All Chapters of พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว: Chapter 11 - Chapter 20

30 Chapters

11 ช่วยดูแล

โรงพยาบาลเมื่อมาถึงโรงพยาบาลโซลก็อุ้มคนตัวเล็กไปนั่งบนรถเข็น เจ้าหน้าที่เข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉินโดยโซลรออยู่ด้านนอก สามสิบนาทีต่อมาพราวก็ถูกเข็นออกมา ซึ่งหัวเข่าของเธอถูกพันแผลไว้ด้วยผ้าก็อซ โซลที่เห็นจึงเข้าไปถามหมอที่เดินออกมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล“หัวเข่าของเธอเป็นยังไงบ้างครับหมอ เป็นอะไรร้ายแรงมากหรือเปล่า”“กระดูกไม่ถึงกับแตกหรือร้าวครับ แค่ฟกซ้ำและอักเสบเท่านั้น ช่วงอาทิตย์แรกพยายามอย่าให้คนไข้เดินมากนะครับ เพราะเดี๋ยวจะอักเสบขึ้นมาอีก”“ได้ครับ”“หมอให้ยาแก้ปวดกับแก้อักเสบไปทานนะครับ” หมอยื่นยาให้ โซลรับมาใส่กระเป๋ากางเกง“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมกลับก่อนนะครับ” พูดจบ ร่างสูงก็อุ้มร่างเล็กแล้วพาไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกลพร้อมกับมุ่งหน้ากลับบ้านไปบ้านโซลเขาอุ้มเธอเข้ามาวางบนเตียงในห้องนอนของเธอพร้อมกับเอ่ยถาม“ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงใช่ไหม”“ยังค่ะ”“งั้นเดี๋ยวฉันไปทำมาให้” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เข้าครัวไปทำข้าวผัดรวมมิตร เสร็จแล้วจึงเอาเข้ามาให้เธอพร้อมกับน้ำหนึ่งขวด พราวที่หิวน้ำจึงหยิบขวดน้ำที่เขาวางข้างเตียงมาดื่มด้วยความกระหาย เพราะก่อนหน้านี้เธอจะกินน้ำแต่ยังไม่ได้กินดันมาหกล้มเสียก่
Read more

12 ไม่ได้เต็มใจ

โซลเดินไปหยิบเสื้อผ้าของเธอที่อยู่ในตู้แล้วกลับมายื่นให้เธอ“ใส่เองได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ คุณออกไปเถอะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยพราว” เธอระบายยิ้มอย่างตื้นตันใจที่เขาช่วยเหลือเธอ“ที่ฉันช่วยเพราะไม่อยากให้คนงานต้องหยุดงานหลายวันต่างหากล่ะ ไม่ได้เต็มใจจะช่วย”“…” พราวสีหน้าเจื่อนลงเมื่อเขาพูดแบบนั้น เธอรู้ว่าเขาไม่ได้เต็มใจจะช่วย เขาคงคิดว่าเธอเป็นภาระของเขาสินะ“เดี๋ยวฉันจะไปยกข้าวมาให้” พูดจบ โซลก็เดินไปเข้าครัวแล้วยกของกินที่เขาให้แหวนทำให้เข้ามาในห้องนอนซึ่งตอนนี้พราวใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วโซลวางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างเตียงนอน“กินสิ”“ขอบคุณค่ะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินออกไปจากห้อง ก่อนที่พราวจะจัดการรับประทานอาหาร เมื่อทานเสร็จร่างบางก็เอนตัวนอนเพราะเดินไปไหนไม่ได้จึงจำต้องนอนและนั่งอย่างเดียว กระทั่งสามสิบนาทีต่อมาร่างสูงก็เข้ามาเก็บถาดอาหารแล้วยกออกไปเก็บไว้ในครัวสองอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่พราวหยุดงานไปสองอาทิตย์เพราะเจ็บเข่า ตอนนี้ก็หายเป็นปกติแล้วพราวลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่แล้วอาบน้ำ สวมใส่ชุดทำงานเตรียมพร้อมจะเข้าไปในไร่หญิงสาวที่อยู่ในเสื้อแขนยาว กางเกงขายาวเปิดประตูออกจากห้องนอนก็เห็น
Read more

