All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 51 - Chapter 60

Chapter 51 “ฉันยิ่งงงหนักมากกว่าเดิมอีก สนใจอีกคน แต่ดันหมั้นและขอแต่งกับอีกคนทั้งที่บอกว่าไม่ได้คิดอะไร ไม่สนใจ...” พริกหวานทำหน้าไม่เชื่อ เพราะเหมือนมันมีเงื่อนงำอะไรบางอย่าง“ตอนนั้นกูก็แค่สนใจนับดาวแบบอยากเอา อยากลองเด็กหน้าสวย หุ่นดี แต่ดูใสซื่อ พอนับดาวมาทำงานพาร์ตไทม์ที่คลับ มันก็เลยเข้าทางกูพอดี ตรงที่แม่ของนับดาวป่วย กูเห็นเธอนั่งร้องไห้ตรงที่สูบบุหรี่อย่างน่าสงสาร เจ้าชายอย่างกูก็เลยยื่นมือเข้าไปช่วยเด็กสาวผู้น่าสงสาร แต่การช่วยเหลือของกู นับดาวต้องยอมทำตามเงื่อนไขของกู ก็คือ เธอต้องยอมนอนกับกู จนกว่ากูจะเบื่อ แต่พอได้ลอง กูกลับติดใจ และไม่มีคำว่าเบื่อนับดาวอยู่ในหัวของกูเลย...”“ถ้าแกติดใจน้องนับดาว แล้วม่านมุกโผล่มาอยู่ในสตอรีสำคัญของแกได้ยังไง จนถึงขั้นขอแต่งงาน...”“มึงก็รู้นะว่าป๊าจะเกษียณตัวเอง แล้วบังคับให้กูรับตำแหน่งเป็นประธาน ทั้งที่กูยังไม่มีประสบการณ์การบริหาร กูบอกป๊าไปแล้วว่ากูยังไม่พร้อม แต่ป๊าไม่ยอม ป๊าบอกกับกูว่าเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลไม่มีคำว่าไม่พร้อม ป๊าพากูไปรู้จักนักธุรกิจคนนั้นคนนี้ไปทั่ว จนกระทั่งเมื่อสามเดือนก่อน ป๊าพากูไปงานเลี้ยงครบรอบบริษัทจิว

Chapter 53เมื่อหันไปทางไหนก็โดนแต่คนรอบข้างด่ามาทุกดอก พัตเตอร์ก็เลยนิ่งเงียบ เดินไปอยู่มุมคนเดียว ยืนรอด้วยใจกระวนกระวาย พัตเตอร์ยืนอยู่ที่เดิมจนกระทั่งตีสี่ตอนนี้มีแค่พัตเตอร์และวายุที่ยังอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ส่วนคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นพริกหวาน คิมหันต์ ดินแดน เพื่อนของนับดาว วาวี ธาวิน เพื่อนร่วมงานของนับดาวชื่อฟิน หรือแม้กระทั่งผู้จัดการคลับชื่อม่อน ก็ต่างพากันกลับบ้านไปพักผ่อนกันหมดแล้ว “เมียของผมเป็นยังไงบ้างหมอ...” เมื่อเห็นคุณหมอเดินออกมาจากห้องผ่าตัด เขาก็รีบเข้าไปถามทันที “ตอนนี้อาการคนไข้ยังห้าสิบห้าสิบนะครับ ยังคงต้องเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิด” คุณหมอมองพัตเตอร์ด้วยแววตาเศร้า เมื่อคุณหมอแจ้งอาการเสร็จก็เดินออกไป“น้องนับดาวน่าจะอยู่ห้องปลอดเชื้ออีกนานเลยว่ะ มึงกลับบ้านไปพักผ่อนก่อนเถอะไอ้เตอร์...”“มึงนั่นแหละกลับไปพักผ่อนได้แล้วไอ้วายุ กูจะอยู่เฝ้านับดาวที่นี่...”“ถึงจะอยู่เฝ้า มันก็ได้แค่เฝ้าอยู่หน้าห้องนั่นแหละว่ะ มึงไปนอนสักงีบเอาแรงสักหน่อยเถอะ อีกไม่กี่ชั่วโมงมึงก็ต้องเข้าร่วมประชุมรับตำแหน่งแล้วไม่ใช่เหรอ...” วันนี้พัตเตอร์ต้องเข้าร่วมประชุมใหญ่รับตำแหน่งเป็นประธานกรร

