All Chapters of I Found Forever with My Ex's Uncle : Chapter 51 - Chapter 60

Hanna’s POV“Hon, ang aga-aga pa nga. Teka, natulog ka ba o hindi? Matulog ka uli, it’s already 4 AM pa lang oh.”Hindi ako nakinig sa kanya. Dire-diretso lang ako sa pagligpit ng unan at kumot na gamit ko. Yes, we have our own kumot.“Hon! Ano ba? Alam mo naman na buntis ka. Ang aga pa naman, hindi mo naman kailangang gumawa diyan eh! Kung mapaano ka diyan? Ano na!”“Kailangan ko nang kumilos dahil may bisita tayo! Darating ’yong bagong kasambahay!” wika ko na may halong pagkairita. ’Di naman kasi ako bata para pagmandohan pa niya.Napakamot siya sa ulo bigla. “Ay, oo nga pala. Pero bakit ngayon lang? Eh ’di ba noong isang linggo pa dapat iyon?” aniya.“They called me at humingi sila ng paumanhin dahil nagkaproblema daw kasi kaya ngayon lang nila maihahatid ’yong kasambahay. Pero okay lang.” Mahinahon kong pagpapaliwanag.“Oh, I see.” Inakala ko na babalik ito sa pagtulog.“Oh, saan ka pupunta? ’Di ba inaantok ka pa?” ngumiti

Harold's POV "Ang aga mo naman?" Umiwas lang siya ng tingin sakin, "Kailan ba ako na late?" Bigla siyang napangiwi, "gurang kana talaga, maraming beses na hoy!" Hindi ko kinaya, tumawa na talaga ako. "Ang aga-aga stress nanaman ang misis ko." Masaya ako sa tuwing naiinis ko siya, I know she's feel jealous on jane. But I don't like her, mas gusto ko ang asawa ko tampuhin man, tuyo-in man, atleast asawa ko. She's my wife but also my bestfriend. "Ohh kala ko aalis kana?" Iritang-irita na ito. "Nag breakfast na ba ako?" Kita ko kong pano siya namutla. "Saan ka pupunta?"Pero ang katahikan lang ang sumagot sakin, lumabas nalang siya without saying a word. Palabas na 'ko ngunit na alala ko si Rafael muntikan ko pang maiwanan. Hindi ko na nga nasusundo iiwanan ko pa."Nak...Nak... Wake up! Malelate kana." Pilit kong ginising mabuti nga hindi naman siya mahirap gisingin hindi tulad sa nanay pagtinupak tulog mantika. "You're ready na. Ako hindi pa!" Sumimangot lamang ito. "Hihintayin ka ni

Harold's POV Nagtaka na ako dahil ni isang tao wala sa bahay. Pero nagkamali ako, "Jane!" Gulat itong humarap sakin at nabitawan ang isang bagay. Namumutla na ito kaya ako nalang ang bumasag ng katahimikan. "Ba't walang tao rito? Nasaan ang Ma'am H—" di pa ako nakakatapos binara na niya agad ako. Napansin ko rin ang kakaiba sa mukha niya."Nasa ospital po sila lahat!" Sambit nito, pero para sakin isang ingay na hindi ko alam kong saan galing. Hindi ko lubos maisip kong bakit nasa ospital sila. "Huh?? A-Anong... Anong nasa ospital sila lahat?" Halos namamawis na ito, hinahabol na din ang hininga na wari'y galing sa pakikipag takbohan. Bago ito nagsalita napakagat mona sa labi. "Sir! A-ano... An.." "Ano???" Muli kong tanong rito. "Nag collapse si Ma'am dinugo siya!" Pagkasabi palang nito, daig kopa ang may asthma parang pinipiga ang dibdib ko. Pero kahit nahihirapan diko pinansin ang gutom ng kalamnan ko. Dahil ano pang silbi ng pagkain kong mapapasama naman ang mahal ko. Buti nalan

Hanna's POV Monday!Ang araw ng aking katamaran, pero wala heto ako ngayon ginagampanan ang pagiging ina at asawa..."Jane, hugasan mo nga ito doon." Mabuti nalang masunurin siya. Hindi ako nahirapan sa paghahanda ng almusal. "Pagkatapos mo riyan puwede bang pakitulongan na lang si Manang rito, may lakad din kasi ako." Masaya itong tumango, "gabi na ho ba kayo uuwi?" Bigla akong natigilan sa tinanong nito. What does she mean? "Titingnan ko sa oras ko. Ba't mo natanong?" Medyo may halong pagdududa ang mukha ko. Kaya agad nitong binawi ang sinabi. "Hindi ho sa ganon Ma'am, tinatanong ko lang ho kong madami papo ba ang lulutuin namin ni Ate Shie!" Halata sa mukha nito ang isang bagay na diko mawari kong ano iyon. Kaya hinayaan ko na lamang siya. Aabutin nanaman ako ng pagdududa sa kanya kaya mas mabuti pang aliwin ko nalang ang sarili. Tumaas nako para gising ang mag ama. "Baby... Wake up! The sun is up, you'll gonna be late. It's already 6 : 20 AM. Don't blame me if you will late on

Hanna's POV "Diba sabi ko naman sayo na don't mind that fucking message kong saan man yan galing! Ikaw lang naman ang maapektuhan niyan," seryuso niyang wika. His eye was sharp. Parang yong talim lang ng kutsilyo. But I understand him, alam kong nagaalala lang siya sakin. May trauma na kasi ako sa tuwing ma t-trigger iyon kusa nalang bumabalik. Ng dahil lang kasi sa nangyari sa ate Bea niya, parang doon na nagsimula gumulo ang mundo ko. Matagal na nga kong sa matagal na pero ang sugat na nag hilom lang sa paglipas ng panahon, sa ilalim nito may isang piklat na napaka sensitibo—madaling sugutan uli. "Alam ko naman yon Hon, pero masisi mo ba ako kong hindi ko mapigilan ang sarili ko? Di natin alam baka totoo yong laman ng message na iyon? Pano natin iyon maiiwasan?" Yumuko na lamang ako ilang araw na rin kasi akong hindi gaanong nakakatulog dahil lang sa mensahing iyon. Kong sino man siya sana biro niya lang lahat ng iyon. Kong puwede lang sanang isipin na panaginip lang lahat ng iy