13 ยังไม่ได้รัก

สามวันต่อมาตอนนี้พราวก็หายป่วยเป็นปกติแล้ว สามวันที่เธอป่วยโซลจะอยู่แต่บ้านไม่ออกไปไหน ตอนที่ขิมโทรมาชวนไปกินข้าวที่ออฟฟิศเขาก็ไม่ไป เขาบอกขิมว่าพราวไม่สบายต้องอยู่ดูแล เขาให้แหวนมาทำอาหารและทำงานบ้านทุกวันพราวที่อยู่ในชุดที่จะออกไปทำงานเปิดประตูออกจากห้องนอนแล้วเดินไปเข้าครัวจึงเห็นว่าอาหารวางอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว เมื่อเห็นอย่างนั้นเธอจึงคิดว่าเขาคงจะให้พี่แหวนมาทำให้ตั้งแต่เช้ามืดเมื่อพราวทานข้าวเสร็จก็เดินออกไปยืนรอรถรับคนงานหน้าบ้าน โซลที่ออกจากห้องมาเห็นจึงเดินไปหาเธอพร้อมกับเอ่ยออกไป“เธอไม่ต้องไปทำงานที่ไร่แล้วละ”“ทำไมเหรอคะ” ใบหน้าใสเกลี้ยงเกลาหันถามร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างเธอ“ฉันจะให้เธออยู่บ้านแล้วก็ทำงานบ้านอย่างเดียว”“…” เธอจ้องใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่อยากจะเชื่อหู“ครั้งแรกเธอก็ทำกรรไกรบาดมือ ครั้งที่สองก็หกล้มเข่ากระแทกกับก้อนหิน ต่อไปฉันก็ไม่รู้ว่าเธอจะบาดเจ็บตรงไหนอีก”“คุณกลัวต้องอยู่ดูแลพราวเหรอคะ”“อืม”“ถ้าอย่างนั้น พราวจะอยู่แต่บ้านก็ได้ค่ะ เพราะพราวก็ไม่อยากให้เป็นภาระของคุณโซลเหมือนกัน” เธอรู้สึกน้อยใจกับเหตุผลที่เขาไม่ให้เธอไปทำงานในไร่ เธอคิดว่าเขาจะเป็นห่
Read more

14 ไหนบอกว่ารัก

ด้านโซลในขณะที่คู่รักกำลังทานข้าวกันอยู่นั้น ขิมที่นั่งอยู่ข้างแฟนตัวสูงก็เอ่ยขึ้น“ขิมอยากหมั้นกับพี่โซลแล้ว ถ้าพี่โซลจะหย่ากับภรรยาตอนนี้เลยจะได้ไหมคะ เพราะนี่มันก็ห้าเดือนแล้ว ไม่ต้องรอให้ถึงปีได้ไหมคะ”อนงค์นาถที่เข้ามาได้ยินพอดีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง“ฉันจะให้เธอได้หมั้นกับหลานชายของฉัน”“คุณย่า!” โซลที่หันไปเห็นคนเป็นย่าก็ถึงกับตกตะลึง เพราะไม่คิดว่าท่านจะมา เนื่องจากหลายปีแล้วที่คนเป็นย่าไม่มาที่ไร่“ก่อนแต่งงานย่าบอกให้แกบอกเลิกแฟนแก แต่แกก็ไม่ได้ทำตามคำสั่งของย่าสินะ”“…” เขาก้มหน้าอย่างไม่ต้องการแก้ตัว“ย่าเชื่อแล้วแหละว่าแกรักแฟนมากถึงขนาดต้องขัดคำสั่งของย่า”“…”“ในเมื่อแกอยากหมั้นกับคนที่แกรัก ต่อไปนี้ย่าก็จะไม่ห้าม”“…”“พรุ่งนี้ย่าจะให้แกหย่ากับพราวเพื่อจะให้แกได้หมั้นกับคนที่แกรัก”“…” เขาถึงกับใจกระตุกไปจังหวะหนึ่งกับคำว่าหย่า“พรุ่งนี้ย่าจะพาพราวกลับกรุงเทพ แล้วจะไปหย่ากันที่โน่น” พูดจบ อนงค์นาถก็เดินออกไป“พี่จะได้หย่าแล้วนะคะพี่โซล” ขิมหันไปพูดกับแฟนหนุ่มด้วยสีหน้าตื่นเต้นและดีใจ ในขณะที่โซลก็ยังนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น“พี่โซลไม่ดีใจเหรอคะที่จะได้หย่าแล้วมาหม
Read more

