All Chapters of คิมหันต์อวลรัก: Chapter 21 - Chapter 30

130 Chapters

บทที่ 21

อีกครั้งที่หลิวผิงอันต้องขมวดคิ้วให้กับความพร้อมเพรียงอันสมควรตายนั้น “พวกท่านเบาเสียงลงหน่อย”แม้จะรู้ว่าเรื่องนี้ทำให้สามผู้อาวุโสของเจ็ดดวงดาวเดือดดาล แต่อย่างไรเสียหลิวผิงอันก็ตำหนิพวกเขาไม่ได้ เพราะการที่มีหนึ่งในเจ็ดดวงดาวเข้าไปพัวพันกับคดีความของทางการ ในยามที่พวกเขาทั้งเจ็ดมารวมตัวกัน ทั้งยังเกี่ยวพันกับตระกูลเยี่ย ซึ่งในเวลานี้พวกเขากำลังหาวิธียึดครอง ทำให้ความเสี่ยงที่ทางการจะล่วงรู้การปรากฏตัวพร้อมกันของเจ็ดดวงดาวสูงขึ้น“ท่านเล่าต่อไปเถิด” หลิวผิงอันเอ่ยกับอู๋โปด้วยท่าทีนุ่มนวล กระนั้นก็อดที่จะปรามสามอาวุโสเจ็ดดวงดาวทางสายตาไม่ได้ เพราะกลัวพวกเขาจะทำให้เสียเรื่อง“มารดาของเด็กสองคนนั้นมีนามว่าจูหรงจี เคยเป็นสาวใช้ของฮูหยินผู้เฒ่าของตระกูลเยี่ยมาก่อน หลังจากทำงานได้ปีหนึ่งนางถูกส่งไปรับใช้เยี่ยตงเจียงแล้วตั้งครรภ์ ฮูหยินเอกของเยี่ยตงเจียงอารมณ์ร้ายมาก นางชิงลากลับบ้านเกิดที่เมืองเชิงเฉียนโดยอ้างว่ามารดาล้มป่วยก่อนที่คนพวกนั้นจะล่วงรู้ พอคลอดเด็กสองคนนั้นด้วยฐานะที่ยากจนนางไม่มีทางเลือกต้องก็กลับไปทำงานที่นั่นอีกครั้ง มารดาของหรงจีเคยช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ข้าจึงอยู่กับนางกระทั
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

บทที่ 22

“ไปยังที่เกิดเหตุ แอบสืบดูว่านอกจากผู้ตายแล้ว ยังมีผู้อื่นอาศัยอยู่กับนางด้วยหรือไม่ หากเป็นไปได้สืบดูว่านางมีบุญคุณความแค้นกับผู้ใด จนเป็นเหตุจูงใจหรือเปล่า ที่สำคัญนางรู้จักสนิทสนมไปมาหาสู่กับผู้ใดบ้าง”“ขอรับ”“เช่นนั้นตอนนี้เราก็ไปกินข้าวกันเถอะ ข้าหิวแล้ว”หญิงสาวเปลี่ยนอารมณ์เป็นสดชื่นแจ่มใสในทันที จนแม้แต่ตงหลิวกับฝูหลินยังต้องขมวดคิ้ว ทั้งสองมองตามแผ่นหลังที่เดินกลับเข้าไปยังตัวคฤหาสน์แล้วได้แต่สบตากันไปมา“เหตุใดคุณหนูถึงได้เปลี่ยนอารมณ์รวดเร็วนัก” ฝูหลินถอนหายใจออกมาทีหนึ่ง“ไม่หรอก สิ่งที่นางแสดงออกบางครั้งหาใช่สิ่งที่นางเป็นไม่ ในบางครั้งข้าพบว่านาง...ยากจะคาดเดายิ่งนัก”“นั่นสินะเจ้าคะ”หลิวผิงอันนั่งเหม่อมองโคมไฟที่เพิ่งจุดขึ้นเงียบๆ ตอนนี้เพิ่งย่างเข้ายามจื่อ[1] นางนั่งอยู่เช่นนี้จนจวนจะได้หนึ่งชั่วยามแล้ว เนื่องจากไม่อาจข่มตานอนหลับลงได้นางไม่อาจลืมความรู้สึกที่เพียรกักเก็บเอาไว้ในส่วนลึกของหัวใจ ความทรงจำเกี่ยวกับมารดาที่ถูกกวนให้ขุ่นวันนี้ ทำให้ความเจ็บปวดในอดีตกลับมาก่อกวนความเยือกเย็นอีกครั้ง “ท่านแม่ข้าคิดถึงท่าน” หญิงสาวเงยหน้ามองโคมไฟ รอบด้านมีเพียงสายลม ความเง
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

