Alle Kapitel von 5Set | FRIEND ZONE: Kapitel 91 – Kapitel 100

“อ้าวจี” เสียงพ่อทักทายขึ้นก่อนในขณะที่ร่างบอบบางเดินลงมาจากรถด้วยรอยยิ้ม ตากลมมองตามรัศมีสายตาของคนเป็นพ่อ เห็นชัดเจนว่าครั้งนี้แตกต่างจากครั้งอื่นๆ ก็ตอนที่คนเป็นพ่อมองหนุ่มหล่อด้านหลังลูกสาวตาเป็นประกาย “วันนี้พาลูกเขยมาฝากพ่อเหรอ” คนถูกถามส่ายหน้ารัวๆ แทนคำตอบและพยายามส่งสายตาให้พ่อหยุดความคิดไว้แค่นั้น แต่คนถูกห้ามก็เพียงแต่อมยิ้มแล้วยักคิ้วกลับไปหนึ่งที เซย์ที่เดินตามหลังยกมือไหว้คนที่เป็นสาเหตุทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและจีน่าก้าวกระโดด ตามด้วยการไหว้อีกคนที่ยิ้มอย่างดีใจที่เห็นลูกสาวกลับมา “ออกมาแต่เช้าเหรอลูกถึงมาถึงเวลานี้” “ออกเช้าค่ะ งานเยอะไหมคะแม่” “งานเยอะมาก แต่แม่มีคนช่วย ไม่เหนื่อยเลย” ลูกจ้างในร้านยิ้มให้จีน่าอย่างเป็นมิตร บ้านที่ถูกใช้พื้นที่ด้านหน้าเป็นร้านซักรีดไม่ถึงกับรกมาก ทุกอย่างถูกเก็บเป็นที่เป็นทาง กลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่มอบอวลไปทั้งบริเวณ ส่วนโซนที่ใช้ตากผ้าก็เต็มไปด้วยเสื้อผ้าในไม้แขวนที่เต็มราวไปหมด “เข้าไปนั่งเล่นในบ้านก่อนนะลูก หาน้ำหาท่ากิน แม่เคลียร์งานเสร็จเดี๋ยวหาอะไรอร่อยๆ ให้กิน” จีน่าพยักหน้ารับก่อนจะมองกลับไปที่คนทางด้านหลัง ส่งส

“ผมขออนุญาตดูแลจีได้ไหมครับ” น้ำเสียงที่อบอุ่นและจริงจังส่งผลให้มือแม่ที่ตั้งใจจะประคองลูกสาวหยุดชะงัก อดไม่ได้ที่จะมองใบหน้าคมคายอย่างพิจารณา “สนิทกันมากเลยเหรอลูก” “ผมดุตลอดเวลาที่จีดื้อ มันอาจจะไม่ดีที่สุด แต่ผมตั้งใจทำทุกอย่าง” “งั้นเหรอ…” แม่ยิ้มบางๆ แทนคำตอบก่อนจะยอมพยักหน้ารับแต่โดยดี “แม่ปล่อยให้เซย์ดูแลจีก็ได้ ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรออกมาเรียกแม่ได้นะ” “ครับ” แม่ยอมคลายมือจากลูกสาวแล้วจัดการความเรียบร้อยบริเวณนั้นแทน ขายาวก้าวเข้ามาในห้องนอนของคนที่มีสถานะเป็นแค่เพื่อนสนิทครั้งแรก โดยมีเจ้าของห้องอยู่ในอ้อมแขน ร่างบอบบางถูกวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา เช่นเดียวกับคนตัวเล็กที่ไขว่คว้าหาผ้าห่มมากอดก่ายทันที ดวงตาคมกริบมองความเคลื่อนไหวของคนตัวเล็กเงียบๆ มองดวงหน้าสวยหวานในยามที่หลับไหล ประกายตาอ่อนวูบลงเมื่อนึกถึงคราบน้ำตาที่เคยติดอยู่บนใบหน้างดงาม ครืด~ ครืด~ โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์สั่นสะเทือนจนตาคมละออกจากคนบนเตียง รายชื่อที่ปรากฎอยู่บนหน้าจอส่งผลให้ใบหน้าหล่อเหลาเครียดขึ้น ไม่อยากรับสาย แต่รู้อยู่เต็มอกว่าถ้าไม่รับทุกอย่างมันไม่จบแน่นอน! “…ครั

“กาแฟสักแก้วไหม” “ไม่อ่ะ ฉันอยากกลับไปถึงคอนโดเร็วๆ มากกว่า มีหลายอย่างที่ต้องทำ” จีน่ายกแขนขึ้นกอดอกก่อนจะหลับตาลงช้าๆ ไม่มีเสียงผู้หญิงคนนั้นดังเข้ามาให้ได้ยินอีกแล้วเพราะพวกเขาคุยกันเสร็จแล้ว ถ้าจะเหลือก็มีแค่เธอกับเขานั่นแหละที่ยังไม่เคลียร์ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ทั้งเธอและเขาอยู่ในโหมดของความเงียบ สัมผัสได้ว่ารถจอดและรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่แก้วเครื่องดื่มเย็นเฉียบแตะลงมาที่แก้มเนียน“อ๊ะ! ทำอะไรของนายเนี่ย” “ของโปรดเธอ” จีน่าปรายตามองชาเขียวในมือของเซย์ก่อนจะมองสบตากับคนที่ทำเป็นจำเมนูโปรดของเธอได้ “ฉันบอกว่าฉันไม่…” “ฉันง่วง ถ้าไม่ลงไปซื้อกาแฟก็คงต้องเปิดห้องนอนพักแถวๆ นี้ หรือเธออยากให้ฉันเปิดห้อง?” คนถูกย้อนถามกระแทกลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะกระชากชาในมือของเซย์มาถือไว้เองอย่างไม่สบอารมณ์“องศากับของขวัญจะหมั้นกันแล้วนะ ผู้ใหญ่คุยกันแล้ว” “…” “มันดูมีความสุขดีนะ ไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้มาก่อนเลย บางทีการมีเมียมันก็ไม่ได้แย่เสมอไป” “…” “ทำไมถึงเอาแต่เงียบ” “ฉันกำลังคิดเรื่องของเรา” จีน่ายกมือขึ้นสางเส้นผมของตัวเองลวกๆ ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเพื่อนสนิทอย่างเซย์ตรงๆ “ฉัน