15 ทำไมถึงอยากเอา

คนตัวสูงเดินไปทิ้งตัวนอนบนเตียงแล้วจ้องมองเธอ พราวที่ยืนอยู่ก็ถึงกับมีท่าทีตกตะลึงก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยถามออกไป“คุณโซลมีธุระอะไรจะคุยกับพราวก็ว่ามาได้เลยค่ะ”“มานั่งที่เตียง”“พราวยืนฟังก็ได้ค่ะ”“มานั่ง”“คุณว่าธุระของคุณมาได้เลยค่ะ พราวไม่จำเป็นต้องนั่งก็ได้ค่ะ” สิ้นเสียงหวานปฏิเสธ ร่างสูงก็ก้าวลงจากเตียงแล้วเดินมาจับข้อมือเล็กให้ไปนั่งบนเตียงและเขาก็ทิ้งตัวนั่งข้างเธอพร้อมกับพูดออกไป“กลัวเหรอ ถึงไม่กล้าขึ้นเตียงดีๆ”“พราวไม่ได้กลัวค่ะ แต่พราวคิดว่าการที่คุยธุระกัน ไม่จำเป็นต้องคุยกันบนเตียงหรอกค่ะ”“แต่ฉันไม่ได้จะคุย”“…” พราวหันไปมองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองเธอด้วยแววตามีเลศนัย พราวทำท่าจะลุกแต่ถูกคนตัวโตกว่าจับร่างของเธอให้นอนราบลงไป ร่างแกร่งขึ้นทับร่างของหญิงสาวโดยกึ่งกลางกายสัมผัสกับเนินเนื้อนุ่มๆของเธอมันจึงทำให้ความเป็นชายของเขาแข็งขืนอย่างรวดเร็ว“คุณโซลจะทำอะไรคะ” เธอถามออกไปด้วยแววตาหวาดหวั่น“คนที่แต่งงานกันแล้วต้องทำอะไรกันล่ะ ฉันแต่งงานกับเธอมาห้าเดือนแล้ว แต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะ” สายตาคมที่จ้องมองดวงตาคู่สวยนั้นฉายแววความเจ้าเล่ห์เจือไว้ด้ว
Read more

16 อดีตภรรยา

สำนักงานเขตเมื่อเจ้าหน้าที่ยื่นเอกสารให้ทั้งคู่เซนชื่อ พราวก็ไม่รอช้าที่จะหยิบปากกาแล้วเซนชื่อลงไปอย่างไม่ลังเล เซ็นเสร็จพราวก็เลื่อนเอกสารไปตรงหน้าของโซล เขาจ้องหน้าของเธอนิ่งอยู่อย่างนั้นก่อนที่อนงค์นาถจะเอ่ยขึ้น“เซนชื่อซะสิ เดี๋ยวย่ากับพราวต้องไปทำธุระที่อื่นอีก”“ครับ” เขาละสายตาจากใบหน้าสวยของภรรยาชั่วคราว ซึ่งจะกลายเป็นอดีตภรรยาแล้วหยิบปากกาเซนชื่อลงไปเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นทุกคนก็พากันออกไปจากสำนักงานเขต ร่างสูงเดินไปที่รถของย่าตัวเองโดยพราวก็ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าหม่นหมอง“คุณย่าจะให้พราวไปอยู่ที่ไหนครับ”“แกไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องของพราวหรอก แกกลับไปหาคนรักของแกที่อยู่เขาใหญ่เถอะ”“ให้ผมไปส่งพราวก็ได้นะครับ”“ไม่ต้อง กลับไปหาแฟนของแกแล้วก็คุยเรื่องหมั้นกันซะ หรือแกจะแต่งงานเลยก็ได้นะ ย่าไม่ขัด” พูดจบอนงค์นาถก็เข้าไปนั่งในรถแล้วพราวก็เข้าไปนั่งข้าง จากนั้นรถจึงเคลื่อนตัวออกไปจากสำนักงานเขต โซลมองตามรถของคนเป็นย่าที่ขับออกไปจนลับสายตา ก่อนที่เรียวขายาวจะเดินไปขึ้นรถของตัวเองแล้วเดินทางไปยังเขาใหญ่ไร่องุ่นอนงค์นาถบ้านโซลเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาในบ้านเ
Read more

