All Chapters of Her Love Marked Him First: Chapter 41 - Chapter 50

58 Chapters

HLMHF—Chapter 40

Kaseem Noi’s POV Nakatitig lang ako sa magandang DJ na nasa gitna ng entabladong iyon. Halos wala akong absent sa pagpunta rito sa Knight Club simula nang makita ko ang magandang DJ na iyon, na isang Filipina. “Phom chôrp thoe,” naisatinig ko. Napatingin sa akin ang may-ari ng Knight Club na iyon na si Henry Brook, isang British, na under my protection. “I’d suggest you find someone else to pursue. Ces is off-limits. She’s the daughter of a close friend of mine, and while she’s here, she’s under my protection,” ani ni Mr Brook. Napangiti ako. “But I like her, my friend.” Hindi nawala ang ngiti sa labi ko habang sinulyapan ko ang dalagang masayang umiindayog sa tugtog na kanyang isinalang. Alam kong hindi niya ako papayagang ligawan si Ces, kaya ibinaling ko na lang ang usapan sa negosyo. “Fair enough. Then let me hire her as the DJ for my private party this Saturday. I'll pay whatever her rate is.” Ilang sandaling pinagmasdan ni Mr Brook ang mukha ko bago siya marahang tuma

HLMHF—Chapter 41

Denmark’s POV Ewan ko lang kung napansin ni Mr. Noi ang pagbagsak ng aking balikat dahil sa sinabi niya.Honestly, hindi ko ini-expect na magkakaron ng ibang lalaking magugustuhan si France. She loves me. I mean, hindi ko pa na-imagine na may iba siya. Pero nasa harapan ko na ang patunay na kaya niyang magkaroon ng iba. The way siya ngumiti kay Mr. Noi nang kawayan nito ang dating asawa. That smile. Hindi ko pa nakita ang ganyang kasayang ngiti.Or maybe maraming nagbago sa kanya?Nawala ako bigla sa sarili ko. Kinuha ko ang kopitang ilalapag pa lang sana ng waiter, at tinungga iyon. Nagpokus na lang muna ako kay Mr. Noi. Hindi ko pa nakikita ang hinahanap namin. At habang abala si Mr. Noi sa pagkukuwento, hindi ko naiiwasan na mapatingin sa dating asawa.Hindi maikakailang gustong-gusto niya ang ginagawa niya. Napansin ko rin ang mga tingin ng mga naroon sa dating asawa, puno ng pagkagusto kaya naiinis ako.Mas lalo akong nainis nang lapitan ni Kaseem Noi si France. May dala iton

HLMHF—Chapter 42

Denmark’s POV“Dee naman, bakit nga kasi na-kidnap si Crush?”Sinamaan ko nang tingin si Jericho. Hindi ko nagustuhan ang sinabi niyang iyon. Kanina ko pa actually narinig ‘yan sa kanya, hindi ko lang pinansin dahil abala ako sa paghahanap sa asawa— I mean, my ex-wife.“Will you stop calling her crush! Nakakainis!” Kita ko ang pagkatigil ni Jericho gayon din ni Neil. Nakanganga pa ang labi ng mga ito. Ito marahil ang unang beses na nakita nila akong nagtaas ng boses. Sanay silang kalmado at friendly lang ako sa harap nila. Pero mas madalas akong seryoso.“Relax! Alam ko, nag-aalala ka dahil baka mabulilyaso ang trabaho natin. ‘Wag kang mag-alala— wait.” Tumigil si Jericho nang may mapagtanto. “Kasama ba siya sa trabaho natin?” Napalunok ako.“Kasama man sa hindi, kailangan niya ng tulong dahil kapwa Filipino ngani.” Nakahinga ako nang maluwag. Mabuti at nasabi iyon ni Neil. Hindi ko na kailangang mag-explain.“Sabagay,” sang-ayon ni Jericho. “Saka kahit na hindi niyo sabihin, haha

