LOGINAng liwanag ng umaga sa Batanes ay tuluyang bumalot sa buong villa. Ang ginintuang sikat ng araw ay sumasalamin sa asul na tubig ng Karagatang Pasipiko, nagpapasok ng mainit at payapang liwanag sa loob ng master bedroom sa pamamagitan ng malalaking glass walls.Sa ibabaw ng malaking kama, dahan-dahang napadilat si Ally.Ang kaniyang unang naramdaman ay ang pambihirang init at lambing ng mga bisig na nakapulupot sa kaniyang bewang. Isinandal niya ang kaniyang ulo sa dibdib ni Spencer, nakikinig sa pantay at matatag na tibok ng puso ng kaniyang asawa. Sa kaniyang daliri, ang gold wedding band at ang Ceylon sapphire ring ay kumikinang sa ilalim ng liwanag ng umaga.Bahagyang gumalaw si Spencer, his dark eyes slowly opening. Nang makita niya ang mukha ng kaniyang asawa na nakasandal sa kaniyang dibdib, a soft, rare, and deeply handsome smile touched his lips."Good morning, Mrs. Gaciano," pabulong na boses ni Spencer. His baritone voice was raspy from sleep, dripping with warmth.Napangit
Matapos ang nakakapagod ngunit napakasayang gabi ng pagdiriwang sa Marlboro Hills, dinala ng pribadong chopper ng S.G. Vanguard ang mag-asawa patungo sa isang nakatagong cliffside glass villa sa Sabtang Island. Ito ay isang pribadong ari-arian na sadyang ipinatayo at pina-secure ni Vince para sa eksklusibong honeymoon nina Spencer at Ally—malayo sa mga ahente, malayo sa media, at malayo sa ingay ng mundo.Ang buong villa ay napapalibutan ng matatayog na salamin na nakatapat sa malawak at madilim na Karagatang Pasipiko. Ang huni ng malalaking alon na humahampas sa mga batuhan sa ibaba at ang mahinang ihip ng hangin sa gabi ang tanging musikang naririnarig sa paligid.Sa loob ng master bedroom, ang silid ay nababalot ng malamig, malambot, at romantikong ilaw mula sa mga nakasinding scented candles na amoy chamomile at lavender. Sa gitna ng kuwarto ay naroon ang isang napakalaking king-sized bed na may malambot na white silk duvet, napapalamutian ng mga petals ng puting rosas.Nakatayo
Ang simoy ng hangin sa itaas ng mga burol ng Batanes ay talaga namang napaka presko at sarap sa pakiramdam, lalo na at kasama ang dalka ng hangin ay ang malamig naa simoy ng dagat. Ang kalangitan sa ibabaw ng isla ay nababalot ng isang napakalinaw na asul na kulay, habang ang malalaking puting ulap ay dahan-dahang gumagapang sa liwanag ng umaga. Sa ibaba ng matayog na bangin, ang mga dambuhalang alon ay patuloy na humahalik sa mga batuhan, naglalabas ng isang tila orkestrang humuhuni sa buong paligid. Sa ibabaw ng makasaysayang cliffside stone cathedral—isang lumang simbahang gawa sa malalaking batong-buhay na nakatayo sa mismong gilid ng Marlboro Hills—ang buong paligid ay nabago tungo sa isang napakarangya ngunit napakapayapang paraiso. Ang buong lagusan patungo sa altar ay napapalamutian ng libu-libong mga sariwang puting rosas, mga orchids, at matataas na glass pillars na naglalaman ng mga nakasinding kandila at kulay-gintong draperies na sumasayaw sa hangin. Ang kasal na ito ay
Bago ang paglipad ng lahat patungong Batanes para sa kasal, ang S.G. Vanguard Headquarters sa Bonifacio Global City ay muling nabalot ng pambihirang karangyaan at kasayahang pampamilya.Dahil sa opisyal na pagkakabagsak ng The Syndicate’s Heirs sa Tokyo at ang tuluyang pagkalinis ng lahat ng pandaigdigang banta mula sa lumang Orion network, nagdesisyon si Congressman Froilan Valderama na mag-organisa ng isang eksklusibo at intimate na Official Engagement Party para sa dalawa.Hindi ito katulad ng mga pormal na press conference o matataas na usapin sa negosyo. Ang ikalimang palapag ng headquarters—ang Grand Garden Veranda na nakatapat sa nakakabighaning skyline ng Maynila—ay pinalilibutan ng libu-libong maliliit na fairy lights, mga sariwang puting rosas, at mga kulay-gintong draperies na dahan-dahang isinasayaw ng malamig na simoy ng hangin.Isang live acoustic string quartet ang mahinang tumutugtog sa sulok, habang ang mga pinakamalapit na kaibigan, pamilya, at ang buong S.G. Vanguar
