All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 21 - Chapter 30

237 Chapters

Chapter 21

Chapter 21“ฉันแปลกยังไง...”“เหมือนแกหวงคุณพัตเตอร์ แอบชอบเจ้านายตัวเองหรือเปล่า อย่าเชียวนะ นารามันคลั่งรักเขาขนาดนั้น แกอย่าไปแย่งเพื่อน...”“ไร้สาระน่า...” นับดาวถอนหายใจพรืดใหญ่กับคำพูดน้ำมนต์ ถึงจะรู้ว่าน้ำมนต์พูดเล่น แต่มันก็รู้สึกแย่กับคำพูดแบบนี้มาก ถึงจะเปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอให้ใครรู้ไม่ได้ แต่เธอก็ไม่ได้แย่งของใครอย่างแน่นอน“วันนี้ฉันไม่ได้แวะเข้าห้อง ฉันจะนั่งรถเมล์ไปทำงานที่คาเฟเลย งั้นแยกกันตรงนี้นะนับดาว....” พอเดินมาถึงป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย น้ำมนต์ก็เอ่ยบอกนับดาวทันที เพราะปกติแล้วน้ำมนต์และนับดาวจะนั่งรถเมล์สายเดียวกันกลับที่พัก“โอเคๆ บ๊ายบาย...” นับดาวโบกมือลาน้ำมนต์ ในขณะที่น้ำมนต์วิ่งขึ้นรถเมล์ที่มาจอดเทียบฟุตพาทพอดี และเพียงไม่ถึงสิบนาทีนับดาวก็วิ่งขึ้นรถเมล์อีกสายในขณะนั่งอยู่บนรถ หญิงสาวก็นั่งครุ่นคิดแต่เรื่องของเขา จนคิดได้ว่าหรือเขาอาจจะงานยุ่ง เขาถึงได้เงียบหายไป นับดาวคิดไปต่างๆ นานา ทำให้นั่งรถเลยคอนโดไปไกล ซึ่งตอนนี้รถเมล์กำลังจอดเทียบฟุตพาทหน้าห้างสรรพสินค้าย่านใจกลางเมือง นับดาวก็เลยรีบลุกเดินลงจากรถทันที พอหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา พึ
Read more

Chapter 22

Chapter 22นับดาวเก็บของที่หล่นลงพื้นมากำไว้ในมือแน่น ก่อนจะขยับตัวนั่งบนเก้าอี้ยาวสีขาวของทางห้างฯ ด้วยใจสั่นหวิว แววตาเย็นชาที่เขามองมามันเหมือนน้ำเย็นจัดสาดกระทบเข้าที่หน้าจนรู้สึกเจ็บแปลบไปทั้งใจกริ่ง! กริ่ง!เสียงมือถือเป็นเหมือนระฆังปลุกสติเหม่อลอยของหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่เดิมเกือบชั่วโมงให้หลุดออกจากภวังค์ความเศร้าใจกับความสัมพันธ์ที่ไร้ตัวตนเวลาเจอกันข้างนอก แต่กลับมีตัวตนเฉพาะนอนครวญครางใต้ร่างของเขาเวลาอยู่บนเตียง“ค่ะพ่อ...”(หนูจะเข้ามาโรงพยาบาลกี่โมงลูก) หลังเลิกเรียนนับดาวจะแวะไปโรงพยาบาลทุกวัน คุณพ่อของเธอจึงโทรถามไถ่แบบนี้เป็นประจำ“หนูกำลังจะไปค่ะพ่อ”(โอเค...นั่งรถราก็ระวังตัวด้วยนะลูก)“ค่ะพ่อ”พอกดวางสายจากคุณพ่อ นับดาวมองเวลาบนมือถือที่แสดงตัวเลขบ่งบอกว่าตอนนี้เวลาสี่โมงเย็นแล้ว หญิงสาวจึงหยัดตัวลุกจากตรงนั้นแต่ทว่าพอเดินผ่านร้านอาหารญี่ปุ่น กลับเห็นคู่หมั้นไฮโซที่นั่งโต๊ะอยู่ริมกระจกกำลังกินอาหารกันอย่างชื่นมื่น พวกเขาดูรักกันดี เหมาะสมกันมาก แต่แปลกที่นับดาวไม่ได้รู้สึกยินดีกับรักของพวกเขาเลย พอรู้ตัวเองว่าเป็นคนขี้อิจฉาที่ไม่สามารถทนดูเขารักกันได้ เธอจึงเร่งฝีเ
Read more

