All Chapters of 5Set | FRIEND ZONE: Chapter 131 - Chapter 140

@วันต่อมา ขายาวภายใต้กางเกงยีนส์แบรนด์ดังหยุดการเคลื่อนไหวในยามที่ดวงตาคมกริบประสานเข้ากับร่างเล็กของคนบางคนที่ออกมาจากห้องน้ำหญิงพร้อมเพื่อนอีกคน วันนี้ขนมน่ารักเข้าตาในแบบที่หาที่ติไม่ได้ เกาะอกสีดำรัดส่วนบนปกปิดหน้าอกขนาดพอดีตัวที่มองแว๊บเดียวก็รู้ว่าเป็นของแท้แม้ให้แม่แน่ๆ ด้านล่างเป็นกางเกงยีนส์สีซีดขากระดิ่งเข้ารูปจนเห็นหุ่นที่โคตรจะตรงสเปค ใบหน้าจิ้มลิ้มถูกแต้มด้วยเครื่องสำอางจนเวลาที่ถูกเติมเต็มด้วยรอยยิ้มก็ยิ่งทำให้ละสายตาแทบไม่ไหว คนปลอมๆ ที่ควงกันแบบเล่นๆ นี่ก็เข้าตาฉิบหายเลย! “ไอ้หลาม!” เสียงลีโอร้องขึ้นในจังหวะที่จบเพลงพอดี และเป็นจังหวะที่ขนมมองมาที่คนตัวสูงเพราะคิดว่าน่าจะได้ยินชื่อที่คุ้นหูพอดีเช่นกัน ฉลามยิ้มให้คนตัวเล็กที่วันนี้แทบจะเป็นตัวตึงที่สวยที่สุดในผับ ถึงภาพวันนั้นที่เธอควงผู้ชายขึ้นคอนโดด้วยกันมันจะยังติดตาแต่มันก็ไม่ได้ลดความตื่นเต้นเล็กๆ ที่อยากลองเอาชนะนั่นได้ เอาจริงๆ มันอาจจะมากขึ้นด้วยซ้ำไปไหนๆ เธอก็มีคนที่แอบกินกันอยู่ แบ่งกูสักคนจะเป็นไรไป! “ไปรอที่โต๊ะก่อนเดี๋ยวฉันตามไป” ขนมบอกเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆ เพื่อนเธอหันมามองที่เขาเล็กน้อยแต่ก็ยอมเดิน

“รบกวนไหมเนี่ย ลืมถาม~” เสียงอ้อนๆ โพล่งขึ้นพร้อมกับละสายตาออกจากโทรศัพท์ ซึ่งมันเข้าทางพอดี“ถูกเพื่อนเทแล้วอ่ะดิ” “ขอโทษ~ ลงตรงนี้ทันไหม”“เกรงใจช้าไป” ฉลามพูดยิ้มๆ มองซ้ายมองขวาก็มีแต่รถ กล้าปล่อยลงนี่ก็เกินคน สวยขนาดนี้ใครจะไปกล้าทิ้งได้ลงคอ “รู้สึกผิด?” “เพิ่งนึกได้อ่ะ ขอโทษนะ”“อยากเลิกรู้สึกผิดไหมล่ะ” “ยังไง” “ดื่มเป็นเพื่อนหน่อย ดื่มเงียบๆ จะไม่ยุ่งกับสาวโอเคป่าว” “ดื่มไปเยอะแล้วอ่ะดิ”“แล้วก็ทำเหมือนรู้สึกผิด” คำพูดเหมือนตัดพ้อทำให้อีกคนครุ่นคิด ก็สงสาร ไม่อยากเอาเปรียบใครเลยใช้ข้อเสนอแบบแฟร์ๆ“ขอนั่งเป็นเพื่อนอย่างเดียวได้ไหม ไม่อยากดื่มแล้ว” “พี่บังคับปะล่ะ”“ไม่ๆ เต็มใจ” ก็ในเมื่อโลกสวยกับผู้ชายอย่างฉลามก็ถือเป็นช่วงดวงตกของเธอละกัน แต่จะว่าไปมันก็คงไม่ใช่ขนาดนั้นหรอก เอาจริงๆ เขาก็ใจดีกับเธอที่สุดแล้ว เคยใช้เวลากับใครสักคนนานแบบนี้ซะที่ไหน ตรงๆ เลยไม่เคยมีเป็นร้านนั่งชิว ฟังเพลงเงียบๆ สบายๆ ที่ฉลามเลือก คนพามาสนใจแต่น้ำมากกว่า กับแกล้มเลยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของอีกคน ขนมสั่งของกินไปประมาณสองสามอย่าง ตบท้ายด้วยการสั่งน้ำอัดลมให้ตัวเอง ต่างจากอีกคนที่เปิดเบียร์เย็นๆ

