All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 41 - Chapter 50

Chapter 41หลังจากแช่น้ำออนเซ็นไม่ถึงสิบนาที นับดาวก็งอแงขึ้นจากบ่อน้ำพุ เพราะทนความร้อนไม่ไหว เขาก็ได้แต่ส่ายหัว กลอกตามองบน ถอนหายใจพรืดใหญ่ ก่อนจะคว้าร่างบางมากอดรัดฟัดเหวี่ยงด้วยความมันเขี้ยว ที่ก่อนกับหลังแช่น้ำออนเซ็นมันช่างต่างกันโดยสิ้นเชิง พอชายหนุ่มฟัดหญิงสาวจนพอใจ เขาก็อนุญาตให้เธอขึ้นจากบ่อได้ในเวลาต่อมาเมื่อนับดาวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ หญิงสาวก็คลานตัวทาบทับชายหนุ่มที่นอนดูข่าวเศรษฐกิจอยู่บนเตียง“นอนได้แล้ว...” เขาก้มหน้าจุมพิตผมสลวยเบาๆ ตวัดแขนโอบกอดร่างเล็กที่นอนอยู่บนตัวของเขา“หนูชอบที่คุณเป็นแบบนี้จังเลยค่ะ...” แค่ได้อยู่กับเขาที่ญี่ปุ่นวันเดียว เธอก็เสพติดโมเมนต์ฟีลแฟนแบบนี้เหลือเกิน ชอบที่เขาอบอุ่นอ่อนโยนกับเธอแบบนี้ ชอบที่เขาเป็นคนใจดีแบบนี้“ถ้าชอบที่ฉันเป็นแบบนี้ เธอต้องเชื่อฟังฉัน แล้วก็เป็นเด็กดีของฉันเข้าใจไหม...”“หนูจะเป็นเด็กดีของคุณค่ะ...” หญิงสาวตอบกลับพร้อมทั้งเอามือลูบไล้แผงหน้าอกแกร่งไปด้วย เขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้า เพียงแค่เอาผ้าห่มมาคลุมส่วนล่างเอาไว้“ดีมาก...” เขาเอามือบีบแก้มนุ่มเบาๆ แล้วเลื่อนมือมาลูบไล้บีบขยำบั้นท้ายกลมกลึง ก่อนจะลากมือลงต่ำ เอาปลายนิ

Chapter 43 แอ๊ด!เสียงประตูห้องนอนถูกเปิดออกท่ามกลางความมืดสลัวในเวลาเกือบตีหนึ่ง ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่นอนซุกตัวอยู่บนเตียงด้วยความความรู้สึกหลากหลาย ฝีเท้าหนักเดินไปข้างเตียงโน้มตัวจุมพิตหน้าผากมนอย่างนุ่มนวล ก่อนจะผละตัวเดินเข้าห้องน้ำไปชำระกายสิบห้านาทีต่อมาคนตัวสูงก็ดึงผ้าเช็ดตัวออกจากเอวสอบไปพาดไว้กับพนักเก้าอี้ จากนั้นเขาก็สอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยร่างกายเปลือยเปล่า แล้วตวัดแขนโอบกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลังพรึ่บ!หญิงสาวที่ชายหนุ่มคิดว่านอนหลับสนิท จู่ๆ เธอพลิกตัวหันมาหาเขาพร้อมทั้งยกแขนโอบกอดเขาไว้แน่น“ยังไม่นอนเหรอ หื้ม...” เขาเอามือลูบผมสลวยเบาๆ แล้วมองหญิงสาวท่ามกลางความมืดสลัว “หนูรอคุณ ขอบคุณนะคะที่กลับมาหาหนู...” เธอรู้สึกตัวตั้งแต่เขาเปิดประตูเข้ามาแล้ว“แฮปปีเบิร์ทเดย์นะ ขอให้เธอมีความสุขมากๆ...” น้ำเสียงอบอุ่นกระซิบข้างหูแล้วหอมแก้มนุ่มฟอดหนึ่ง“คุณจำวันเกิดหนูได้เหรอคะ...” นับดาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดีใจ หรือที่เขามาช้าเพราะเขารอให้ถึงวันเกิดของเธออย่างงั้นเหรอ?“อืม...จำได้ ของขวัญวันเกิด เดี๋ยวค่อยเอานะ...”“คะ..คุณมีของขวัญให้หนูด้วยเหรอคะ...” นับดาวทวนถา

Chapter 45@โรงพยาบาล“วันนี้หนูไม่รีบไปทำงานหรือไงนับดาว...” เนตรดาวที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยถามลูกสาวคนโตอย่างสงสัย ปกตินับดาวจะอยู่เฝ้าเธอไม่เกินหกโมงเย็นก็จะกลับที่พักเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน แต่ทว่าตอนนี้หกโมงครึ่งเข้าไปแล้ว นับดาวกลับยังคงนั่งออดอ้อนเธออยู่ข้างเตียงผู้ป่วยไม่ห่าง“เออ...นั่นสิ...คืนนี้หนูไม่ไปทำงานเหรอลูก...” คณินละสายตาจากหนังสือพิมพ์หันมาถามลูกสาวคนโตอีกคน“วันนี้คุณพัตเตอร์ให้หนูหยุดงานหนึ่งวันเป็นของขวัญวันเกิดค่ะ เจ้านายหนูใจดีเนาะแม่ น่ารักด้วย...” นับดาวพูดถึงพัตเตอร์ด้วยแววตาเป็นประกาย พอคิดถึงเขา ก็อยากกลับไปแกะของขวัญที่คอนโดทันที“คุณพัตเตอร์ทั้งแสนดีและใจดีมากๆ เขาเป็นคนที่น่าเคารพนับถือมากกว่าจะคิดเป็นอย่างอื่นนะลูก เขากับเราต่างกันมาก...” เนตรดาวพูดให้ลูกสาวหยุดความคิดอะไรบางอย่างในใจ จากที่เห็นแววตาของนับดาวที่พูดถึงพัตเตอร์วันนี้ ทำให้เนตรดาวมองออกทันทีว่าลูกสาวของเธอ กำลังคิดเกินเลยกับเจ้านาย ซึ่งเนตรดาวไม่อยากให้นับดาวเสียใจ เพราะฐานะและสังคมต่างกันมาก ไม่มีทางที่ทั้งคู่จะลงเอยได้เลย อีกทั้งเวลาที่พัตเตอร์มาเยี่ยม เขาก็ไม่ได้แสดงออกให้เห็นว่าคิดอะไ

