บททั้งหมดของ เมื่อนางร้ายไม่ไยดีเหล่าตัวเอก: บทที่ 31 - บทที่ 38

บทที่ 16สะสางบัญชีแค้นชายแดนแคว้นถังกองทัพของชิงเหอตั้งทัพอยู่ที่แนวรบนานแล้ว ตอนนี้เขากำลังเฝ้ารอเวลาอันเหมาะสมที่จะบุกทะลวงเข้าสู่แคว้นถัง ขอเพียงได้รับสัญญาณจากท่านแม่ทัพชุนโม่โฉว เขาก็สามารถดำเนินการรบที่วางแผนอย่างรัดกุมได้แล้ว ธงแคว้นไป๋ถูกโบกสะบัดอยู่แนวหน้าไปมาอย่างกดข่ม บ่งบอกให้ทหารที่ประจำการอยู่ป้อมปราการรับรู้ถึงการคงอยู่ของทหารแคว้นไป๋ อีกไม่นานสงครามระหว่างสองแคว้นจะเริ่มขึ้นแล้วปัง!พลุสีแดงถูกจุดอยู่เหนือน่านฟ้าของแคว้นถัง ชิงเหอมองดูพลุที่สว่างไสวท่ามกลางความมืดอันมาเยือนด้วยความเยือกเย็น เขาดึงดาบออกมาจากฝักพร้อมกับชูดาบไปทางด้านหน้า ปลายดาบชี้ไปยังป้อมปราการของแคว้นถัง“เหล่าทหารและราษฎร์แห่งแคว้นถังจงฟัง บัดนี้องค์ชายใหญ่ถังอี้ซวนได้กลับมาเยือนยังมาตุภูมิแล้ว ข้ามาเพื่อปลดแอกให้กับความทุกข์เข็ญของพวกเจ้าทุกผู้คน มาเพื่อมอบชีวิตใหม่อันสดใสให้กับพวกเจ้า หากไม่อยากสู้ก็จงทิ้งดาบลงเสีย อย่าได้คิดเอาชีวิตของตนมาเป็นเกราะกำบังให้คนชั่วช้าเลวทรามเลย คนพวกนั้นล้วนมองชีวิตของพวกเจ้าเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าเท่านั้น หากพวกเจ้ายอมศิโรราบแต่โดยดี ฝ่าบาทแห่งแคว้นไป๋ให้สัตย์สัญญา

บทที่ 17ความโชคดีของกันและกันหลังจากสะสางบัญชีหนี้แค้นของตนแล้ว ชิงเหอก็ได้มอบหมายเรื่องที่เหลือให้ชุนโม่โฉวและถังฮุ่ยหวงจัดการต่อ ส่วนเขาเมื่อไม่มีสิ่งใดที่ติดค้างกับที่นี่จึงเดินทางกลับแคว้นไป๋ทันที นี่ก็ผ่านไปนานกว่าสามเดือนแล้วที่เขาต้องห่างจากไป๋ซินหยาน วันเวลาพวกนี้ช่างทรมานนักในความรู้สึกของชิงเหอ ทว่าก่อนที่เขาจะได้กลับจวนกลับถูกเรียกตัวให้ไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้เสียก่อน เพราะเขาต้องถวายฎีกาการศึกในครานี้“กระหม่อมหนิงจิ้งป๋อถวายพระพรฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”“ลุกขึ้นได้ การศึกครานี้เป็นอย่างไรบ้างเล่า”“ชาวเมืองแคว้นถังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีพ่ะย่ะค่ะ แม้จะมีบางส่วนที่ต่อต้านอยู่บ้างแต่ก็เพราะพวกเขาคือคนที่เสียผลประโยชน์ ฉะนั้นจึงไม่มีปัญหาใดพ่ะย่ะค่ะ ส่วนเชื้อพระวงศ์ล้วนถูกตัดสินโทษลดลั่นกันไปตามความผิดที่ได้ก่อไว้ เวลานี้องค์ชายสี่ องค์หญิงเจ็ด และแม่ทัพชุนคือผู้จัดการเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ รวมถึงท่านราชเลขาตู้ที่เพิ่งเดินทางไปถึงแคว้นถังเมื่อสามวันก่อน คาดว่าจะสามารถจัดการความเรียบร้อยในแคว้นถังในเร็ววันนี้พ่ะย่ะค่ะ”“ดีมาก แล้วฮ่องเต้แคว้นถังเล่า”“พระองค์ทรงชราภาพมากแล้ว คาดว่าคงอยู่ไม