HLMHF—Chapter 43

France’s POVLumapit ako sa bintana para makita ang paligid. Bumungad sa akin maganda at mapunong kapaligiran. Masasabi kong nasa Thailand pa rin ako. Napapalibutan ng tubig ang bahay. Normal na itong makikita sa Thailand, lalo na kapag traditional houses ito. Modernong Thai house sa tingin ko ang buong bahay na kinaroroonan. Pero wala akong oras na alamin pa kung gaano kaganda kaya pinag-aralan ko ang labas. Nagpakawala ako nang buntong hininga.Mukhang mahihirapan akong makatakas. May nakita akong maliit na bangka, pero maaabutan ako kung kung iyon ang sasakyan ko. Hindi siya bangkang de motor.Marunong ako sa bangkang de motor dahil ilang beses na akong nakagamit niyon dito sa Thailand, lalo na kapag mamasyal kami, maging ang normal na bangka, kaya alam ko kung gaano rin kabagal iyon. Natigilan ako nang maalalang may bisita si Kaseem. Baka sakaling mabaling na roon ang atensyon niya.Kung sino man ang O’Conor na iyon, sana magtagal siya rito. Tumingin ako sa pintuan kapagkuwa

HLMHF—Chapter 44

France’s POV“W-WHO are you?” tanong ko sa kanya.Imbes na sagutin ako, tinalikuran lang niya lang ako.“Mr. O’Conor!” tawag ko sa kanya.Gustuhin ko mang habulin siya pero nakalayo na siya sa akin.Bakit ba niya alam ang pangalan ko?Never kong pinaalam ang buong pangalan ko.Ces. ‘Yan ang pagkakakilala nila sa akin rito kaya bakit niya alam ang pangalan ko? Sino ba talaga siya?Nang bumalik ako sa sala, nakasandal si Kaseem sa upuan habang nakapikit. Ang nagsundo naman sa akin, nasa kabilang dulo ni Kaseem, nakapikit rin. Si Mr. O’Conor, abala sa binabasang dyaryo.“Are you done?” tanong niya nang mag-angat nang tingin sa akin.Nagtatakang tumingin ako sa kanya, pero binaling ko rin mayamaya ang tingin kay Kaseem at sa tauhan niyang nakapikit rin.“W-what happened to them?” nauutal kong tanong.“Oh, don’t worry about them. The’re just sleeping.”“Sleeping?” ulit ko, nanliit pa ang mga mata. “I don’t believe you. What did you do to them? Don’t you know he has so many men around her

HLMHF—Chapter 45

Denmark’s POVHINARAP ako ni Neil pagkalapag niya ng pagkaing niluto ni France. Sa smoy pa lang, mukhang masarap. Bigla akong naglaway. Sinigang na salmon ang niluto ng dating asawa. Hindi ko alam kung anu-ano ang mga naranasan niya rito, sa tingin ko, marami. Independent na rin. Nasa Pilipinas ang pamilya niya pero hindi man lang umuwi para magpa-bebe gaya noon. Mukhang hindi na siya iyong babaeng bukambibig lagi ang magulang o kapatid.“Hindi ka talaga sasalo sa aming tatlo?” tanong nito kapagkuwan. “Hindi na. May gagawin pa ako.” Tumingin din ako sa relo ko. “May meeting pa ako sa secretary ko.”Tumango-tango si Neil sa akin. “Okay. Eatwell!” Hinatid ko nang tingin ang kasamahan na noo'y papalabas. Hindi niya sinara ang pintuan kaya tinawag ko siya pero hindi yata ako narinig. Napailing na lang ako. Tinatamad din akong tumayo dahil gutom na ako.Nakailang subo pa lang ako nang marinig ang malakas na tawanan sa labas. Naririnig ko rin ang boses ni France, masaya habang naki

HLMHF—Chapter 46

France’s POVNAPASULYAP ako sa lalaking papaupo sa aking tabi. Nakapamulsa pa ito. At dahil wala itong dalang pagkain, napatanong ako.“Nasaan ang pagkain mo?”“Oh. Naiwan ko sa kwarto.”“Ubos na?” Saglit siyang napatitig sa akin bago sumagot ng, “yes.”Ngumiti ako sa kanya bago binalik ang tingin sa kinakain. Akmang susubo ako nang makita ang dalawang palipat-lipat nang tingin sa aming dalawa.“May problema ba?” tanong ko.“Um, wala naman, Miss Ces. Napagtanto ko lang, hindi pala kayo bagay ng Dee namin.”“Huh?” Napakunot pa ako ng noo sa sinabi ni Jericho.“Wala— ouch!” biglang daing niya mayamaya. “Aray ko naman!” Tumingin siya sa baba niya kaya napasilip din ako. Wala namang tatamaan ang paa niya kaya bakit siya napadaing?“Ano ba ‘yon?” tanong ko kapagkuwan. “Wala, Miss Cess.” Natatawang sabi Jericho.“‘Wag ka kasi nakikipag-usap sa dalawang ito, dahil walang matinong usapan kapag sila ang kaharap mo,” ani ni Dee.Hinarap ko ang bagong dating.“Anong walang matinong usapan? Ma

