“ไอ้สัด! ใครบอกให้มึงเสนอหน้าเอาเพื่อนทำเมียวะฮะ เมื่อก่อนกูจะลัลลาแค่ไหนก็ได้ เหี้ยยังไงมันก็ไม่เคยบ่น แต่ตอนนี้กูทำเหี้ยอะไรไม่ได้เลย”“เพราะ?”“จะเพราะอะไรวะ บอกกลัวมึงเอาเป็นตัวอย่างงี้ อย่างกูเนี่ยไปล้างสมองใครได้วะ จีนะจี” ทุกคนหลุดขำ แม้แต่คนที่เสนอหน้าเอาเพื่อนมาเป็นเมียอย่างเซย์ก็เช่นกัน“ก็ดีแล้วนี่ มึงควรเป็นตัวอย่างที่ดี”“เกี่ยวไรกับกู?”“ก็ถ้ามึงทำตัวดี กูก็ดีแบบมึง แต่ถ้าวันไหนกูใจแตก จีก็เข้าใจว่ากูเลียนแบบมึงไง”“ไอ้ฉิบหาย! เกี่ยวไหม เกี่ยวอะไรกับกู” “เถอะน่า สุดท้ายมึงก็เคลียร์จบแล้วนี่หว่า จีไม่โกรธแล้วน่า” องศาเดินมาโอบบ่า ในตอนที่จีน่าไม่อยู่ทุกคนจึงเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง อยากจะคิดหรือพูดอะไรตามสบายเลย “กว่าจะจบก็สวดกูยับ เมียมึงหรือเมียกูถามหน่อย” “เมียกู แต่เป็นเพื่อนมึงไง” “ไอ้เวร โดนด่าซะหน้ามืดเลยกู!” ทุกคนส่ายหน้าพลางหลุดขำ สภาพไม่ต่างจากเมื่อก่อนมากนัก เป็นอันรู้กันว่าอย่าริอ่านไปทำอะไรให้จีน่าไม่ชอบเด็ดขาด เพราะเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่ม เพื่อนทุกคนเกรงใจและแคร์หนักมาก อย่าริอ่านไปเถียงถ้าไม่อยากให้มันโกรธเรียงตัว “ไหนๆ ก็เข้าใจกันแล้ว คนที่บอก
Mehr lesen