Tous les chapitres de : Chapitre 101 - Chapitre 110

171

65 ลมเหนือลืมตาดูโลก (2)

65ลมเหนือลืมตาดูโลกคิมหันต์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะระบายยิ้มอ่อนโยน ซึ่งเป็นยิ้มที่หาดูได้ยากจากประธานจอมโหด"มึงจำตอนที่นุ่มนวลเกิดได้ไหม กูก็เป็นแบบมึงนี่แหละ กูยืนขาสั่นน้ำตาคลออยู่หน้าห้องผ่าตัดเหมือนคนบ้า แต่พอกูได้เห็นหน้าน้องนุ่มนวลครั้งแรก ความกลัวทุกอย่างมันหายไปหมดเลยว่ะ มึงไม่ต้องพยายามเป็นพ่อที่สมบูรณ์แบบหรอกพายุ แค่มึงรักเขาและอยู่ข้างๆ เขาเหมือนที่มึงรักเพลินตา มึงก็นำหน้าคนอื่นไปหลายก้าวแล้ว""จริงเหรอวะ" พายุเริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นมาบ้าง"จริงค่ะคุณพ่อของนุ่มนิ่มใจดีที่สุดเลย ถึงบางทีจะดุแต่ก็น่ารัก น้าพายุก็ต้องเป็นพ่อที่น่ารักแน่ๆ ค่ะ" นุ่มนิ่มช่วยเสริมทัพพลางยัดยาดมใส่มือพายุ“อย่างนั้นใช่ไหมนุ่มนิ่ม ไหนๆ มาให้น้ากอดเป็นกำลังใจหน่อย” พายุพูดจบนุ่มนิ่มก็เดินไปหาพายุแล้วก็กอดให้กำลังใจพายุทันทีอุแว้! อุแว้!เสียงร้องไห้จ้าที่ดังกังวานทะลุประตูห้องผ่าตัดออกมา ทำให้พายุที่กำลังดมยาดมอยู่ถึงกับดีดตัวลุกขึ้นยืนตรงราวกับทหารเกณฑ์ คิมหันต์ยิ้มกว้างพลางตบบ่าเพื่อน"มาแล้วว่ะลูกมึง"ไม่กี่นาทีต่อมา พยาบาลก็เข็นเปลเด็กตัวน้อยที่มีผ้าห่อตัวสีฟ้าออกมา"ยินดีด้วยค่ะคุณพ่อ ได้ลูกชาย
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 66 สงครามผ้าอ้อม

ตอนที่66สงครามผ้าอ้อมบรรยากาศดูเหมือนจะสงบสุขตามปกติ แต่ทว่าภายในห้องโถงกว้างกลับเต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้เด็กอ่อนที่วางระเกะระกะ วันนี้เป็นวันนัดรวมตัวพิเศษครั้งแรกของสองครอบครัว หลังจากที่ น้องนุ่มนวล อายุครบ 5 เดือน และ น้องลมเหนือ อายุได้ 3 เดือนพอดิบพอดีใบพลูและเพลินตาเดินลงมาจากชั้นบนในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีหวาน ดูสดใสและกระปรี้กระเปร่าผิดปกติ ทั้งคู่สะพายกระเป๋าใบย่อมที่ดูเหมือนจะไม่ใช่กระเป๋าใส่ผ้าอ้อมอย่างที่เคย"พี่คิมคะคือพลูมองว่า ช่วงนี้เราทุกคนเหนื่อยกับการเลี้ยงลูกกันมาก โดยเฉพาะเพลินที่แทบไม่ได้พักเลย" ใบพลูเริ่มเปิดประเด็นด้วยรอยยิ้มที่คิมหันต์รู้สึกเสียวสันหลังวาบ"ใช่ค่ะพี่คิม เพลินกับใบพลูเลยจองสปาแบบ ฟลูคลอสไว้ที่โรงแรมแถวนี้ค่ะ กะว่าจะไปนวดผ่อนคลายสัก 4-5 ชั่วโมง" เพลินตากล่าวเสริมพลางขยิบตาให้ใบพลูคิมหันต์ที่กำลังอุ้มน้องนุ่มนวลไว้แนบอกถึงกับชะงัก"4-5 ชั่วโมงเลยเหรอพลู แล้วเด็กๆ""โธ่!!! ไอ้คิม มึงจะกลัวอะไรวะ" พายุที่กำลังนั่งเขย่ากรุ๊งกริ๊งให้น้องลมเหนืออยู่บนพื้นขัดจังหวะขึ้นมาทันที"ระดับกู พายุขุนพลครัวผู้พิชิตแกงเลียง (เกือบ) ไหม้ แค่เลี้ยงเด็กสองสามคนจิ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 66 สงครามผ้าอ้อม (2)

