ผ่านมาแล้วหลายวันที่น้ำตาลเริ่มตีตัวออกห่างจากเซนต์ตามคำแนะนำของเพื่อน ทุกอย่างดูเหมือนกำลังลงล็อกตามแผนการของเซลีนและดัชเชสเซนต์เริ่มร้อนรน จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เป็นฝ่ายส่งข้อความหาน้ำตาล แชตเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเป็นหนักขวา ทั้งที่เมื่อก่อน…เคยหนักซ้าย“อะ กูซื้อมาให้”เซนต์หันไปมองชาไทยที่คริสต์วางลงตรงหน้า“ช่วงนี้เห็นวีนๆ เหมือนน้ำตาลตก” คริสต์ว่าแล้วยกยิ้ม ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ ภูริ “เติมน้ำตาลบ้าง”“ไม่ใช่น้ำตาลที่กูต้องการ” เขาตอบกลับเสียงเรียบ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองหน้าจอโทรศัพท์“แล้วมึงต้องการน้ำตาลแบบไหนวะ?” ภูริวางแขนลงโต๊ะกินข้าวที่โรงอาหาร พลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มกริ่มเซนต์เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนด้วยแววตานิ่งเรียบ ยากคาดเดาว่ากำลังคิดอะไร ก่อนที่ริมฝีปากหยักได้รูปจะขยับตอบกลับสั้นๆ ไปว่า…“เสือก” เขาคว้าชาไทยตรงหน้ามาดูด ก่อนจะรีบวางลงแล้วทำหน้าตาแหยๆ “ไม่เห็นอร่อยเลย หวานก็หวาน”“กูสั่งแม่ค้าว่าขอหวานๆ พอดีเพื่อนน้ำตาลตก” คริสต์พูดแล้วหันไปมองภูริด้วยรอยยิ้มกริ่ม“ถ้ามึงจะกระวนกระวาย จนจะเป็นจะตายขนาดนี้ ทำไมไม่จีบน้องเขาสักทีวะ รู้ว่าหล่อเลือกได้ แต่อย่าเล่นตัว
Last Updated : 2026-01-05 Read more