บทที่ 23

เฉินเซี่ยเฟิงยิ้มกับท่าทางกระตือรือร้นนั้น หลังจากอยู่สนทนากับนางอยู่ครู่ใหญ่เขาก็ส่งหญิงสาวกลับเข้าประตูคฤหาสน์ซึ่งพอกลับขึ้นเตียงอีกครั้ง เขาพลันพบว่าตัวเองนอนหลับไปอย่างรวดเร็วเช่นกันกับหลิวผิงอันที่ความกังวลและความโศกเศร้าของนางถูกความตื่นเต้นเข้ามาบดบัง หญิงสาวลืมเรื่องที่ตัวเองครุ่นคิดไปก่อนหน้านี้จนสิ้น เพราะในที่สุดนางก็กำลังจะได้พบเยี่ยซูเหยาผู้ซึ่งเป็นพี่สาวต่างมารดาแล้ว!!!ล่วงเข้าสู่ยามเว่ยรถม้าของเฉินเซี่ยเฟิงก็มาถึงหน้าคฤหาสน์ตระกูลหลิว หลิวผิงอันเองไม่ได้ปล่อยให้ชายหนุ่มรอนาน หญิงสาวก้าวเดินออกมาพร้อมกับอู๋โป ด้านหลังยังมีตงหลิวและฝูหลินติดตามมาด้วย นางเลือกที่จะนั่งรถม้าของตระกูลหลิว ทั้งนี้ก็เพื่อป้องกันคำครหาที่จะตามมาจวนว่าการเมืองกุ้ยโจวในยามนี้ มีชาวบ้านมากมายกำลังยืนออกันอยู่ การว่าความคดีฆาตกรรมกลางเมืองค่อนข้างได้รับความสนใจจากผู้คน เนื่องจากนับตั้งแต่หลิวผิงอันผู้นี้เข้ามายังเมืองกุ้ยโจว นางก็สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คนเหลือเกิน ทั้งนี้ไม่ว่านางจะตั้งใจให้เป็นไปในทิศทางนี้หรือไม่ ชื่อเสียงของนางก็ไม่มีใครในเมืองกุ้ยโจวไม่รู้จัก“ป้ายประจำตัวบ่งชัดว่าผู้ตาย
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

บทที่ 24

นางน่ะหรือตกใจกับแค่คนตายไปเพียงสองคน เวลานางวางยาฆ่าคนครั้งละสิบคน นางยังยืนมองด้วยดวงตาว่างเปล่าด้วยซ้ำ!!!“ข้าพาอู๋โปกลับก่อนนะขอรับ” ตงหลิวเห็นสีหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธของอู๋โป พลันรีบยื่นมือออกไปลากนางขึ้นรถม้า หาไม่แล้วความคงแตกเป็นแน่เพราะอู๋โปเป็นคนโมโหร้ายทั้งยังเก็บอารมณ์ไม่ค่อยอยู่อีกสิบวันจะถึงวันเสียวหม่าน นอกกำแพงสูงด้านตะวันออกเมืองกุ้ยโจว ซึ่งเป็นนาข้าวสุดลูกหูลูกตาเป็นลานกว้างและมองไปไกลๆ ยังเห็นการปลูกข้าวแบบขั้นบันไดไปตามแนวสันเขา ถนนทอดยาวลึกไปยังลานกว้างตรงกลางทุ่งข้าวเขียวขจีในยามนี้กำลังคึกคักด้วยเทศกาลอู๋ซื่อหมี่ฟ่าน ซึ่งเป็นเทศกาลที่ชาวเมืองกุ้ยโจวจัดขึ้น ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการไหว้ขอบคุณทิศทั้งห้า เพื่อให้การเพาะปลูกอุดมสมบูรณ์ นอกเหนือไปจากนั้นแล้วยังมีร้านรวงมากมากออกมาตั้งของขาย รวมไปถึงการแสดงและการละเล่นต่างๆ อีกด้วย“หากไม่ได้ลิ้มรสข้าวห้าสีของเมืองกุ้ยโจว ย่อมไม่นับว่ามาถึงที่นี่อย่างแท้จริง ขอต้อนรับเจ้าสู่เมืองกุ้ยโจว” เฉินเซี่ยเฟิงสบตากับหลิวผิงอันเมื่อมองเห็นแววตื่นเต้นของหญิงสาว “มาเถอะจากตรงนี้เราต้องเดินไป”“ได้” หลิวผิงอันยิ้ม ก่อนจะหันมาพยัก
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

บทที่ 25

“อันเอ๋อร์ ข้าไม่อยากกลับเลย” เยี่ยซูเหยายังคงจับมือหลิวผิงอันเอาไว้แน่น ใบหน้ามีเหงื่อผุดพราย อาการหอบหายใจยิ่งมายิ่งดูน่าเป็นห่วง“พี่เหยาเหยา วันนี้ท่านเหนื่อยมากแล้วกลับไปผักผ่อนก่อนเถิด” หลิวผิงอันตบลงบนหลังมือขาวซีดนั้นเบาๆ“แต่ข้าเพิ่งจะรู้สึกสนุกเช่นนี้ ข้าไม่เคยได้ออกมาเที่ยวเช่นนี้บ่อยนัก กว่าจะมีสหายที่พูดคุยกันได้เช่นนี้ไม่ง่ายเลย” เยี่ยซูเหยาเอ่ยอย่างแสนเสียดาย“เช่นนี้ดีหรือไม่ ครั้งหน้าท่านค่อยให้คุณชายเยี่ยพาไปเที่ยวคฤหาสน์ตระกูลหลิว พี่อู๋โปทำอาหารอร่อยไม่แพ้หอวสันต์ธารา นางคงยินดีทำอาหารเพิ่มอีกสักที่หากว่าท่านไปเยือน”“ได้หรือ” รอยยิ้มสดใสเปล่งประกายขึ้นทันที “พี่เย่ ได้หรือเจ้าคะ” เยี่ยซูเหยาหันไปมองผู้เป็นพี่ชายเยี่ยเผิงเย่มองเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังของผู้เป็นน้องสาวแล้วได้แต่ถอนหายใจ นางมองเขาเช่นนี้แล้วเขายังจะปฏิเสธได้อยู่หรือ “แม่นางหลิวเจ้าต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ท่านรับปากวันนี้ด้วย หากเหยาเอ๋อร์รบเร้าข้าให้พาไปคฤหาสน์ตระกูลหลิวทุกๆ สามสี่วันก็อย่าได้โทษข้า”“พี่เย่ ข้าหาใช่เด็กๆ ไม่ อย่างไรก็ยังรู้จักมารยาท รับรองข้าจะไม่รบกวนน้องอันเอ๋อร์บ่อยนัก จริงๆ
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

บทที่ 26

นามเรียกขานที่เฉินเซี่ยเฟิงเรียกหลิวผิงอัน แม้ไม่ทำให้หลิวผิงอันประหลาดใจ ทว่ามันกลับทำให้บรรยากาศยิ่งแย่ลงไปกว่าเดิมคุณหนูจางเม้มปากและขมวดคิ้วแน่น เขาเพิ่งจะเรียกหญิงสาวอีกคนอย่างสนิทสนม ทั้งที่กับนางเขายังเรียก ‘คุณหนูจาง’ อย่างห่างเหิน แม้ว่านางกับเขาจะรู้จักกันมานานหลายปี“พี่เซี่ยเฟิงนางเป็นใครหรือเจ้าคะ” ไม่พูดเปล่าหญิงสาวยังเดินมาถึงข้างกายเฉินเซี่ยเฟิง ทั้งยังเงยหน้ามองชายหนุ่มด้วยดวงตาตัดพ้อ “ท่านบอกข้าว่าจะมาดังนั้นข้าจึงตามท่านพี่มาด้วย” จางจื่อหลินแสดงท่าทีไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด“หลินเอ๋อร์อย่าเสียมารยาท” จางจื่ออี้ขมวดคิ้วมองน้องสาวด้วยความไม่พอใจ นั่นทำให้อีกฝ่ายก้มหน้าลงและขยับถอยออกห่างจากเฉินเซี่ยเฟิงหนึ่งก้าวทันที“ท่านทั้งสองเองก็มาเที่ยวเทศกาลเหมือนกันหรือ” จางจื่ออี้ถามไถ่ด้วยท่าทางสุภาพ“ถูกแล้ว ข้ากับอันเอ๋อร์ รวมไปถึงอาเย่กับเหยาเอ๋อร์ที่เพิ่งกลับไปเมื่อครู่ด้วย” เฉินเซี่ยเฟิงเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่จางจื้ออี้ก็พอจะเข้าใจในความหมาย“คุณหนูซูเหยาสุขภาพไม่ใคร่จะดี เผิงเย่พานางกลับไปก่อนก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว ไม่ได้พบกันนานไม่รู้ว่านางสบายดีหรือไม่”“นางสบายดี
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