ตอนพิเศษ 1 เนื้อเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไป วันเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เรื่องราวในแคว้นไป๋และแคว้นถังช่างทำให้ผู้คนประหลาดใจเป็นอย่างมาก ทุกผู้คนที่เคยดูหมิ่นดูแคลนชิงเหอว่าวาสนาดีเพราะองค์หญิงใหญ่ พลันต้องเปลี่ยนความคิดของตนเองไปในทันที ผู้ใดจะคิดว่าเขาจะมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้ เป็นถึงองค์ชายใหญ่แห่งแคว้นถัง และยังเป็นผู้นำทัพโค่นล้มทรราชสถาปนาฮ่องเต้พระองค์ใหม่แห่งแคว้นถังอีกด้วย นับแต่นั้นสายตาที่ใช้มองชิงเหอจึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง... ราชโองการสีทองอร่ามถูกประกาศหน้าจวนหนิงจิ้งป๋อ โดยเนื้อความในราชโองการคือการแต่งตั้งชิงเหอให้เป็นท่านอ๋องต่างแซ่ ฮ่องเต้ทรงมอบหัวเมืองทางทิศตะวันออกให้ 'หนิงจิ้งอ๋อง' ดูแล พร้อมกับทองคำ แพรพรรณ ม้าศึก และบ่าวรับใช้อีกจำนวนมาก ทำให้เวลานี้ไม่มีผู้ใดไม่รู้จัก หนิงจิ้งอ๋องผู้เป็นราชบุตรเขยคนโปรดของฮ่องเต้แห่งแคว้นไป๋ หลังจากแคว้นถังเริ่มกลับมาสงบสุขโดยการปกครองอันชอบธรรมของถังฮุ่ยหวง ทว่าแคว้นไป๋กลับอยู่ในช่วงที่ประสบคลื่นลมอย่างโหมกระหน่ำ ไป๋หลิวหยางพร้อมด้วยชิงเหอเข้าจับกุมองค์ชายรอง องค์ชายสาม และฮองเฮาผู้สมรู้ร่วมคิดในการก่อกบฏครั้งนี้ หล

ตอนพิเศษ 3 ตาหลาน ฤดูใบไม้ผลิเวียนไปจนกลับมาอีกครั้ง เวลานี้อู๋เจินเจินมีอายุครบหนึ่งขวบปีแล้ว เด็กน้อยตัวกลมป้อมผู้มีแก้มแดงปลั่งนุ่มยุ้ยเดินเตาะแตะมาหาบิดาด้วยรอยยิ้มกว้าง ชิงเหอทรุดตัวคุกเข่าลงพร้อมอ้าแขนรอรับร่างนุ่มนิ่มของลูกสาวอันเป็นที่รัก ใบหน้าคมเข้มที่เริ่มมีหนวดเคราขึ้นเขียวคล้ำฉีกยิ้ม "เจินเจินของพ่อ" "พ้อ พ้อ" เจินเจินน้อยที่กำลังหัดพูดยิ้มตาหยีแล้ววิ่งเข้าไปในอ้อมกอดของบิดา นางถูกอุ้มจนตัวลอยทว่ากลับหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ไม่ว่าท่านพ่อจะอุ้มนางขึ้นสูงมากแค่ไหน หรือจะดูน่าหวาดเสียวเพียงใด แต่สำหรับนางกลับรู้สึกว่าหากมีท่านพ่ออยู่นางจะปลอดภัย "เจ้าตัวแสบของพ่อ วันนี้ทานข้าวเยอะหรือไม่" "เย๊อะะ..." ศีรษะทุยเล็กที่ผมยาวพอมัดแกละเล็ก ๆ พยักหน้าระรัว ก่อนจะชี้นิ้วไปยังท้องกลมป่องของตนเอง ราวกับกำลังจะบอกท่านพ่อว่านางทานเยอะมากกก เยอะจนพุงของนางใหญ่เลยล่ะ "ฮ่าฮ่าฮ่า เจินเจินของพ่อเก่งมาก แล้ววันนี้ดื้อกับท่านแม่หรือไม่" "ม่ายย แดะ ดี" เจินเจินชี้นิ้วมายังตัวเองพลางยืดอกเล็ก ๆ วันนี้นางไม่ดื้อกับท่านแม่เลยสักนิดเดียว ก็แค่เล่นวิ่งไล่จับกับเหล่าสาวใช้ แอบไปหลบตรงพุ่