ตอนที่53แสงสว่างหลังพายุ“อาคิมคะ พลูว่าตอนนี้คุณป้าน่าจะเริ่มเมื่อยหลังแล้ว พลูเตรียมเจลประคบอุ่นมาด้วย เดี๋ยวพลูจะนวดประคบให้คุณป้านะคะ” ใบพลูบอกคิมหันต์พลางเดินเข้าไปใกล้เตียงคุณหญิงลดาวัลย์มองใบพลูที่กำลังจัดแจงผ้าขนหนูและเจลประคบด้วยความประณีต เธอเห็นหยดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผากของหญิงสาวที่เธอเคยด่าทอว่าขยะ ใบพลูไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจอาการอัมพฤกษ์ของเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อต้องเช็ดตัวหรือเปลี่ยนเสื้อผ้า ใบพลูก็ทำด้วยความเบามือและคอยถามตลอดว่า“เจ็บไหมคะคุณป้า” หรือ “ร้อนไปไหมคะ”คิมหันต์มองภาพนั้นด้วยความซาบซึ้ง เขาเดินเข้ามาประคองแม่ในขณะที่ใบพลูนวดประคบให้“แม่เห็นไหมครับ ใบพลูเขาไม่เคยโกรธแม่เลยสักคำเดียว เขามีแต่ความเป็นห่วงให้แม่จริงๆ”ในจังหวะนั้น คุณหญิงลดาวัลย์น้ำตาไหลรินออกมาเงียบๆ ความเงียบในห้องไม่ได้น่าอึดอัดอีกต่อไป แต่มันถูกเติมเต็มด้วยความเอาใจใส่ที่เงินก็ซื้อไม่ได้ใบพลูชะงักมือที่กำลังประคบเจลอุ่นลงเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำชมที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจของคิมหันต์ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของเธอนิ่งสงบและอ่อนโยน แต่กลับแฝงไปด้วยความจริงจังที่ต้องการปรามเขาไม
Dernière mise à jour : 2026-01-25
Se connecter