บทที่ 27

“เรียกข้าว่าอู๋เฉิงซวี่” เอ่ยพร้อมกับสะบัดพัดในมืออย่างคล่องแคล่ว “ตอนนี้ข้าคือคุณชายอู๋ผู้ร่ำรวย”“คุณชายอู๋ เรื่องการลงทุนร้านสมุนไพรและใบชากับเยี่ยจิ้งเสียนราบรื่นดีหรือไม่เจ้าคะ” หลิวผิงอันกลอกตาจู๋จื่อซึ่งสวมหน้ากากใบหน้าอู๋เฉิงซวี่แย้มยิ้มออกมา “คุณชายใหญ่ตระกูลเยี่ย ใช้ร้านแพรพรรณค้ำประกันในการกู้ยืมเงินจากหลงจู๊ติง จากนั้นนำเงินไปถลุงในบ่อนกับองค์ชายเจ็ดตามคาด ส่วนคุณชายรองนั้นร้านเครื่องกระเบื้องกำลังมีปัญหา แน่นอนว่าเรื่องนี้ข้าไม่ปล่อยให้เยี่ยจิ้งเสียนรับรู้อย่างโจ่งแจ้ง เพียงแต่ทำให้เขาสงสัยและหาวิธีเปิดโปงเท่านั้น เรื่องที่คุณชายทั้งสองขัดแย้งและพยายามเอาชนะกันนั้น หาใช่เรื่องใหม่อะไรสำหรับคนตระกูลเยี่ย”“เรื่องร้านเครื่องกระเบื้องพักไว้ก่อน รอให้เยี่ยจิ้งเสียนมีเวลาเปิดโปงเยี่ยจิ้งอี้”“ขอรับ ตอนนี้ข้าในฐานะอู๋เฉิงซวี่ไปปรากฏตัวยังสถานที่ซึ่งคุณชายตระกูลใหญ่ในเมืองกุ้ยโจวชอบไป พวกเขากำลังสงสัยกันแล้วว่าข้าคือใคร บางคนให้คนออกสืบแล้วว่าที่แท้ข้าเป็นใครกันแน่” เอ่ยจบก็หัวเราะออกมาเสียงเบา“เยี่ยตงเจียงเล่า”“เขายังวุ่นอยู่ที่ร้านเครื่องกระเบื้อง เพราะสินค้าที่ส่งเข้าวังหล
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

บทที่ 28

นั่งอยู่นานในที่สุดหลิวผิงอันก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปในคฤหาสน์ ก่อนจะเข้าไปสั่งความกับฝูหลินสองสามประโยค หลังจากนั้นไม่นานฝูหลินก็ยกป้านชาออกมาวางยังเก้าอี้ด้านนอกด้วยใบหน้างงงัน“คุณหนูยังจะออกมานั่งที่นี่อีกหรือ เห็นชัดว่าเตรียมตัวเข้านอนแล้วนี่นา หรือว่าเตรียมไว้ให้ใคร” พูดจบก็ขมวดคิ้วแล้วมองออกไปรอบๆ ถึงอย่างนั้นนอกจากแสงไฟจากคฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามแล้ว นางมองเห็นแต่เพียงความมืดเท่านั้นสิ่งที่ฝูหลินไม่รู้ก็คือคล้อยหลังนางไปไม่นาน กลับปรากฏร่างของเฉินเซี่ยเฟิงที่เพิ่งจะข้ามมาจากอีกฟาก ชายหนุ่มนั่งลงยังเก้าอี้ยาวด้วยอาการเหนื่อยหอบ มือใหญ่ลองแตะกาน้ำชาที่ยังคงอุ่น ซึ่งนั่นทำให้เขารู้ว่าก่อนหน้านี้หลิวผิงอันยังคงออกมานั่งมองโคมไฟใต้ต้นเฟิงเช่นเคยเขา...กลับมาช้าไปแล้ว กระนั่นเขาก็รินชาแล้วยกขึ้นจิบ “ปี้หลัวชุน[1]” เฉินเซี่ยเฟิงอมยิ้มเนื่องจากปี้หลัวชุนเป็นชาที่เขาชอบ ไม่ว่าจะไปที่ไหนเขาก็มักจะสั่งชานี้มาดื่ม แต่เขาจำได้ว่าครั้งแรกที่ช่วยนางแขวนโคมไฟ หลิวผิงอันเพียงดื่มชาเก๊กฮวย ตอนที่พบหลิวผิงอันที่หอวสันต์ธารานางก็ดื่มชาตัวเดียวกันใบหน้าหล่อเหลาเงยหน้าขึ้นมองโคมไฟที่แขวนอยู่บนต้นเฟิง ในใจได
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

