้ที่นอนใหม่ “ถุงยาง” นิ้วเรียวชี้ไปยังถุงยางอนามัยที่ใช้แล้ววางแหมะอยู่บนพื้น พายุจับมันขึ้นโยนทิ้งลงถังขยะ “ผมต้องหลบตรงไหน” พายุไม่ได้เกิดอาการตื่นตระหนกมากไปกว่าสาวสวยที่แสดงสีหน้าเป็นกังวล เขาก็แค่ถามตามเจตนารมณ์ของเธอ ฟ้าใสไม่อยากให้พี่ชายรู้ว่าเธอพาผู้ชายเข้าห้องโดยไม่ได้รับความยินยอมจากพี่ชาย“เอ่อ...” ยืนคิดจนหัวหมุน ถึงห้องคอนโดหรูจะใหญ่และกว้างขวาง แต่เมื่อถึงจุดสถานการณ์คับขันอย่างห้ามเสียไม่ได้ เจ้าของห้องกลับลนลาน ไม่รู้จะเอาเขาไปซ่อนไว้ตรงไหน ฟ้าใสยืนคุมสติไม่อยู่ พายุจึงต้องเข้ามาจับมือเธอไว้ “คุณใจเย็น ๆ หายใจเข้า หายใจออก แล้วบอกผม” ถึงอย่างไรก็ต้องให้เกียรติเจ้าของห้องได้อนุญาต ไม่อยากทำตามใจตัวเองว่าต้องเอาตัวไปซ่อนตรงไห

EP.19ย้อนไปเมื่อหลายวันก่อนวาฟิกซ์และพายุนัดเจอกันที่ร้านประจำ ดื่มด่ำคราคร่ำไปกับดนตรีแจ๊สบรรเลงขับกล่อมในยามค่ำคืน ต่างพูดคุยยกแก้วชนดื่มเพื่อดับกระหายเหล้ากับเบียร์เย็น ๆ ให้ชื่นใจ ทอปปิกที่ทั้งสองหยิบยกมาคุยนั้นก็คงจะไม่พ้นเรื่องของความรัก วาฟิกซ์มีเรื่องน่าตื่นเต้นมาบอกเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง เป็นเรื่องราวจากชาวเน็ตที่เขาอ่านเจอในกระทู้ต่าง ๆ เลยเอามาบอกพายุเผื่อมันจะสนใจ แต่แล้วสิ่งที่วาฟิกซ์ได้คำตอบจากพายุกลับมาคือ ‘งมงาย’ ไม่ลองก็ไม่รู้สิวะ กูแนะนำอยู่ที่นึงแยกราชประสงค์ ถ้ามึงเปลี่ยนใจอยากไป โทรมาหากูได้ เดี๋ยวกูพาไปซื้อของด้วย เพื่อความปัง ส่ายหัวอย่่างเอือมระอา ฟังไอ้วาฟิกซ์พูดอยู่เนิ่นนาน อย่างกับมันเคยทำแล้วได้ตามที่ต้องการ พายุเลยถามว่ามันเคยทำแล้วว่างั้น ถึงได้พูดเป็นเรื่องเป็นราว เออ กูเคยไปขอ แต่...ยังไม่ได้ สงสัยยังไม่ถึงคิวไร้สาระว่ะ เอาเวลาไปทำมาหาแดกเถอะครับเพื่อน ขนาดมึงไปขอแล้วยังไงไม่ได้ แล้วจะให้กูไปขอ ของแบบนี้มันต้องพยายามด้วยมันก็ต้องมีตัวช่วยด้วยรึป่าววะขอกับรูปปั้นเนี่ยนะเห้ย ศักดิ์สิทธิ์นะเว้ย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่หลังจากลับมาถึงบ้านในคืนวันนั้น พา