Chapter 23

Chapter 23..“โห...พี่ฟินชุดมันสั้นมันรัดไปหรือเปล่า...” นับดาวเริ่มไม่มั่นใจในตัวเอง ปกติเวลามาทำงานที่คลับเธอจะใส่แค่เสื้อยืดสีดำกางเกงยีนขายาวนั่งอยู่ที่ห้องแคชเชียร์ แต่คืนนี้กลับต้องใส่ชุดเดรสรัดรูปที่ความยาวปิดแก้มก้นนิดนึง ก้มทีคงเห็นยันกางเกงใน อีกทั้งเนินหน้าอกทะลักออกอย่างอลังการ ทั้งที่ขนาดหน้าอกของเธอไม่ได้ใหญ่อะไรขนาดนั้นเลย“น้องนับดาวสวยมากๆ คืนนี้โคตรเซ็กซี่อะ เปลี่ยนลุคจากสาวแคชเชียร์เป็นดาวยั่วของคลับเลยนะเนี่ย” ฟินชมจากใจ จากเด็กสาวสวยใสน่ารัก กลับเซ็กซี่เพียงแค่สวมใส่ชุดเดรสรัดรูป“หื้อ...ดาวยั่วเลยเหรอคะพี่ฟิน ยิ่งพี่ฟินพูดแบบนี้ หนูยิ่งไม่มั่นใจเลยค่ะ ” เธอไม่มั่นใจจริงๆ ชุดก็รัด อีกทั้งชงเหล้าก็ไม่เป็นอีก จะโดนลูกค้าด่าหรือเปล่าเนี่ย“น้องนับดาวต้องมั่นใจสิ เอาความสวยออกมาใช้ประโยชน์บ้าง ขอทิปลูกค้าหนักๆ เลย”“จะโดนลูกค้าตะเพิดออกจากโต๊ะก่อนได้ทิปหรือเปล่าคะ...”“สวยขนาดนี้ลูกค้าที่ไหนจะกล้าไล่เนี่ย สู้ๆ สิ เรามันตัวแม่ จะแคร์อะไร คืนนี้เราต้องเฉิดฉายค่ะลูกสาว...”“โห...พี่ฟินขา...” ยิ่งฟินพูดปลอบเธอยิ่งไม่มั่นใจ “เอาน่า...สู้ๆ สิ...”“โอเคค่า...” นับดาวสูดลม
Read more

Chapter 24

Chapter 24“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า...” นับดาวยกมือไหว้ลูกค้าโต๊ะ A002 ซึ่งเป็นลูกค้าผู้ชายสองคน หน้าตาหล่อดูดีทั้งคู่ แต่อีกคนที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำหน้าตาของเขาคุ้นมากเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน “ใช่...น้องนับดาวหรือเปล่า” ชายหนุ่มใส่เสื้อเชิ้ตสีดำมีผ้าพันแผลที่แขนขวาเอ่ยถามพีอาร์เซ็กซี่ที่ดูน่ารักน่าทะนุถนอม“คะ...?” นับดาวขมวดคิ้วยุ่งกำลังคิดว่าเขารู้จักเธอได้ยังไง? เธอก็แค่ผู้หญิงธรรมดาไม่ได้สวยสะดุดตาที่ใครจะจดจำเธอได้ อีกทั้งเขาคนนี้ก็หล่อมากด้วย“มึงรู้จักเหรอวะไอ้ขุนเขา...” ชายหนุ่มที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินปลดกระดุมบนแผงหน้าอกเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มร้าย รอยยิ้มของเขาสองคนดูน่ากลัวสำหรับนับดาวจริงๆ เพราะยิ้มแค่ปาก แต่ทว่าแววตากลับนิ่งสนิทเข้าถึงยาก“อืม...รู้จักแค่ชื่อ...”“จำฉันไม่ได้หรือไง เราเคยเจอกันหน้าโรงพยาบาล...” ขุนเขาพูดความจำให้หญิงสาวตรงหน้าเลิกหายงง“กูก็นึกว่ามึงจำผู้หญิงได้คนเดียวซะอีก...” ชายหนุ่มเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มร้ายกาจอีกตามเคย“หึ...กูจะจำเฉพาะคนที่กูอยากจำ”“อ๋อ...คุณนั่นเอง...” คนที่เดินออกโรงพยาบาลเป็นแก๊งมาเฟียแล้วทำล็อกเกตตกนี่เอง วันนี้สมองของเธอ
Read more

