All Chapters of Her Love Marked Him First: Chapter 11 - Chapter 20

20 Chapters

HLMHF—Chapter 10

France’s POVMASAYANG lumapit ako kila Jamiel matapos ang laro ng team niya. Again, panalo sila laban sa isang sikat at prestihiyosong unibersidad din. May mga reporter na lumapit para mag-interview kaya umiwas muna ako. Pinatapos ko muna iyon bago tuluyang lumapit.“Congrats, guys!”“Thanks, France!” ani ng isang best player ngayon na si Brent. Isa lamang pala siya sa mga crush ng kaibigan. Akala ko faithful itong si Jam, aba’y halos lahatin na nga ang team.Napansin kong hinahanap niya ang kaibigan kaya inunahan ko siya. “Hindi nakarating si Jam dahil dumating ang parents niya.”“Oh. Kaya pala,” aniya.Napangiti ako sa naging reaksyon niya. Mukhang may something na siya sa kaibigan.“Hey, sa Sabado ang outing ng team. This time, sa Quezon naman. Sama ka ba?”“Sure!” mabilis kong sagot.“Bilis, a!” Natawa pa si Jamiel. “Okay lang ba kay Denmark?”Ako naman ang natawa, sa pagak nga lang.“Magpapasalamat pa nga ‘yon na wala ako sa bahay niya.”Napailing na lang si Jamiel. “Bakit kasi

HLMHF—Chapter 11

France's POVSABI ko, hahayaan na si Denmark. Kung ayaw niya sa akin, eh ‘di ‘wag. Pero heto, hindi ko na naman siya makalimutan dahil sa halik na pinagsaluhan namin. Isipin mo, huh, bakit ba niya ako hinalikan? Dahil nainis siya sa ginawa kong pagsipa? Pwede naman niya akong pagsabihan, ‘di ba? Nag-angat ako ng kilay.Hindi kaya nagustuhan niya ang paghawak ko sa kaibigan niya na umabot sa puntong gusto niya akong ikama?Napasimangot ako nang maalalang may girlfriend siya.Tingnan mo, inabot siya ng umaga sa pakikipag-usap sa Carey na iyon. Yes. Umaga na siya nakausap. Scam naman yata ang salitang usap kaya sigurado akong higit pa roon. “France, smile naman!” sigaw ng kaibigang si Jamaica sa akin. May hawak siyang camera kaya mukhang kukuhanan niya ako ng litrato.Suot ang two-piece swimsuit, proud akong nag-post ng ilang beses.“Okay na ‘yan!” ani ko nang mapagod.“Everything is perfect!” sigaw niya ulit nang sipatin. Akmang babalik ako sa pagkakahiga sa sun lounger nang muli niy

HLMHF—Chapter 12

France's POV “ASAWA MO?” tanong ni Brent. Napangiti ako nang matamis. Tumayo ako kapagkuwan. “You heard me right. He. Is. My. Husband.” Binigyang diin ko pa bawat mga salita. Humarap ako kay Denmark. Nakasimangot siya kaya alam kong naiinis na siya. “Right?” Yumakap pa ang braso ko sa leeg niya. “Your drunk,” aniya, imbes na sang-ayunan ako. “Stop this.” Kahit na mas malakas ang epekto ng alak sa akin, ramdam ko pa rin ang kirot. Ayaw niyang ipaalam sa iba na kasal kami because he never wanted me. Si Carey ang gusto niyang mapangasawa. “I-I’m just kidding, folks!” Tumingin ako kay Jamiel na noo’y salubong ang kilay. Hindi niya gusto ang sinabi ko. “C-Cousin siya ni Coach Jamiel… at best friend siya ng kapatid ko.” “France,” halos sabay na sambit ni Jamaica at Jamiel. “E-excuse me. Pero kailangan ko na yatang magpahinga. Sumusumpong na naman sakit ng tiyan ko.” Wala man lang nagsalita sa mga ito, nakatingin lang sila sa akin at nakaawang ang mga labi. Kaya naman sinaman

