All Chapters of กับดักร้ายพ่ายรักคุณอา : Chapter 121 - Chapter 130

ตอนที่78รสชาติของความห่วงใยภายในห้องพักแพทย์ที่เงียบสงัด แสงไฟนีออนบนเพดานดูจะสว่างจ้าเกินไปในยามที่บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่เพิ่งผ่านพ้น กลิ่นยาฆ่าเชื้อและแอลกอฮอล์เจือปนกับกลิ่นควันปืนจางๆ ที่ติดมากับเสื้อเชิ้ตของภามนุ่มนิ่มนั่งอยู่บนเก้าอี้กลม มือเรียวสั่นน้อยๆ ขณะหยิบสำลีชุบเบตาดีนค่อยๆ ซับลงบนรอยแผลถลอกยาวที่ต้นแขนแกร่ง"ซี้ด" ภามครางแผ่วในลำคอไม่ใช่เพราะความเจ็บ แต่เพราะสัมผัสที่นุ่มนวลอย่างที่สุดของคุณหมอสาวทำเอาเขาใจแกว่ง"เจ็บเหรอคะ นิ่มบอกแล้วไงว่าอยู่นิ่งๆ" นุ่มนิ่มดุเสียงเบา แต่ดวงตาคู่สวยกลับฉายแวววูบไหว"ถ้ากระสุนนัดนั้นมันต่ำกว่านี้อีกนิด ถ้าคุณเอาตัวมาบังนิ่มไม่ทัน""แต่มันก็ไม่เกิดขึ้นแล้วไงครับนิ่ม" ภามเอ่ยเสียงนุ่ม เขาใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้บาดเจ็บเชยคางมนขึ้นเพื่อให้เธอสบตา"พี่บอกแล้วไง ว่าต่อให้พี่ต้องเจ็บกว่านี้อีกกี่เท่า ถ้ามันแลกกับการที่นิ่มไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน พี่ก็ยินดี"นุ่มนิ่มเม้มริมฝีปากแน่น ความโกรธที่มีต่อความบ้าบิ่นของเขาพ่ายแพ้ให้กับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ"คุณมันคนบ้า ชอบทำให้คนอื่นหัวใจจะวาย แล้วดูซิ เศษกระจกบาดเข้าที่สีข

ตอนที่79คุณพ่อขวางทางรักแสงสุดท้ายของวันทาบรัศมีสีแดงเพลิงลงบนยอดตึกสูงของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง บรรยากาศที่ควรจะเงียบสงบในยามเลิกงานกลับดูขรึมขลังขึ้นมาทันที เมื่อรถหรูสีดำขลับแล่นเข้ามาจอดเรียงรายหน้าประตูทางออกพนักงาน ราวกับขบวนของผู้นำระดับประเทศก็ไม่ปานคิมหันต์ก้าวลงจากรถเป็นคนแรกด้วยท่วงท่าที่ยังคงความสง่างามไม่เสื่อมคลายตามกาลเวลา ทว่าใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มทรงเสน่ห์บัดนี้กลับบึ้งตึงจนเห็นรอยขมวดคิ้วชัดเจน รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาทำเอาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ตั้งใจจะเข้าไปสอบถามถึงกับชะงักกึกแล้วค่อยๆ ถอยหลังออกไปอย่างรู้หน้าที่"พี่คิมใจเย็นๆ ก่อนค่ะ ลูกทำงานมาทั้งวันนะ อย่าเพิ่งไประเบิดอารมณ์เลยนะคะ" ใบพลูที่ก้าวตามลงมาติดๆ รีบเกาะแขนสามีไว้พลางลูบเบาๆ เพื่อดับไฟในอก"ผมไม่ได้จะมาระเบิดอารมณ์ใส่หนูนิ่มครับพลู" คิมหันต์เอ่ยเสียงเข้ม ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลนัก"แต่ผมจะมาดูหน้าไอ้พยัคฆ์หนุ่มที่มันกล้าดียังไง มาใช้อาชีพหมอของลูกสาวผมเป็นข้ออ้างในการแก้ผ้าให้ลูกสาวผมดูถึงห้องตรวจ ข่าวลือมันสะพัดไปทั่วโรงพยาบาลจนคนเขาคิดว่าเราจะจัดง