ตอนที่66สงครามผ้าอ้อมคิมหันต์มองลูกสาวคนโตด้วยความทึ่ง "นุ่มนิ่มลูก หนูไปจำมาจากไหนเนี่ย""ก็นุ่มนิ่มแอบดูมี๊พลูทุกวันนี่คะ นุ่มนิ่มอยากช่วยคุณพ่อและมี๊พลูจะได้ไม่เหนื่อยไงคะ" คำพูดนั้นทำเอาคิมหันต์ใจละลาย เขาโน้มตัวลงหอมหัวลูกสาวด้วยความรัก"ขอบใจมากนะลูก พี่ใหญ่คนเก่งของบ้าน"หลังจากผ่านศึกหนักไปหลายชั่วโมง ในที่สุดฤทธิ์น้ำนมและเพลย์ลิสต์เพลงกล่อมเด็กที่นุ่มนิ่มเปิดไว้ก็สัมฤทธิ์ผล เด็กๆ ทั้งสามคนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลและเบาะนุ่มๆ ท่ามกลางกองของเล่นที่กระจัดกระจายคิมหันต์และพายุนั่งทิ้งตัวลงบนพื้นพรมอย่างหมดสภาพ เสื้อผ้าของทั้งคู่ยับเยินเปื้อนทั้งคราบนม คราบน้ำลาย และแป้งเด็ก"ไอ้คิม กูขอน้ำเย็นๆ สักแก้วเหอะว่ะ กูเหมือนวิ่งมาราธอนมาสิบกิโลเลย" พายุบ่นอุบพลางเอนหลังพิงโซฟาคิมหันต์ส่งกระป๋องน้ำอัดลมให้เพื่อน "เป็นไงล่ะมึง จิ๊บๆ ของมึงเนี่ย เกือบทำบ้านกูไฟลุก"พายุหัวเราะแห้งๆ "กูยอมรับเลยว่ะ เลี้ยงลูกมันยากกว่าปิดดีลธุรกิจพันล้านจริงๆ มึงเอ๊ย ตอนที่กูเห็นลมเหนือน้ำตาคลอเพราะอึไม่ออก ใจกูนี่สั่นยิ่งกว่าตอนหุ้นตกอีกนะ""กูก็เหมือนกัน" คิมหันต์ทอดสายตามองไปที่นุ่มนวลและนุ่มนิ่ม"กูเคยคิดว
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 67 ก้าวแรกจอมป่วน  

ตอนที่67ก้าวแรกจอมป่วนเวลาล่วงเลยผ่านไปจน น้องนุ่มนวล เริ่มเข้าสู่วัย 9 เดือนที่พร้อมจะสำรวจโลกด้วยการคลานอันรวดเร็วประหนึ่งรถสปอร์ตติดเทอร์โบ ส่วนน้องลมเหนือ ในวัย 7 เดือนก็เริ่มนั่งได้มั่นคงและส่งเสียงเลียนแบบผู้ใหญ่ได้อย่างน่าเอ็นดู และน่าขันในเวลาเดียวกันภายในห้องทำงานสุดหรูของ คิมหันต์ที่เคยเงียบสงบและเต็มไปด้วยบรรยากาศตึงเครียด บัดนี้ถูกคุกคามโดยสิ่งมีชีวิตสีชมพูที่กำลังคืบคลานอย่างว่องไว นุ่มนวลในชุดบอดี้สูทลายลูกไม้ คลานสี่เท้าเข้าหาตู้เอกสารไม้โอ๊คที่แด๊ดดี้เผลอเปิดแง้มไว้"นุ่มนวลลูก มาหาพ่อเร็ว อย่าไปทางนั้นครับ" คิมหันต์ที่กำลังคุยสายธุรกิจสำคัญ พยายามใช้นิ้วชี้เรียกลูกสาวแต่ไม่เป็นผลนุ่มนวลใช้มือป้อมๆ ดึงลิ้นชักล่างสุดออกมา ก่อนจะคว้าปึกเอกสาร"สัญญาควบรวมกิจการหมื่นล้าน" ออกมาสะบัดเล่นจนกระดาษกระจายเกลื่อนพื้น และจบลงด้วยการนำมุมเอกสารเข้าปากเพื่อทดสอบรสชาติ"เฮ้ย! นุ่มนวล กินไม่ได้ลูก อันนั้นมันหมื่นล้านเลยนะ" คิมหันต์รีบวางสายแล้วถลาลงไปตะครุบลูกสาวนุ่มนวลหัวเราะชอบใจ "แอ้ ดา ดา" เธอส่งยิ้มโชว์ฟันน้ำนมสองซี่ล่าง พร้อมชูเศษกระดาษที่ขาดติดมือให้แด๊ดดี้ดูอย่างภูมิใจ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 68 ปาร์ตี้วันเกิดอลเวง