HLMHF—Chapter 47

France’s POV ISANG mahigpit na yakap ang ginawa ko nang mag-sync-in na sa aking isipan na si Artur na nga ang nasa harapan ko. Nabawasan na ang takot ko kahit na papaano. Ang dibdib ko, kumalma na rin. Natigilan ako mayamaya nang maramdaman ang higpit ng yakap ni Arthur. “I’m here,” anas nito. Sinabayan din niya ng haplos sa aking likod. “Babalik din mamaya ang kuryente,” pagpapakalma niya sa akin. “S-sana nga. Nakakatakot kaya.” “Hayaan mo, hahanapin ko at titingnan ang problema sa labas.” Bigla ko siyang tinulak. “Ano ka, magpapakamatay? Electrician ka ba?” Saglit siyang hindi nakaimik. “H-hindi.” “Hindi naman pala, e. Paano kung makuryente ka? Paano na ako?” pangongonsensya ko. “So, gusto mong dito lang ako sa tabi mo?” Napalunok ako. “O-oo.” Sabay kagat ko ng labi. Natatakot ako, e. “Alangan namang iwan mo ako sa madilim na lugar na ito. Paano kung may lumabas na mumu?” Naramdaman ko ang pagtaas-baba ng balikat niya. Ilang sandali lang ay kumawala na nga ang tawa

HLMHF—Chapter 48

Denmark’s POVMATAGAL akong nakatitig sa screen ng aking cellphone. Sa tingin ko, halos kalahating oras na. Nakadisplay lang naman doon ang numero ni France.Iniisip ko kung tatawagan ko ba o hindi.Pero para saan nga ba ang pagtawag ko?Sasabihin ko bang nagkita kami sa Thailand at ako ang nagligtas sa kanya?Dalawang linggo na mula nang umuwi siya pero wala man lang siyang text sa akin. Hiningi niya sa akin ang number ko bago kami maghiwalay pero wala man lang siyang paramdam. Sabi niya magte-text o tatawag siya. Kaya bakit hanggang ngayon wala pa rin?Nilapag ko iyon sa mesa, pero kinuha ko rin agad. Napatingin pa sa akin ang mga kaibigan ko. Pero binalewala ko ang mga tingin nila, maging kay Kai. “Kanina ka pa nakatingin sa cellphone mo. May problema ba?” tanong ni Kai na ikinahilot ko sa ulo.“N-nothing.” Sabay tago ko ng cellphone ko. Sinundan ko rin ng ngiti.“Nothing daw pero kanina ka pa walang imik.” Si Julius. “May nangyari ba sa Thailand maliban sa pagligtas mo sa asawa mo

HLMHF—Chapter 49

France’s POV Kinuha ko ang remote at humarap sa malaking screen. Napansin ko rin ang pagpokus ng mga executives sa aking slide kaya kinabahan ako. First time ko ito. ‘Yong haharap sa mga executives. Sanay na ako sa harap ng madla pero iba ito sa karaniwang ginagawa ko. Pinindot ko ang remote para lumabas ang first slide ng aking presentation. Bumungad agad ang malaking title niyon na ‘Alva Group x Mondragon Group’, at sa ilalaim niyon ay ang mga salitang ‘Proposed joint venture’. Sinundan iyon ng slide na magkatabi ang logo ng kumpanya namin at ng mga Mondragon. Nang lingunin ko ang mga executives, tutok na tutok ang mga mata nila habang ang kapatid naman ay sapo ang ulo at hilot-hilot iyon. Mukhang hindi siya masaya sa nababasa. Kahit na noong magsimula ako, hindi siya nakatingin sa slide, abala ang mga kamay niya sa pagtipa ng kung anu-ano sa cellphone niya. Pero kailangan ito para sa expansion! Yes, maganda na ang posisyon ng Alva Group. Sa retail, commercial properties, an

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP