All Chapters of Her Love Marked Him First: Chapter 31 - Chapter 40

48 Chapters

HLMHF—Chapter 30

France’s POV“Hey,” ani ko nang makita ang pagmulat ng asawa. Parehas kaming nakatulog matapos ang maiinit na tagpo namin. Wala man lang kain-kain. Sabagay, hindi naman ako ginutom kanina. Napagod, oo.“Are you hungry?” tanong niya mayamaya.“Hindi pa naman.”Tumingin ang asawa sa relo niya. “Pero tatlong oras na tayong nalilipasan. Hindi ka pa rin nagugutom?”Akalain mong tatlong oras na pala kaming nakahiga rito. Hay, ganito siguro talaga kapag mahal mo ang katabi mo, hindi makakaramdam ng antok.“Eh, sa hindi—” Hindi ko na ntuloy ang sasabihin nang biglang tumunog ang aking tiyan. Natatawang hinilot ng asawa ang noo. “Hindi pala, a. O sige, matulog muna tayo.” Kunwa’y pumikit siya.Tinampal ko ang dibdib niya. “Narinig mo namang tumunog na ang tiyan ko. Bakit ka matutulog? Hindi mo ba ako ipaghahanda? You promised a while ago na you would take care of me after our intimate moment!” “You said busog ka— ouch!” Inulit ko ang pagtampal sa dibdib niya. Sa pagkakataong iyon, mas malak

HLMHF—Chapter 31

France's POV Humupa naman ang hiya ko ng mga sumunod na araw, pero hindi ko makakalimutan ang nangyari sa akin. Kaya madalas kong sinasabi sa asawa na dahan-dahan at ayokong lagnatin ulit. Sinasabi ko talaga ‘yan bago niya ako angkinin.Napansin kong wala na siyang ilang talaga. Kung ituring niya ako, para bang totoo ang lahat. “Normal nga ‘yon dahil first time mo, hon. Kapag nasanay ‘yan, hindi ka na masasaktan.”“Anong hindi? Eh, bakit ganoon pa rin kahirap ka kung pasukin ako, huh?”Natawa nang malakas ang asawa.“Hindi ba pwedeng gifted lang? O sadyang masikip ka? Alin kaya?” Hinampas ko siya sa balikat pero tinawanan lang ako.“Siguro kung dati pa nating ginagawa ito, baka sanay na sanay ka na sa akin, France,” seryosong sabi niya sa akin mayamaya.“Wala, e, ngayon mo lang ako pinagbigyan.” Sadyang ako tagabasag ng imahinasyon niya. Nanahimik na naman siya.Totoo naman, a. Ngayon lang niya ako binigyang pansin kung kailan isang araw na lang bago ang pagpirma ko ng annulment.“

HLMHF—Chapter 32

France’s POV“Sa bahay na lang,” sagot ko kay Denmark nang tanungin niya ako kung saan ako uuwi.“Sa bahay, ayaw mo?” Nakangiti ang asawa ng mga sandaling iyon.Bahagya lang akong ngumiti at binalik ang tingin sa cellphone. Nag-play pa ako ng video para libangin ang sarili, at para mabaling sa iba ang tingin ko.“Hindi naman halatang na-miss mo ang cellphone,” dinig kong sabi niya.“Alam mo na, cellphone is life sa aming mga bata pa.” Sadyang pinagdiinan ko ang salitang bata pa. Hindi ako nakatingin sa kanya kaya hindi ko nakikita ang reaksyon niya.“Ibang-iba ka nang nasa Palawan tayo,” komento niya na ikinaangat ko nang tingin sa kanya.“Back to normal ba?” may pang-uuyam iyon. Ewan ko lang kung nahalata niya.“Y-yeah,” sang-ayon naman niya.Back to normal na talaga. Babalik na kami sa dati naming buhay. Siya kay Carey. Ako sa pag-aaral. Pero isa lang ang pinapangako ko ngayon sa sarili ko. I-enjoy-in ko na lang ang meron ako sa mga susunod na araw. Hindi ko na alam kung kaya ko pa

HLMHF—Chapter 33

France’s POVKITA ko ang pagsilay ng magandang ngiti sa labi ng nobya ng asawa. Tumingin pa ito kay Denmark na noo’y titig na titig sa akin.“Finally!” bulalas ni Carey. Tumayo pa siya mula sa kinauupuan at nilapitan ako. Kinuha niya ang hawak kong folder at tiningnan uyon.“Look, babe! Pinirmahan na nga ni France!” Kasabay niyon ang pag-angat niya ng hawak na folder. Sa aming tatlo na naroon, si Carey lang ang masaya. Si Denmark, seryoso lang siyang nakatingin sa akin, hindi ko mabasa ang nasa isip niya.“Where did you get that papers?” tanong ng asawa, imbes na magkomento sa nobya niya. Seryoso siyang nakatingin sa akin na puno nang pagtataka.“Oh? ‘Yan?” Ngumiti ako. Tinuro ko rin ang hawak ng nobya niya. “Bago ako pumunta ng Palawan, pinagawa ko na ‘yan sa family lawyer namin.”At muling nagbalik ang huling pag-uusap naming mag-ama kasama ang abogado ng pamilya namin. ***“Are you sure, anak? Hindi ba isasama ka niya sa Palawan? Mag-usap kaya kayo at ayusin ang gusot sa pagitan

HLMHF—Chapter 34

Denmark’s POVParang gusto kong sundan si France subalit pinigilan ko ang sarili ko. Pakiramdam ko kasi huling pagkikita na namin ito. Pero hindi naman siguro gagawin iyon ng asawa. Pumayag naman siyang tawagan ko siya kapag gusto ko. Mahal niya ako kaya baka mali lang ako ng iniisip.“Denmark,” dinig kong tawag ni Carey sa akin. Pagbaling ko sa kanya, nagmamadali siyang lumapit sa akin. “I think, magandang mag-celebrate ngayon, babe. Let's go—”“I’m tired, Carey. Bukas na lang siguro tayo mag-usap.” Kasunod niyon ang paghakbang ko, nilagpasan ko siya. Napahilot ako sa noo ko. Totoo naman na pagod ako ngayong araw. Gusto ko nang magpahinga. Pero parang may hinahanap ako.“What the heck?! May usapan tayo ngayon, Denmark. Nakalimutan mo na ba?”Nilingon ko ang nobya. “I know. Pero masakit lang ang ulo ko kaya gusto kong magpahinga.”“But—”“Kung hindi ka marunong umintindi, bahala ka, Carey.”Hindi ko na hinintay na sumagot siya, nagpatuloy ako sa paghakbang pabalik sa condo ko “Den

HLMHF—Chapter 35

Denmark's POV 4 years later… “I’m coming,” bungad ko nang sagutin ang tawag ng superior ko na si Rayven. Hindi ko lang siya superior, kaibigan ko rin siya. “Okay. Hintayin kita.” ‘Yon lang at pinatay na nito ang tawag. After three months, ngayon lang ulit siya tumawag para sa bagong mission. Apat na taon na mula nang abalahin ko ang sarili ko rito. Mas active nga ako rito kaysa mag-manage ng negosyo. At nagsimula iyon nang makuha ko ang papel na nagsasabi na wala ng bisa ang kasal namin ni France. Dapat masaya ako na malaya na ako pero hindi ko magawa. Pakiramdam ko may kulang sa akin, sa buhay ko. Alam ko sa sarili kung ano at kung sino pero huli na. May mga desisyon akong pinagsisisihan ko. At kung kailan wala na, saka ko lang nakita ang kahalagahan niya. Agad akong bumaba ng sasakyan at pumasok sa loob ng bahay. Papalapit ako sa silid ko noon nang mapatingin na naman sa silid na dating inuukupa ng dating asawa. Bahagya akong nalungkot kapagkuwan. Nakahanap na ako ng

HLMHF—Chapter 36

France’s POVNAKAILANG sipat din ako sa address na binigay ng kapatid na si Kai bago bumaba ng sasakyan. Magkikita kami ngayon sa kainang ito. Hindi siya gaanong pinupuntahan ng tao pero mukha namang maayos ang loob. Knowing Kai, maayos at malinis dapat ang loob. Maarte pa naman ‘yon sa paligid. Hindi naman siya nangangati kapag madumi, ayaw lang niya talagang nakakakita no’n. Feeling niya kasi, hindi siya nakakapag-isip ng maayos kaya dapat na maayos at malinis ang paligid. Pero simula nang mag-asawa naman siya, nabawasan na ang pagiging ganoon ng kapatid. Mas maarte pa nga siya kaysa sa akin.Gaya ng inaasahan ko, napakalinis ng kainang iyon. Sobrang ganda rin pala ng interior niya at mukhang may mga kaya ang pumapasok rito. Kaya naman pala hindi gaanong pasukin ng mga normal na mga mamamayan rito.Agad na inilinga ko ang mga mata ko. Nang magtagpo ang paningin namin ng kapatid, tumayo siya sa kinauupuan at sinalubong ako.Isang mahigpit na yakap ang ginawa niya na ikinatugon ko rin

