พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ のすべてのチャプター: チャプター 151 - チャプター 160

“รักน้ำตาลนะครับ อยากให้น้ำตาลรู้ว่าผมรักน้ำตาลมากแค่ไหน” มือหนาเลื่อนไปถอดชุดนอนของคนตัวเล็กเบาๆ และชุดนอนผ้าลื่นของเธอมันก็ถอดง่าย จนเขาไม่ต้องใช้แรงอะไรเลยด้วยซ้ำ บรรยากาศบวกกับความต้องการทำให้นรินดาเผลอไผลอย่างช่วยไม่ได้ เธอรักเขา รักมาก แต่เธอไม่อยากให้อภัยเขาเพราะไม่อยากเจ็บอีกแล้ว แต่ความต้องการของร่างกายมันคือสิ่งที่เธอไม่สามารถห้ามได้ มือหนาจัดพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับโซฟาตัวที่ไม่ใหญ่มากนัก ส่วนเขาก็ขึ้นมาคร่อมร่างเล็กของนรินดาเอาไว้ “ไม่ทำได้ไหม” เสียงหวานร้องบอก “น้ำตาลเองก็ต้องการผม...ผมรู้ เรารักกันนะน้ำตาล ที่ผ่านมาผมมันเลวเอง ผมขอโทษ” เคย์เดนบอกจากใจจริง ทั้งๆ ที่เขาควรรู้ตัวว่ารักเธอมานานแล้ว แต่เพราะความหยิ่งยโส และไม่อยากมีใครเข้ามาในชีวิต ทำให้เขาเลือกที่จะเมินเฉยต่อความรักที่นรินดามีให้ “ต่อให้น้ำตาลรักคุณมากแค่ไหน สิ่งที่คุณให้น้ำตาลได้ก็มีแค่หน้าที่แม่ของลูก” เธอบอกเสียงสะอื้น เธอจำทุกอย่างที่ชายหนุ่มบอกได้หมด “น้ำตาล...ผมมันโง่เอง ชีวิตของผมมันอันตราย ผมไม่อยากให้ใครเข้ามาอยู่ในห

“ลงมานอนข้างล่างดีกว่าครับคนสวย บนโซฟามันอึดอัดเกินไป” เคย์เดนไม่รอให้คนตัวเล็กตอบ มือหนาของเขาก็ช้อนอุ้มร่างเล็กของนรินดาให้ลงมานอนกับฟูกอันใหญ่ จากนั้นเขาก็ย่อตัวลงมาคุกเข่ากับที่นอนและระหว่างกลางของขาทั้งสองข้างของเธอ“คุณเคย์”“กลัวน้ำตาลเจ็บหลังครับ นอนบนฟูกดีกว่าครับ จะได้เอากันสะดวก” เคย์เดนไม่รอให้คนตัวเล็กตอบเขาก็จัดการแทรกเอ็นร้อนที่ยังคงแข็งขึงเข้ามาในกายสาวทันที จนเธอสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจ“อื้อ...”“เจ็บเหรอครับคนสวย...ผมเข้าแรงไปหน่อย ไว้จะเบาๆ นะครับ”เคย์เดนบอกเสียงอ่อนเสียงหวานจนคนตัวเล็กได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่าน“อยากนอนกอดน้ำตาลจังเลยครับ เรากลับบ้านของเรากันนะครับ กลับไปอยู่ด้วยกัน กลับไปแต่งงาน มีลูกตัวน้อยๆ วิ่งที่บ้านด้วยกัน”คำพูดของเคย์เดนทำเอานรินดาถึงกับน้ำตาไหล แต่ตอนนี้เธอตัดสินใจแล้ว และต่อให้สิ่งที่ชายหนุ่มทำเธอจะรู้สึกดีมากแค่ไหน แต่สุดท้ายมันก็คือความฝันที่เธอไม่เคยเอื้อมถึง คืนนี้เธอจะเก็บเกี่ยวช่วงเวลาที่ดีที่สุดเอาไว้ เธอจะไม่ลืมว่าวันนี้เธอได้ยินคำว่ารักจากปากของเขา คำที่เธอรอคอยมานานแสนนานพั่บ!! พั่บ!! พั่บ!!เคย์เดนใช้ปากและมือของตัวเองป

“อย่าทำอย่างนั้นเลยค่ะ อย่าเอาศักดิ์ศรีของคุณมาแลกอะไรกับผู้หญิงที่มีแต่ตัวอย่างฉันเลยนะคะ ฉันให้อภัยคุณหมดแล้ว ฉันไม่เคยแค้น ไม่เคยอยากเอาคืนอะไร และการที่ฉันแต่งงานกับพี่คินน์มันไม่ใช่เพราะฉันอยากจะแก้แค้นคุณเลย ฉันแค่อยากจะตอบแทนสิ่งดีๆ ให้กับคนที่ให้ค่าฉันมาตลอดเท่านั้น” สำหรับความแค้นที่เธอมีให้เขามันไม่มีอยู่จริง เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะเธอรักเขา รักมากอย่างไม่เคยรักใครมาก่อน มันเป็นความรักที่ฝังใจมาตลอดหลายปี จนตอนนี้เธอก็เกลียดผู้ชายคนนี้ไม่ลง แต่จะให้กลับไปเธอคงทำใจไม่ได้เช่นเดียวกัน เขาสูงส่งจนเอื้อมไม่ถึง ต่อให้ไปอยู่ด้วยกันก็ต้องเจอแต่คำนินทา เธอไม่อยากให้เขาลดตัวมายุ่งกับผู้หญิงจนๆ อย่างเธอ “น้ำตาล...ขอร้องที่รัก เมื่อคืนผมรู้ว่าคุณเองก็รักผม ทำไมเราสองคนจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ ผมยอมหมดแล้วนะ ยอมหมดแล้วจริงๆ ให้ผมทำอะไรก็ได้นะครับ” เคย์เดนดึงร่างน้อยๆ เข้ามากอดเอาไว้ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มจะแนบที่หน้าท้องแบนราบของเธออย่างอ้อนวอน “เมื่อคืนน้ำตาลไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนั้น เราจบกันตั้งแต่วินาทีนี้เลยนะคะ จบแบบจริงๆ จบแบบอย่าม

“ก็กูเคยบอกมึงแล้วไงเคย์เดนว่ามึงลองคิดดีๆ เรื่องน้ำตาล แต่มึงยังยืนยันที่จะให้สถานะเขาแค่นั้น แล้ววันนี้เป็นยังไง สภาพแม่งไม่ต่างจากหมาเลยเนี่ย” คาร์เตอร์บอกพี่ชาย“กูเสียใจว่ะ วันนั้นกูคิดว่าเขาจะให้อภัยกู แต่เปล่าเลย เขาบอกให้กูไป และไม่ต้องมาเจอเขาอีก ทำไมน้ำตาลใจแข็งกับกูขนาดนี้ หรือกูต้องตายไปก่อนเธอถึงจะอภัยให้กู”“มึงอย่างพูดอย่างนั้นสิวะ” ทุกคนมองมายังเคย์เดนด้วยความเศร้าใจแทนเพื่อน“บางทีกูก็อยากตายแม่งไปให้จบๆ เผื่อบางทีน้ำตาลจะได้เลิกเกลียดกู อึก...” เคย์เดนบอกด้วยอาการเมามายจนคาร์เตอร์ได้แต่ถอนหายใจออกมา “วันนั้นคนที่โดนยิงน่าจะเป็นกู กูจะได้ไม่ต้องมาเจ็บตอนนี้”เคย์เดนตัดพ้อกับตัวเองว่าเขาคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด ทั้งๆ ที่เขาได้เธอมาครอบครองแล้ว แต่ไม่คิดจะรักษาเธอเอาไว้ จนวันนี้เขาต้องมามองหญิงสาวแต่งงานกับคนอื่นอีก“มึงอย่าเศร้าไปเลย ไม่ตายก็หาผู้หญิงใหม่ได้”“มึงไม่มีความรักมึงเลยไม่เข้าใจกูไอ้เตอร์”“พาลกูอีกแล้ว ถ้ามีแล้วสภาพเป็นแบบมึงกูอยู่เป็นโสดมีผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าดีกว่า” คาร์เตอร์ส่ายหน้ากับความยียวนของพี่ชายที่ยังคงตัดพ้อและโทษทุกสิ่งอย่าง“มันก็ถูกของไอ้เคย์เ

“น้ำตาล...ลดทิฐิลง เขารักน้ำตาล รักมากด้วย พี่เป็นผู้ชายด้วยกันพี่รู้ พี่อยากให้น้ำตาลมีความสุขนะ” ตอนนี้คินน์ขออย่างเดียว คือเขาอยากเห็นรอยยิ้มของนรินดากลับมาอีกครั้ง รอยยิ้มที่มีความสุข และผู้ชายคนนั้นก็จะเป็นคนมอบมันให้กับหญิงสาวได้ เพียงแค่ตอนนี้พวกเขาอาจจะยังไม่เข้าใจกัน “พี่คินน์” เธอมองหนุ่มหล่อตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิด มันผิดที่เธอเองที่รับคำขอแต่งงานจากเขาโดยที่ลืมไปว่าไม่ว่ายังไงหัวใจของเธอก็คงไม่สามารถรักใครได้อีกแล้ว หัวใจของเธอมันรักผู้ชายใจร้ายอย่างเคย์เดนจนหมดหัวใจ “น้ำตาลครับ” “คะ....” “ไปเถอะนะครับ ทางนี้ไม่ต้องห่วง พี่จะบอกผู้ใหญ่เอง น้ำตาลไม่ต้องเครียดอะไรเลยนะคะ พี่รักและเข้าใจน้ำตาลมาก” คินน์บอกแล้วกุมมือเล็กของสาวน้อยร่างบางเอาไว้ พร้อมกับจับที่มือบางแล้วทำการถอดแหวนแต่งงานออกจากนิ้วสวย “รักก็บอกว่ารัก พี่อยากเห็นน้ำตาลกับน้องควีนมีความสุขนะ” คินน์ส่งยิ้มละมุนละไมมาให้คนตัวเล็ก เขาอยากเห็นนรินดากลายเป็นผู้หญิงที่มีความสุขมากที่สุด “ไปเถอะครับ อย่างน้อยเราสองคนก็ยังเป็นพี่น้องที่แสนดีให้กันได้