All Chapters of 5Set | FRIEND ZONE: Chapter 111 - Chapter 120

“หึ!” ฉลามกลอกตาไปมาในยามที่ประสานดวงตาคมกริบเข้ากับเพื่อนสนิทสองคนที่หนึ่งในนั้นเพิ่งต่อยกันมาไม่กี่วันนี้เอง เห็นมือที่ประสานกันกระหนุงกระหนิงแล้วหมั่นไส้ อย่างว่า การนอนคุยกันมันง่ายและเข้าใจเร็วกว่าการนั่งคุยเยอะเลย! “ฉลาม” คนถูกเรียกหันมอง จีน่าปล่อยมือจากคนบางคนแล้ว แต่ก็เห็นแหละว่ามันไม่เลิกมองตาม ทำให้หมั่นไส้ถึงขั้นที่คนอย่างฉลามต้องเล่นหูเล่นตาใส่เพื่อนตัวเองเพื่อได้กวนประสาทใครบางคน “ว่า?” “ฉันซื้อกาแฟมาฝาก วันนี้ยังไม่ได้กินใช่ปะ” “ที่แท้หอมกาแฟหรอกเหรอ นึกว่าหอมตัวเพื่อนจี” แล้วที่ฉลามหยอกมันสูญเปล่าเสียที่ไหน ทันทีที่ฉลามจบประโยคไอ้คนหวงของมันก็มองแรงทันที “หยุดเลยนะ ห้ามมีเรื่อง” จีน่ากระซิบกระซาบแกมขอร้อง เห็นแล้วหมั่นไส้“ใครจะมีเรื่อง?”“ฉลาม” “ทำไมชอบดุ อยากเป็นเมีย?”“บ้า!” จีน่ากระแทกแก้วกาแฟใส่มือคนที่กวนประสาท พอมองไปทางด้านหลังก็เห็นเซย์กำลังจับจ้องอย่างไม่ชอบใจ “สรุปคือ…พวกมึงเคลียร์กันแล้วปะ” ติณห์หรี่ตามองเซย์และฉลามสลับกัน เป็นจังหวะที่องศาซึ่งยืนคุยโทรศัพท์ในตอนแรกวางหูพอดี “นั่นดิ จะตึงใส่กันแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนวะ เย็นนี้กูอยากแดกเหล้

“กูมีเรื่องจะคุยกับมึง” ฉลามคีบบุหรี่ออกมาจากปากก่อนจะปรายสายตามองคนที่เดินเข้ามาตามหลัง ควันขาวคลุ้งลอยกระจายอยู่ในอากาศ มุมปากยกยิ้มเมื่อเห็นว่าสุดท้ายแล้วคนปากหนักก็ยอมมาคุยกับเขาจริงๆ “อะไร” “เรื่องจี” “เรื่องที่มึงจะเอาไปเป็นของมึงให้ได้แบบเอาแต่ใจตัวเองอ่ะนะ” “…” “ที่จริงกูก็ผิดหวังนะ ผิดหวังที่จียอมคบกับมึงง่ายๆ ทั้งที่มึงมันโคตรเลวเลย” “กูไม่ได้มีใคร” “แล้วผู้หญิงคนไหนที่มึงบอกว่าจะแต่งงานด้วย กูไม่เชื่อหรอกนะว่ามึงจะย้ำคำนี้เพราะไม่อยากให้จีหรือคนอื่นเข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของมึงแค่อย่างเดียว” “…”“กูกับมึงนี่เป็นเพื่อนกันมากี่ปีวะ คำพูดไหนที่มันจริงจังมึงคิดว่ากูดูไม่ออกงั้นเหรอ” “มึงไม่เคยรักใคร กูพูดไปมึงก็ไม่เข้าใจหรอก” “เข้าใจดิ กูโคตรเข้าใจ มึงพูดความจริงหรือเปล่าแค่นั้นเอง!” เซย์กดปลายลิ้นเข้ากับมุมปากก่อนจะยกมือขึ้นสางเส้นผมของตัวเองลวกๆ คนบางคนอาจจะไม่เข้าใจ แต่คำว่าเพื่อนมันทำให้คำว่าความลับไม่มีในโลกมันมีอยู่จริง “กูก็ลืมคิดว่าเมื่อก่อนจีเคยคบกับพี่ชายมึง สองคนนั้นเลิกกันเพราะพี่มึงทิ้งจี กูชักไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้มันจะเกี่ยวไหม” “มึงคิ