ตอนที่68ปาร์ตี้วันเกิดอลเวงแสงแดดยามเช้าทอแสงอ่อนๆ ผ่านม่านลูกไม้สีขาวนวลที่บ้านริมแม่น้ำเจ้าพระยา บรรยากาศดูเหมือนจะเริ่มต้นด้วยความเงียบสงบอย่างที่ควรจะเป็นในวันหยุดพักผ่อน แต่ทว่าสำหรับครอบครัวที่มีเด็กเล็กถึงสองคน และมีพี่สาววัยกำลังเรียนรู้อีกหนึ่งคน คำว่าสงบมักจะเป็นเพียงคำนิยามในพจนานุกรมที่หาความหมายจริงในบ้านหลังนี้ไม่ได้อีกต่อไปภายในห้องนั่งเล่นกว้างขวาง บัดนี้ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นยิมขนาดย่อม พื้นพรมราคาแพงถูกปูทับด้วยแผ่นรองคลานกันกระแทกหลากสีสันคิมหันต์ในชุดลำลองกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดธรรมดา ภาพลักษณ์ที่พนักงานในบริษัทคงไม่มีวันได้เห็น กำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ดวงตาที่เคยใช้มองกราฟหุ้นบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความลุ้นระทึกน้องนุ่มนวลในวัย 1 ขวบเต็ม วันนี้เธอสวมชุดหมีสีชมพูอ่อน มือป้อมๆ กำลังเกาะขอบโซฟาหนังวัวแท้พรีเมียมจากอิตาลีอย่างมั่นคง เธอขยับก้นดุ๊กดิ๊กไปมา พยายามจะทรงตัวด้วยขาเล็กๆ ที่ยังดูไม่แข็งแรงนัก แต่หัวใจของเธอนั้นเกินร้อย โดยมี ใบพลู คอยประคองอยู่ห่างๆ เพียงไม่กี่นิ้วเพื่อความปลอดภัย"นิดเดียวลูก อีกนิดเดียวจะถึงคุณพ่อแล้วครับคนเก่ง" คิมหันต์เรียกเสียงนุ่ม
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 68 ปาร์ตี้วันเกิดอลเวง (2)

ตอนที่68ปาร์ตี้วันเกิดอลเวงงานเลี้ยงดำเนินไปอย่างรื่นเริง คุณหญิงศจี คุณหญิงลดาวัลย์และคุณพลฤทธิ์ นั่งคุยกันอย่างอารมณ์ดีอยู่ที่โต๊ะอาหารหลักกลางสนาม น้องนุ่มนวลในชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูหวานแหววราวกับตุ๊กตา นั่งอยู่บนรถเข็นเด็กคันหรู โดยมีพวงลูกโป่งยักษ์มัดสะสมไว้ที่ด้ามจับเป็นจำนวนมากจนรถเข็นดูสั่นๆจังหวะนั้นเอง ลมพัดแรงระลอกหนึ่งจากแม่น้ำเจ้าพระยาหอบใหญ่พัดผ่านเข้ามาในสวน หอบเอาพวงลูกโป่งยักษ์นับร้อยลอยปะทะลม พร้อมๆ กับที่พายุที่เพิ่งเดินเข้ามาตรวจงานดันซุ่มซ่ามไปเดินสะดุดโดนคานปลดล็อกเบรกของรถเข็นออกพอดี"เหวอออ นุ่มนวลลลล" พายุร้องเสียงหลง เมื่อพบว่ารถเข็นที่บรรจุหลานสาวไว้ข้างในเริ่มเบาอย่างผิดปกติ ล้อหน้ายกลอยขึ้นจากพื้นหญ้าเตรียมจะเหินเวหาตามแรงดึงมหาศาลของลูกโป่งเยอรมนี"ไอ้พายุ มึงทำอะไรลูกกู" คิมหันต์ที่กำลังตักเค้กเข้าปากถึงกับทิ้งจานหรูหราแล้วกระโดดพุ่งหลาวเข้าไปตะครุบด้ามจับรถเข็นไว้ได้ทันท่วงที แรงยกของลูกโป่งทำให้คิมหันต์ต้องออกแรงกดไว้สุดตัวนุ่มนวลที่อยู่ในรถเข็นกลับไม่แสดงท่าทีหวาดกลัวเลยสักนิด เธอหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจที่เห็นแด๊ดดี้ทำท่าเหมือนนักมวยปล้ำตะครุบรถ"แ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 69 บทสุดท้ายของความป่วนวัยเด็ก