“อื้อ~” ไอความเย็นจากผิวกระป๋องเบียร์แตะแก้มเนียนเร็วมากจนคนตัวเล็กสะดุ้งโหยง หันกลับไปมองเป็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ยิ้มอยู่“แกล้งหนูเหรอ?”“มันเขี้ยว” ว่าแล้วก็กดนิ้วโป้งลงบนแก้ม ลูบเบาๆ ไปมาจนคนตัวเล็กต้องตะครุบมือห้าม“แก้มช้ำหมดแล้วเนี่ย” “เอาเบียร์มาให้” “ขอบคุณค่ะ”“เสร็จแล้วก็รีบตามไปนั่ง” คนฟังพยักหน้าหงึกหงัก เธอกำลังช่วยของขวัญจัดเรียงบาร์บีคิวใส่จาน“ส่วนเรา ให้พี่สั่งน้ำส้มให้ไหม” ถามเมียเพื่อนอย่างของขวัญ รายนี้ให้กินสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ผัวเธอโหดไป ขี้เกียจฟังมันด่า รำคาญ “ไม่เอา อยากกินเบียร์เหมือนพวกพี่บ้าง”“งั้นไปถามมัน รำคาญเสียงมันบ่น ขี้เกียจโดน” ของขวัญยิ้มจนตายี๋ ที่เป็นแบบนี้เพราะคนขี้หวงด่าเรียงตัวทุกทีที่เพื่อนเขาเอาของมึนเมาให้เธอกิน ก็ไม่ใช่ว่ากินไม่ได้ วันนั้นดันเป็นวันที่องศามีงาน เผลอแป๊บๆ เมียเมาคอพับ ไอ้พวกเวรมันก็แกล้งเมียเขา ถามปุ๊บตอบปั๊บ ของขวัญพูดจนหมดเปลือก ความลับไม่ค่อยจะมี เลยเป็นที่มาว่าก่อนดื่มต้องถามผัว ผัวอนุญาตเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน! เป็นความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อนที่เห็นแล้วน่ารักดี ขนมนั่งฟังเสียงคุยของคนในกลุ่ม บ้างก็อมยิ้ม บ้างก็หลุ

