All Chapters of กับดักร้ายพ่ายรักคุณอา : Chapter 141 - Chapter 150

ตอนที่ 11การปรากฏตัวของเคนบรรยากาศในมหาวิทยาลัยช่วงสายของวันพุธดูจะคึกคักเป็นพิเศษ โดยเฉพาะบริเวณลานกิจกรรมหน้าคณะบริหารธุรกิจที่มีกลุ่มนักศึกษาหนุ่มร่างสูงกำยำในชุดเสื้อช็อปสีเขียวเข้มขี้ม้าเดินจับกลุ่มกันเข้ามา นำโดยชายหนุ่มเจ้าของส่วนสูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ใบหน้าคมเข้มแบบหนุ่มไทยแท้ ผิวสีแทนจากการกรำแดด และรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ทำให้สาวๆ แถวนั้นถึงกับต้องเหลียวมองเขาคือเคนเดือนคณะวนศาสตร์และนักกีฬาบาสเกตบอลตัวท็อปของมหาวิทยาลัย ผู้ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความใจถึงและมนุษยสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยมนุ่มนวลที่กำลังนั่งเช็กยอดสั่งซื้อเสื้อคณะอยู่กับพลอยใสที่โต๊ะม้านั่งหินอ่อน ไม่ได้สังเกตเห็นการมาเยือนของกลุ่มหนุ่มต่างคณะ จนกระทั่งเงาร่างสูงใหญ่มาหยุดยืนบังแสงแดดอยู่ตรงหน้าเธอ"ขอโทษนะครับ ใช่คุณนุ่มนวล ผู้ช่วยประธานสโมสรบริหารหรือเปล่าครับ" เสียงทุ้มกังวานเอ่ยขึ้นนุ่มนวลเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าที่ดูโดดเด่นคนนี้"ใช่ค่ะ นวลเอง มีธุระอะไรกับสโมสรหรือเปล่าคะ"เคนไม่ตอบในทันที แต่เขากลับวางช่อดอกทานตะวันสีเหลืองสดใสลง

ตอนที่ 13ศึกชิงนางกลางสนามบาสเสียงลูกบาสเกตบอลกระทบพื้นปูนดังสะท้อนไปทั่วโรงยิมเนเซียมขนาดใหญ่ของมหาวิทยาลัย บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความร้อนแรงไม่ใช่เพียงเพราะอากาศที่อบอ้าว แต่เป็นเพราะการโคจรมาพบกันของสองหนุ่มฮอตจากสองคณะใน "ศึกบาสเกตบอลการกุศลเพื่อมูลนิธิเด็กกำพร้า" ซึ่งเป็นการประชันหน้ากันระหว่างทีมสโมสรนักศึกษาบริหารธุรกิจที่นำโดยต้นไม้ และทีมสโมสรนักศึกษาพิทักษ์ป่าของคณะวนศาสตร์ที่นำโดยเคนนุ่มนวลยืนอยู่ข้างสนามในชุดเสื้อสโมสรสีขาว เธอรับหน้าที่เป็นฝ่ายสวัสดิการจัดการน้ำดื่มและผ้าเย็น ในมือของเธอถือขวดน้ำเย็นจัดอยู่หนึ่งขวดที่เพิ่งหยิบออกมาจากถังน้ำแข็ง ความรู้สึกลำบากใจฉายชัดอยู่บนใบหน้าเมื่อมองไปยังสองหนุ่มที่กำลังวอร์มอัพอยู่คนละฝั่งสนาม"นวล แกเลือกได้ยังว่าจะยื่นขวดน้ำให้ใคร" พลอยใสสะกิดแขนเพื่อนพลางยิ้มกริ่ม "ฝั่งซ้ายคือรุ่นพี่ประธานสโมสรจอมโหดที่แอบห่วงแกจนหน้าเขียว ส่วนฝั่งขวาคือเดือนคณะนักกีฬาสุดฮอตที่รุกจีบแกทุกเช้าเย็น งานนี้ใครจะได้ใจสาวนุ่มนวลไปครองกันแน่นะ""พลอย อย่าพูดแบบนี้สิ นวลทำตัวไม่ถูกจริงๆ นะ" นุ่มนวลกระซิบตอบ สายตามองไปที่ต้นไม้ซึ่งวันนี้อยู่ในชุดกีฬาแข

ตอนที่ 15รสจูบใต้แสงไฟสลัวความเงียบสงัดเข้าปกคลุมบริเวณหลังตึกสโมสรนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มีเพียงเสียงจิ๊กจีดเรไรร้องระงมและเสียงใบไม้ที่เสียดสีกันตามแรงลมยามค่ำคืน แสงไฟจากเสาไฟฟ้ากิ่งเก่ากะพริบถี่เป็นระยะ ราวกับจะตอกย้ำความไม่มั่นคงในหัวใจของคนสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากันอยู่นุ่มนวลถูกต้นไม้กึ่งลากกึ่งจูงออกมาจากฝูงชนหลังจากที่เคนเดินจากไป แรงบีบที่ข้อมือไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่กลับหนักแน่นจนเธอไม่สามารถบิดข้อมือหนีได้ เมื่อถึงจุดที่ลับสายตาคน ต้นไม้ก็ปล่อยมือเธอออกแล้วหันกลับมามองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความน้อยใจและตัดพ้ออย่างที่นุ่มนวลไม่เคยเห็นมาก่อน"พี่ต้นไม้ มีอะไรจะคุยกับนวลเหรอคะ ทำไมต้องรุนแรงขนาดนี้" นุ่มนวลลูบข้อมือตัวเองเบาๆ พลางเงยหน้าสบตาชายหนุ่มต้นไม้แค่นยิ้ม แต่อดวงตาของเขาไม่ได้ยิ้มตาม "รุนแรงเหรอ แล้วที่พี่ต้องยืนดูนวลให้ไอ้นั่นมันกุมมือ บอกรัก สารภาพความในใจกันข้างสนาม นั่นน่ะมันรุนแรงต่อใจพี่มากกว่าที่นคิดร้อยเท่าเสียอีก""พี่เห็นเหรอคะ""เห็นสิ เห็นทุกอย่าง" ต้นไม้ก้าวเข้ามาชิดจนนุ่มนวลต้องถอยหลังไปพิงกับผนังตึกที่เย็นเฉียบ"เห็นกระทั่งตอนที่นวลยอมให้มันจับมือ ยอมใ