ตอนที่80ทะเล ท้องฟ้า แสงดาว เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ความสัมพันธ์ของนุ่มนิ่มและภามเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เกิดจากที่ภามไปหานุ่มนิ่มทุกๆ วัน จนนุ่มนิ่มเริ่มใจอ่อนขึ้นมาบ้างแล้ว จนภามชวนไปพักผ่อนที่ทะเลเธอก็อยากไปทันที แต่ก็ต้องรอคำตอบจากคิมหันต์อีกทีภายในห้องโถงกว้างของบ้านของคิมหันต์ บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน คิมหันต์นั่งอยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ ภามที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างสงบนิ่ง"แกบอกว่าจะพาลูกสาวฉันไปพักผ่อนในที่ของแกงั้นเหรอ" คิมหันต์เปรยเสียงเรียบ แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องเขม็ง"แกเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าที่นั่นจะปลอดภัยกว่าที่นี่ ที่ที่มีคนของฉันล้อมหน้าล้อมหลังอยู่เป็นร้อย""เพราะคนเป็นร้อยของอาคิมหันต์คือเป้าหมายที่ชัดเจนเกินไปสำหรับศัตรูครับ" ภามตอบเสียงทุ้มและมั่นคง"ที่ที่ผมจะพานิ่มไป คือบ้านพักส่วนตัวที่ไม่มีใครรู้พิกัดนอกจากคนสนิทของผมเพียงสองคน และที่สำคัญนิ่มไม่ได้ต้องการคนเป็นร้อยครับอา เธอต้องการความสงบ""ความสงบหรือความเสี่ยงกันแน่" คิมหันต์ตบโต๊ะเสียงดังปัง จนนุ่มนิ่มที่ยืนอยู่ตรงบันไดถึงกับชะงัก"แกเพิ่งโผล่เข้ามาในชีวิตลูกสาวฉันไม่กี่วั

ตอนที่81ดาวเหนือ (18+)หลังจากมื้อค่ำที่เรียบง่ายผ่านไป ภามจูงมือนุ่มนิ่มเดินกลับออกมาที่ระเบียงไม้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปจากคืนแรก แสงเทียนที่เคยสว่างไสวถูกดับลงจนเกือบหมด เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟกระดาษสีนวลที่วางเรียงรายเป็นทางยาวไปสู่จุดชมดาวที่ยื่นออกไปนอกหน้าผา"พี่ภามจะพานิ่มไปไหนคะ ทำไมดูเป็นความลับจัง" นุ่มนิ่มถามพลางเดินตามแรงดึงเบาๆ ของคนตัวโต"พี่มีบางอย่างที่อยากให้นิ่มเห็นครับ มันเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่พี่พกติดตัวมาด้วย"เมื่อเดินไปถึงปลายระเบียง ภามหยิบกล่องไม้แกะสลักใบเล็กที่มีลวดลายพยัคฆ์ไพศาลออกมา เขาเปิดมันออกเผยให้เห็น สร้อยคอทองคำขาว ที่มีจี้รูปดาวดวงเล็กๆ ประดับด้วยเพชรน้ำงามทอประกายล้อแสงจันทร์"นี่คือดาวเหนือครับนิ่ม" ภามหยิบสร้อยขึ้นมา"ในทะเลที่มืดมิดที่สุด นักเดินเรือจะมองหาดาวเหนือเพื่อหาทางกลับบ้าน สำหรับพี่นิ่มคือดาวดวงนั้น พี่อยากให้นิ่มเก็บไว้ เพื่อเป็นเครื่องยืนยันพี่จะรักนิ่มอย่างนี้เสมอและตลอดไป"นุ่มนิ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอพองโตจนคับอก เธอหันหลังให้เขาเพื่อให้เขาบรรจงสวมสร้อยเส้นนั้นให้ สัมผัสเย็นๆ ของโลหะสลับกับสัมผัสอ

ตอนที่83คำสัญญาใต้ต้นปีบบ่ายวันเสาร์ที่อากาศแสนเป็นใจ แสงแดดอ่อนยามเย็นทอดผ่านกิ่งก้านของไม้ยืนต้นในสวนหลังคฤหาสน์ศิระลดา นุ่มนิ่มในชุดเดรสผ้าป่านสีพีชดูละมุนตากำลังยืนฮัมเพลงเบาๆ ขณะรดน้ำดอกไม้ที่มุมโปรดของเธอ ทันใดนั้นกลิ่นหอมที่คุ้นเคยก็ลอยมาแตะจมูก มันไม่ใช่กลิ่นดอกไม้ในสวนของเธอ แต่มันคือกลิ่นของดอกปีบที่เธอมักจะได้สัมผัสทุกครั้งที่ภามมาหาเธอ"นึกว่าใครแอบมาขโมยดมดอกไม้ในสวนอาคิมเสียอีก" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงความอ่อนโยนดังขึ้นทางด้านหลังนุ่มนิ่มหันไปยิ้มกว้างเมื่อเห็นภามเดินเข้ามาพร้อมกับกระถางเซรามิกสีขาวนวล ในนั้นมีต้นปีบขนาดเล็กที่กิ่งก้านถูกตัดแต่งอย่างประณีต ดอกสีขาวเล็กๆ ทรงแตรกำลังส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ"พี่ภาม มาได้ยังไงคะเนี่ย แล้วนั่น ต้นปีบเหรอคะ""ครับ พี่ตั้งใจเลือกต้นที่แข็งแรงที่สุดมาให้นิ่ม" ภามวางกระถางลงบนโต๊ะไม้หินอ่อน"พี่จำได้ว่านิ่มชอบกลิ่นของมัน และพี่ก็อยากให้นิ่มมีกลิ่นนี้อยู่ใกล้ๆ ตัวตลอดเวลแม้ในวันที่พี่ไม่ได้มาหา"เขาเดินเข้ามาใกล้จนนุ่มนิ่มต้องเงยหน้าขึ้นสบตา ภามใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากเธอออกอย่างเบามือ "นิ่มครับ ตลอดสัปดาห์ที่