HLMHF—Chapter 13

France’s POVPAGKAHATID ng Mommy ni Denmark sa akin sa bahay ng asawa, nagpasundo din ako agad sa driver namin. Nang malaman kong bumalik ang parents ko ng Manila, nagdesisyon akong sa bahay muna uuwi bago ang reunion nila Denmark. Iniisip ko pa nga kung dadalo pa ba ako. Kasi naman maghihiwalay na kami ng asawa. Kaya iniisip kong ‘wag nang dumalo kaya. Puntahan na lang niya ako at papirmahin ng annulment para matapos na ito.Sa totoo lang, pagod na ako sa maling desisyong nagawa ko. Sa maling pinasok ko na ito. Kung maibabalik ko lang talaga ang nakaraan, hindi ko na ipagpipilitan ang sarili ko kay Denmark.Ang idadahilan ko na lang sa parents ko ngayon kung bakit umuwi ako, nasa business trip ang asawa at baka mainip ako sa bahay niya. At after ng ilang days, maghahanap ako ng matitirhan malapit sa university para hindi ko na kailangan ng sasakyan o magsusundo sa akin. Mukhang kailangan ko nang magmaneho ulit ng sasakyan ko. “Anak!” masayang tawag sa akin ng inang si Jalene nang ma

HLMHF—Chapter 14

Denmark’s POV SHOCK ako sa sinabing iyon ni France. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit ang hirap i-digest ng kanyang sinabi. Ganyan naman ang plano ko. Pero bakit parang hindi ko nagustuhan? Kaya nga tinanong ko siya kung sigurado siya, oo naman. Ano kaya ang nagtulak sa kanya para magdesisyon ng ganito? “P-pwede bang magtanong?” “Ano ‘yon?” seryosong sagot naman niya. “A-ano ang dahilan mo kung bakit gusto mo na ring tapusin ang pagsasama na ito?” “Paulit-ulit?” Mapakla pa ang ngiti niya. “Dahil hindi ka nga worth it mahalin. As in wala kang kwenta. Kaya mabuti pang ibaling sa iba.” Hindi ko nagustuhan ang sinabi niyang walang kwenta kaya napatampal ako sa mesa. Nagtinginan tuloy ang mga kalapit na mesa. “How dare—” “How dare you rin, Denmark!” Nagtaas na rin siya ng boses pero kami lang ang nakakarinig. “Sino bang tanga ang papayag na lokohin? Huh? May asawang tao ka tapos nakikipag-bahay-bahayan ka sa ibang babae? Sinong tanga ang may gusto niyan?” Hindi

HLMHF—Chapter 15

France's POV “WHAT are you doing?” Salubong ang kilay ko nang harapin ang asawa. Kakasara ko lang ng pintuan. Kakaiba pa rin ang ngiti ng ina kaya napapailing na lang ako. Wala lang ba ‘yong sinabi kong makikipaghiwalay na ako dahil may ibang mahal ang asawa? Bakit parang gusto pa rin ng ina na magkasama kami ni Denmark? “We're a married couple. What is wrong with that?” Napaikot ako ng mata. Tumawa din ako ng mapakla. “Nakalimutan mo na yata ang pinag-usapan natin kahapon.” “Of course not.” “Hindi pala. Pero anong ginagawa mo rito?” Ngumiti siya. “Oh, that? Bakit hindi mo tanungin si Mama?” Kumunot ang noo ko. “Nangako ka raw na sasama sa kanya sa reunion kaya nandito kami.” “What?!” bulalas ko. “No! Hindi ako sasama.” Tinalikuran ko siya at sumampa sa kama saka nagtalukbong. “Umalis na kayo. Hindi ako sasama.” “Gusto mong sabihin ko ‘yan kay Mama?” tanong niya. Tinanggal ko ang kumot na nakabalot sa akin. Hinihintay niya ang sagot ko. “Tell her na hindi ako sasam

HLMHF—Chapter 16

Denmark's POV TUMAYO ako sa sun lounger para muling idayal ang numero ni France. Hindi niya sinasagot ang mga tawag ko.Sabi niya susunod siya. Pero heto, pangalawang araw na namin dito sa Balabac, Palawan, wala pa ring balita kung pupunta siya.“Damn it, Frances!” Inis kong pinatay ang taway na iyon. Ayaw man lang kumunekta. “Where are you?” Napasabunot na ako sa buhok ko kapagkuwan sa sobrang inis.“I thought susunod ang asawa mo, iho.”Napabaling ako kay Auntie Sel, ang Mama ni Jamiel. Nakangiti siya sa akin.“Yeah. Pero hindi pa rin niya po sinasagot ang tawag ko.”“Kaya naman pala hindi na maipinta ang mukha mo.” Natawa pa si Auntie. “Dapat sumabay na rin siya kay Jamiel para may kasama siya. On the way na siya, e.”Bigla akong kinabahan sa narinig. What if magkasama nga sila?Nakaramdam ako ng inis sa isiping iyon. Ayaw niyang sumabay sa akin pero kay Jamiel gusto?‘Yong totoo, may relasyon sila? Bakit ba close agad sila? Kailan lang naman sila nagkakilala, a.Biglang nag-rin