ตอนที่69บทสุดท้ายของความป่วนวัยเด็กสายลมที่พัดผ่านรันเวย์สนามบินสุวรรณภูมิในเช้าวันนี้ ดูจะหอบเอาความตื่นเต้นและอลหม่านมามากกว่าปกติ ครอบครัวของทั้งคิมหันต์และพายุในชุดลำลองเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไกล กำลังยืนประจันหน้ากับประตูสู่โลกกว้าง ทริปญี่ปุ่นครั้งแรกของเด็กๆ ไม่ใช่แค่การท่องเที่ยว แต่มันคือการทดสอบความอดทนขั้นสูงสุดของเหล่ามนุษย์พ่อและแม่"พายุ มึงเช็กของครบหรือยัง? พาสปอร์ตทุกคนอยู่ในกระเป๋าคาดอกมึงใช่ไหม" คิมหันต์ถามย้ำเป็นรอบที่ห้า แววตาแสดงความกังวลขณะที่มือหนึ่งต้องอุ้มน้องนุ่มนวลที่กำลังซุกหน้าหลับงอแงอยู่บนบ่า"เออน่าไอ้คิม มึงนี่ขี้บ่นจริงๆ กูรวมไว้ในกระเป๋าคาดอกกูนี่แหละ ปลอดภัยกว่าฝากไว้ที่มึงอีก" พายุตบกระเป๋าหนังใบเก่งของตัวเองปึกๆ อย่างมั่นใจ พลางจูงมือน้องลมเหนือที่เดินเตาะแตะไปมาพลางชี้ชวนดูเครื่องบิน "ลมเหนือลูก ไปดูนกยักษ์กับพ่อนะลูกนะ อย่าเพิ่งวิ่งไปไหน"บรรยากาศดูเหมือนจะราบรื่น จนกระทั่งถึงคิวเช็คอินหน้าเคาน์เตอร์สายการบิน พนักงานสาวส่งยิ้มพิมพ์ใจให้ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้อุณหภูมิในร่างกายของพายุพุ่งปรี๊ด"ขอพาสปอร์ตของน้องลมเหนือด้วยค่ะคุณพ่อ" พาย
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

ตอนที่ 69 บทสุดท้ายของความป่วนวัยเด็ก (2)

ตอนที่69บทสุดท้ายของความป่วนวัยเด็กเพลินตาถอนหายใจออกมาอย่างหมดแรง พลางเดินเข้ามาหยิกหูสามีเบาๆ"ทีหลังถ้าลืมอีก เพลินจะให้คุณนอนเฝ้าพาสปอร์ตที่บ้านคนเดียวนะคะ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น""จ๊ะเมียจ๋า พายุเข็ดแล้วจ้า" พายุทำหน้าละห้อยขณะโอบไหล่เพลินตาเดินเข้าเกทไปภายในห้องโดยสารระดับเฟิร์สคลาสที่กว้างขวางและเงียบสงบ ความหรูหราของเบาะหนังสีครีมและพื้นที่ส่วนตัวอันกว้างขวางถูกเติมเต็มด้วยความอบอุ่นของครอบครัว นุ่มนิ่มนั่งอยู่บนที่นั่งเดี่ยวขนาดใหญ่ที่ถูกปรับให้กางออกเชื่อมต่อกับที่นั่งของใบพลูและนุ่มนวล จนกลายเป็นพื้นที่สันทนาการลอยฟ้าขนาดเล็กนุ่มนิ่มจัดแจงวางสมุดภาพนิทานลงบนโต๊ะพับลายไม้เคลือบเงาอย่างประณีต ขณะที่พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินในชุดเครื่องแบบเรียบหรู คอยเดินเข้ามาบริการน้ำผลไม้คั้นสดและขนมพรีเมียมให้เด็กๆ อย่างนอบน้อม"นุ่มนวลจ๋า ดูนั่นสิ เรากำลังจะขึ้นไปอยู่บนก้อนเมฆที่คุณพ่อเคยบอกแล้วนะ" นุ่มนิ่มยิ้มหวาน แววตาของเธอเต็มไปด้วยความทะนุถนอม มือเล็กๆ ของเธอเอื้อมไปกุมมือน้องสาวเอาไว้เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ขณะเครื่องไต่ระดับเหนือชั้นบรรยากาศนุ่มนวลเขย่งตัวขึ้นมองผ่
last updateDernière mise à jour : 2026-01-28
Read More

เรื่องราวของ พญ.นุ่มนิ่ม ศิริลดานนท์ ตอนที่ 70 หัตถการใต้ความกดดัน

เรื่องราวของ พญ.นุ่มนิ่ม ศิริลดานนท์ตอนที่1หัตถการใต้ความกดดันความเงียบเชียบในยามวิกาลมักเป็นสิ่งที่คนทำงานในโรงพยาบาลโหยหา แต่มันไม่เคยมีอยู่จริงที่ศิระลดาเมดิคอลเซ็นเตอร์ นาฬิกาดิจิทัลบนผนังบอกเวลา 01:20 น. แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนกับพื้นหินอ่อนสะอาดตาทันใดนั้นเสียงไซเรนจากรถกู้ชีพก็แผดสนั่นรัวเร็วทำลายความเงียบ มันไม่ใช่เสียงไซเรนปกติ แต่มันคือจังหวะที่บ่งบอกถึงวินาทีชีวิตที่กำลังจะสูญสิ้นพญ. นุ่มนิ่มก้าวเท้าลงจากรถยนต์คันหรูด้วยท่าทางที่มั่นคง เธออยู่ในชุดเดรสสีน้ำเงินสุภาพที่เพิ่งใส่ไปทานมื้อค่ำฉลองวันเกิดย้อนหลังกับคุณพ่อคิมหันต์และมี๊พลูมาแต่ทันทีที่ได้รับรหัสแจ้งเตือนที่บอกว่ามีคนไข้อาการหนักถูกส่งเข้าสมาร์ทโฟน สัญชาตญาณที่ถูกฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงตลอดหลายปีก็เข้าแทนที่ความเหนื่อยล้าทันทีนุ่มนิ่มเดินผ่านโถงทางเดินอย่างรวดเร็ว เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังกึก กึก เป็นจังหวะเดียวกับหัวใจที่เต้นด้วยสมาธิที่แน่วแน่ เธอสวมเสื้อกาวน์ทับชุดเดรสอย่างเร่งรีบ ใบหน้าที่เคยอ่อนโยนและนุ่มนวลยามอ้อนขอขนมจากคิมหันต์ บัดนี้กลับกลายเป็นความนิ่งสนิทราวกับสลักจากน้ำแข็งดวงตาคู่สวยฉายแววเฉ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-29
Read More

ตอนที่ 71 หนี้ชีวิตที่ไม่ได้ร้องขอ  

ตอนที่2หนี้ชีวิตที่ไม่ได้ร้องขอพยาบาลและเจ้าหน้าที่ที่อยู่บริเวณนั้นต่างพากันสูดลมหายใจเข้าด้วยความหวาดหวั่น บางคนถึงกับเบือนหน้าหนีเพราะไม่กล้ามองสบตากับกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ดูเหมือนจะพร้อมหักคอใครก็ได้ที่กล้าเดินเข้าไปสั่งเจ้านายของพวกเขาแต่พญ. นุ่มนิ่ม ยังคงยืนนิ่งแผ่นหลังตั้งตรงสง่างามภายใต้เสื้อกาวน์สีขาวที่บัดนี้ดูเหมือนเกราะป้องกันตัวชั้นดี ดวงตาคู่สวยที่ผ่านการจ้องมองความเป็นตายมาตลอดสี่ชั่วโมงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมดุของชายหนุ่มที่ชื่อ ภาม อย่างไม่ยอมแพ้ภามนิ่งไปครู่หนึ่ง ควันบุหรี่สีเทาจางๆ ยังคงลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบตัวเขา มือหนาที่คีบบุหรี่ราคาแพงค้างไว้ขยับเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะกระตุกยิ้มที่มุมปากยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันคือยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดไม่ถึง"โทษที" เขาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำที่กังวานในโถงทางเดินอันเงียบสงัด ภามบี้ปลายบุหรี่ลงกับที่เขี่ยบุหรี่พกพาอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รูปร่างที่สูงโปร่งและกำยำของเขาข่มขวัญคนรอบข้างได้อย่างง่ายดาย"ผมลืมไปว่าหมอที่นี่ดุกว่าที่คิดไว้"เขาเดินก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้านุ่มนิ่ม ระยะห่างเพียงไม่ถึงฟุตทำให้นุ่มนิ่มได้กลิ่น
last updateDernière mise à jour : 2026-01-29
Read More
Dernier
1
...
910111213
...
18
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status