جميع فصول : الفصل -الفصل 30

Isang mahabang katahimikan ang namagitan sa kanilang dalawa. Ang sinag ng araw na tumatama sa mukha ni Ally ay hindi na nagbibigay ng init, kundi isang malupit na liwanag na naglalantad sa lahat ng kasinungalingan sa loob ng silid na iyon.Dahan-dahang ibinaba ni Spencer ang kaniyang kamay. Ang kaniyang balikat, na laging nakakuba para magmukhang maliit at hamak na "Josep," ay dahan-dahang tumuwid. Ang kaniyang tindig ay naging matikas, ang kaniyang leeg ay tumaas, at ang kaniyang mga mata—na dati ay laging nakayuko sa harap ni Ally—ay direkta na ngayong nakatingin sa dalaga. Isang malamig at kalkuladong tingin na hindi pag-aari ng isang magsasaka mula sa probinsya.“I am Commander Spencer Gaciano of the S.G Strategic, under National Security Intellegence” ang boses niya ay hindi na ang paos at nauutal na Josep. Ito ay baritono, matigas, at puno ng awtoridad. “My mission was to infiltrate your father’s organization and identify the source of the illegal firearms and narcotics entering

Muling pumasok si Spencer sa kwarto ni Ally sa safehouse. Bitbit niya ang isang tablet. Ang kaniyang mukha ay mas lalong naging seryoso, tila may dalang balitang mas mabigat pa sa mga nauna."Ally, kailangan mong makita 'to," bungad ni Spencer.Iniharap niya ang tablet kay Ally. Isang video feed mula sa interrogation room ng NISA headquarters. Doon, nakita ni Ally ang kaniyang ama—si Congressman Valderama—na nakaupo, mukhang tumanda ng sampung taon sa loob lang ng isang gabi, at kasalukuyang pumipirma sa isang Extrajudicial Confession."Inaako ko ang lahat," rinig na boses ng Congressman sa video. "Ako ang nag-utos kay Raul. Ako ang financier ng Orion. Walang ibang kasama rito kundi ako. Ang anak ko... wala siyang kinalaman sa kahit anong ilegal na gawain ko. Walang kahit na sino… ako lag at ang mga tauhan ko na kasamang nahuli."Nanlaki ang mga mata ni Ally. "Hindi... hindi totoo 'yan! Bakit niya ginagawa 'yan?""He confessed to everything, Ally. Homicide, smuggling, drug trafficking

02:45 AM.Ang dilim ng hating gabi ay bumabalot sa Intersection ng Pier 15. Ang tanging liwanag ay nagmumula sa mga aandap-andap na poste ng ilaw at ang maputlang sinag ng buwan na tumatama sa mga kalawanging container van sa paligid. Sa loob ng isang itim na van na walang plaka, nakaupo si Spencer. Ang kaniyang buong katawan ay nababalot ng tactical gear. Walang patches, walang pangalan, walang anumang mag-uugnay sa kaniya sa S.G. Strategic o sa NISA. Isinuot niya ang kaniyang itim na tactical balaclava, dahan-dahang hinila ito pababa hanggang sa tanging ang kaniyang mga mata na lang ang makikita, mga matang kasing-talim ng agila at kasing-lamig ng yelo."Check settings," mahina niyang utos sa kaniyang team."Comms clear, Sir," sagot ng Team Leader na nasa driver's seat. Tatlo pang armadong lalaki sa likod ang tumango. Lahat sila ay mga dating tauhan ni Spencer na mas pinili ang katuwiran kaysa sa bulok na sistema ng ahensya."Vince, report," usal ni Spencer sa kaniyang earpiece.Sa

Agad na nagtungo si Spencer sa loob ng monitor room, mabilis siyang humarap sa salamin. Maputla siya. Ang kaniyang mga mata ay may maitim na bilog sa ilalim, hindi lang dahil sa puyat, kundi dahil sa pagkawala ng dugo. Inayos niya ang kaniyang itim na polo shirt. Sinigurado niya na ang benda sa kaniyang balikat ay hindi bumabakas."Vince, ang amoy," pabulong na utos ni Spencer habang tinitiis ang bawat paggalaw ng kaniyang braso.Mabilis na nag-spray si Vince ng matapang na air freshener, pilit na tinatabunan ang amoy ng disinfectant at ang lansa ng dugo na kanina lang ay nakakalat sa sahig. "Sir, ang pulse rate niyo, kalma lang. Mararamdaman nila 'yan sa aura niyo.""Alam ko. Buksan mo ang pinto," tugon ni Spencer.Bumukas ang pinto ng monitor room at pumasok si General Alfonso Borja. Kasunod nito ang tatlong armadong opisyal mula sa National Security Agency (NSA). Si General Borja ay kilala sa pagiging metikuloso, bawat kumpas ng kaniyang kamay ay may kasamang hinala. Ang kaniyang m

Sa loob ng monitor room, ang mga screen na kanina ay nagpapakita ng payapang hallway ay unti-unting namamatay. Isang glitch na hindi dulot ng kuryente, kundi ng isang sopistikadong electronic warfare."Sir, may nag-inject ng virus sa system natin," sigaw ni Vince, ang kaniyang mga daliri ay mabilis na tumitipa sa keyboard. "Hindi ito NISA. Ang encryption protocol na gamit nila… ito ang lagda ng Orion."Si Spencer, na kasalukuyan pang inaayos ang kaniyang tactical vest, ay agad na napapikit. Ang sugat sa balikat niya ay kumikirot, ngunit mas matindi ang kaba sa kaniyang dibdib. "I-lockdown ang lahat ng exits. Vince, ihanda mo ang sasakyan sa likod. Ally, lumabas ka na dyan!"Bumukas ang pinto. Pumasok si Ally, ang kaniyang mukha ay puno ng matinding kaba ngunit ang kaniyang mga mata ay determinadong nakatingin kay Spencer. "Narinig ko ang alarm. Ano ang nangyayari?""Orion," tipid na sagot ni Spencer habang kinakasa ang kaniyang HK416. "Hindi tayo pwedeng manatili rito. Vince, kung hin