“กูว่าแล้วว่าสุดท้ายวันนึงมันต้องเป็นแบบนี้” ฉลามกุมขมับ ตาคมมองเพื่อนทั้งสองคนสลับกันไปมา และเหมือนว่าคนที่น่าห่วงมากที่สุดในตอนนี้จะเป็นจีน่า “เดี๋ยวนะไอ้หลาม มึงรู้เรื่องนี้มาก่อน?” ติณห์หรี่ตามองเช่นเดียวกับลีโอที่ให้ความสนใจ “ไอ้เวรเซย์มันหึงแม้แต่ตอนที่จีอยู่กับกู แล้วทำไมคนฉลาดๆ แบบกูจะดูไม่ออกวะ” “ถ้าฉลาดจริงมึงก็เข้าไปห้ามเพื่อนมึงดิวะ ไม่เห็นหรือไงว่าไม่นานเกินรอลมหนาวโดนตีนเพื่อนมึงแน่ๆ” “นายมันเห็นแก่ตัว!” จีน่าเค้นเสียงใส่หน้าคนที่อยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมาหาเรื่อง “แล้วไง ถึงฉันจะเห็นแก่ตัวแค่ไหนสุดท้ายฉันก็เป็นผัว…” เพี๊ยะ! “หน้าด้าน ไอ้ผู้ชายสารเลว!” ฝ่ามือบางฟาดเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาเต็มแรงจนทุกคนหยุดชะงัก จะเข้าไปห้ามวินาทีนี้ก็ไม่รู้ว่าควรห้ามใครก่อนดี “จะไปตายที่ไหนก็ไปเลยนะเซย์ ฉันเกลียดนาย!” “เกลียดงั้นเหรอ เหอะ!” เซย์ขยับเข้าหาคนตัวเล็กกว่าหมายจะดึงจีน่าเข้ามาหาตัวเอง แต่ลมหนาวไวกว่า หนุ่มหล่อเผลอปกป้องคนข้างๆ ด้วยการดึงจีน่าถอยหนีแล้วใช้ตัวเองออกหน้าแทน “มีอะไรก็คุยกันดีๆ” “มึงน่ะ อย่ามายุ่งกับเมียกู!” ผัวะ! หมัดร้อนๆ กระแทกใบหน้าของลมหนาวด้วยอารมณ์ที่พร้อ

“พี่โกรธอะไรพี่เซย์หรือเปล่าคะ” “น้องรู้สึกแบบนั้นเหรอคะ” “น้อยหน่ารู้สึกเหมือนกับว่าระหว่างพี่สองคนมันมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ ถ้ามันมีอะไรแบบที่น้อยหน่าคิดจริงๆ พี่จีบอกออกมาตรงๆ เลยได้ไหมคะ” น้อยหน่าคว้ามือของจีน่าไปกุมเอาไว้หลวมๆ ความรู้สึกขอร้องอ้อนวอนหลุดผ่านแววตาออกมาเป็นระยะ “นะคะพี่จี” “เซย์มันบอกตลอดว่าเรียนจบมันจะแต่งงาน เรื่องของคนสองคนก็ไปคุยกันสองคนดีกว่านะคะ อย่ามาดึงพี่เข้าไปเกี่ยวข้องเลย” “พี่คะ คือว่า…” “วางใจเถอะค่ะ ถ้าน้องกังวลและระแวงความสัมพันธ์ระหว่างพี่กับเซย์ จากนี้มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเด็ดขาด พี่สัญญา” จีน่าดึงมือขาวผ่องออกจากการเกาะกุม น้อยหน่าทำท่าเหมือนอยากคุยอะไรกับเธอสักอย่าง แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงเงียบและเดินออกไปจีน่าทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างหลังจากที่ล็อกประตูห้องนอนเรียบร้อยแล้ว ร่างบางสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มก่อนจะดึงเข้ามาปิดทับทั้งตัวเหลือไว้เพียงใบหน้า สองมือประคองโทรศัพท์ก่อนจะเริ่มค้นหาเฟซบุ๊กของแฟนเก่าอย่างซันที่ก่อนหน้านี้ได้ทิ้งปมบางอย่างไว้ให้สงสัย พยายามเลื่อนดูการเคลื่อนไหวเก่าๆ จากเดือนไปเป็นปี แต่จนแล้วจนรอดมันกลับไม่มีข้อมูลอะไรที่บอกเ