Todos los capítulos de เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Capítulo 71 - Capítulo 80

Chapter 72PART-นับดาว@สระบุรี19.00 น.นับดาวลงจากรถทัวร์ด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงยีน หลังจากหนีออกโรงพยาบาล เธอก็ไปเปลี่ยนชุดที่คอนโด แล้วเก็บเสื้อผ้ากลับบ้าน เพราะไหนๆ เขาก็ดรอปเรียนให้เธอแล้ว เธอคิดว่ากลับมาตั้งหลักพักใจที่บ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวช่วงซัมเมอร์ค่อยไปลุยเรื่องเรียนใหม่ ตอนนี้ขอรักษาใจของตัวเองด้วยอ้อมกอดของคนที่บ้านก่อน เพราะคนบางคนที่กรุงเทพใจร้ายเหลือเกิน “พี่นับดาว!...” เสียงตะโกนเรียกด้วยความดีใจ ก่อนที่เด็กสาวในชุดมัธยมปลายจะวิ่งเข้ามากอดนับดาวไว้แน่น“เป็นไรเนี่ย ร้องไห้ทำไม...” นับดาวยิ้มขำแล้วเช็ดน้ำตาให้น้องสาวที่ร้องไห้ฟูมฟายออกมา“ฮึก~ ก็พี่นับดาวไม่ตอบไลน์หนูเลย หนูทั้งทักเฟซ ไอจี พี่ก็เงียบกริบ จะทักไปถามพี่น้ำมนต์ก็ไม่กล้า...” นับเดือนพูดไปร้องไห้ไป งอแงเหมือนเด็กๆ เธอไม่เคยขาดการติดต่อจากพี่สาวเป็นเดือนสองเดือนแบบนี้มาก่อน“มือถือพี่พังน่ะ พึ่งซ่อมได้ เดี๋ยวเดือนแอดไลน์พี่ใหม่นะ...” นับดาวพลางคิดในใจว่าดีนะที่นับเดือนไม่ทักไปหาน้ำมนต์ อีกทั้งตอนอยู่ญี่ปุ่นเธอสมัครไอจีใหม่ แต่พัตเตอร์ให้เธอตั้งค่าเป็นไพรเวต และติดตามเขาแค่คนเดียว ส่วนไลน์ก็ใช้ที่เขาสมัครใหม่

Chapter 74“แงง...งั้นกินไข่เจียวทอดชะอม น้ำพริกกะปิของโปรดพี่ดาวไหมคะ” นับเดือนพูดเอาใจพี่สาว“จ้ะ...”“จัดให้ค่าพี่สาว...” นับเดือนเอามือตะเบ๊ะหัว แล้วเดินลงบันไดไป นับดาวก็ได้แต่มองน้องสาวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเธอก็เข้าไปอาบน้ำ พอทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอก็สวมชุดนอนเสื้อกางเกงขายาวสีชมพูลงมาชั้นล่าง ซึ่งพ่อกับแม่กำลังเอากับข้าววางไว้บนโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้านพอดี นับดาวก็รีบเข้าไปช่วยทันที“ตักข้าวเลยลูก...” เนตรดาวเอ่ยบอกลูกสาวคนโต“ค่ะแม่...” นับดาวรีบตักข้าวสี่จานแล้วเอามาวางไว้บนโต๊ะ พอกำลังจะกินข้าวกัน ก็มีรถสปอร์ตหรูสีดำขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน นับดาวแทบอยากจะเดินหนีทันทีเพราะรู้ว่าเป็นรถของใคร แต่ทว่าต้องนิ่งไว้ก่อน เพราะพ่อแม่ของเธอนั่งอยู่ที่นี่ด้วย“ใครมาน่ะ...” เนตรดาวพูดยังไม่ทันจบประโยค ร่างสูงในชุดลำลองก็เดินลงมาจากรถ“อ้าว...สวัสดีค่ะคุณพัตเตอร์...” เนตรดาวรีบเดินเข้าไปหาแขกสำคัญของบ้านทันที“สวัสดีครับป้าเนตรดาว ลุงคณิน...”“ครับผม...” คณินตอบรับพร้อมทั้งขยับไปนั่งกับลูกสาวคนเล็ก เพื่อให้พัตเตอร์นั่งแทนที่ของตน “นั่งก่อนครับคุณ...”“ขอบคุณครับ...”“สวัสดีค่ะคุณพัตเตอร์...” นับเ

Chapter 76“พี่ขอโทษ...” พัตเตอร์ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆทั้งสิ้น ตอนนี้เขามีแต่คำว่าขอโทษอยู่หัว และปรับปรุงตัวใหม่ให้ดีกว่าเดิม “เลิกพูดคำว่าขอโทษสักที! ก็บอกแล้วไงว่าหนูไม่รับคำขอโทษของคุณ คุณน่ะรู้ว่าทำอะไรแล้วหนูจะเสียใจ แต่คุณก็จะยังทำ ถ้าคุณตั้งใจทำแล้ว อย่ามาขอโทษหนูทีหลังเลยค่ะ ขอให้เรื่องของเราจบกันแค่นี้เถอะ...”“เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหมนับดาว...”“หึ..เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมถึงอยากเริ่มต้นใหม่กับหนู..” นับดาวแสยะยิ้มเหมือนเป็นเรื่องตลกที่เขามาขอเริ่มต้นใหม่กับเธอ “พี่รักหนูนะนับดาว...”“ฮ่าๆ ใช่คุณพัตเตอร์จริงๆ เหรอคะเนี่ย อยู่ๆ ทำไมถึงมาบอกรักหนูได้ โอ๊ยๆ อยากจะบ้าตาย คุณพัตเตอร์บอกรักหนูเหรอคะเนี่ย ฮ่าๆ...” นับดาวหัวเราะทั้งน้ำตากับคำบอกรักจอมปลอมของเขา ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงดีใจมากๆ แต่ตอนนี้พอฟังคำบอกรักของเขาที่เปล่งออกมา มันเหมือนคำตลกมากกว่าคำบอกรัก“พี่รักหนูจริงๆนะนับดาว...” พัตเตอร์บอกรักเธออีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“หึ..ลบแอปโซเชียลในมือถือของหนูออกหมด เพราะคุณกลัวว่าหนูจะจำความใจร้ายของคุณได้ รักของคุณแบบนี้มันเป็นรักแบบไหนล่ะคะ? แถวบ้านหนูถ้าทำแบบนี้ไม่ได้เรียกว่