บทที่ 29

“พี่อู๋โป”“ข้ารู้แล้ว ข้าจะไม่ทำอะไรนอกเหนือคำสั่งท่านอีก”“นี่เพื่อตัวท่านเอง รวมไปถึงกับเสี่ยวฮวนฮวนและเสี่ยวหยู ข้ารู้ว่าท่านเข้าใจความหมายที่ข้าต้องการจะบอก”“ข้าทราบแล้ว” อู๋โปพยักหน้านางผิดเองที่วู่วาม เรื่องนี้หากจะคิดดีๆ แล้ว ความวู่วามของนางอาจนำความเดือดร้อนมาสู่เด็กทั้งสองคน เนื่องจากเรื่องนี้เกี่ยวพันกับทั้งตัวนางและมารดาบังเกิดเกล้าของเด็กทั้งสองคนหากถูกจับในคดีฆ่าคนตาย นางจะต้องโทษประหารชีวิต หรือหากเรื่องนี้เกี่ยวพันไปถึงจูหรงจี จะอย่างไรเด็กทั้งสองคนก็คงหนีไม่พ้นเรื่องต้องมารับเคราะห์“หากจูหรงจียังอยู่เราต้องหานางพบ ท่านอย่างกังวลไปเลย ตอนนี้ที่เราต้องทำคือตามหาสตรีปริศนาผู้นั้นให้พบก่อนคนของทางการ”“เหตุใดต้องหาให้พบก่อนคนของทางการขอรับ”“เพราะข้าสังหรณ์ใจ...” ว่าจูหรงจีอาจรู้จักท่านแม่ของข้าประโยคสุดท้ายหลิวผิงอันไม่ได้พูดออกมา นางหลบสายตาอู๋โปอย่างแนบเนียน“ขอบคุณคุณหนู” อู๋โปไม่ได้รับรู้เลยว่าในยามนี้ ทั้งตงหลิวและหลิวผิงอันกำลังหนักใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกลับถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิว อู๋โปรีบกลับเข้าไปด้านใน เนื่องจากเสี่ยวฮวนฮวนและเสี่ยวหยูรออยู่ หลิวผิงอันม
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

บทที่ 30

“ฝีเท้าแม้เบาหวิวแต่ไร้ซึ่งรังสีแห่งการเข่นฆ่า เห็นชัดว่ากำลังภายในอ่อนด้อย นั่นคงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาเข้าใกล้คฤหาสน์ขนาดนั้นแล้วเล็ดลอดสายตาเหยี่ยวของหยวนชางไปได้ แค่ข้าเพียงคนเดียวก็จัดการได้” เหม่ยจื่อยักไหล่หยวนชางเองก็ไม่ได้ค้าน เห็นชัดว่าผู้มาหาได้มีฝีมือล้ำเลิศแต่อย่างใด“มีพวกท่านทั้งสองคอยดูอยู่ห่างๆ ข้ายังต้องกลัวอะไรเล่า” หลิวผิงอันยิ้ม“เอาเถอะ ข้าจะพยายามไม่คิดว่าท่านกำลังเสียสติ” หยวนชางส่ายหน้าบังคับรถม้าวิ่งห่างออกไปหาที่จอด ก่อนที่เขาจะแสร้งทำเป็นนอนหลับ เพื่อรอผู้เป็นนายเช่นบ่าวไพร่คนอื่นๆ ที่พาเจ้านายออกมาชมบุปผาเช่นกัน“ข้าจะไปดูรอบๆ ท่านอยากได้ดอกฝูหรงข้าก็จะดูให้ แต่ขอเตือนว่าอย่าทำอะไรสุ่มเสี่ยงเป็นอันขาด เจ้าบ้าแซ่ตงย้ำจนหูข้าชาไปหมดแล้ว อย่าทำให้เขาตำหนิข้าได้”หลิวผิงอันหัวเราะ นางเองก็อยู่ด้วยในยามที่ตงหลิวย้ำแล้วย้ำอีก ให้หยวนชางและเหม่ยจื่อดูแลนางดีๆเหม่ยจื่อเดินวนเวียนอยู่เกือบครึ่งชั่วยาม ทำราวกับกำลังชมดูพันธุ์ไม้ดอกนานาชนิด โดยเฉพาะบัวหลากสีในบึง และอีกฟากฝั่งของบึง ก็มองเห็นดอกฝูหรงที่ขึ้นอยู่ในป่านับสิบๆต้น กำลังเบ่งบานชูช่ออย่างงดงามหลิวผิงอันมอง
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
PREV
123456
...
13
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status