All Chapters of I Found Forever with My Ex's Uncle : Chapter 41 - Chapter 50

Tatlong araw na rin ang lumipas ngunit nasa isip ko pa rin ang inasta ko. Dapat pala nakinig muna ako, lalo na sa asawa ko. Dapat pala siya muna ang inintindi ko bago ang pride ko. Nakakahiya pala talaga ako. Pero ano pa ba ang magagawa ko, eh nangyari na ang bagay na iyon. Gusto ko na sanang makipag-usap uli sa haliparot—ay, este kay Diana—pero nahihiya ako. Ano bang gagawin ko para naman mabawasan ang hiya na dala-dala ko? “Hon? What’s the matter? Kanina ka pa nakatulala diyan ah. Ang lalim ata ng iniisip mo. You know you can tell me naman kung hindi muna kaya, hindi iyong sinasarili mo lang iyang problema mo. Kaya nga mag-asawa tayo, ’di ba?” Ano bang ginawa kong tama para pagkalooban ako ng Diyos ng ganito kabait na asawa? “Hon? Kanina ka pa ba riyan? Ah... a-ano, wa-wala ito. Do-don’t worry.” Halos hindi ako makapagsalita nang diretso. Nahihiya na rin ako sa asawa ko. Ang gaga ko naman kasi, bakit ba selos lang ako nang selos kahit wala namang katotohanan. Buwisit na buhay ’to!

"Hon! Kinakabahan ako!" Hindi ko alam ba’t naman siya kinakabahan. "Paano kung baog na pala ako!" dagdag niya. Naiirita na ako, ako iyong babae pero siya iyong mareklamo. Baliktad naman ata. Pero ang saya ko na makitang concern siya sa akin, ang cute niya although kitang-kita na ang sign of aging niya. Mga apat na taon na lang ang hihintayin, papasok na siya bilang senior citizen. Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko siya matingnan bilang mas matanda sa akin, ibang-iba kasi talaga siya. Ang lakas pa niya lalo na sa kama. Nakakalimutan ko talaga ang pangalan ko, kaya niya akong dalhin sa langit gamit ang sarap. "Ano, lumabas na ba? Ano, 2 red lines ba o isa?" Nanginginig na ang kanyang mga kamay, habang ako chill lang. Ganito ata pag excited, mas kabado pa sa magbubuntis. "Wala pa eh," palusot ko kahit alam ko unti-unti nang nasisinag ang linya. "May I see?" Umiling ako, ayoko muna ipakita. Gusto ko ako muna bago siya. Baka pag nahimatay siya, ako pa ang may kasalanan. "Sige na pl

"Bihis na bihis ka ata ah? Saan punta?" Tiningnan niya lang ako nang malalim. "Ayy, walang narinig!""Alis na ’ko!" Hindi ko alam kung bakit niya naging ganoon ka-cold sa akin, he sees me as a stranger kung itrato niya ako. Ano ba ang kasalanan ko? Kung kailan ako nabuntis, saka naman siya nag-iba. Ano ba ako, parausan lang?"Ohh, ano na naman yang eni-e-mote emote mo diyan? Sus, LQ lang ninyong mag-asawa ’yon. Mamaya-maya naman niyan, bati na naman kayo. Apaka-childish talaga.""Kuya Garry, ka-kayo po pala. Kanina pa ba kayo?" Nakakahiya, kanina pa pala akong pinagmamasdan ni Kuya. Hindi ko napansin, may tao na pala sa bahay. May buwesita—sorry, visitor pala. Nagkamali na naman itong bibig ko."Ahh, hindi naman po. Nagkatampuhan lang kaming dalawa kaya ganoon iyon!""Sus, palusot ka pa, houuyyy. Galing na kami diyan ni misis. Ang lala nga ng misis ko ehh, mabuti ka pag nagbubuntis, hindi hina-high blood eh. ’Yong asawa ko, ayy, laging mainit ang ulo." Parang gusto kong tumawa pero ka

"Manang Shie! Kailan po ba darating iyong bagong makakasama ninyo rito sa trabaho? Mukhang nahihirapan na po kayo nang mag-isa rito!" Abalang-abala si Manang pero dinistorbo ko siya. "Mga tatlong linggo pa bago siya pumunta rito, kasi alam mo naman, sa buhay sa probinsiya, si Jane lang ang inaasahan ng nanay niya sa kanilang sakahan." Napa-wow na lang ako. Kahit babae siya, kayang-kaya niya ang mga trabaho sa bukid. Kaya naman kahit hindi pa kami nagkikita, alam ko nang magkakasundo kami noon."Sus, kaya ko pa naman, pero hindi nga lang sabay-sabay gawin," pabirong wika ni Manang na ikinatawa ko na rin. Siguro na-offend ko siya, pero hindi niya lang sa akin pinahalata."Psst, psst, psst..." Habang nagliligpit ng mga hinugasan si Manang, bigla akong napalingon sa kanya, pero ang mukha niya ay hindi sa akin nakatingin kundi sa kabilang side. Na siyang ikinalingon ko rin sa gawing iyon. Pero bigla na naman akong nabuwesit sa nakita. May pa-smile smile pang n

Harold’s POV“Daddy, I’m sorry!”“Anak, ba’t hindi mo sinabi agad? Huh? Para naman napag-usapan namin ng Mommy mo? Bakit? Hindi ka naman ganyan, diba? You always tell us kung ano man ang kailangan mo. Pero why?” Alam kong may mali, pero hindi ko kayang magalit.“Kasi po, I saw you and Mommy don’t talk to each other, and Mommy is still mad at you. That’s why I never said anything.” Yumuko lang siya, dama ko ang pagsisisi sa mukha niya.“Son, whatever happens, don’t ever hesitate to tell everything to Daddy, okay?” Namumugto na ang mga mata niya. “Mabuti nga at hindi ka nasaktan. Kung may nangyari sa’yo, hindi mapapatawad ni Daddy ang sarili niya. Binubully ka na pala, ba’t hindi ka lumaban?”“Masama po iyon eh,” halos pabulong niyang tugon. “Please Daddy, don’t tell it to Mommy. I’m worried she’s pregnant,” dagdag pa nito.“Promise, I will never tell her.”Hindi ko halos maisip na darating siya sa puntong mabubully siya.