HLMHF—Chapter 17

France's POV “Wala ako sa mood ngayon kaya maghanap ka ng kahalikan.” Gusto ko naman. Hello, asawa ko na ang nagsabi! Pero siyempre, papakipot muna ako. Mas maganda kung siya itong maghahabol sa akin. Saka pagod ako sa biyahe, gusto kong mahiga. Ang init kasi kanina ramdam ko pa rin hanggang ngayon. “Okay. Pahinga ka muna.” Tumalikod na siya at lumabas din. Mabuti at hindi siya nagpumilit. Ngiting tagumpay ako nang ihiga ko sa kama ang katawan. Naisip kong sumabay kay Jamiel. Baka kako makitaan ng pagseselos dahil sa iba ako sumabay imbes na sa kanya. Mukhang nakuha namin ni Jamiel ang inis ng asawa. Bigla niya akong inilayo sa mga kamag-anak niya. Sinubukan ko lang naman kung maiinis siya kapag may iba akong kasama.Magdamag ko ring pinag-isipan nakaraan kung paano ba pakitunguhan si Denmark sa loob ng dalawang Linggo. Hindi ko alam kung akitin ko ba siya o hindi. Baka kako sakaling bumaliktad ang mundo naming dalawa. Subok lang naman. Kung hindi man mag-work, ayos lang. Nakaha

HLMHF—Chapter 18

France's POV “ANO ba, Denmark?! Dahan-dahan naman!” Hinigit niya bigla ang kamay ko palayo kay Jamiel kanina at binilisan ang hakbang kaya parang hila-hila niya ako.Tumigil naman ang asawa at bumaling sa akin.“Hindi ka ba nag-iisip? Naglakad-lakad ka rito na may ibang lalaking kasama habang ako abala?”Naningkita ang mata ko.“Wala naman kaming ginagawang masama, a!”“Wala nga pero ang pangit tingnan! Kayo lang ang nandito!” singhal niya. Napaikot na lang ako ng mata. “Ikaw lang yata itong madumi ang isip, Denmark. Ang layo namin sa isa't-isa kahit na kami lang ang nandoon. Saka kita niyo naman kami sa malayo kaya wala kang dapat na ipag-alala.”“Hindi mo naiintindihan ang point ko, France,” aniya. “Babae at lakaki ka. Hindi maganda tingnan.”“Ewan ko sa point mo, Denmark.” Hinila ko ang kamay ko para makalayo sa kanya, saka mabilis na iginiya ang sarili palayo.Bago pa man makarating sa iilang kamag-anak niya na nasa labas, pinakalma ko ang sarili ko at nginitian sila saka dumer

HLMHF—Chapter 19

Denmark’s POVHINDI ko alam kung tama ba itong pinaggagawa ko. These past few days, naging attentive ako sa mga kinikilos ni France. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko rin ini-expect ang annulment na usapin na manggagaling mismo sa kanya kaya mas lalong hindi ako mapakali. Hindi ko alam kung saan siya kumukuha ng lakas para makapag desisyon siya nang ganoon.Mahal niya ako.I always know that. Kaya saan siya kumuha ng lakas para sa annulment na iyon?Gagawin niya iyon for real?No! Umiling ako.She loves me. Hindi niya ako hihiwalayan.Baka nag-iinarte lang siya? Hindi kaya? Kaya malalaman ko habang nandito kami.Pero kahit na anong sabihin ni Carey sa akin na baka nagising na nga talaga ang asawa, ayaw kong paniwalaan. Kaya hindi ako mapakali. Parang may mali. Gusto kong malaman talaga.Kaya nga nakaisip ako ng plano na gamitin ang reunion para malaman kung ano ba talaga ang pinaka rason. At mukhang malapit ko nang malaman.Sa totoo lang, wala akong pakialam sa buhay ni France.

1 2

SCAN CODE TO READ ON APP