All Chapters of ตามล่าตามรัก: Chapter 51 - Chapter 60

“ข้าอยากคุยกับท่านเรื่องของอิงเอ๋อร์” เฟยหมิงเอ่ยออกไปอย่างไม่คิดที่จะเสียเวลาอ้อมค้อม เสด็จพี่ของเขาตัดสินใจผิดพลาดไปแล้วคนหนึ่ง เขาไม่ต้องการให้หลานสาวของเขาต้องผิดพลาดเพิ่มเติม มันคือชีวิตทั้งชีวิตของนาง หากแต่เขาไม่อาจเข้าไปคุยกับเหม่ยอิงได้ตรงๆ ด้วยเห็นว่าเหม่ยอิงคงไม่ฟัง นางยังเด็กยิ่งนักโดยเฉพาะนิสัย“แม่ทัพหลวนเล่อนั่นช่างเจ้าชู้เจ้าสำราญยิ่ง”หวงเหม่ยเหลียนได้ยินอย่างนั้นจึงผินใบหน้าออกจากหน้าต่างเพื่อมองมาทางน้องชายหนึ่งเดียวของตน“เจ้าไปรู้สิ่งใดมาหรือ” นางถามออกไปอย่างไม่แน่ใจ แม่ทัพหนุ่มผู้นั้นเป็นบุรุษที่ธิดาของนางปักใจ ทั้งยังเป็นคนรักกันกับธิดาของนางจนหมายมั่นปั้นมือว่าให้แต่งงานกันทันทีเมื่อธิดาของนางพ้นวัยปักปิ่นเฟยหมิงมองพี่สาวของตนนิ่งงันอยู่อึดใจก่อนถอนหายใจออกมาคำโต“เสด็จพี่” เขาเอ่ยเรียกพี่สาวเสียงต่ำ“ว่าอย่างไร เจ้าไปรู้สิ่งใดมา” หวงเหม่ยเหลียนเริ่มคาดคั้น เรียวคิ้วเริ่มพันกัน“ข้ามองออก แค่นั้นล่ะ” เฟยหมิงตอบออกไปอย่างนั้น จะให้เขาบอกได้อย่างไร ว่าเจ้าหลวนเล่ออะไรนั่นหมายมาดม่านนี สตรีผู้ซึ่งสมควรอยู่ในที่ที่ไม่ให้ใครได้เห็น“อะไรของเจ้า” หวงเหม่ยเหลียนเอ่ย

“ท่านกำลังขวางทางเดินของข้า” หลวนเล่อกล่าวออกไปอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อจู่ๆ เขาก็ถูกบุรุษผู้หนึ่งผู้ซึ่งเขาจำได้ว่าเป็นราชองครักษ์ของวังหลวง“ข้ามิได้ขวางทางเดินของใคร ข้ากำลังเดินไปทางนี้เช่นกัน” เฟยหมิงตอบออกไปอย่างนั้นพลางปรายหางตาคมเข้มมองหลวนเล่ออย่างดุดัน“เช่นนั้นเราก็คงเดินไปทางเดียวกัน” หลวนเล่อตอบกลับอย่างยียวนด้วยรู้ทันบุรุษตรงหน้าพลางเบี่ยงตัวออกจากเฟยหมิง อย่างรวดเร็วแล้วเดินอาดๆ ต่อไปยังทิศทางของสตรีงดงามที่ตนพึงใจเฟยหมิงเพียงมองตามแผ่นหลังของหลวนเล่ออย่างนึกขัดเคืองก่อนจะเดินไปยังทิศทางเดียวกันอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อมองไปทางม่านนีนี่นางตั้งใจออกมาจากวังเพื่อมาแต่งอาภรณ์งดงามหวังจะยั่วยวนเจ้าแม่ทัพผู้นี้ใช่หรือไม่เขาคิดอย่างนั้นอย่างนึกโกรธเคืองไปทางม่านนีเมื่อมองเห็นนางอยู่ในอาภรณ์สีสันสวยงามทั้งยังแต่งหน้าแต้มสีชาดจนเด่นสะดุดตาอย่างนั้นเขายอมรับว่านางงดงามเป็นอย่างมากเมื่อได้แต่งกายอย่างนี้แต่มันใช่หรือไม่!?นางควรแต่งกายเยี่ยงนี้ให้บุรุษอื่นดูชมหรือไม่!?ม่านนีที่ยามนี้ไม่เป็นอันมองไปที่หลวนเล่ออีกต่อไปได้แต่มองไปทางใครบางคนที่กำลังส่งสายตาคล้ายกับต้องการฟาดฟันกันให้ข