Chapter 47 “อย่าไปพูดก่อนเจ้าของงานสิวาวี หัดมีมารยาทหน่อย...” ธาวินปรามน้องสาวทันที ก่อนที่น้องสาวจะพูดจบประโยค“โอเคค่า หนูมีมารยาทมากพอ หนูไม่พูดก็ได้ค่าพี่ชายขา...” วาวีพูดประชดพี่ชายตัวดี ที่พูดหักหน้าเธอต่อหน้ารุ่นน้อง “งั้น...เข้าไปด้านในกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทัน...”“ไม่ทันอะไรคะพี่วาวี...” นับดาวทั้งงงทั้งสงสัยกับคำพูดกำกวมของสองพี่น้อง“เอาน่า...เดี๋ยวก็รู้เอง...” วาวีคว้าจับมือนับดาวจะดึงเข้าคลับ แต่ทว่านับดาวกลับยื้อตัวไว้เพราะเธอมากับเพื่อน “แต่พวกหนูเข้าไปในนั้นไม่ได้ค่ะ...”“เดี๋ยวพี่จัดการเอง...” ในขณะที่วาวีกำลังเคลียร์ทางให้ทั้งสี่สาว ก็มีเสียงหวานเอ่ยเรียกวาวีดังขึ้น“น้องวาวี...” ม่านมุกเดินเข้ามาด้วยชุดเกาะอกสีขาวกางเกงขาม้าสีเดียวกัน ปล่อยผมยาวสลวย ใครมองเห็นก็ต่างสะดุดในความสวยของม่านมุกทันที ต่างจากนับดาวที่ใส่เสื้อยืดกางเกงรัดรูปสีดำรองเท้าผ้าใบสีขาว“อ้าว...ทำไมพี่ม่านมุกพึ่งมาคะ...” วาวีหันไปถามม่านมุกอย่างงงๆ ความจริงตอนนี้ม่านมุกต้องอยู่ในคลับแล้วสิ หรือว่าเฮียเตอร์เปลี่ยนแผน“ตอนแรกพี่จะไม่มาแล้วค่ะ แต่พี่วายุกลับโทรมาบอกพี่ว่า เฮียเตอร์ไม่สบายหนัก แต่ไม่ย

Chapter 49"มะ..ม่านรับได้ค่ะเฮีย ขอแค่เฮียยังยืนยันจะแต่งงานกับม่านเหมือนเดิม" ตอนนี้ในหัวของม่านมุก คิดแค่อยากเอาชนะผู้หญิงที่ไม่ได้มีอะไรดีเทียบเท่าเธอได้เลย อีกทั้งตอนนี้พัตเตอร์กลับมองนับดาวด้วยแววตาห่วงหาอาทร แต่ทว่ากลับมองเธอด้วยแววตาสับสน ในเมื่อเขาเลือกเธอตั้งแต่แรก ขอแต่งงานเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เธอควรเป็นคนถูกเลือก ไม่ใช่ถูกเขาทิ้ง"คุณคะ..." นับดาวที่ใจมันสั่งให้เรียกเขา เธอส่ายหน้าน้ำตาไหลพรากให้เขาพูดปฏิเสธการแต่งงานกับม่านมุก สิ่งที่นับดาวกำลังทำตอนนี้แค่อยากรู้ว่าจะสามารถยื้อเขาไว้กับเธอได้ไหม เขาจะเลือกเธอบ้างหรือเปล่า"..." พัตเตอร์อึ้งไปพักหนึ่ง มองนับดาวและม่านมุกสลับกันหลากหลายความรู้สึก "ฮึก~เฮีย เราจะแต่งงานกันใช่ไหมคะ..." ม่านมุกร้องไห้สะอื้นออกมาอย่างหนักแล้วเข้าไปกอดแขนพัตเตอร์"เราจะแต่งงานกันครับน้องม่านมุก" สิ้นคำพูดของพัตเตอร์เหมือนกระสุนลั่นไกเข้ากลางใจของนับดาวจนรู้สึกปวดร้าวเจียนตาย"ไอ้สัด! เมียมึงอยู่นี่ มึงจะแต่งงานกับเมียของกูทำเชี่ยอะไร " ขุนเขาตะคอกใส่พัตเตอร์ดังลั่นด้วยความไม่พอใจ"มึงว่าไงนะไอ้สัด!" พัตเตอร์ตวัดตามองขุนเขาด้วยแววตาดุดันผสม