Todos los capítulos de อยากเป็นเมียที่เฮียรัก 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 3/3): Capítulo 71 - Capítulo 80

Chapter 72“น้องยาหยี” สิบทิศเอ่ยเรียกยาหยี ในขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะริมกระจกภายในร้านเครื่องดื่มยาหยีกลืนน้ำชาเขียวมัทฉะลงคอ แล้วเงยหน้ามองสิบทิศ ก่อนที่เธอจะขานรับสิบทิศ “คะ”“เวลายูริมันหงุดหงิด ยูริมันกัดหนูด้วยเหรอครับ” “ยูริไม่เคยกัดหนูนะคะ” ยาหยีรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที เพราะตั้งแต่เลี้ยงยูริมา ยูริไม่เคยทำให้เธอเจ็บตัวสักนิด แม้แต่ข่วนก็ยังไม่เคยเลย“แล้วทำไมหนูถึงได้มีแผลที่มือที่แขนทุกวันเลยล่ะครับ” สิบทิศตัดสินใจถามยาหยีไปตามตรงด้วยความเป็นห่วง เพราะวันแรกที่หัดขับรถ เขาก็เห็นยาหยีแปะปลาสเตอร์ที่มือ พอวันที่สองก็เห็นเธอแปะปลาสเตอร์ที่แขน “อ๋อ...หนูก็นึกว่าเรื่องอะไร พอดีตอนเข้าครัวหนูซุ่มซ่ามไปหน่อยค่ะ ก็เลยได้แผลมาทุกวันเลย” ยาหยีพูดเป็นเรื่องขำ ๆ ให้สิบทิศฟัง ทั้งที่ความจริงแล้ว แผลที่ได้มานั้น เธอทำร้ายตัวเองต่างหาก “ระวังตัวด้วยนะครับ พี่เป็นห่วง” พอสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่สิบทิศมีต่อเธอ ยาหยีถึงกับก้อนสะอื้นตีบตันที่ลำคอ ดวงตาร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อ ๆ เพราะขนาดสิบทิศเป็นแค่คนอื่น แต่เขากลับสังเกตบาดแผลตามตัวของเธอที่โผล่ให้เห็นนอกร่มผ้าตัดไปที่สามีของเธอ คนที

Chapter 74ยาหยีนั่งกอดเข่าบนที่นอนห้องชั้นล่างด้วยความรู้สึกแย่ไปหมดวายุพายี่หวามาอยู่บ้าน เทกแคร์ดูแล จนมันเกินขอบเขตคำว่าเพื่อนไปมาก เวลาเธอเห็นพวกเขาอยู่ใกล้ชิดกัน เธอแทบจะอกแตกตายทุกครั้ง แต่เธอก็ทำได้แค่ทน ยอมเจ็บช้ำอยู่คนเดียว เพียงเพราะเขาตีกรอบให้เธอห้ามมีปัญหาแต่ในวันนี้เขากลับโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เพียงเพราะได้เห็นรูปเฟคนิวส์ของเธอและสิบทิศ เขาไม่แม้แต่จะถามไถ่เพื่อหาต้นสายปลายเหตุหรือให้เธอได้อธิบายอะไรเลยสักนิด แต่เขาเลือกที่จะด่าเธอแบบสาดเสียเทเสียด้วยถ้อยคำรุนแรง จนทำให้เธอและเขาทะเลาะกันเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต ถึงขั้นที่เขาขับรถออกจากบ้านไปด้วยความเร็วแต่ถึงเขาจะขับรถออกนอกบ้านไปแล้วก็ตาม แต่เขาก็ยังอุตส่าห์โทรมารายงานยี่หวาให้รู้ว่าเขาอยู่ไหน เขาแคร์ยี่หวามากเสียจน ยี่หวาพยายามแสดงตัวให้ยาหยีรู้ว่าหล่อนและวายุเคยคบกันมาก่อนที่จะเป็นเพื่อนกัน ยาหยีเอามือนวดขมับด้วยอาการเครียด แล้วหยิบมือถือแชตไปหาเขา“เฮียคะ ฟังหนูสักนิดนะคะ เรื่องรูปถ่าย หนูขอสาบานเลยมันไม่ใช่เรื่องจริง หนูไม่เคยคิดนอกกายนอกใจเฮียเลยนะคะ หนูรักเฮียคนเดียว ไม่มีใครมาแทนที่เฮียได้ หนูขอโทษที่หนูอารมณ์ร

Chapter 76เพียะ! พริกหวานยกมือฟาดหน้าวายุอย่างแรง แล้วยกมือชี้นิ้วด่ากราดวายุที่ทำร้ายความรู้สึกยาหยีได้ใจร้ายที่สุด“ไอ้คนเฮงซวย เราก็นึกว่านายจะเป็นคนดีที่สุดในแก๊ง สุดท้ายนายก็เลวไม่ต่างจากไอ้พัตเตอร์เลย เราผิดหวังกับนายสุด ๆ เลยวายุ”“อ้าว...อีพริก แล้วกูเกี่ยวอะไรด้วยวะ กูเป็นคนดีแล้วนะโว้ย” พัตเตอร์โวยวายทันที ที่จู่ ๆ ก็โดนน้องสาวด่าเฉยเลย“หุบปากไปเลย” พริกหวานตะคอกใส่พัตเตอร์เสียงดังลั่นห้อง“ใจเย็นสิหนู ปะ ๆ กลับบ้านกันเถอะ” คิมหันต์เข้ามาโอบกอดพริกหวานแล้วเอามือลูบแขนให้พริกหวานใจเย็น“กลับกันค่ะ หนูก็ไม่อยากอยู่ร่วมใช้อากาศหายใจกับแก๊งนี้เหมือนกัน”“อ้าว...กูพี่มึงนะอีพริก”“พี่ก็พี่สิ” พริกหวานโมโหแทนยาหยีจนพาลด่ากราดไปหมด อีกทั้งก่อนเดินออกจากห้อง พริกหวานก็ไม่วาย เอาเค้กไปแปะที่หัวยี่หวา จนเละไปหมด“ว้าย...ทำอะไรของเธอ” ยี่หวาตะคอกถามพริกหวาน“อีพริกมึงอย่าพาล” พัตเตอร์ห้ามน้องสาวของเขาเสียงดัง“ฉันไม่ได้พาล แต่ฉันกำลังจะเตือนสติผู้หญิงหน้าด้านที่ชอบยุ่งกับผัวชาวบ้าน ก็เห็นอยู่ว่ายาหยีกำลังแฮปปีเบิร์ทเดย์วายุ แต่เสือกเสร่อมาแย่งชีนยาหยีแบบหน้าด้านสุด ๆ ส่วนวายุก็โคตรเ