17 คืนแหวนแต่งงาน

เพ้นท์เฮาส์เมื่อพราวกลับมาถึงเพ้นท์เฮาส์ได้ไม่นานโทรศัพท์ของเธอก็มีสายโทรเข้ามา เมื่อเห็นว่าเป็นอนงค์นาถโทรมาพราวจึงกดรับสายทันที‘ค่ะคุณท่าน’‘เมื่อกี้โซลพาแฟนมาที่บ้าน เห็นบอกว่าจะหมั้นกันเดือนหน้า เธอต้องไปงานหมั้นด้วยนะพราว เพราะเธอก็คือคนในครอบครัวฉันเหมือนกัน’‘ได้ค่ะคุณท่าน’ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นลูกคนใช้ ทว่าคนในครอบครัวของคุณท่านต่างก็ใจดีกับเธอ ทุกคนต่างก็คิดว่าเธอคือคนในครอบครัว ดังนั้นถ้าที่บ้านของคุณท่านมีงานอะไรเธอจะต้องไปร่วมด้วย ยิ่งเป็นงานมงคลของเขาด้วยแล้วเธอก็จะต้องไปร่วมยินดี‘งานหมั้นจะจัดขึ้นวันที่10ที่โรงแรมxxx’‘ค่ะคุณท่าน’ งานหมั้นจัดขึ้นที่โรงแรมของเขา แต่คนละโรงแรมกับที่จัดงานแต่งของเธอกับเขา‘ฉันโทรมาบอกเธอเท่านี้แหละ’ จากนั้นอนงค์นาถก็กดวางสายหนึ่งเดือนต่อมาวันงานหมั้นพราวที่อยู่ในชุดเดรสยาวสีเงินเปิดไหล่โซว์ผิวขาวเนียนหยิบกระเป๋าแบรนด์ดังขึ้นมาถือไว้แล้วเดินออกจากเพ้นท์เฮาส์ ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเธอที่อยู่ในกระเป๋าก็มีเสียงดังขึ้น พราวหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของฮันเตอร์จึงกดรับสาย‘ว่าไงฮันเตอร์’‘เธออยู่เพ้นท์เฮ้าส์ไหม’‘ฉันกำลังจะไปงานหมั้นที่โรง
Read more

18 ปากไม่ตรงกับใจ

เมื่อเข้ามาในห้องนอนโซลก็ถอดชุดสูทออกแล้วเข้าไปอาบน้ำก่อนจะออกมาสวมใส่เสื้อผ้า เขาหยิบโทรศัพท์และเดินไปทิ้งตัวนั่งพิงหัวเตียง ชายหนุ่มเปิดไปที่หน้าไลน์ของพราวพร้อมกับพิมพ์ข้อความส่งหาเธอโซล : นอนยังพราว : กำลังจะนอนค่ะโซล : พรุ่งนี้มากินข้าวที่บ้านสิพราว : ไม่ไปค่ะโซล : เธอพักอยู่แถวไหนพราว : คุณอยากรู้ทำไมคะโซล : ฉันจะไปพราว : คุณจะมาทำไมคะโซล : อยากไปหาเธอพราว : อย่ามาเลยค่ะ โซล : เธอยังรักฉันอยู่หรือเปล่าพราว : ไม่แล้วค่ะโซล : เธอตัดใจจากฉันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอพราว : พราวรักคุณมาหลายปีจนเหนื่อยแล้วค่ะ พราวพอแล้วเมื่อเธอพิมพ์ประโยคนั้นตอบกลับมาก็ทำเอาหัวใจแกร่งวูบไหว เธอเลิกรักเขาแล้วงั้นเหรอโซล : ผู้ชายที่ไปกับเธอเป็นใครพราว : สามีใหม่ไงคะโซล : อย่าพูดเล่นสิ ฉันต้องการความจริงพราว : คุณไปสนใจคู่หมั้นของคุณดีกว่านะคะ แค่นี้นะ พราวจะนอนจากนั้นพราวก็ปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วหลับไปในไม่นาน ซึ่งต่างกับอีกคนที่ตอนนี้เขารู้สึกกระวนกระวายใจจนไม่อยากนอนวันต่อมาโซลที่เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับออกจากห้องนอนแล้วเปิดประตูห้องนอนของคนเป็นย่า เขาเดินไปหย่อนตัวนั่งบนโซฟาที่ย่านั่งอยู่
Read more