EP.21ฟ้าใสจอดรถอยู่ในลานจอดของโรงพยาบาล เธอหยิบตลับแป้งพัฟกดลงไปบนใบหน้า เติมลิปสติกสีชมพูบนปากเรียวเล็ก แล้วเม้มปากขยับไปมาเพื่อให้เนื้อสีเข้าถึงริมฝีปากทั่ว ๆร่างบอบบางเดินเข้าไปในตัวอาคารของโรงพยาบาล ตรงไปยังแผนกกระดูกและข้อ ถามพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ว่าคุณหมอพายุมีตรวจคนไข้อยู่หรือไม่“เข้าไปได้เลยค่ะ คุณหมอสั่งไว้ว่าถ้าคุณฟ้ามาให้เข้าไปหาได้เลย” พยาบาลสาวบอกกับหลานสาวเจ้าของโรงพยาบาล เมื่อประตูห้องถูกปิด คนด้านในก็ถูกพยาบาลจับกลุ่มเม้าธ์ในทันที“หรือว่าคนในสายที่โทรมาจะเป็นคุณฟ้าใส” “ฉันว่าใช่ อีโมจิรูปหัวใจสีฟ้าเป็นสัญลักษณ์คุณฟ้าใสแน่ ๆ” ฟ้าใสเดินเข้าไปในห้องตรวจ เห็นพายุจ้องหน้าจอโน๊ตบุ๊ค ก่อนจะเลื่อนสายตามองไปยังคนที่เปิดประตูเข้ามา “ล็อคประตูให้ผมด้วยสิ” เธอทำตามที่พายุสั่ง กดล็อคประตู แล้วเดินตรงไปหาเขา พายุรวบเอวหญิงสาวนั่งไปบนตัก โดยเธอนั่งหันข้าง เรียวแขนยกขึ้นคล้องรอบลำคอหนา “อยากกอดคุณ”“เพราะแบบนี้ใช่ไหมถึงให้ฉันล็อคประตูห้อง” คนฟังอมยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางบีบปลายจมูกโด่งรั้นของเธอก่อนจะตอบ“ใช่”“รอบคอบ” “อยู่แล้ว” ริมฝีปากหยักจูบประทับลงบนเรียวปากนุ่มสีชมพู มอบจูบท

เมื่อทั้งคู่ออกจากร้านมาได้ กลับมีสาว ๆ วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเดินตรงเข้ามา ขอถ่ายรูปร่วมเฟรมกับพายุ และยังวานให้ฟ้าใสช่วยถ่ายรูปให้ คนถูกชวนกลับปฏิเสธพวกเธออย่างสุภาพ โดยให้เหตุผลว่ามีธุระที่ต้องรีบไป ทว่าความจริงเขาเกรงใจฟ้าใสเธอยืนมองเขาตาขวาง แล้วใครจะกล้าให้พวกเธอถ่ายด้วยกัน “ฮอตจังนะ” ฟ้าใสมองค้อนคนตัวสูง เธอเดินกอดอกเว้นช่วงตัวห่างจากเขาเล็กน้อย กระทั่งพายุจับมือเธอพาเดินไปด้วยกัน ท่ามกลางหมู่วัยรุ่นที่เดินสวนกันไปมา“แต่ผมก็ไม่ได้ถ่ายรูปกับพวกเธอนะ”“ฉันรู้” มันรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี ฟ้าใสแหงนมองคนข้าง ๆ อีกที ทำไมเขาหล่อจัง เดินไปตรงไหนก็มีแต่สาว ๆ มอง กระทั่งมีหนุ่มสองคนเดินเข้ามาทัก พร้อมกับกล้องหนึ่งตัว ชักชวนคนทั้งสองถ่ายรูป “ผมเป็นช่างภาพ ขอถ่ายภาพคู่คุณสองคนได้ไหมครับ” “ได้ครับ” เป็นพายุที่ตอบตกลง มีคนจัดแจงท่าทางให้ทั้งสองถ่ายรูปคู่กัน จนมาถึงภาพสุดท้าย พายุบอกกับช่างภาพว่าขอเป็นคนคิดท่าด้วยตัวเอง ฟ้าใสและพายุยืนอยู่กลางลาน มีผู้คนขวักไขว่เดินผ่านไปมา แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา คนทั้งคู่ยืนหันหน้าตรงกัน เป็นพายุที่รวบเอวเล็กเข้าหาตัว ส่งยิ้มผ่านกระแสสายตา คนมองรู้สึกวาบหวามในอ