เฟยหมิงยังคงไว้ซึ่งความรวดเร็วในการกินเต้าหู้ม่านนีได้อย่างน่าชม เขาจับกุมพวงแก้มของนางเอาไว้ทั้งสองข้างแล้วก้มหน้าลงกดจูบริมฝีปากของนางไล้ปลายลิ้นลบเลือนสีชาดดังคำทั้งยังพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวยหวานที่กำลังขึ้นสีแดงก่ำร้อนผ่าวอย่างย่ามใจ“หยุดเลย” นางเอ่ยเสียงต่ำเบาหวิวเมื่อริมฝีปากของนางได้รับการปลดปล่อยจากริมฝีปากอุ่นชื้นของเขา“ไม่หยุด” เขาเอ่ยเสียงพร่าพลางพรมจูบไปทั่วใบหน้างามอีกทั้งเรือนร่างยังคงแนบชิดม่านนีที่ยืนตัวแข็งทื่ออย่างต่อเนื่องทำได้เพียงแค่ยกฝ่ามือทั้งสองข้างของตนขึ้นจับกุมข้อมือทั้งสองข้างของเฟยหมิงเอาไว้ใช้ต่างหลักยึดเพื่อไม่ให้ตนเองที่กำลังไร้ซึ่งเรี่ยวแรงต่อต้านล้มลงไปนางรู้ดีว่าเขาย่อมจะตามขัดขวางนางนางรู้ดี แต่ที่นางไม่เข้าใจ เหตุใด ไยนางต้องยอม...ตำหนักอิงกงขององค์หญิงหยางเหม่ยอิง...“ทูลองค์หญิง สตรีปริศนานางนั้นเทียบไม่ติดกับองค์หญิงเลยเพคะ ขอองค์หญิงทรงอย่าได้ขัดเคืองในพระทัยเพคะ” เสียงของนางกำนัลส่วนตัวกำลังประจบเอาใจไม่ห่างกายมาทางเหม่ยอิงอย่างต่อเนื่องหลังจากเหม่ยอิงได้เห็นหลวนเล่ออยู่กับสตรีนางหนึ่งในตลาดเมื่อวานนี้ “จริงด้วยเพคะ องค์หญิง ความงามก็ไม่

หลวนเล่อยังคงใคร่ครอบครองในตัวของม่านนีอย่างเต็มกำลังเขาเป็นถึงแม่ทัพหนุ่มรูปงาม มีตระกูลยิ่งใหญ่หนุนหลัง อำนาจของเขาเป็นที่พึงใจของฮ่องเต้ หากเขาใคร่อยากได้สตรีนางใด เขาเพียงแค่ปรายสายตามอง สตรีเหล่านั้นก็เข้ามาให้เขาครอบครองได้ทั้งวันทั้งคืน พวกนางร้องครวญครางไม่เป็นภาษายามทอดกายของนางใต้ร่างของเขา ยินยอมให้เขาปลดปล่อยอารมณ์กำหนัดจนเขาหนำใจ หากแต่กับม่านนีนั้นช่างแตกต่างใบหน้าของนางช่างงามล้ำแม้มิได้ประทินโฉมอันใด นางมักจะมองมาทางเขาอย่างเฉยเมย สายตาสวยหวานของนางที่เขาได้เห็นเป็นเพียงการปรายหางตามองมาคล้ายเหยี่ยวล่าเหยื่อริมฝีปากน่ากดจูบนั่นไม่เคยคลี่ยิ้มหากแต่ยามนางเผลอยิ้มออกมาช่างกระแทกตากระแทกใจ ไม่ว่าอย่างไร เขาจะต้องได้ครอบครองนาง แม้เพียงครั้งก็ยังดีหลวนเล่อคิดการได้อย่างนั้นไม่เคยสร่างซา แต่เมื่อเขายังไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้นั่งคุยกับม่านนีดีๆ ด้วยเพราะมีมารมาขัดเขาอยู่ทุกทีจากราชองครักษ์หน้าตายผู้หนึ่ง เช่นนั้นแล้วเขาจักต้องหาวิธีการทำให้นางมานั่งทั้งยังนอนคุยกับเขาให้จงได้ชายหนุ่มคิดการอย่างหมายมาดประหนึ่งว่ากำลังเป็นเพียงหนุ่มน้อยยังมิเคยต้องสตรีนางใดกระนั้น เมื่อเข

กับจดหมายเหล่านั้นเขาก็เพียงรับรู้เมื่อครู่ที่ผ่านมา ทั้งยังได้แอบอ่านมันก่อนหน้าที่มันจะถูกเผาเห็นได้ชัดว่าเจ้าหลวนเล่อนั่นใคร่ได้ตัวของม่านนีไปกกกอดครอบครองมากมายปานใดถึงแม้ว่าม่านนีจะมิได้ตอบจดหมายกลับไปแต่มันก็ยังคงเพียรพยายามนัดหมายหวังเจอะเจอกับม่านนีในที่ลับตาหากม่านนีหลงกลไปตามที่ได้นัดหมายคงถูกเจ้าหลวนเล่อผู้นั้นเขมือบจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกกระมังนี่นับได้ว่าดียิ่งนัก ที่แผนการของม่านนีเพียงนำจดหมายมาให้เหม่ยอิงได้เห็นแจ้งเด่นชัด เพียงหมายจะจัดการให้เหม่ยอิงตรอมตรมแต่แทนที่เหม่ยอิงจะประจักษ์กลับทำเรื่องโง่งมแล้วอย่างนี้เขาควรทำเช่นไร...ริมระเบียงภายในจวนของหลวนเล่อร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีม่วงเข้มกำลังยืนทอดมองไปยังดวงจันทร์ที่มีเพียงครึ่งเสี้ยวอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวนับหมื่นนับพันดวง หากแต่สายตาของเขากลับมิได้มองเห็นสิ่งที่เขากำลังยืนมองอยู่แต่อย่างใด เขากลับมองเห็นเป็นเงาของสตรีนางหนึ่งที่เขาใคร่ครอบครองอยากกลืนกินจนอารมณ์เพศพลุ่งพล่านเป็นอย่างยิ่ง“นายท่าน” เสียงบ่าวชายประจำจวนเอ่ยเรียกขานบุรุษชุดม่วงเข้มทันทีที่เข้ามาใกล้“ว่ามา” เสียงเข้มของบุรุษชุดม่วงเอ่ยถามแค่นั้น“องค