Chapter 55ก๊อกๆ ก๊อกๆพอประตูห้องถูกเปิดออก คณินก็เอ่ยทักทายคุณหมอและเจ้านายของลูกสาวคนโตที่เดินเข้ามาในห้อง “อ้าว! สวัสดีครับคุณพัตเตอร์ สวัสดีครับคุณหมอ...”“สวัสดีครับคุณลุง...” พัตเตอร์ยกมือไหว้ตอบ ซึ่งเขาจะไหว้ตอบแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว เวลาเขามาเยี่ยมเนตรดาว“สบายดีค่ะคุณพัตเตอร์” เนตรดาวทักทายเจ้านายของลูกสาวคนโต“สวัสดีครับคุณป้า สบายดีนะครับ...”“ป้ารู้สึกแข็งแรงขึ้นมากแล้วค่ะคุณ ป้าอยากกลับบ้านแล้ว คิดถึงสวน คิดถึงบ้าน คิดถึงลูกสาวคนเล็ก ไม่อยากเป็นภาระของคุณและนับดาวเลยค่ะ” เนตรดาวพูดไปตามความรู้สึกที่เธอคิด“หื้ม...วันนี้ผมพาคุณหมอมาแจ้งข่าวดีครับ” พัตเตอร์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“ข่าวดีที่ว่า ป้าภาวนาขอให้ได้กลับบ้านสักทีเถอะค่ะ...” เนตรดาวยกมือไหว้ขึ้นท่วมหัว“คนไข้จะได้กลับบ้านแน่นอนครับ ตอนนี้คนไข้ไม่มีเชื้อมะเร็งแล้วนะครับ ตอนนี้คนไข้สุขภาพแข็งแรงดีทุกอย่าง...” คุณหมอเอ่ยบอกคนไข้ด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“อนุญาตให้กลับบ้านวันไหนครับคุณหมอ...” คณินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เขาจะได้กลับบ้านซะที เพราะห่วงลูกสาวคนเล็กที่ตอนนี้ต้องไปนอนบ้านพี่สาว คงไม่สะดวกเหมือนอยู่บ้านตัว

Chapter 57 หนึ่งเดือนผ่านไป ตอนนี้นับดาวไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจแล้ว หญิงสาวถึงจะยังหลับตาสนิทไม่ยอมตื่น แต่ทว่าอาการของเธอกลับดีขึ้นเรื่อยๆ หน้าตาก็ดูแจ่มใสมีชีวิตชีวาไม่ต่างจากคนนอนหลับ“ตื่นสายนะเราเนี่ย ตื่นได้แล้วครับ เดี๋ยวพี่จะพาไปเที่ยว” เขาหอมแก้มนุ่มฟอดหนึ่งด้วยความรัก ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้นานาชนิด เพราะเขาซื้อดอกไม้ให้เธอทุกวัน และดอกไม้แต่ละชนิดเขาไม่ได้ซื้อมั่วๆ ดอกไม้ที่เขาซื้อมาให้นับดาว ล้วนแต่มีความหมายสื่อถึงความรักนิรันดร์ที่เขามีต่อเธอเมื่อพัตเตอร์จัดดอกไม้ที่ซื้อมาใส่แจกันเสร็จเรียบร้อย เขาก็มานั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงอย่างเช่นทุกวัน ชายหนุ่มเอาหัวฟุบที่แขนเรียวเล็ก กอดร่างบางหลวมๆ แล้วหลับตาเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้หญิงสาวฟัง แต่ในขณะที่กำลังพูดแบบจะเคลิ้มหลับ กลับรู้สึกว่าโดนเขย่าที่แขนเบาๆ“นับดาว! หนูตื่นมาหาพี่แล้วเหรอ” พัตเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงดีใจสุดๆ ก้มหน้าหอมแก้มนิ่มทั้งสองข้างหนักๆ“อื้อ! คุณเป็นใครคะ แล้วมาปล้ำหอมแก้มหนูทำไมเนี่ย...” นับดาวพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง มองคนหน้าตาดีด้วยความตกใจ ที่จู่ๆ เขาก็เข้ามาหอมแก้มเธอ‘บ้าไปแล้วผู้ชายคนนี้ ห

Chapter 59“...” นับดาวส่ายหน้าไปมา จนผมสลวยเต็มหมอนใบใหญ่ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย“โอ๊ยยยย!” จู่ๆ พัตเตอร์ก็ร้องโอดโอยอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้นับดาวรีบเอามือออกจากปาก แล้วเอ่ยถามเขาด้วยความเป็นห่วง“พี่เป็นอะไรคะ อื้อ...” พัตเตอร์ประกบจูบปากเล็กอย่างรวดเร็ว นานเป็นเดือนที่เขาไม่เคยได้จูบปากหวานๆ นี้เลย เขาจูบดูดลิ้นอย่างโหยหา จูบอย่างดูดดื่ม ตักตวงความหอมหวานที่เขาคิดถึงอย่างหนักหน่วง เขาจูบนานแสนนาน จนกระทั่งนับดาวยกมือทุบหลังแกร่งเบาๆ เพราะเธอเริ่มหายใจไม่ทันเขาผละปากออก เพื่อให้หญิงสาวได้สูดอากาศหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วก้มหน้าจูบบดขยี้ปากเล็กอีกครั้ง เขาจูบครั้งแล้วครั้งเล่าจนพอใจ“อื้อ...หนูชาปากหมดเลย มันเจ็บแบบจี๊ดๆ เหมือนโดนมดกัดเลย” นับดาวเอามือจับปากตัวเองที่รู้สึกเลยว่ามันบวมเจ่อเหมือนถูกมดกัดปาก“ปากบวมเลย ฮ่าๆ...” เขาหัวเราะเบาๆ“งื้อ...ทำหนูเจ็บแล้วยังจะหัวเราะอีกนะ พี่จูบหนูแบบนี้ หนูเกือบตายเลยรู้ไหม...”“พี่ไม่ยอมให้หนูตายหรอก หนูต้องอยู่กับพี่ไปตลอดชีวิต...”“พี่เตอร์ พี่เป็นอะไรคะ...”จากที่คุยกันหวานๆ จู่ๆ เขาก็เปลี่ยนมาโหมดจริงจัง จนเธอรู้สึกไม่ดีกับสีหน้