Chapter 78ยาหยีเขวี้ยงมือถือของเธอใส่กรอบรูปแต่งงานจนตกแตกกระจายลงที่พื้น“ว้าย! / เฮ้ย!” ยี่หวาและวายุอุทานตกใจ ก่อนที่วายุจะดันยี่หวาออกจากตัว“สารเลว! เพราะพวกพี่สมสู่กันแล้วใช่ไหม ถึงพยายามจะยัดเยียดความผิดให้หนู ทั้งที่หนูไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เลวบัดซบทั้งตัวผู้ตัวเมีย!!” เพล้ง! ยาหยีเอามือปัดแจกันลงพื้นตกแตกด้วยอาการคลั่ง ก่อนหน้านี้เขาขอยี่หวาเป็นแฟนต่อหน้าเธอและขอหย่ากับเธอ ตอนนั้นเธอโคตรเจ็บปวดใจไปหมด แต่ตอนนี้พอมาเห็นทั้งคู่กำลังพลอดรักในบ้าน หัวใจของเธอมันแตกสลายเป็นชิ้น ๆ อย่างไม่มีชิ้นดี“เมี้ยววววว” ยูริที่ไม่รู้ออกจากห้องมาตอนไหนกระโดดไปข่วนที่ใบหน้ายี่หวาอย่างแรง จนใบหน้ายี่หวาซีกซ้ายเป็นรอยเล็บของยูริจนน่ากลัว“กรี๊ด!!...ไอ้แมวบ้า!” ยี่หวาตะคอกเสียงดังลั่นอย่างโกรธจัด ก่อนที่จะจับไม้เบสบอลใกล้ตัวฟาดไปที่ยูริอย่างแรง จนยูริร้องลั่นบ้าน “เมี้ยว!!!” “ยูริ!!” ยาหยีเรียกยูริสุดเสียง เมื่อเห็นยูรินอนแน่นิ่งไปต่อหน้า ยาหยียกเท้าถีบยี่หวาจนล้มลงที่พื้นอย่างแรงผัวะ! พอยี่หวาเสียหลัก ยาหยีไม่พอแค่นั้น เพราะตอนนี้เธอโมโหจนเลือดขึ้นหน้า เธอขึ้นคร่อมตัวยี่หวา แล้วตบหน้ายี่หวาไม

Chapter 80“รีบเดินไปสิคะ เจ้าหน้าที่รออยู่” “จะเร่งอะไรนักหนา” “ทำเหมือนไม่อยากหย่า” “เพ้อเจ้อ” วายุมองยาหยีตาดุ ก่อนที่จะเดินไปนั่งเก้าอี้ตรงโต๊ะหมายเลข 5 โดยมียาหยีมานั่งข้าง ๆ“พวกคุณแน่ใจแล้วนะครับว่าจะคืนอิสระให้กัน” หลังจากเจ้าหน้าที่ถาม วายุก็หันไปมองยาหยีที่ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทันที “แน่ใจค่ะ หนูอยากคืนอิสระให้เขา” “แล้วคุณผู้ชายล่ะครับ”“ผมอยากหย่าใจจะขาดแล้วครับ ผมอยากเป็นอิสระจากผู้หญิงคนนี้” วายุเองก็ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นไม่ต่างกัน“หากพวกคุณคิดมาดีแล้ว ก็เชิญเซ็นเอกสารหย่าได้เลยครับ” เจ้าหน้าที่ยื่นเอกสารมาตรงหน้ายาหยี ยาหยีจึงจับปลายปากกาชะงักแป๊บหนึ่ง“รีบเซ็นสิ จะได้แยกย้ายกันสักที” วายุพูดขึ้นเสียงดัง ทำให้ยาหยีจรดปลายปากกาเซ็นลงในเอกสารหย่าทันที และเมื่อเจ้าหน้าที่ยื่นเอกสารมาฝั่งเขาบ้าง วายุก็เซ็นเอกสารอย่างไม่ลังเลราวกับกลัวเสียหน้า“ตอนนี้พวกคุณโสดกันทั้งคู่แล้วนะครับ นี่ครับใบสำคัญการหย่า ถือไว้คนละใบ ต่อจากนี้พวกคุณเป็นอิสระต่อกันแล้วครับ” หลังจากที่ยาหยีรับใบหย่าจากเจ้าหน้าที่ปุ๊บ ยาหยีก็ลุกออกจากเก้าอี้และเดินออกจากอาคารทันที แต่ในขณะที่กำลังเดินไป