19 กระวนกระวาย

โรงหนังด้านพราวเมื่อฮันเตอร์ซื้อตั๋วหนังเสร็จเขาก็พาพราวเดินเข้าไปข้างใน“พราว ฉันขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ เธอเข้าไปนั่งก่อนก็ได้”“ได้สิ” พราวรับคำแล้วเข้าไปในโรงหนังด้านโซลเมื่อโซลซื้อตั๋วหนังเสร็จเขาก็พาขิมเข้าไปข้างใน“พี่โซลคะ ขิมขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ พี่โซลเข้าไปในโรงหนังก่อนก็ได้”“งั้นพี่ไปรอในโรงหนังนะ” ว่าจบโซลก็เข้าไปในโรงหนัง เขาดูเลขที่นั่งในตั๋วแล้วมองที่แถวจึงเห็นร่างเล็กคุ้นเคยนั่งอยู่ซึ่งเป็นที่นั่งติดกับเขา เขาไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหย่อนกายนั่งลงข้างเธอพรึบ!พราวที่ได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดคุ้นเคยลอยเข้ามาเตะจมูกจึงหันมองด้านข้างก็ถึงกับมีสีหน้าตกใจ ใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองเธอยกยิ้มเยาะพร้อมกับเอ่ยออกไป“ไหนคนรักของเธอล่ะ”“เขาไปเข้าห้องน้ำค่ะ แล้วคนรักของคุณล่ะคะ” โซลสีหน้าสลดลงเมื่อเธอไม่ปฏิเสธว่าผู้ชายคนนั้นคือคนรักของเธอ ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“นี่เธอรักผู้ชายคนนั้นงั้นเหรอ” “ก็เขารักพราว พราวก็ต้องรักเขาสิคะ” เธอพูดไหลตามน้ำไปอย่างนั้น เขาถามมาแบบไหนเธอก็ตอบไปแบบนั้น“เขาเป็นใครมาจากไหน ทำไมเธอถึงได้สนิทกับผู้ชายคนนั้นเร็วน
Read more

20 ยังไม่เคยเข้าหอ NC18+

18.40 น.รถหรูของฮันเตอร์เคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดหรูที่พราวอาศัยอยู่ วันนี้เขาพาเธอออกไปกินข้าวและซื้อของหลายอย่างในระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมานี้ฮันเตอร์จะพาพราวออกไปเที่ยวอาทิตย์ละครั้ง บางครั้งฮันเตอร์ก็ชวนเพื่อนอีกสองคนออกมาพบปะสังสรรค์กัน เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว นั่นก็คือคินกันนุ่นที่เป็นเพื่อนอยู่กลุ่มเดียวกันตอนมอปลาย ซึ่งคินกับนุ่นต่างก็แต่งงานมีครอบครัวกันไปแล้ว ทุกครั้งที่ฮันเตอร์โทรมาชวนพราว เธอจะไปกับฮันเตอร์ทุกครั้งเพราะเธอไม่อยากปฏิเสธให้ฮันเตอร์เสียความตั้งใจที่อุตส่าห์ชวน“ขอบใจมากนะฮันเตอร์ที่พาฉันไปกินข้าวและซื้อของให้หลายอย่างเลย” เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มระบายยิ้มบอกกับเพื่อนตัวสูงที่วันนี้เขาพาเธอไปกินข้าวในร้านอาหารชื่อดัง เขาพาเธอไปดูหนังและซื้อของให้หลายอย่าง เธอบอกว่าไม่เอา แต่เขาก็ยังซื้อให้“ฉันดีใจและมีความสุขที่ได้ไปไหนมาไหนกับเธอนะ” ใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ แววตาอ่อนโยน“ฉันก็ดีใจนะที่ได้ออกไปเที่ยวกับนาย แต่ว่าทีหลังนายไม่ต้องซื้ออะไรให้แล้วนะ แค่พาออกไปเที่ยวก็พอ”“ถ้ามันเป็นการลำบากใจเธอ งั้นฉันจะไม่ซื้ออะไรให้เธออีกก็ได้ แค่พาออกไปกินข้าว
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status