Chapter 25

Chapter 25“กูกำลังจะให้ทิปเด็ก...” พูดจบขุนเขาก็ส่งเงินปึกหนึ่งให้นับดาว“คุณทำอะไรของคุณเนี่ย..” นับดาวรีบดีดตัวลุกขึ้น เมื่อโดนขุนเขาจุมพิตที่ไหล่มนเบาๆ“ตัวเธอหอมมาก ฉันชอบ...” ขุนเขาแสยะยิ้มมุมปาก ทำเอาพัตเตอร์ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดปูดบริเวณลำคอ“ขอบคุณสำหรับทิปนะคะ หนูขอตัวก่อน..” นับดาวไหว้ขอบคุณขุนเขา แล้วหันไปมองพัตเตอร์อย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะรีบเดินออกไปจากโต๊ะ A002 “ตอนนี้ไม่มีพีอาร์ ขอคู่หมั้นมึงมาชงเหล้าแทนได้ปะ...” ขุนเขาพูดจายียวนใส่เจ้าของคลับและคู่แข่งรถที่อายุมากกว่าเขาสองปี“อย่ากวนตีนให้มากไอ้สัด” พัตเตอร์ตอบกลับอย่างเอาเรื่อง “พูดกับลูกค้าแบบนี้ได้ไงวะ...” ถึงขุนเขาจะมาถึงถิ่นพัตเตอร์ แต่ขุนเขาก็ไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว“ทำไมต้องมาสร้างปัญหาที่นี่ด้วยขุนเขา...” ม่านมุกมองขุนเขาอย่างไม่ค่อยพอใจนัก“หึ..หมั้นกันได้แค่ไม่กี่วัน เข้าข้างกันขนาดนี้เลยเหรอ” ขุนเขามองหญิงสาวผู้เป็นเพื่อนสนิทด้วยแววตาเรียบนิ่ง“เพทายดูแลเพื่อนของนายด้วยนะ อย่าให้สร้างเรื่องที่นี่...” ม่านมุกเลือกที่จะเมินไม่ตอบกลับขุนเขา แต่ทว่าเธอหันไปพูดกับเพื่อนสนิทอีกคน“ฉันไม่เคยสร้างเรื่องให้ใคร...” ข
Read more

Chapter 26

Chapter 26“ลองเดินออกจากห้องแม้แต่ก้าวเดียวสิ ฉันจะยกเลิกการรักษาแม่ของเธอทันที...” พัตเตอร์พ่นควันสีเทาออกจากปาก จ้องมองหญิงสาวด้วยแววตาเรียบนิ่งสนิท นิ้วเรียวยาวสไลด์หน้าจอจะกดโทรออกเบอร์โรงพยาบาล หากนับดาวพยศกับเขามากๆ เขาจะได้สั่งสอนให้เธอหลาบจำว่าไม่ควรต่อกรกับคนอย่างเขา“เดินมานี่...”นับดาวเม้มริมฝีปากจนเป็นเส้นตรง แหงนหน้ามองเพดานไม่ให้น้ำตารินไหลออกมา รู้สึกสมเพชเวทนาตัวเองเหลือเกินที่เดินออกจากจุดนี้ไม่ได้ นอกจากก้มหน้าทำตามคำสั่งของเขาโดยไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ฝีเท้าเล็กขยับก้าวเดินไปตรงหน้าเขา เอามือประสานกุมไว้ด้านหน้าบีบมือเข้าหาแน่น“หึ...” เขาแสยะยิ้มร้ายกาจ วางมือถือและพอตลงบนที่นอน ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง แล้วดึงกระชากร่างบางไปห้องน้ำ “โอ๊ยยยย!...ปล่อยหนู!” นับดาวขืนตัวเอาไว้สุดแรง แต่ก็ไม่สามารถต้านแรงยักษ์ของเขาได้ เพราะขนาดตัวต่างกันมาก ยิ่งโดนกระชากแทบจะปลิวตามแรงดึงของเขา“อย่าทำหนู...” นับดาวพยายามปัดมือสากออกจากเรือนร่าง เมื่อเขาเข้ามาถอดเสื้อผ้าของเธอออก แต่มันก็ไร้ผล เพราะไม่ถึงนาทีเรือนร่างขาวโพลนก็ไร้อาภรณ์ปกปิดร่างกาย มิหนำซ้ำยังถูกดันไปใต้เรนชาวเวอร์ เขาเป
Read more