“สั่งเผื่อเพื่อนไหมจี?” ฉลามเลิกคิ้วถามคนที่อยู่ในวงแขน สุดท้ายโดนศอกที่กระทุ้งเข้าใส่ก่อนที่บาทาคนหวงเมียจะลอยมา“นิสัยเสีย ถึงเนื้อถึงตัวทั้งที่รู้ว่าฉันมีผัว”“เหอะ! ตั้งแต่มีผัวนี่เพื่อนอย่างฉันไร้ค่าจังเลยนะ ใช่สิ! สำหรับเธอใครมันจะไปดีเท่าไอ้เหี้ยเซย์วะ” ปรายตามองคนที่จ้องเขาอยู่ รู้ว่ามันเตรียมถีบ แหมไอ้คนขี้หวง เห็นเพื่อนโอบเมียนิดหน่อยทำเป็นตาขวาง เมื่อก่อนก็เพื่อนกันทั้งนั้น รวมถึงมันด้วยเลย เป็นเพื่อนดีๆ แต่เสือกเสนอหน้าอยากเป็นผัว! “สั่งข้าวผัดเผื่อ มากิน” จีน่าเดินไปหยิบข้าวที่สั่งมาสำหรับฉลาม วางตรงตำแหน่งที่นั่งที่ว่างอยู่ซึ่งอยู่ข้างๆ ลีโอ “ดูมึงสดชื่นดีนะ”“ธรรมดา สงสัยพักผ่อนเต็มที่ เตียงที่นี่นุ่มดีบรรยากาศก็ดี” คนที่นอนด้วยกันเมื่อคืนก็ดีเช่นกัน “แล้วสรุปเนื่องในโอกาสอะไรวะที่มึงชวนมา” องศาถามลีโอ ซึ่งคนถูกถามอมยิ้ม ไหวไหล่ อยากพูดแหละแต่รับงานเพื่อนไว้ มันลงทุนเลี้ยงเหล้าเป็นเดือนๆ โอกาสไม่ได้มีมาบ่อยๆ คว้าได้รีบคว้า ไม่ควรปล่อยโอกาสให้หลุดมือ“ก็กูคิดถึงพวกมึงนี่หว่า มึงเลยองศา มึงด้วยเซย์ เมื่อก่อนไปแดกเหล้าที่ห้องไอ้หลามด้วยกันเกือบทุกวัน พอมีเมียก็ทิ้งพวกกู

“ยิ้มไร” เซย์ยืนพิงขอบผนังถามคนที่เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมาจากห้องนอน หย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้พร้อมกับตวัดขายาวๆ ขึ้นไขว้ห้าง “กูยิ้มเหรอ ไม่เห็นรู้ตัว” “สัด!” ก็เห็นอยู่ว่ามันยิ้ม ยังมีหน้ามาทำเป็นไม่รู้ว่าตัวเองยิ้มทั้งที่มุมปากของมันยกขึ้นมากกว่าเดิม “คนอื่นๆ ไปไหนกันวะ” “สั่งของ”“จำเป็นต้องไปเองด้วยเหรอ เขามีบริการส่งถึงที่อยู่แล้วปะวะ” “แล้วมึงคิดว่าไง”“คนส่งของสวย?”“ก็นิสัยเหมือนมึง” เซย์ตอบกลับเบาๆ พร้อมกับนั่งบนเก้าอี้ตัวที่ว่าง ถึงฉลามจะกำลังด่าว่าเขากวนตีนก็ช่าง มันเสือกกวนตีนก่อนเอง“เซย์…” คนถูกเรียกไม่ตอบรับ แต่ยื่นบุหรี่ให้คนข้างๆ เพราะเข้าใจว่ามันขอ แต่พอไม่เห็นว่ามันยื่นมือออกมารับตาคมกริบจึงตวัดไปมอง“อะไรของมึง เรียกกูเพราะจะขอบุหรี่ไม่ใช่เหรอ”“กูมีแล้ว”“แล้วเรียกทำไม”“มีถุงไหม”“ถุง? มึงจะถือไปเก็บเปลือกหอย”“เปลือกหอยเหี้ยไรของมึงสัด เอาไว้ยัดกล้วยกูเนี่ย!” เสียงเกรี้ยวกราดส่งผลให้เซย์หลุดขำ น่าแปลกที่คนอย่างมันไม่พกถุงยางติดตัว “หน้าอย่างมึงเดี๋ยวนี้ไม่พกถุง?”“หมด” “เมื่อคืนมึงเอาไปกี่ยก อย่าเวอร์สัด!” รู้ว่ามึงเก่ง แต่เอาไปกี่ทีพูดมาดีๆ “กูซื้อมากล่อง