Ang gabi sa Bonifacio Global City matapos ang kanilang pagbabalik mula sa Tokyo ay tila walang kasingganda. Ang maaliwalas na langit ay puno ng maliliit na bituin, at ang malamig na simoy ng hangin ng Maynila ay nagdadala ng kapayapaang matagal nang inasam ng bawat isa sa kanila. Sa limampu't limang palapag ng S.G. Vanguard Headquarters, sa loob ng pribadong Executive Penthouse Lounge—isang napakalawak na silid na may malalaking glass walls, plush leather couches, at isang malaking solid mahogany dining table—ang amoy ng masasarap na pagkaing Pilipino ay nangingibabaw sa buong silid. Wala nang amoy ng pulbura. Wala nang malamig na simoy ng niyebe mula sa Switzerland o amoy ng basang kalsada sa Tokyo. Ang naroon lamang ay ang usok ng mainit na Lechon Kawali, Kare-Kare, Sinigang na Baboy, at ang paboritong Adobo ni Congressman Valderama. Nakatayo si Congressman Froilan Valderama sa dulo ng mahogany table. Suot niya ang isang kaswal na linen shirt at dark trousers. Hawak niya ang isan
Ang ulan sa Lungsod ng Tokyo ay walang patid. Ang pumatak na malamig na tubig mula sa maulap na kalangitan ay nagpapakintab sa basang kalsada ng Kabukicho—ang tanyag na entertainment at neon-lit district ng Shinjuku. Ang malalaking LED billboards na nagpapakita ng mga Japanese anime, high-fashion brands, at kumikislap na Kanji characters ay naglalabas ng matingkad na kulay rosas, asul, at pulang liwanag na sumasalamin sa mga basang bangketa at sa mga payong ng libu-libong taong naglalakad.Ngunit sa kabila ng makulay at buhay na buhay na gabi ng Shinjuku, may isang madilim na anino na nakatayo sa dulo ng 5th Block.Ang The Black Dragon Tower—isang limampu't limang palapag na modernong skyscraper na gawa sa obsidian glass at reinforced dark steel. Sa ibabaw ng gusali, ang malaking logo ng isang kulay-gintong nakapulupot na dragon ay nagpapakita ng tunay na nagmamay-ari nito: ang Kuroryu-kai, ang pinakamalaki at pinakamaiimpluwensyang Yakuza syndicate sa buong Kanto region. At sa pinak
Ang malamig na simoy ng hangin sa Pier 4 ay may halong amoy ng kalawang at krudo. Sa ilalim ng madilim na kalangitan, ang pantalan ay tila isang malaking sementeryo ng mga bakal. Walang tigil ang ugong ng mga barko sa malayo, habang ang mga higanteng cranes ay tila mga halimaw na nakatayo sa dilim.
Alas-nwebe na ng gabi. Nag hahanda na si Spencer para sa misyon nila ngayong gabi. Inaayos na niya ang isusuot niya pati na ang mga iilang gamit niya."Sir, the strike team is ready for Pier 4. We are just waiting for your signal. Naka-posisyon na ang mga snipers at assault units natin," ulat ni Vi
Ang mansyon ng mga Valderama sa loob ng isang eksklusibong subdivision sa Forbes Park ay parang isang modernong kastilyo. Matatayog na pader, mga surveillance camera sa bawat kanto, at mga armadong guwardiya na mas mukhang mga sundalo kaysa sa mga civilian security. Pero para kay Spencer, na ngayo
Ang sikat ng araw sa Manila ay tila nakikipagkumpitensya sa kinang ng mga nagtataasang glass buildings sa paligid. Sa labas ng main entrance ng Solis Heights Mall, ang hangin ay puno ng ingay ng mga sasakyan at ang nagmamadaling yabag ng mga tao. Ngunit para kay Allysandra “Ally” Valderama, ang b

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