Chapter 27

Chapter 27 เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่เอาร่างกายสนองเซ็กซ์รองรับอารมณ์ความใคร่ อย่าแม้แต่เสนอหน้าที่จะคิดเป็นแม่ของลูกเขา เพราะเขาได้เลือกคนที่คู่ควรและเหมาะสมไว้เป็นแม่พันธุ์อยู่แล้วปึก! เสียงท่อนเอ็นกระแทกเข้าร่องสวาทอย่างหนักหน่วงในคราเดียว“อึก!...” นับดาวกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ มันทั้งจุก เจ็บ ร่างกายและหัวใจไปพร้อมกันเพียะ! เพียะ! เสียงฝ่ามือฟาดเข้าบั้นท้ายจนเป็นรอยฝ่ามือแดงแจ๋ตัดกับผิวขาว นับดาวเม้มริมฝีปากไม่ให้หลุดเสียงครางออกมา เมื่อเขาถาโถมตัวตนอัดกระแทกเข้าใส่ร่องแคบเต็มแรง อีกทั้งยังยกเรียวขาข้างหนึ่งขึ้นสูงแล้วกระหน่ำแทงจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องทั่วห้องน้ำปึก! ปึก!นับดาวกัดปากจนห้อเลือดอย่างทรมาน ที่โดนบดเบียดทั้งแก่นกายทั้งนิ้วสอดใส่เข้าในร่องแคบ สุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหว จนต้องเอ่ยปากขอร้องน้ำเสียงสั่น““ฮึก~ คุณคะ หนูเจ็บ อย่าทำหนูแรง”“เจ็บแบบนี้ เรียกผัวได้หรือยัง” เขาปล่อยขาเธอลง โน้มตัวเอาปากหยักดูดเม้มแผ่นหลังเนียนขาว อีกทั้งยังเลื่อนใบหน้าขบเม้มลำคอระหงจนเป็นรอย “ฮึก~” นับดาวส่ายหน้าปฏิเสธทั้งน้ำตา“ถ้ายังไม่ใช่ผัว ก็ทนให้ไหวก็แล้วกัน...” เขาถอดถอนแก่นกา
Read more

Chapter 28

Chapter 28แอ๊ด!สิบนาทีต่อมาประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับร่างสูงเปลือยกายเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไม่ได้บ่งบอกถึงอารมณ์ใดๆ ที่เห็นหญิงสาวนั่งกอดเข่าอยู่ใต้เรนชาวเวอร์นับดาวเงยหน้ามองคนตัวสูงด้วยแววตาหม่นหมองเจือความเศร้า พลางคิดว่าเขาคงคุยกับคู่หมั้นเสร็จแล้วสินะ“ห้องน้ำไม่ใช่ที่นั่งเล่น ลุกขึ้นอาบน้ำได้แล้ว...” พัตเตอร์เดินเข้ามาเบียดตัวอยู่ใต้เรนชาวเวอร์ให้น้ำรินไหลชโลมตัวเพื่อชำระร่างกาย ทำให้นับดาวต้องขยับตัวลุกขึ้นถอยให้เขา และเมื่อหญิงสาวจะเดินออกจากห้องน้ำ เขากลับดึงร่างบางมาแนบชิดกาย “จะไปไหน...”“คุณอาบน้ำก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวหนูรออาบน้ำทีหลัง...”“อาบพร้อมกันนี่แหละ จะรออาบทีหลังไปทำไม?...” พัตเตอร์หยิบครีมอาบน้ำมาหยดลงผิวกายเนียนขาว พร้อมทั้งใช้มือถูแผ่นหลัง ถูแขนและตามลำตัวให้หญิงสาว จนร่างบางมีฟองสบู่สีขาวเกาะตามผิวกาย“อื้อ...หนูอาบน้ำเองได้ คุณอาบน้ำเถอะ...” นับดาวรีบขยับตัวออกห่างจากเขาเล็กน้อย เพราะมือสากเริ่มลูบไล้บีบขยำที่หน้าอกของเธอนานเกินไปพอเห็นว่าชายหนุ่มผละตัวเอาครีมอาบน้ำถูตัวของเขา นับดาวก็รีบเอามือลูบไล้ถูตัวให้ทั่วร่างกาย แล้วรีบล้างฟองสบู่ออกจนร่างกายส
Read more