ตอนที่ 17บทลงโทษของคุณหนูบรรยากาศในบ้านศิระลดาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงนับจากคืนที่ความลับแตก ความสดใสของนุ่มนวลถูกกลืนหายไปแทนที่ด้วยความเงียบเชียบและดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้ คิมหันต์ไม่ใช่แค่ขู่ แต่เขาลงมือทำจริงอย่างที่ลั่นวาจาไว้บทลงโทษสำหรับลูกสาวที่นอกลู่นอกทางคือการตัดขาดจากอิสรภาพโดยสิ้นเชิงเช้าวันจันทร์ นุ่มนวลตื่นขึ้นมาพบว่าโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของเธอถูกยึดไปแล้ว และบนโต๊ะอาหารมีเพียง นายจัน คนขับรถกึ่งบอดี้การ์ดร่างกำยำยืนรอนิ่งๆ พร้อมกุญแจรถเบนซ์คันใหญ่"ตั้งแต่วันนี้ นายจันจะไปรับไปส่งลูกถึงหน้าตึกเรียน" คิมหันต์พูดขณะจิบกาแฟโดยไม่เงยหน้ามองลูกสาว"ตารางเรียนของลูก พ่อส่งให้นายจันหมดแล้ว เลิกเรียนกี่โมง นายจันจะไปยืนรอที่หน้าห้อง ถ้าลูกแอบหนี หรือหายไปจากสายตาเกินห้านาที พ่อจะสั่งพักการเรียนลูกทันที และลูกก็รู้ว่าพ่อทำได้"นุ่มนวลกำหมัดแน่นจนสั่น "คุณพ่อทำแบบนี้กับนวลไม่ได้นะคะ นวลไม่ใช่เด็กแล้ว""ตราบใดที่ลูกยังใช้นามสกุลศิระลดา และยังใช้เงินของพ่อ ลูกก็คือเด็กในปกครองของพ่อ" คิมหันต์วางแก้วกาแฟเสียงดังเคร้ง"ไปเรียนได้แล้ว อย่าให้คนขับรถต้องรอนาน"ตลอดทั้งสัปดาห์

ตอนที่ 19เกรดเฉลี่ยเป็นเหตุภายใต้บรรยากาศที่ดูเหมือนจะคลี่คลายจากการประลองฝีมือในวันนั้น ความจริงกลับไม่ได้หอมหวานอย่างที่คิดคิมหันต์ ยังคงเป็นนักธุรกิจที่มองทุกอย่างเป็นตัวเลขและผลลัพธ์ ข้อตกลงในห้องทำงานวันนั้นไม่ได้จบลงแค่การยอมรับในความถึกทนของต้นไม้ แต่มันคือพันธสัญญาที่กดดันนุ่มนวลอย่างที่สุด"ความรักของลูกกับไอ้ต้นไม้มันจะยิ่งใหญ่แค่ไหนพ่อไม่สน" คิมหันต์กล่าวทิ้งท้ายในเช้าวันจันทร์"แต่นามสกุลศิระลดาไม่เคยมีประวัติเรื่องการเรียนตกต่ำ ถ้าเกรดเฉลี่ยเทอมนี้ของลูกลดลงแม้แต่จุดเดียว พ่อจะถือว่าไอ้ต้นไม้เป็นตัวถ่วงชีวิตลูก และวันนั้นพ่อจะส่งลูกไปเรียนต่อต่างประเทศทันทีโดยไม่มีข้อแม้""คุณพ่อคะ" นุ่มนวลกำลังจะเอ่ยปากเถียงคิมหันต์"ไม่มีแต่นุ่มนวล ทำตามที่พ่อบอกไม่อย่างนัั้นก็เลิกกับไอ้ต้นไม้ซะ" คิมหันต์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็มองหน้าลูกสาวอย่างไม่มีท่าทีใจอ่อนคำท้านั้นกลายเป็นกำแพงสูงชันที่นุ่มนวลต้องข้ามไปให้ได้ การสอบมิดเทอมที่กำลังจะมาถึงในอีกสองสัปดาห์จึงไม่ใช่แค่การสอบวัดความรู้ แต่มันคือการเดิมพันด้วยอิสรภาพและความรักของเธอจากคุณหนูที่เคยมีเวลาว่างไปเดินเล่นชิมเบเกอรี่กับพลอยใส หรือ