@หลายวันต่อมา “…เป็นไรอ่ะ” เซย์มองคนตัวเล็กที่รีบดันโทรศัพท์ออกจากตัวคล้อยหลังที่คุยกับที่บ้านอยู่พักใหญ่ๆ ไม่ได้ระแวงเลยว่าเธอจะคุยกับใครก็เห็นๆ กันอยู่ว่าพ่อเธอโทรมา และเป็นเขานี่แหละที่เรียกเธอมารับสายเอง “วันนี้พ่อถามเยอะอ่ะ” “เรื่อง?” “เรื่องของเรา” “…” “ไม่รู้ว่าสงสัยอะไรแต่พ่อรู้ด้วยนะว่าฉันไม่ได้พักอยู่ที่เดิมแล้ว” “แปลกตรงไหน” เซย์ดึงทิชชู่แล้วโน้มตัวไปเช็ดมุมปากของคนที่กินมูมมามจนมุมปากเลอะ“ไม่แปลกตรงไหน ยังไม่ได้คุยกับพ่อเลยนะ เขาจะรู้ไม่ได้ เอ๊ะ! หรือนาย…” “ใช่ ฉันบอกเอง” “เซย์…” จีน่ายกมือขึ้นกุมขมับ ไอ้เราก็ปวดหัวหนักมากเพราะรู้สึกว่าพ่อพยายามต้อนให้จนมุม แต่ไปๆ มาๆ ไหนกลับกลายเป็นว่าคนใกล้ตัวเธอทำให้ที่บ้านสงสัยซะเอง “ไม่คิดจะมีความลับอยู่แล้ว เขาสงสัยตั้งแต่ตอนที่ไปบ้านเธอด้วยกันแล้วไหม” “ตอนนั้นก็บอกอยู่ว่าเพื่อนกัน” “แต่ฉันไม่ได้บอกแบบนั้นไง” จีน่ากระพริบตาเร็วขึ้น ในสมองกำลังประมวลเรื่องที่ได้ยินและกำลังนึกเหตุการณ์ในตอนนั้น “อย่าบอกนะว่าพูดให้พ่อสงสัยตั้งแต่ตอนที่กลับไปคราวนั้น” “แค่บอกว่าคบกันอยู่ ดูแลเธอได้ เรื่องเงินถ้ายังไม่มีก็ไม่

แกร๊ก~ เสียงปลดล็อกประตูดังขึ้นหลังจากที่พี่ชายเจ้าของห้องเข้ามาได้ไม่นาน แว๊บแรกที่สบตากับจีน่าก่อนที่เซย์จะนิ่งไป จากนั้นก็ตั้งคำถามกับคนที่มาหาโดยไม่ได้นัดหมายทันที“พี่มาทำไม” “เพิ่งรู้ว่าฉันมาห้องน้องชายตัวเองไม่ได้แล้ว” ซันปรายตามองผู้มาใหม่ ท่าทางร้อนรนจนอยู่นิ่งๆ ไม่ได้เมื่อพบกันทำให้คนเป็นพี่หลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ “เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เหมือนอะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงไปเยอะเหมือนกัน” “วันนี้ไม่ว่าง วันหลังค่อยคุยกันได้ไหม” “เพิ่งรู้ว่านายกับน้องจีคบกัน ที่ผ่านมาก็เข้าใจมาตลอดว่าเป็นแค่เพื่อน ชักอยากรู้แล้วสิว่าคบกันตอนไหน ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย” “คบกันอยู่ รู้แค่นั้นก็พอแล้วไหม จะกลับได้ยัง” “จียังจำได้ไหมว่าเราสองคนเลิกกันเพราะอะไร” ซันโยนคำถามไปให้ผู้หญิงที่เขาเคยรัก ถึงตอนนี้จะไม่ได้คบกันแล้วแต่ก็ยังรู้สึกดีด้วยอยู่ ยังหวังดีและอยากเห็นน้องมีความสุขเหมือนเดิม“ทำไมพี่ซันถึงถามถึงเรื่องนี้ละคะ จีว่ามันผ่านมานานแล้วนะ” “ครับ มันผ่านมานานแล้ว พี่เลยอยากรู้ว่าน้องจีลืมสาเหตุที่ทำให้เราสองคนเลิกกันหรือยัง” “พี่ต้องการอะไรวะ ขอร้องเลยกลับไปตอนนี้เลยได้ไหม” “ผู้หญิงท

“แค่มาดูแล้วจะกลับใช่ไหม” ฉลามเลิกคิ้วถามคนที่เร่งให้เขามาเปิดประตูให้ อาศัยช่วงที่อีกคนเมาจนคอพับ เซย์กวาดสายตามองหาก่อนที่สายตาจะหยุดที่โซฟา ขายาวก้าวออกไปที่เบื้องหน้า ทว่าฉลามดึงไหล่เอาไว้ก่อน“อะไรของมึงเนี่ย”“มึงก็ตอบกูก่อนดิ แค่มาดูแล้วจะกลับเลยใช่ไหม”“กูเป็นห่วงจี”“รู้ แต่ถ้าตื่นมาแล้วเห็นว่ามึงอยู่ด้วยคนที่จะโดนก็คือกู เมียมึงสั่งกูว่าห้ามมึงมาหาเด็ดขาด ส่วนมึงก็บังคับกูจัง ว่าไปพวกมึงสองคนนี่ก็พอกันเลย แม่งไม่มีใครยอมใคร” เซย์ถอนลมหายใจออกมาเบาๆ ไม่แปลกใจที่จียังโกรธและไม่อยากเจอเขา ทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดของเขาคนเดียว “กูอยู่แป๊บเดียวเดี๋ยวกลับ” “เออ ตามนั้น” ฉลามขยับตัวเพื่อเปิดทาง ที่ทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าอยากหักหลังจีน่า ที่วันนี้นั่งเฝ้าไม่ยอมไปไหนเลยก็เพราะว่าเป็นห่วงมาก เห็นเพื่อนเจ็บเห็นเพื่อนเสียใจเป็นใครก็ต้องเสียใจนั่นแหละ เขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน เซย์เดินไปหย่อยตัวลงบนพื้นที่ว่างข้างโซฟาหรู รู้ว่าเขาไว้ใจฉลามได้ ถึงมันจะเสือผู้หญิง มีไปเรื่อยๆ ไม่จริงจังกับใครแต่มันไม่ทำอะไรจีน่าแน่ๆ ดูจากผ้าคลุมตัวที่มันอุตส่าห์เอามาคลุมให้คนเมาก็รู้แล้วว่าฉลามไม่เคยล