HLMHF—Chapter 37

Denmark's POVMaingay na hiyawan mula sa mga tao ang bumungad sa amin nang makapasok kami sa Knight Club, na sinabayan naman ng maharot na tugtog. Ang nagpapaingay ay ang mismong DJ na nasa gitna ng stage na pinagkukumpulan ng mga tao. Halos hindi na kita ito sa sobrang dami ng taong nagkakasiyahan.“Sobrang dami bisita ng club na ito. Akala mo may piyestahan!” malakas na sigaw ni Jericho sa akin.Napangiti na lang ako dahil talaga naman ngang maraming tao. Pero hindi kami nagpunta rito para magsaya.Inilinga ko ang mata ko. Paano namin makikita ang sadya rito sa sobrang daming tao? Tumingin ako kay Neil na noo’y sumasabay na sa sayaw. Ganoon din si Jericho kaya napailing na lang ako. Bahagyang lumuwag ang stage kung saan naroon ang DJ, subalit hindi ko makita ang mukha nito dahil sa mga usok at neon lights na nakapaligid. Ang nakita ko lang ay ang magandang katawan niyang sumasabay sa indayog ng tugtog na mula sa equipment niya.Humiwalay sa akin ang dalawa mayamaya dahil maghahana

HLMHF—Chapter 38

France's POV NAKAHINGA ako nang maluwag nang maisara ang pintuan ng sasakyan ng kapatid. Mabuti na lang at tinted ang gamit niya, hindi kita ang nasa loob.Nakaharang si Kai sa pintuan tapos nakaharap kay Denmark kaya hindi ko makita ang mukha ng dating asawa.It’s been four years since we last saw each other. Hindi ko alam kung ganoon pa rin siya kakisig o mas naging kahanga-hanga. Kanina ko pa iniisip kung ano ang magiging reaksyon ko kapag nagkita na kami, pero hindi ko naman akalain na ngayon din magku-krus ang landas namin. Hindi pa pala ako handa. ‘Yong pagkatigil at takot na naramdaman ko, masasabi kong hindi pa nga ako handa. May sumisigaw sa aking isipan na silipin ang dating asawa, pero hindi ko pa rin sinunod ang nasa isipan ko. Hindi ko naman na alam kung mahal ko pa siya. Curious lang ako sa buhay niya ngayon. Wala na akong balita sa kanya. Hindi dahil sa Mayamaya lang ay umalis na ang dating asawa. Tanging likuran na lang niya ang nakita ko dahil may naghihintay na s

HLMHF—Chapter 39

France's POV EWAN ba, simula nang matuto akong pumasok ng club minahal ko na ang mundong ito. Basta makarinig lang ako ng tugtog, sumasabay na ang katawan ko. Automatic na actually. Hindi ako magaling sumayaw talaga. Hindi rin ako sumasali sa kung ano man noon pero na-discover kong marunong ako. Sabi ko nga baka kako inambunan ako ng mga magagaling. Ito ‘yong mga panahong na-inlove sa mga club na may mga DJ. Pati nga raw ang ngiti ko sumasabay kaya mas lalo raw akong gumaganda. Lumalabas ang malakas sex appeal ko. Before, hindi ko nakikita ‘yan, pero nang sabihin na iyan ng napakaraming taong nakakakita sa akin, niyakap ko na. Gaya ngayon, parang lumalaki na naman ang tainga ko sa mga naririnig na papuri mula sa mga bisita ni Kaseem Noi. Isang mayamang Thailander. Kita rin sa paligid kung gaano sila kayaman. Tinanggal ko ang headphone ko mayamaya para maisalang na rin ang sunod na tugtog. “Hey.” Bahagya akong bumaling kay Amy. “Kanina pa siya nakatitig sa ‘yo,” dinig kong

1 2 3 4 5

SCAN CODE TO READ ON APP