Chapter 78“สักพักแล้วครับ...” เขาตอบแบบอ้อมๆ เพราะความสัมพันธ์ก่อนหน้านั้นมันเป็นเพราะเงื่อนไขบ้าๆ ของเขา“เพราะแบบนี้หรือเปล่า คุณถึงยื่นมือมาช่วยค่ารักษาพยาบาลของป้า...”“ตอบตรงๆ ก็คือใช่ครับ...”“อืม...คิดไว้แล้วเชียว...”“คือตอนนี้น้องกำลังโกรธผมอยู่ ถ้าผมจะขออนุญาตอยู่ง้อน้องที่นี่ได้ไหมครับ...” พอพัตเตอร์พูดจบ เนตรดาวและคณินก็มองหน้ากัน อีกทั้งในสายตาเนตรดาวและคณิน พัตเตอร์ก็เป็นผู้ชายที่ดีมาก หากว่าเขาชอบลูกสาวของตน พวกเขาก็พร้อมจะเปิดทาง“โอเคค่ะ...” เนตรดาวตอบตกลงและยิ้มบางให้พัตเตอร์ด้วยความอบอุ่น“ขอบคุณมากๆ นะครับ...” พอพ่อแม่ของนับดาวไฟเขียว ภายในใจของชายหนุ่มก็ลิงโลดดีใจมากๆ เพราะเหมือนทางสะดวกมากขึ้นกว่าเดิม“แล้วเนี่ยคุณกินข้าวมาหรือยัง...”“ยังไม่ได้กินเลยครับ...” ความจริงเขากินมาจนอิ่มแล้ว“นับเดือนลุกไปตักข้าวให้คุณเขาหน่อยลูก...”“ค่ะแม่...”“ป้าเนตรดาว ลุงคณิน เรียกผมว่าพัตเตอร์เฉยๆ ก็ได้ครับ ยังไงตอนนี้ผมก็เป็นแฟนน้องนับดาว เรียกผมว่าคุณมันดูแปลกๆ นะครับ...”“งั้นหนูขออนุญาตเรียกพี่พัตเตอร์นะคะ...” นับเดือนยิ้มสดใสให้แฟนของพี่สาว“ได้ครับน้องนับเดือน...” พัตเต

Chapter 80“พี่ไม่กลับ พี่อยู่ได้”“ถ้าอยู่ได้ก็เลิกอาบน้ำตอนดึกสักที หนูหนวกหูเสียงน้ำ หนูจะนอน”“โอเคครับ หนูไปนอนเถอะ หรือจะหอมแก้มพี่ก่อนนอนไหม...”“เพ้อเจ้อ...”พัตเตอร์มองคนตัวเล็กด้วยสีหน้ายิ้มๆที่ปากคอเริ่มเราะราย เขาไม่ได้ถือสาอะไรเธอหรอก เพราะเขาทำให้เธอเป็นแบบนี้เอง พอประตูห้องตรงกันข้ามปิดสนิทลง เขาก็เข้าห้องส่วนตัวนั่งอยู่ปลายเตียง หยิบหนังสือเล่มบางมาพัดใส่หน้า จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับแป้งเย็นที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง เขาจึงหยิบแป้งมาเทโรยตัวจนเกือบหมดกระป๋อง ก่อนที่จะเอนตัวลงบนเตียง ขยับเอาพัดลมจ่อตัวใกล้ๆ คราวนี้รู้สึกเย็นวาบๆ มันพลอยทำให้เขาผล็อยหลับไปได้ถึงเช้าวันต่อมา07.30 น.เมื่อพัตเตอร์อาบน้ำเสร็จ เขาก็ใส่เสื้อยืดตัวใหญ่สีดำกับกางเกงสแล็กขาสั้นเลยเข่า เดินลงมาข้างล่างก็เห็นคุณแม่ของนับดาวนั่งถักไหมพรมอยู่ที่โต๊ะม้าหินหน้าบ้าน“ป้าครับ กินข้าวหรือยังครับ”“ป้ากินเรียบร้อยแล้วลูก เตอร์จะกินข้าวเลยไหม เดี๋ยวป้าไปตักข้าวมาให้...”“ไม่เป็นไรเลยครับ เดี๋ยวผมจัดการเองดีกว่า แล้วลุงไปไหนครับ...”“ลุงเข้าสวนไปตั้งแต่เช้ากับนับดาวแล้วจ้ะ...”“อ๋อ...งั้นผมขออนุญาตเ