Chapter 29

Chapter 29“มันจะมาอึดอัดอะไรหนักหนาวะ อย่าทำเป็นสะดีดสะดิ้งกับผัวตัวเองได้ปะ งี่เง่าไม่เลิกแบบนี้ อยากลองดีกับฉันใช่ไหม...” พัตเตอร์พูดด้วยความโมโห เขาจึงยื่นมือหยิบมือถือหัวเตียง แล้วกดโทรออก“สวัสดีครับ ผมอยากให้ระงับการรักษาของนางเนตร...”“หนูขอโทษค่ะ หนูจะไม่ทำแบบนี้แล้วค่ะ...” นับดาวรีบลุกขึ้นนั่ง หันหน้าไปหาเขา พร้อมทั้งยกมือไหว้ขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นอย่างน่าเวทนา ที่เขากำลังโทรสั่งการให้ทางโรงพยาบาลหยุดการรักษาแม่ของเธอพัตเตอร์มองนับดาวด้วยแววตาดุดัน ก่อนที่เขาจะพูดกับปลายสายต่อ “ครับ...ไม่มีอะไรแล้ว ขอโทษที่โทรมารบกวนกลางดึก...” เธอเป็นคนบังคับให้เขาทำแบบนี้ โรงพยาบาลแห่งนี้เขาโทรแค่กริ๊งเดียวเวลาไหน ก็ทำตามคำสั่งของเขาอยู่แล้ว“พูดอะไรให้ฟัง เธอไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะมางี่เง่ากับฉันได้นะนับดาว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ค่ะ หนูขอโทษ...”“นอนได้แล้ว...”“ค่ะ...” นับดาวรับคำสั่งเขา แล้วเอนตัวลงนอน หลับตาแน่นสนิท ด้วยใจสั่นสะท้าน ก้อนสะอื้นตีบตันอยู่ที่ลำคอ ชีวิตของเธอเหมือนนกในกรง อยู่ในกำมือของเขา หากเขาสั่ง เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธหรือเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ห้ามสำคัญตัวเอง เพราะ
Read more

Chapter 30

Chapter 30“วันนี้ฉันมีธุระต้องไปจัดการ งั้นฉันกลับก่อนนะ...” พัตเตอร์โน้มตัวหอมแก้มนุ่มฟอดหนึ่ง และเดินออกจากห้องไป นับดาวนั่งนิ่งที่ปลายเตียง ยกมือปิดหน้าแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนตัวสั่นโยน นอกจากร้องไห้กับอดทน เธอก็ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง‘ทน ทน ทน’ ได้แต่บอกคำนี้กับตัวเอง จากนั้นนับดาวก็เดินไปหยิบเงินจากกระเป๋าที่ได้ทิปเมื่อคืนนี้มานั่งนับ ขุนเขาให้ทิปเธอมาแสนหนึ่ง แบ่งให้พี่ฟินและพี่ม่อนสองหมื่น ตอนนี้เหลืออยู่แปดหมื่นบาท เงินเก็บในบัญชีอีกหนึ่งหมื่น รวมกันก็แค่เก้าหมื่นบาท แต่ค่ารักษาโรงพยาบาลเอกชนที่แม่เธอรักษาแบบเหมาจ่ายห้าล้านบาท เธอได้แต่มองบัตรแบล็กการ์ดที่เขาให้เอาไว้ใช้ ก่อนจะถอนใจหนัก คนเลือดเย็นอย่างเขา หากเธอใช้บัตรนี้ เขาจะไม่เรียกเก็บเงินคืนจริงเหรอ? นับดาวจึงเก็บเงินและแบล็กการ์ดใส่กระเป๋าตามเดิม นับดาวสลัดเรื่องวุ่นวายใจออกจากหัวไปก่อน แล้วหยัดตัวลุกขึ้นเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย แต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาลงมาข้างล่างคอนโด เดินไปร้านยาใกล้ๆ เพื่อไปซื้อยาคุมนับดาวเลือกซื้อแบบรายเดือนมากิน ถึงเมื่อคืนเขาจะหลั่งนอก แต่หลังจากเขาเอาสด เขาก็ทำแบบนั้นติดกันหลายรอบเลย และเธ
Read more
PREV
123456
...
24
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status